Oktay Akbal'ın güncesinden:
Bir ilke: Konuşulan şey yazılmaz. Çok konuşan kişilere bakın, pek az şey yazarlar. Çünkü konuşarak bitirirler o konuyu, rahatlarlar, kurtulurlar bir ağırlıktan. Hem bir konu üzerine de konuşuldu mu... anlamı değişiyor.
İç diyaloglar da öyle... Onunla da yaşantıları tüketir insan. Gerçekler başka, yanlış, ters bir anlam kazanır. Yeniden başlamaya engel olduğu gibi, yazılacak şeyleri tüketir gereksiz yere.
İngiliz edebiyatının o müthiş betimleme gücü beni çok içine çekiyor.Mekan tasvirleri özellikle çok güzeldi.Benim okuduğum martı yayınlarının eski bir baskısıydı ve çevrilmemiş diyaloglar çok vardı ama Eyre inanılmaz bir karakter…
“Yakınımda olduğun zamanlar…Sanki sol kaburgamın altında bir yerde bir ip varmış da bu ip senin sol kaburgana sımsıkı bir kördüğümle bağlanmış.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Herkesin kendi kendine konuştuğu kesin bir doğrudur; düşünen bir insanın bunu yaşamamış olması mümkün değildir: Hatta sözün en muhteşeminin insanın içinde düşünceden vicdana gidip, vicdandan düşünceye geri dönmesiyle ortaya çıktığı söylenebilir.
Üstat dedi ki: Gerçekten erdemli olan bir kimse başkalarını sevebilir ya da onlardan nefret edebilir.
