Yazar:
İvan Gonçarov
Çevirmen:
Ergin Altay
Tahmini Okuma Süresi:
27 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
956
Basım Tarihi:
Mart 2019
İlk Yayın Tarihi:
1869
Yayınevi:
İletişim Yayınları
Orijinal Adı:
Обрыв
ISBN:
9789750526817
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
Yamaç
154 okunmaİletişim Yayınevi · Mayıs 2011 · 904 s.
Yamaç
85 okunmaİletişim Yayınları · Mart 2019 · 956 s.
Volga'ya İnen Yamaç
6 okunmaİnkılâp Kitabevi · 1990 · 911 s.
Yamaç
6 okunmaKültür Bakanlığı Yayınları · 1979 · 1011 s.
Yalıyar Cilt: 2
4 okunmaYordam Kitap · Ekim 2024 · 528 s.
Yalıyar Cilt: 1
5 okunmaYordam Kitap · Ekim 2024 · 480 s.
Yorumlar ve İncelemeler
bu kitabı doğru düzgün inceleyen hatta okuyan olmaması beni üzdü ve bu garip yazıyı yazmaya karar verdim, eleştirel bir yazı değil, kendi fikirlerimi ve internette bulabildiğim bilgileri derlediğim öylesine bir şey olacak.
yamaç, çok kalın bir roman, hani "gerekli kitap" diye tabir vardır bazıları için, benim için yok öyle bir şey ama sizin için varsa söyleyeyim: bu kitabı okumak çok gerekli mi, rus edebiyatı seviyorsanız size müthiş bir dönem portresi sunar ve bir sürü çıkarım yaparsınız, ama sadece "ben oblomov'u çok sevdim bunu da okuyayım" demek yeter mi sanmıyorum, sıkabilir kitap. çünkü oblomov'daki heyecan yok bunda, bu hem daha uzun hem daha durağan bir roman, ayrıca karakter yelpazesi daha geniş. yani okurken yordu beni.
gonçarov'un dediğine göre asıl konusu tutkunun etkilerini anlatmakmış: ulaşılmaz olanın çekiciliği, kavuşulan şeyin önemini kaybetmesi gibi... bir yandan da dönemin sanatçı olmaya hevesli insanlarını ve en önemlisi, siyasi çatışmalarını özetliyor bize.
gonçarov kendini yazar değil ressam olarak tanımlar, karakterleri kelimelerle çizdiğini söyler, bunu bu romanda daha net anladım çünkü görsellik oblomov'da bu kadar önde değildi. romanda da rayski'nin "benim işim biçimler, dış görünüş..." ile başlayan cümlesi ile bu düşüncemi doğruladım. bolca tasvir bulabilirsiniz romanda, sırf çevre tasviri değil insanların dış görünüşü de çok. zaten kendisi çok severmiş insanları gözlemlemeyi, bu özelliğini de aynen Rayski'ye aktarmış.
Malinovka, romanın ağırlıklı olarak geçtiği yer. büyükanne Tatyana Markovna, iki kız kardeş: Marfenka ve Vera, hizmetçiler... dönemi özetliyor bize, siyasi çatışmalar da burada anlatılıyor: otorite büyükanne, ona boyun eğen Marfenka, ona karşı gelen Vera... ayrıca gonçarov bu kız kardeşleri yazarken puşkin'den (olga ve
Merhaba,
Yaklaşık 1 hafta önce başlamış olduğum Yamaç Kitabı'nı uzun soluklu bir yolculuktan sonra okumayı tamamladım.
Klasik roman denince akla ilk gelen Rus edebiyatı ve içerisinde yer almakta olan değerli yazarlara minnet duygusu duymamak elde değil.
Kitabımız kalın olmasına rağmen akıcı bir dile sahip olurken, okuyucuyu sıkmıyor.
Kitapta anlatılan olaylar 19. yy da yaşanmaktadır.
Kahramanımız Rayski ve arkadaşı İvan İvanoviç'le uzun soluklu bir yola çıkıyoruz.
Dönemim olayları ile beraber kadınlarla ilişkisini anlatıyor kaba taslak olarak lakin;
Kitabımız adeta bizleri 19. Yy da hissettirmekle kalmıyor bazı satırların arasında adeta bir dönem resitali sunuyor bizlere. Toplum ilişkilerini dönemin sosyo kültürünü, insan ilişkilerini gözler önüne seriyor.
planları hiçbir zaman eyleme dökemeyen insan modelinin ortaya çıkmış olduğu roman yazarın oblomov karakterini gözler önüne sermektedir.
