Merhaba kitap dostlarım! “Saç Örgüsü”nden sonra yazardan okuduğum ikinci kitap. Bu kitabı da oldukça çok beğendim. Kısa sürede bitirmiş oldum.
Saç Örgüsü kitabının tamamen devamı diyemeyiz. Ama bazı hikayelerin bu kitapta biraz da olsa kesiştiğini, izler taşıdığını söyleyebiliriz.
Kitapta Hindistan’da yaşayan kadınların zorlu yaşamlarını, dayatılan körü körüne bağlanılmış gelenek göreneklerini, çocuk gelinleri, kadınlara biçilen rolleri, kastlar arası hiyerarşi ve birbirilerine uyguladıkları baskıları, uygulanmayan yasaların acı bir şekilde konu olarak işlendiğini görüyoruz.
Kitabın baş kahramanı Lena’nın geçmişte yaşamış olduğu trajik bir olaydan kaçarak Hindistan’a gelmesi ve orada trajik olaylara şahit olmasını okuyoruz, hatta birebir yaşıyoruz…
Lena’nın çabasına, mücadelesine, verdiği savaşa hayran kaldım. Bir küçük kızla hayatı nasıl kesişiyor? İkisini neler bekliyor? Okurken merakla sayfaları çevirip bakmak istiyorsunuz.
Tavsiyemdir. Mutlaka okuyun. :)
Kitaptan Alıntılar
*”Yaşam geriye bakarak anlaşılır. Ancak unutmama gerekir ki ileriye bakarak yaşanmalıdır.” (Syf 58)
*Rüzgar karşısında direnen bir sazlık gibiydi: Eğiliyor ama kırılmıyordu.(Syf 75)
*Yas, paylaşılmayan bir acıydı; kimse yaşınızı taşımanıza yardım edemezdi. (Syf 86)
*”Eğitim hayata hazırlık değildir.
Eğitim hayatın ta kendisidir.”
~John Dewey (Syf 121)
*”Çocuklar her şeye sahipler, elinden alınanlar dışında.” (Syf 143)
Normalde biyografi sevmeyen biri olarak bana o kadar tatlı hissettirdi ki. Hayvanların insanların hayatlarına dokunduğu hikayeleri seviyorsanız mutlaka okuyun. Kitap bitince belki bir gün bizde de bir şeyler değişir dedirtti bana. Kütüphane , kitaplar ve kedi o kadar sıcacık ki okumanızı tabsiye ederim 
Dewey
Dewey
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İncelemecikFelsefe
Bu kitabı uzun bir incelemeyle toparlamayı gereksiz buluyorum; çünkü metin tek bir çizgide ilerlemiyor, düşünceyi sürekli çoğaltıyor. Bu yüzden çoğu zaman alıntılarla ilerledim. Yine de net söyleyebilirim: kitap zihnimi oldukça yordu; yer yer aynı yerde dönüp duruyormuşsun hissi verdi
Kitapta John Dewey şunu söylüyor:
İnsan hazır doğrularla yaşamaz. Deneye deneye, bakıp görerek öğrenir.
Aklı ve deneyimi karşı karşıya koymuyor.
“Ya akıl ya deneyim” gibi bir zorlamayı direkt reddediyor.
Bir düşünce işe yarıyorsa kalır, yaramıyorsa değişir.
Ve belki de en değerlisi bu:
Sana yeni bir şey öğretmekten çok, eskiden emin olduklarını sorgulatıyor.
Erich From Kendini Savunan İnsan
Erich From Kendini Savunan İnsan
Her satırın altı kalın çizilerek tekrar tekrar okunması gereken bir kitap özellikle 4. bölüm insancıl ahlak felsefesinin sorunu ilk Çağ filozoflarından itibaren bir çok yazarı düşünürü karşılaştırmış, özellikle günümüzde bile etkisi devam eden toplumsal baskı insanların gerçek düşüncelerini engellemiş ama o hep bir baş kaldı eyle dolaylı yoldan da olsa kendini ifade etmiş
İnsanın kendi olmasını engelleyen en büyük faktör yalnız kalma korkusudur
modern insanın ahlaki yozlaşmasını, bencilliğini ve kendine yabancılaşmasını etik felsefe ve psikanaliz ışığında ele alan bir incelemedir. Fromm, insanın kendi potansiyelini gerçekleştirmek yerine pazardaki başarısına odaklanarak kendini yok ettiğini vurgular; çözüm olarak öz-farkındalık, erdemli yaşam ve insanın kendi özünü savunmasını önerir.
Bu önermeye karşılık yine de şunu savunur, söz konusu insansa ne bir kurama sığar ne bir kalıba bunun içindir ki hukuk normları sürekli değişir
Eğer insan gerçekte yalnızca kültür kalıplarının bir yansıması olsaydı hiçbir toplumsal düzen insanın mutluluğu açısından eleştirip yargılanmayacaktı çünkü böyle bir durumda insan kavramı olmayacaktı
Kitapta bir çok kavram üzerinde durmuş
Kitap beş bölümden oluşmaktadır;
1-sorun
2-ahlak felsefesi yaşama sanatının uygulamalı bilimi
3-insan duası ve öz yapı
4-insancıl felsefesinin sorunları
5-günümüzde ahlak sorunu
* İnsancı Etik ve Psikanaliz:Fromm, Aristo, Spinoza ve Dewey gibi düşünürlerin insancı etik anlayışını temel alarak, ahlakın insan doğasının bilgisine dayanması gerektiğini savunur. Psikanalizin sadece hastalıkları değil, erdemli/gerçek insanı oluşturmayı hedeflemesi gerektiğini vurgular.
