Faust' un öncelikle felsefik, sayfalar ilerledikçe romantik bir eser olduğu yanılgısına düşebilirsiniz. Ancak ikisi de tam anlamıyla değil ama bence romantizm ve felsefeden beslenmiş diyebiliriz. Tragedya yani tiyatro türünde bir eser, bu noktada sevinç vb duyguları fazla hissedemeyeceksiniz söylemiş olayım.
Öte yandan Faust dünya edebiyatı için çok önemli çünkü Goethe çok gençken (18 yaşında olduğu söyleniyor) başladığı eserini ölmeden kısa bir süre önce tamamladığı biliniyor ve tüm hayatına tanıklık etmiş, tüm eserlerinin birleşimi niteliğinde bir eser çıkıyor ortaya.
Akıcılık açısından ise fazla zorlayıcı ve anlaşılması zor bir kitap olduğunu söylemek zorundayım; sebeplerini ise zaman- mekan değişimleri, olay örgüsünün çabuk değişmesi şeklinde özetleyebilirim. Özellikle ikinci perdeyi okurken hayli zorlandım. Zira bu perdede devreye çok fazla mitolojik tabir giriyor.
Antiparantez bir daha okumayı göze alabileceğim kitaplardan biri oldu.
Faust kendini neredeyse her dalda yetiştirmiş bir bilim adamıdır. Ancak inancı pamuk ipliğine bağlı olduğundan, mutluluk arayışındadır. Mutluluğu bulduğunda ise ruhunu şeytana satacağı konusunda şeytan olan Mefisto ile bir anlaşma yapar. Faust "Dur ey zaman, ne güzelsin!" dediğinde ise ruhunu satmış olacaktır. Mefisto ona aşkı verir ve faust nitekim mutlu olur, Mefisto bunun dünyevi bir haz olduğunu düşünerek başta destek verir ancak daha sonra oyunlarını oynamaya başlar...
Faustun şeytana yenilmemek için ise gösterdiği çaba, direnç takdire şayan.
Faust un anlam arayışını ve anlamı neyde bulduğunu, Mefistonun oyunlarını, sevginin mi yoksa kötülüğün mü kazanacağını görmek isteyenlere iyi okumalar dilerim.
Hakkında konuşacak, tartışacak, düşünecek çok şey olan, Goethe’nin hayatı boyunca yazdığı, tam bir edebi sanat örneği.
Kitap, iki bölümden oluşan bir tiyatro oyunu şeklinde kaleme alınmış.Goethe, ilk bölümü daha çok 20’li yaşlarında, ikinci bölümü ise ömrünün son döneminde kaleme almış. Bir çoğumuzun okumasak da bildiği gibi, Mefistofeles ( şeytan )’in Tanrı’ya meydan okuyarak, kendini bilime, simyaya adamış olan Faust’u kandırmaya çalışmasının hikayesi anlatılıyor. İlk bölüm çok anlaşılır ve akıcı iken ikinci bölüm anlaşılması ve okunması bakımından oldukça zorlayıcıydı. Çok fazla mitolojik karakter olması, zaman ve mekanın sürekli değişiyor olması, hikayeyi daha da karışık bir hale getiriyordu ama ben çoğu yerde notlar alarak ve her perdeyi kendi içinde anlamaya çalışarak okudum ve bu bir nebze kolaylık sağladı. Perdeler arasında uyum aramamak, bağlantı kurmaya çalışmamak lazım birçok yerde.
Manzum hikaye şeklinde yazılmış olması, anlaşılmasını zorlaştırması sebebiyle kimi okurlarca tercih edilmeme nedeni olabilir.
Faust benim için sıradan bir kitap değil, Goethe’nin sıradan bir yazar olmadığı gibi. Bu edebiyat şaheserini okuduğum için şanslı hissediyorum.
Edebiyatseverlere tavsiye ederim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu kitabımızda Victor Faust'yn kirli geçmişini ve Izabel için aslında ne kadar değiştiğini görüyoruz. Izabel ölümle burun buruna gelip tüm sırları öğrendikten sonra bile sevmeye devam ediyor fakat oldukça da değişiyor. Daha acımasız ve gözü kara olduğu kesin.