Kitabın geçtiği zaman, yer, mekan gerçekten hayal gücünüzü etkileyecek cinsten.
Kitabımızın bazı yerlerinde sanat ve sanatçıyı eleştirme konusunda Gonçarov'un gayet topuzun ayarı ile oynadığı gözümden kaçmadı.
Zehirli güzelliğin öldürdü beni. Hiç böyle olmamıştım ömrümde. sözünü gerçekten beğendim.
Yazarın evlilik ile ilgili; Kırlarda, çiçeklerin, kuşların arasında çok hafif hissediyorum kendimi sözünden sonra, Yalnız bir dileğim olacak, evlendirmeyin beni. demesinin sebebini öğrendiğimde içimden bir ses Don Kişot'a bile hak verdi açıkçası.
Tarağımla şapkamı ver süsleneceğim biraz. Yoksa... böyle... çirkinim diye soğursun benden diyerek de bir nevi Oblomov'u canlandırmış satırların arasında.
Aşk kadın arasında gidip gelen olayların arasına serpiştirilmiş sözleri beni bayağı etkiledi. Olayların karışık olması apayrı bir hale gelirken sizi içine çekmeye devam ediyor devamlı
Puan vermedi·956 syf.··
Beğendi
·2025 58. kitabı
·31 günde okudu
·Okunma: 05 Aralık 2025 19:37
YAMAÇ
Yazar: İvan Gonçarov
"Tutku güzel şeydir. Yaşam üzerinde uzun bir iz bırakır, bu ize de mutluluk derler insanlar."
..
SEVMEK ACI ÇEKMEDEN OLMAZ..
・・・
Ölümsüz Oblomov tiplemesinin yaratıcısı olan Gonçarov, ölmeden önce yazdığı son romanı Yamaç'ta 19. yüzyıl Rus toplumunu oldukça detaylı bir şekilde resmediyor. Roman, dışarıdan sakin görünen hayatların içindeki çatlakları, karakterlerin kendi zaaflarıyla kurdukları sessiz hesaplaşmaları büyük bir incelikle işler. Toplumsal beklentilerle bireysel arzular arasındaki o görünmez gerilim, Gonçarov’un dingin fakat derinden sarsan anlatımıyla her sayfada fazlasıyla hissedilir. 956 sayfalık oldukça hacimli bir kitap yazmış canım Gonçarov. Uzattıkça uzatmış, yer yer sürekli aynı şeyleri okumak beni biraz bunalttı açıkçası. Olay örgüsü belli olan ve sürekli aynı konunun etrafında dönüp duran kısımlar ve çokça betimlemeler. Özellikle mavi mektubu ve Rayski 'nin bavulunu unutmayacağım
Oblomov, kitaba adını veren kahramanın şehir hayatına alışmaktaki başarısızlığının hikayesidir, yazar bu kitabında ise Rayski 'nin şehirden aile toprağı olan Volga kıyısındaki Malinofka'ya kaçışıyla hikayeyi devam ettirir. Kendini sanatçı olarak tanımlayan Rayski resim, müzik ve edebiyatla ilgilenir ama bu ilgi hep yüzeysel kalır, tıpkı özel hayatındaki gibi. Önce Sofiya 'ya olan sevdası hüsrana uğradıktan sonra, kuzenleri Marfenka ve Vera'yı gözüne kestirir. Lakin Rayski 'nin onlara olan ilgisi de derinleşemez ve hikaye bunların etrafında şekillenir durur. Daha çok da Vera 'nın. Romanın alt metinde hsettirdiği ve daha açık bir şekilde gündem haline getirdiği toplumsal kaygılara, genellikle toplumsal çatışmalarla ifade eden dramatik bir vurgunun eşlik etmesi güzeldi. Kısacası Gonçarov, karakterler üzerinden dönemin Rus sanatçılarını da
Oblomov ile bilinir olan Gonçarov bu kitapta olay örgüsü,işleyişi ile farklı bir eser ile tanınmayı hak ediyor.Klasik severler sevecektir ama klasiklerle arası iyi olmayanlar bazı yerleri fazla uzatılmış olarak görecektir.Kadın karakterleri çok iyi kurguladıgını düşünüyorum,nihilizm etkisini ve Rusya da o dönemdeki hayalcileri de karakterlerle güzel eleştirmiş.
kafa karıştıran, sersemleten bir roman
Yazarın 20 yıl gibi bir sürede tamamladığı ve üçlemesinin son kitabı olması bakımından da önemli sayılabilecek romanı, Yamaç. Son sayfayı yazmanın bu denli uzun sürdüğü bir romanın, dünyada bu sürede zarfında olup biten politik, siyasi ve toplumsal gelişmelerden ve dahi, edebiyat sanatında değişen trendlerden etkilenmesi şüphesiz kaçınılmazdı. Roman bu bakımdan zamanın ruhuna ve akımına kendini teslim etmiş bir şekilde biraz savruk ilerliyor.
