Ne kitap ama!Edebiyat
YouTube kitap kanalımdaki Azerbaycan edebiyatı videosunda bu muhteşem kitabı önerdim: ytbe.one/FM7RoOXGSok
Azerbaycan edebiyatında savaşın vahşetini anlatan bir kitap buldum! İşte o kitap 
Hüseyn Cavid'in 
İblis adlı oyunu...
Bugüne kadar gerek gündelik hayatta gerekse de askerlikte savaş hakkında hep düşündüm. Yeri geldi Stefan Zweig okudum onunla Brezilya'ya kaçtım, yeri geldi Puşkin okudum Kafkasya'da cephede savaştım. Bazen Einstein oldum ve savaştan nefret ettim bazen de Tolstoy oldum ve savaş devam ederken bizzat halkımın insanlarını anlattım.
İşte sayın Hüseyn Cavid'in İblis kitabı da böyle. Arif adlı karakterde Dostoyevski'nin Ivan Karamazov ve Goethe'nin de Faust adlı karakterlerinin bir karışımını bulabiliyorsunuz. Hem Ivan'ın kendi içindeki şeytan ile olan mücadelesi var Arif'te hem de Faust'un iyilik ile kötülük arasındaki gelgitten kurtulamayan o çelişkili ruh hali. O yüzden Azerbaycan edebiyatı okumayan insanların gerçekten de çok şey kaçırdığını düşünüyorum.
Yeri gelmişken hayatımda en sevdiğim kitaplardan biri olan 
Gecenin Sonuna Yolculuk kitabında, bu kitabı tam olarak özetleyen bir alıntı mevcut:
"Savaşı ve içinde ne varsa hepsini reddediyorum... Ben savaş var diye üzülmüyorum... Ben kaderime razı olmuyorum... Ben bu konuda sızlanıp durmuyorum... Onu olduğu gibi reddediyorum, içindeki insanlarla birlikte, onlarla, onunla hiçbir alışverişim olsun istemiyorum. İsterlerse dokuz yüz doksan beş milyon kişi olsunlar ve ben tek başıma kalayım, yine de haksız olan onlar..." [s. 84]
Arif de savaşı ve içinde ne varsa hepsini reddediyor aslında. Reddediyor reddetmesine fakat insanın içindeki savaş öylece durur mu hiç? Bence insanın içinde olup biten savaşlar, bugüne kadar tarihte gördüğümüz bütün savaşlardan daha çetin geçiyor. Çünkü her gün bir başkası oluyoruz,
Hüseyn Cavid'in İblis adlı oyunu...
Bugüne kadar gerek gündelik hayatta gerekse de askerlikte savaş hakkında hep düşündüm. Yeri geldi Stefan Zweig okudum onunla Brezilya'ya kaçtım, yeri geldi Puşkin okudum Kafkasya'da cephede savaştım. Bazen Einstein oldum ve savaştan nefret ettim bazen de Tolstoy oldum ve savaş devam ederken bizzat halkımın insanlarını anlattım.
İşte sayın Hüseyn Cavid'in İblis kitabı da böyle. Arif adlı karakterde Dostoyevski'nin Ivan Karamazov ve Goethe'nin de Faust adlı karakterlerinin bir karışımını bulabiliyorsunuz. Hem Ivan'ın kendi içindeki şeytan ile olan mücadelesi var Arif'te hem de Faust'un iyilik ile kötülük arasındaki gelgitten kurtulamayan o çelişkili ruh hali. O yüzden Azerbaycan edebiyatı okumayan insanların gerçekten de çok şey kaçırdığını düşünüyorum.
Yeri gelmişken hayatımda en sevdiğim kitaplardan biri olan Gecenin Sonuna Yolculuk kitabında, bu kitabı tam olarak özetleyen bir alıntı mevcut:
"Savaşı ve içinde ne varsa hepsini reddediyorum... Ben savaş var diye üzülmüyorum... Ben kaderime razı olmuyorum... Ben bu konuda sızlanıp durmuyorum... Onu olduğu gibi reddediyorum, içindeki insanlarla birlikte, onlarla, onunla hiçbir alışverişim olsun istemiyorum. İsterlerse dokuz yüz doksan beş milyon kişi olsunlar ve ben tek başıma kalayım, yine de haksız olan onlar..." [s. 84]
Arif de savaşı ve içinde ne varsa hepsini reddediyor aslında. Reddediyor reddetmesine fakat insanın içindeki savaş öylece durur mu hiç? Bence insanın içinde olup biten savaşlar, bugüne kadar tarihte gördüğümüz bütün savaşlardan daha çetin geçiyor. Çünkü her gün bir başkası oluyoruz,kafa karıştıran, sersemleten bir roman
Yazarın 20 yıl gibi bir sürede tamamladığı ve üçlemesinin son kitabı olması bakımından da önemli sayılabilecek romanı, Yamaç. Son sayfayı yazmanın bu denli uzun sürdüğü bir romanın, dünyada bu sürede zarfında olup biten politik, siyasi ve toplumsal gelişmelerden ve dahi, edebiyat sanatında değişen trendlerden etkilenmesi şüphesiz kaçınılmazdı. Roman bu bakımdan zamanın ruhuna ve akımına kendini teslim etmiş bir şekilde biraz savruk ilerliyor.
