Bizim çocuklar, Kabe'de Hacılar Hu Der Allah;)Kitap Alıntısı
... Çocuklar küçük bir kızın çevresinde toplanmış, hep birlikte ama birbirini bir türlü tutmayan seslerle Enternasyonal'i söylüyorlar:
Geleceğin çocukları, haydi kalkın ayağa!
Koşun yepyeni bir dünyayı kurmaya!
İşgal altındaki bir ülkede Marksistlerin ilk görevi, “sosyalist” değil, “milli devrim”i yapmaktır. “Sosyalist mücadele” “anti emperyalizmi” de içeriyor diye, millici sınıfları karşına alarak “sosyalist devrim” şiarıyla ortaya çıkarsan, Amerikan emperyalizminin ekmeğine yağ sürerek Türkiye Ulusuna, Türkiye proletaryasına ve Enternasyonal proletarya hareketine ihanetlerin en büyüğünü yapmış olursun!
“İdeoloji” deyince, geri kalmış ülkemizin az gelişmiş sağcıları hemen:
Marksist ideolojiye karşıyız... diye homurdanmaya, bağırıp çağırmaya başlarlar. Oysa, sağcı olsun, solcu olsun, her partinin, derme çatma, bölük pörçük de olsa bir amacı vardır, bir hedefi vardır.
Sağcı partiler, evrensel, yani “enternasyonal” nitelikteki “burjuva ideolojileri”nden esinlenirler. Bunun “kökü dışarıda” olup olmamakla bir ilgisi yoktur. Çünkü düşünce, doğası gereği, evrenseldir. Sağcılığın türleri, değişik yolları, yöntemleri bulunur. Sağcı partiler, burjuva ideolojilerini kendi yerel koşullarına göre yorumlarlar, biçimlendirirler.
Milli görüş, dokuz ışık... gibi adlar taktıkları sağcı görüşler, temelde sermaye sınıfının çıkarlarını çeşitli yollarla korumanın, kalkanlarıdır, kılıflarıdır.
Bu o dönemin suçlu bir dava dosyasındanAlıntı
Rak: Uluslararası Finans, milliyetçiliği ve ulusalcılığı reddeder ve tanımaz. Onlar devletleri de tanımazlar.
Objektif olarak değerlendirirsek, onlara “ anarşist” diye biliriz.
Onlar için devlet, “SAF GÜÇ” demektir. Para “SAF GÜÇ”tür, o halde “ para” devlettir.
Marksın şematize ettiği Komünist devlet, Sovyetler Birliği de “ saf güç” tür.
Sonuçta görülüyor ki Finansör ve Komünistin her ikisi de enternasyonalisttir. Her ikisi de aynı sebeblerden burjuva millî devletleriyle kavgalıdır. Marksist, Komünist devlete ulaşmak için enternasyonalist, Finansör ise enternasyonalist gibi görünür ama gerçekte enternasyonalist değil, anarşist kozmopolittir. Yani Enternasyonal Komünistler ve Kozmopolit Finansörler arasında bireysel (yani saf kişisel bir eşitlik) özdeşlik mevcuttur. Bu nedenle Komünist Enternasyonal ve Finans Enternasyonali arasın da doğal bir bağ mevcuttur. Burada temel bir aksiyonun altını çizmek istiyorum; para güçtür.
Tarihte, kitlelere Fransız İhtilalinin başarıları anlatılırken, ihtilalin oluşumunda birinci derecede rolü olan, kimsenin dikkatini çekmeyen, bir avuç sessiz, dikkatli, gerçekte bütün krallardan daha güçlü, adeta majikal ve tanrısal bir güce sahip bu insanlardan hiç bahsedilmez. Kitleler, yabancıların gücü ellerine geçirdiklerinin farkında değildi. Bu güç, günü geldiğinde onları krallardan daha despot ve zorba bir yönetimle köleliğe mahkum edecekti. Kitlelerin dini ve ahlaki bağları bu gücü yenmeye engel teşkil ediyordu.
Kuz: Bu ne çeşit bir mistik güç?..
Rak: Onlar krallara has bir imtiyazı ele geçirdiler, yani para basma imtiyazını. Lütfen bana gülmeyin. Siz gerçekte paranın ne anlama geldiğini bilmiyorsunuz. Söz konusu olan metal veya kağıt para değil!.. Paranın fiziksel dolaşımı gerçek bir Anakronizmdir. Halen mevcut ve dolaşımdaysa bu
Yoksul emekçilerin resmi, yarı-resmi, keyifleri yerinde sömürücüleri, yani bütün bir burjuva dünyası Entemasyonal'i hâlâ esrarengiz, anlaşılmaz ama oldukça da korkutucu bir tehlike olarak görüyor; içlerinden bir ses onlara kötü günlerin yakında olduğunu fısıldıyor. Onlara göre Enternasyonal, Avrupa'nın tüm ülkele rinde etkili ve eşzamanlı bir dizi önlem alınarak hızlı ilerleyişi ne son verilmezse bütün bir sosyal, ekonomik sistemi ve devlet düzenini yutmaya hazır bir canavardır.
Sayfa 47
Ekim Devrimi’nin etkisiyle büyük sosyalist partiler genellikle Komintern’e katılmak isteyen bir sol kanat ile, o zamana kadarki 2. Enternasyonal bağını muhafaza etmek isteyenler arasındaki ihtilaflı kongrelerin ardından ikiye bölünüyordu. Eski sosyalist partinin çoğunluğunun Kominter’den yana tavır alıp, komünist kanadın çoğunluğu kazandığı durumlarda da (örneğin Fransa sosyalizminin 1920 Tours kongresi), parti içindeki çoğunluğu kazanamayıp azınlık olarak kaldığı durumlarda da (İtalyan Sosyalist Partisi’nin 1921 Livorno kongresi), bu kırılma kongreleri komünist partilerin kuruluşuyla sonuçlanacaktı. Çoğunluk ya da azınlık olarak sosyalist partiden kopan gruplar, bazen daha küçük gruplardan (anarşistler gibi) katılımlarla, ülkelerindeki komünist partiyi oluşturacaktı.
Kendi içindeki bölünme ile komünist partinin temelini oluşturabilecek büyük işçi partilerinin olmadığı durumlarda ise, daha dolambaçlı ve büyük partilerin enternasyonali değil, enternasyonalin (bazen bir çekim noktası olarak dolaylı biçimde, bazen ise birleşme yönündeki müdahalelerle doğrudan) partikeri şekillendirdiği bir gelişim hattından bahsedebiliriz. Suriye-Lübnan'da, bu birlik her şeyden önce, ülkedeki Hınçak partisinin gençlik kolunun bu partiden kopup komünizme yaklaşması ile kurulan Spartak grubu ve Yusuf Yazbek etrafındaki Arap grubun birleşmesi ile 1925 yılında gerçekleşecekti. Mısır'da daha erken bir tarihte, ülkedeki 1919 devrimini izleyen dönemde farklı siyasi geleneklerden ya da milletlerden gelen gruplar, 1920'de birleşecekti. Birliğin organik olarak bir türlü gerçekleşmediği bir dizi örnekte ise, Komünist Enternasyonal'in müdahalesi ile birlik yolunun açıldığını, ya da en azından bu yönde bir çabanın olduğunu görüyoruz. ABD'de, komünist hareketi oluşturan iki kanadın, yani Amerika