Eser başlarda, estetik kaygıları ön planda, halktan kopuk olarak yükseklerde idealize edilmiş bir kadın karaktere duyulan hayranlık ve güzellik övgüleriyle, Rayski'nin yoğun duygu boşalımları ile ilerlerken bir sonraki bölümde birden anlatının yönü etik kaygıların her şeyin üzerinde olduğu, gelenekselci bakışın yılmaz savunucusu handiyse bohem karakterli bir kadın kahramanın olduğu pitoresk bir resme kayıyor. Önceki karakterin ise ancak izi kalıyor. Bu hızlı dönüşe ayak uyduramayan okuru ise asıl sersemleten şey; kitabın başından itibaren hemen tüm olaylar kurgusunu ana karakterin merceğinden ve biraz da hayalperest bir bakışla görmeye alışan okurun birden bu karakterin bir köşeye çekilip kendini unutturması ve onu yalnız bırakması bekliyor. Ama okurun korkmasına gerek yok zira ana karakter arkasına saklandığı çalılıktan çıkacak ve sazı tekrar eline alacak. Ancak bu kez daha bir sıradan, daha tek düze notalar eşliğinde ve yine ne çaldığını bilmeden, o bilindik sıkılgan haliyle.
Okur kendini bu uzun romanda geçen tüm kurguları bir bütünün parçası haline getirmeye ne kadar zorlasa da, yazarın da bir noktada belirttiği gibi, aslında iki roman okuduğunu fark edecek. İlki Rayski'nin sanatçı bakışı ile dünyayı nasıl gördüğü ve kendi ereğini bulma çabası. Diğeri ise, melankolik, buhranlı bir kadının birbirinden fersah fersah uzak olan
Kitap Rusya'nın bir mini panaroması diyebiliriz. Her karakter özenle seçilmiş ve bir toplumsal sınıfı temsil ediyor. En büyük iki karakter Rayski ve Vera. Ayrıca daha pek çok karakter var kitapta. Bir büyükanne karakteri var ki olağanüstü. Betimlemeler ve karakter analizleri uzun uzun anlatılıyor. Hikâyenin büyük kısmı Volga nehri kıyısında bir köyde geçiyor ve kitabın adıda Volga'ya inen yamaçtan geliyor. Tam bir Rus klasiği. Tam bir kış kitabı. Volga gibi derin ve ağır. Severek okudum.
Rus edebiyatının önemli isimlerinden İvan Aleksandroviç Gonçarov'un üçlüsünün birinci kitabı Olağan Bir Öykü'de Aleksandr Aduyev' in; ikinci kitabı Oblomov'da Oblomov'un; üçüncü kitabı Yamaç'ta da Rayski' nin kişiliğinde Rusya'nın tarihsel gelişiminin belli bir devresini anlatmış.
Üçlünün son kitabı Yamaç'ta Gonçarov, Kahramanı Rayski' nin kişiliğinde "sanatsal Oblomovculuğu", "boş yere heba olan Rus yeteneğini" biz okurlarına anlatmaktadır. Gonçarov eserinde Rayski'nin ağzından kendi düşüncesini, dünya görüşünü, olaylarla ve insanlarla ilgili görüşlerini anlatmakta, öte yandan, kahramanını sert bir dille de eleştirmekte, onun yaşam, sanat, aşk üzerine gereksiz heyecanını yermektedir.
Rayski için sanat özentiden başka bir şey değildir. "Benim tek ülküm görev, düşünce ve güzelliktir", "Benim işim biçimidir," der, çeşitli sanat kollarında bir süre çalışır (şiirden heykele kadar :)) yeteneği de vardır fakat çalıştığı dalda gereken sabrı göstermez, bir an önce çalışmadan başarılı olmayı gözetir, hal böyle olunca da başarısız olur ve başka bir dalda çalışmaya başlar ve yine orada da aynı şey gerçekleşir.
Kahramanımız Rayski'nin tek istediği, kendini hiç zorlamadan büyük bir sanatçı olmaktır.