Eser başlarda, estetik kaygıları ön planda, halktan kopuk olarak yükseklerde idealize edilmiş bir kadın karaktere duyulan hayranlık ve güzellik övgüleriyle, Rayski'nin yoğun duygu boşalımları ile ilerlerken bir sonraki bölümde birden anlatının yönü etik kaygıların her şeyin üzerinde olduğu, gelenekselci bakışın yılmaz savunucusu handiyse bohem karakterli bir kadın kahramanın olduğu pitoresk bir resme kayıyor. Önceki karakterin ise ancak izi kalıyor. Bu hızlı dönüşe ayak uyduramayan okuru ise asıl sersemleten şey; kitabın başından itibaren hemen tüm olaylar kurgusunu ana karakterin merceğinden ve biraz da hayalperest bir bakışla görmeye alışan okurun birden bu karakterin bir köşeye çekilip kendini unutturması ve onu yalnız bırakması bekliyor. Ama okurun korkmasına gerek yok zira ana karakter arkasına saklandığı çalılıktan çıkacak ve sazı tekrar eline alacak. Ancak bu kez daha bir sıradan, daha tek düze notalar eşliğinde ve yine ne çaldığını bilmeden, o bilindik sıkılgan haliyle.
Okur kendini bu uzun romanda geçen tüm kurguları bir bütünün parçası haline getirmeye ne kadar zorlasa da, yazarın da bir noktada belirttiği gibi, aslında iki roman okuduğunu fark edecek. İlki Rayski'nin sanatçı bakışı ile dünyayı nasıl gördüğü ve kendi ereğini bulma çabası. Diğeri ise, melankolik, buhranlı bir kadının birbirinden fersah fersah uzak olan
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·575 syf.·
2022 51. kitabı
Goethe’nin dünya klasikleri arasında yer alan Faust adlı eseri trajedi türünde yazılmış ve hakkında birçok incemeler ve tercümeler yapılmış bir eserdir.Altmış yıl kadar süren bir yazım serüveni vardır.İlk cildi 1808 yılında, ikinci cildi ise 1831 yılında basılmıştır. 28 Ağustos 1749’da doğan, 22 Mart 1832 tarihinde
Frankfurt’ta hayata gözlerini yuman Goethe Faust’un hikâyesini gençlik yıllarında
kurgulamaya başlamış ve yazım süreci de aralıklarla ama hiç kesilmeden ömrü boyunca
devam etmiştir.Goethe eseri için "baş meşgalem” tabirini kullanmıştır.Daha çok roman olarak bilinen eser aslında bir tiyatro eseridir.On bin dizeden oluşur ve şiir biçiminde yazılmıştır.Goethe’nin Faust metni iki ciltten oluşan oldukça hacimli bir eser olmasının yanında içerdiği felsefi tartışmalar ve karmaşık kurgusal yapısı itibarıyla da zorlu bir sahneleme metnidir.
Faust aslında bir halk masalıdır.1480-1540 yıllarında Württemberg veya Weimar yakınında yaşamış Johann veya Georg Faust efsanevi ve tarihi bir kişiliktir.Goethe bu efsanevi kişiliği yirmi yaşında okumuş ve çok etkilenmiştir.
Goethe’nin yazdığı Faust, Yeni Çağa geçiş döneminde Almanya’nın Leipzig bölgesinde geçmektedir. Eserin ana karakteri olan Faust, tıp, felsefe ve doğa bilimleri ve teoloji alanlarında uzun yıllardır çalışmalar yapmış ve dünyanın sırlarını çözmek için uğraşmış bir kişidir.Bir bilim adamı olarak yaşamını dolu dolu yaşamadığını ve bunu beceremediğini anlar. Eğer bu memnuniyetsizlikten kendini kurtarmayı başarırsa ruhunu şeytana satacağına dair bir söz verir. Bu sözü duyan şeytan Faust ile pazarlık yapar. Şeytanın pazarlığı ise Faust’a istediği bir yaşamı vermek karşılığında ruhunu kendisine satmasıdır.
Birinci bölümde bilginin yeterli olmadığı dünyada daha fazlasını arayan Faust şeytan’a ruhunu satar. Hayatın
Belki de manzum eserler/şiirler orjinal dilinden okunmalı. Yoksa edebi olarak bizi yoran bir forma dönüşebiliyor. Goethenin neredeyse hayatı boyunca yazmış olageldiği bu kitap da bir fikir uçuşmaları halinde farklı bölümlerde farklı üslupların olduğu bir forma dönüşmüş. Bölümler arasında konular alakasız. Son bölümde mitoloji ile iç içe geçmiş. Yine de okunmalı, ama herkes beğenmek zorunda değil.
Geçmişi düşündürecek şeyler bize çoğu zaman acı verir. Çünkü yaşadığımız kötü anları hatırlar ya da güzel anların bir daha tekrarlanamayacağını anlarız.
İşte kitabımızın ilk öyküsü olan Faust'ta ana karakterimiz Paul üzerinden seneler geçtikten sonra eski evine geliyor ve çevresindeki herşeyin değiştiğini görüyor. Bu değişim sadece tanıdığı insanlar ve bildiği mekanlarda da değil, kendisinde de. Böyle nostaljik anlar yaşarken sokakta üniversite arkadaşıyla karşılaşıyor. Ve arkadaşının eskiden hoşlandığı kadın olan Vera ile evlendiğini öğreniyor. Kendini dizginlemeye çalışsa da Vera'ya olan sevgisi yeniden ortaya çıkıyor. Bu şekilde öykü ilerlemeye devam ediyor.
Faust dışında Asya diye bir öykü de var. O da Faust kadar iyi. Çoğu okurun seveceğini düşündüğüm bir kitap. Yağmurlu havada okunurken daha iyi hissettiriyor.