Yavaşça gözlerini yumdu.
Ben de yavaşça gözlerimi yumdum.
Ve geçmişin kapıları pişmanlıkla ardına kadar açıldı.
Yıldızlar bizden önce ölür, Yıldızlar benim sana olan aşkımdan önce ölür...
Tarihin kendini tekrar etmek gibi bir huyu vardı
Çünkü ben sadece bir canavar değil, aynı zamanda insandım.
Kitap ilk iki kitabın aksine Fredrik'in üzerinde durdu. Kendisi hakkında daha fazla hikayeye ulaşmış olduk bu sayede.
Çoğunlukla Fredrick ve Cassia’yı okuyoruz. Sarai ve Victor tamamıyla bir yan karakter oluyor.
Hassas olan arkadaşlar okumasın çünkü yoğun kalp kırıklığı ve aşırı şiddet içerir.
"Bu hayata veda edene kadar pişmanlık duyacağım tek ölüm seninki."
"Bir gün Victor Faust senin ölümün olacak, Izabel.
Öyle ya da böyle onun yüzünden öleceksin, çünkü onu seviyorsun .
"Âşık olmak zaten ölmek demekti çünkü aşk insanı er ya da geç öldürüyordu.
Benim güzel kuğum...
Kurtarıcım ve felaketim...
Merhaba Kitapseverler! Bugün karşınıza Katiller Çetesi serisinin yedinci kitabı ile geldim. Çıkmış olan son kitabını okumak için neredeyse aylarca bekledim çünkü devam kitabının çıkmasını bekledim ve hala maalesef çıkmadı.
İzabel, bu sefer Lydia adıyla karşımıza çıkıyor ve bu sefer ki amacı her şeyin sebebi olan Vongeut'u bulmak için Meksika'ya yola çıkar. Bu yolculukta yanında tek arkadaşı Neave'dir. Geçmişte aslında ikisinin birbirini tanıması şaşırtan bir kısım oldu.
Jarvier'in kardeşinin evine köle olarak giren Neave köle kız olarak eğitilirken, İzabel boynundaki iz yüzünden kusurlu kabul edilir ve onların eğitmeni olarak yer alır. Köle kızların satıldığı müzayede asıl amaç Vongeut'u bulmak iken Neave'nin zor durumda olması sonucu İzabel kimliğini açıklar ve ortaya attığı gerçek karşısında herkesin eli kolu bağlanır ki benim en şok olduğum sahne burasıydı.
Bir kitabın ana karakteri sevilir ama benim içimde İzabel'e karşı en küçük bir sevgi yok. Benim için itici bir karakter ve bu kitapta bunu çok güzel doğruladı.
Birliğin lideri olan Victor ise İzabel'in ondan ayrılığından sonra kendince kararlar alır ve İzabel'in büyük sırrının ortaya çıkması sonucunda yıkılır. Çünkü İzabel'in asıl birliğe girme amacı önceden kölesi olduğu Jarvier'e yardım ederek üzerine milyonlarca ödül konan Victor Faust'u onun tuzağına düşürmektir. Suikastçı olan Victor aşkın onu değiştirdiğini düşünerek kendi hayatı hakkında radikal kararlar alır.
Fredrik, benim en sevdiğim karakter ve kesinlikle yan karakter olmaması gereken birisi. Kardeşi gibi gördüğü İzabel'in peşine Meksika'ya adam yollaması ama hiçbir şeyin yolunda gitmemesi, sonucunda ağır bir darbe alması kötü oldu.
Aslında seri bu kitaptan sonra başlıyor bence. Çünkü Niklas ve Fredrik'in pusuya düşürülmesi, Victor'un farklı bir
Kitap biraz ağır ve okudukca bu kitapi anlayacak olgunlukta olmadiğımi anladım ama yine de bana guzel anlamda kattikları oldu. Birgun mutlaka en bastan okuyacagim.