Gonçarov bu eserini bitirdikten sonra sağlığı çok kötüleşir, kendini çok yalnız hisseder, ruhsal yönde bir çöküntü içindedir ama bu haline rağmen bir yandan da yazmayı hayal eder. Bu durumu P. V Annekov'a şöyle belirtmiş:"Yaşlılık iyice büktü belimi, güçsüz düştüm, yoksa bir roman daha yazardım." Ama yazamadı.
Son günlerinde iyice yalnızlığa gömülen Gonçarov 12 Eylül 1891 günü hastalanır, hastalığı iyice ilerler ve ciğerlerini iltihaplanması sonucu 15 Eylül 1981 günü seksen yaşında ölür.
Herkese hayırlı, sağlık ve huzur dolu günler diliyorum.
Puan vermedi·910 syf.··
Beğendi
·2023 12. kitabı
·24 günde okudu
·Okunma: 26 Şubat 2023 01:00
Merhaba. Şubat ayında okuduğum bir diğer kitap, Volga'ya İnen Yamaç oldu.
Gonçarov'un Oblomov'undan sonra okuduğum ikinci kitabı oldu. Merak ettiğim bir kitaptı. 910 sayfalık bir kitap olmasına rağmen çok akıcı bir üsluba sahip. Oblomov ile kıyaslama yapmanın doğru olmadığını düşünüyorum. Keza zamanında kıyaslama yapıldığı için yazar çokça eleştirilmiş. Ve bence yazara karşı çok haksızca ve sert bir tutum sergilenmiş.
Kitapta, fedakâr ve vefakâr olarak üç karakteri sevdim. Büyükanne, Tit Nikoniç ve Tuşkin oldu.
Baş karakterimiz Rayski, estetik ve güzelliğe önem veren, sanatçı bir kişiliği olduğunu düşünen, karşısındaki insanların düşüncelerini değiştirip kendi söylediklerinin doğruluğuna, gerçekliğine inanmış, akıl vermeden duramayanlardan. Sürekli bir şeyleri kıyaslama, eleştirme derdinde olan Rayski, şehirdeki hayatından sıkılıp Volga'ya, çifliğini idare eden büyükannesinin ve kuzenlerinin yanına gider.
Vera ile karşılaşması Rayski'nin tüm duygu ve düşüncelerini ters yüz edecektir. Onu büyük bir içsel çatışmaya sürükleyecektir.
İçsel duyguları, hikâyenin özü ve akışı, doğa ile ilgili betimlemeleri aktarış biçimi olarak inandırıcı ve sağlam bir hikâyeye sahip. Sizlere de mutlaka tavsiye ederim.
#8ayda8tuğlakitapokunur
Gülşah Ongun 
Beyza Şahin
Smk 
filizlenin
Okuyan1fenogretmeni
Pınar
Fatma Kazankaya
Okuyan sapkaci
@denizkenarinda_
#kitapalıntıları :
*—Her şeyi gerekli, ciddi bir biçime sokarsak yaşam son derece tatsız, sıkıcı olur! Kişioğlunun düşünüp bulduğu, ona eklediği şeylerdir yaşamı güzelleştiren.
*Fedakârlık etmeden, çaba harcamadan, yokluk çekmeden yaşanamazdı dünyada. "Yalnız çiçeklerin yetiştiği bir bahçe değildir yaşam"...
*Gurur, insanlık ortamı, saygı görmek hakkı, onur... hepsi paramparça olmuştu! Kişioğlunu
Gülşah Ongun Beyza Şahin
Smk filizlenin
Okuyan1fenogretmeni
Pınar
Fatma Kazankaya
Okuyan sapkaci
@denizkenarinda_
#kitapalıntıları :
*—Her şeyi gerekli, ciddi bir biçime sokarsak yaşam son derece tatsız, sıkıcı olur! Kişioğlunun düşünüp bulduğu, ona eklediği şeylerdir yaşamı güzelleştiren.
*Fedakârlık etmeden, çaba harcamadan, yokluk çekmeden yaşanamazdı dünyada. "Yalnız çiçeklerin yetiştiği bir bahçe değildir yaşam"...
*Gurur, insanlık ortamı, saygı görmek hakkı, onur... hepsi paramparça olmuştu! Kişioğlunu
Gonçarov'un Oblomov kitabından sonra büyük bir hevesle başladığım bu kitabı yarım bırakıyorum. Çünkü kitap ilerlemiyor, okumakta zorlanıyorum. Kitap; İvan ve Boris adlı iki karakterin etrafındaki karakterlerin tahlilleriyle genişliyor, fakat bu iki karakterin etrafındaki yan karakterler o kadar çok dallanıp budaklanıyor ki olay kurgusu pek geride kalıyor. Oblomov gibi muhteşem bir yapıttan sonra bununla karşılaşmak beni epey hayal kırıklığına uğrattı.