* Modern İnsanın Krizleri: Fromm, kapitalist sistemde insanın "kendi kendine kayıtsızlığına" dikkat çeker. Kişi kendi
"Laetita Colombani"
""Eğitim hayata hazırlık değildir.
Eğitim hayatın ta kendisidir"John Dewey
......Tek kelime YÜREĞİNİZE DOKUNACAK bir eser ......
Lena'nın azmi , kırgınlıkları ,acısı ile yüreğiniz sıkışırken bir o kadar da hayata tutuşunu ve Lalita için kurtuluş yolunun ne oldugunu anlayıp dewam ettirmeye çalıştıgında ,
...kendimi satırlardan çıkarak onların yanında aynı yolda yürürken buldum...
.....Teşekkür ediyorum bu kadar yüreğime dokunan bu yazara .....
Okumak için okumak, tıpkı yaşamak için yaşamak gibi!
“Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti,” der 
Orhan Pamuk 
Yeni Hayat’ında. “Bir kitap okudum, seni buldum. Ölmek buysa, ben yeniden doğdum.”
Bir kitap okudum bundan aylar önce… 
Auschwitz Kütüphanecisi; kitabın girişinde başka bir kitaptan bahsediyordu: “Savaş sürerken Auschwitz toplama kampındaki beş yüz çocuk ve danışman denilen birçok tutsak bulunuyordu, tabi oldukları sıkı denetime ve bütün imkansızlıklara rağmen gizli bir çocuk kütüphanesi kurmuşlardı. Sekiz kitaptan oluşan ufacık bir kütüphaneydi bu.” Yazının altında şu iki kelime: “Geceleyin Kütüphane”. Daha o anda anlamıştım bu girişin beni başka bir kitaba doğru yola çıkaracağını, ve bir kitabı okumanın yalnızca bir hayat yaşamak değil, zincirleme birçok hayata uzanan efsunlu bir yolculuk olduğunu… 
Umberto Eco haklıydı, okumuyor, yaşıyorduk biz! Ve 
William Shakespeare misali, avuç açmaya değmeyen bu yangın yerinden kaçmış, kitapların büyülü dünyasına sığınmıştık! instagram.com/reel/CUdLX9yKsbO
“Kütüphane zamana açılan bir kapıdır,” der 
Carlos María Domínguez ve 
Kâğıt Ev’i yazar, 
Gece Yarısı Kütüphanesi’nin yazarı 
Matt Haig, “Kütüphane dışarıdan kaçıp uygarlığa sığındığı bir yer gibiydi.” Hepimizin bildiği, sevdiği, bizden biri 
Cemil Meriç, “"Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım. Ve kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim." Kitabı, kütüphaneyi anlatan kitaplarda kendimi bulmuşumdur hep. Ve hayalim bir gün küçük, sıcak bir sahaf açmak, gelen okurlarla seçecekleri kitaplar üzerine derin muhabbetler yapmak. Bir hayata dokunmanın binlerce yolundan biri de bir insanı bir kitapla tanıştırmak değil mi? Ve burada olmamızın nedeni de! “... insanlar hayatlarında aniden başka bir hikâyeye ihtiyaç duydukları döneme adım attıklarında, istedikleri kitabı bulabilmelerine yardımcı olmak için okumaya ve okuduklarını tanıtmaya devam
Orhan Pamuk Yeni Hayat’ında. “Bir kitap okudum, seni buldum. Ölmek buysa, ben yeniden doğdum.”
Bir kitap okudum bundan aylar önce… Auschwitz Kütüphanecisi; kitabın girişinde başka bir kitaptan bahsediyordu: “Savaş sürerken Auschwitz toplama kampındaki beş yüz çocuk ve danışman denilen birçok tutsak bulunuyordu, tabi oldukları sıkı denetime ve bütün imkansızlıklara rağmen gizli bir çocuk kütüphanesi kurmuşlardı. Sekiz kitaptan oluşan ufacık bir kütüphaneydi bu.” Yazının altında şu iki kelime: “Geceleyin Kütüphane”. Daha o anda anlamıştım bu girişin beni başka bir kitaba doğru yola çıkaracağını, ve bir kitabı okumanın yalnızca bir hayat yaşamak değil, zincirleme birçok hayata uzanan efsunlu bir yolculuk olduğunu… Umberto Eco haklıydı, okumuyor, yaşıyorduk biz! Ve William Shakespeare misali, avuç açmaya değmeyen bu yangın yerinden kaçmış, kitapların büyülü dünyasına sığınmıştık! instagram.com/reel/CUdLX9yKsbO
“Kütüphane zamana açılan bir kapıdır,” der Carlos María Domínguez ve Kâğıt Ev’i yazar, Gece Yarısı Kütüphanesi’nin yazarı Matt Haig, “Kütüphane dışarıdan kaçıp uygarlığa sığındığı bir yer gibiydi.” Hepimizin bildiği, sevdiği, bizden biri Cemil Meriç, “"Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım. Ve kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim." Kitabı, kütüphaneyi anlatan kitaplarda kendimi bulmuşumdur hep. Ve hayalim bir gün küçük, sıcak bir sahaf açmak, gelen okurlarla seçecekleri kitaplar üzerine derin muhabbetler yapmak. Bir hayata dokunmanın binlerce yolundan biri de bir insanı bir kitapla tanıştırmak değil mi? Ve burada olmamızın nedeni de! “... insanlar hayatlarında aniden başka bir hikâyeye ihtiyaç duydukları döneme adım attıklarında, istedikleri kitabı bulabilmelerine yardımcı olmak için okumaya ve okuduklarını tanıtmaya devam