"Önceden düşünen" Prometheus'un içedönüğü, aksiyon adamı ve "sonradan düşünen" Epimetheus'un dışadönüğü temsil ettiğini daha baştan ilan etmeyi hiç arzu etmiyorum. Bu iki figür arasındaki zıtlık aslında bir ve aynı bireyin içedönük ve dışadönük gelişim çizgileri arasındaki mücadeledir, gerçi şair bunu bağımsız iki figürde ve bu figürlerin tipik kaderlerinde somutlaştırmıştır.
Prometheus ve EpimetheusAlıntı
Biz zavallı ölümlüler, her zaman biraz Prometheus biraz Epimetheus olmuşuzdur; öngörürüz, planlar yaparız, ama çoğunlukla işler beklediğimizin aksine gider, elimiz kolumuz bağlanır.
düşünsene kadın yok, murtaza ile aynı yataktasın normalin bu :dAlıntı
Epimetheus unuttu Prometheus'un dediğini:
"Zeus'tan armağan alma," demişti ona Prometheus,
"Alırsan, ölümlüleri derde sokarsın," demişti.
Armağanı aldı ve alınca anladı
Başına bela aldığını.
Eskiden insanoğlu bu dünyada
Dertlerden, kaygılardan uzak yaşardı,
Bilmezdi ölüm getiren hastalıkları.
Pandora açınca kurunun kapağını,
Dağıttı insanlara acıları dertleri.
Bir tek Umut kaldı dışarı çıkmadık
Kapağı açılan dert kurusundan.
Umut tam çıkacakken Pandora kapamıştı kapağı,
Böyle istemişti bulutları devşiren Zeus
Pandora....Alıntı
Sonra da yarım akıllı Epimetheus'u,
O ki bela oldu ekmek yiyenlere
Zeus'un yoğurduğu bakireyi evine alarak.
Zeus'un emriyle usta-zanaatkar tanrı Hephaistos aşk tanrıçası güzel Afrodit'in suretinde topraktan masum bir bakire yarattı. Tüm ölümlü kadınların atası olan bu kadın figürüne Pandora ('hediyeler açısından zengin') adı verildi. Athene tarafından süslendiği ve tanrıça nitelikleriyle donatıldığı için göz kamaştıran bir cazibesi vardı. Olimposlular, Prometheus'un hilesine o kadar öfkelenmişlerdi ki bütün tanrı ve tanrıçalar Pandora'nın yaratılışına katkıda bulundular. Zeus'un kendisi ona doymak bilmez bir merak bahşettikten sonra asla açmaması uyarısıyla birlikte mühürlü bir küp verdi.
Kabul gören tanrılara meydan okuyan Prometheus, onlardan gelen hediyeleri almamak gerektiğini biliyordu. Kardeşi Epimetheus'u tanrıların armağanlarının tehlikeleri konusunda uyarmıştı.
Pandora
HESİODOS İŞLER VE GÜNLER Pandora Efsanesi (42-105. dizeler) Tanrılar yer altına gizlemiş besinleri.
Yoksa insan bir gün çalışıp rızkını sağlar, Sonra bir yıl sırtüstü yatardı, asar bırakırdı sabanını ocak başında, çözerdi çiftini çubuğunu, öküzlerini.
Zeus kızınca Prometheus’a, kendisini aldatan o sivri akıllıya, sakladı varını yoğunu insanlardan, o gün bugündür dertlere boğdu insanoğlunu, Zeus gizledi besini insandan.
Ama İapetos’un güçlü oğlu Prometheus çaldı Zeus’un ateşini insanlar için, sakladı onu rezene sapının içinde.
Kızdı bulut devşiren Zeus, dedi ki ona:
“İapetosoğlu, sivri akıllı kişi, seviniyorsun ateşi çaldın, beni aldattın diye, ama bil ki dert açtın kendi başına da:
Çaldığın ateşe karşılık bir bela, öyle bir bela salacağım ki insanlara, sevmeye, okşamaya doymayacaklar bu belayı.”
Böyle dedi ve kah kah güldü insanların ve tanrıların babası.
Namlı şanlı Hephaistos’u çağırdı hemen:
“Bir parça toprak al, suyla karıştır,” dedi, “içine insan sesi koy, insan gücü koy.
Bir varlık yap ki yüzü ölümsüz tanrıçalara benzesin, bedeni güzelim genç kızlara.
Athena, sen de ona el işlerini öğret,” dedi, “renk renk kumaşlar dokumasını öğret.
Nur topu Aphrodite, sen de büyülerinle kuşat onu, istekler, arzularla tutuştur gönlünü.
Yüz gözlü devi öldüren Hermeias, sen de bir köpek yüreği, bir tilki huyu koy içine.”
Böyle dedi Zeus, onlar da yaptılar dediğini:
Koca Hephaistos, topal tanrı hemen bir kız biçimine soktu toprağı.
Gökgözlü Athena süslü kuşağını salıverdi beline.
O canım Kharit’ler ve o güzelim Peitho altın gerdanlıklar taktılar boynuna, Hora’lar bahar çiçekleriyle donattılar saçlarını, Hermeias doldurdu göğsüne yalanı dolanı, uzaktan gürleyen Zeus’un oluyordu istediği.
Ses koydu içine o tanrılar kılavuzu ve Pandora adını taktı.
Pandora demek bütün tanrıların