Volga'ya İnen Yamaç'ı Gonçarov, Oblomov ile aynı dönemde yazmaya başlar.Çocukluk anılarından yola çıkan Gonçarov, eseri üzerine Volga kıyılarında çalışır.1850'lerde başladığı roman 1869 yılında yayımlanır.Gonçarov'un hem üçlemesinin son romanı, hem de yazdığı son roman olur.Gonçarov'un üçlemesi, Sıradan Bir Hikâye, Oblomov ve Yamaç'tan oluşur.
Üçlemenin ilk iki kitabında, ana karakterler, büyük şehirlerde tutunmaya çalışırken, Yamaç'ın ana karakteri Rayski, şehirden aile evinin bulunduğu Malinovka'ya, taşraya gelir.Rayski sanatın pek çok dalında şansını deneyen, hayal dünyasında yaşayan, bir kadını odağına koymaya meyilli biridir.Şehir yaşamında tanıştığı Sofiya Belovodova'dan, umduğunu bulamaz.Malinovka'daki kuzenleri Marfenka ve Vera ilgisini çeker.Vera üzerinde karar kılar.Oysa Vera, sürgün bir siyasi olan Mark Volohov'a aşık olmuştur.Nihilisttir Volohov. Evlilik kurumu hakkında düşünceleri, geleneksel anlayıştan uzaktır.
Rayski, Volohov ve Tuşin Vera'nın aşkına taliptir.
Büyükanne Tatyana Markovna, Malinovka'yı idare eder, Rayski için.
Geleneksel ahlaki değerleri temsil eden büyükanne torunları tarafından, çok sevilir ve sayılır.
Daha pek çok olay ve kişi dahil olur, olay örgüsüne.
Yamaç, 1840'lı 1850'li yılların Rusya'sının toplumsal ve siyasi yapısının taşradaki yansımalarını Yamaç'ta başarıyla resmeder.
Zevkle okudum Yamaç'ı ama Oblomov'un yeri yine de ayrı bende.
Reklam
Yazar Hakkında
İvan GonçarovYazar · 7 kitap
Simbirsk, şimdiki adıyla Ulyanovsk'ta doğmuştur. Zengin bir tüccar ailesinin çocuğu olan Gonçarov, Oblomov'unkine benzeyen bir çocukluk geçirmiş, asilzadelerle geleceğin Oblomov'larıyla birlikte özel bir pansiyonda okumuştur. Moskova Üniversitesi'ni bitirdikten sonra, Petersburg'ta otuz üç yıl sürecek ve kendisini yüksek bir göreve kadar getirecek memurluk hayatına başladı. 1847'de ilk eserini, Alelade Bir Hikâye'yi çıkardı.1849'da da Oblomov'un Rüyası bir dergide basıldı. Ama Oblomov son şeklini ancak 1857'de, Marienbad'da bir aylık sürekli bir çalışma süresinden sonra aldı. Bu büyük romanın bir ay içinde yazılması belki de imkânsız görünmektedir, ama unutmamak gerekir ki, "bu eseri yıllarca kafamda taşıdım ve geriye onu ancak kâğıda geçirmek kalmıştı," demiştir yazar.
Roman Rusya'da bir bomba gibi patladı. Zaten zaman da pek elverişliydi. Köleliğin kaldırılmasına üç yıl kalmış, bütün edebiyat dünyasında, uyuşukluğa, hareketsizliğe, şaşkınlığa karşı bir savaş açılmıştı. Bunun içindir ki, bir çağdaşın yazdığı gibi "Bütün okuma yazma bilenler Oblomov'u heyecanla okuyorlar. Hiç mübalağa etmeden denilebilir ki bu anda Rusya'da en küçük, en kenarda kalmış bir kasaba yoktur ki orada Oblomov okunmasın, üzerinde tartışılmasın. Oblomov ve Oblomovluk kelimeleri bütün Rusya'ya yayılmış, ebedi olarak dilimize girmiştir."
Bu eserden başka, Gonçarov'un 1856'da çıkan ve üç yıllık bir dünya yolculuğunu anlatan "Fregal Pallada" isimli bir eseriyle birkaç eleştirisi ve hikâyesi vardır. Oblomov'dan sonra yazdığı "Uçurum" adlı büyük romanı 1869'da çıkmış ve Gonçarov onunla on yıl uğraştırmıştır.
