Füsun AkatlıEdebiyat
Yasamdaki durusumuzu belirleyen ve bize yönümüzü gösteren değerleri , anlam dünyasına adım atmayı iş işten geçmeden öğrenmenin bir yolu olmalı . Bu yolun edebiyattan geçtiğine , ' İnsanlığın halleri' nin asıl okuduklarımız dan ögrenildigine hala_ yaşım altmış almışken hala!- inanıyorum.
Hayatın güldürdükleri ve ağlattıkları kadar, ve onlardan çoğu zaman daha etkili, daha kalıcı olarak, öyküleri, romanların güldürdükleri ağlattıkları ile biçimleniyoruz.
İdeal erkek tanımlamaları serisi açıklamasıdır:DAlıntı
1980 başlarında bir yaz akşamı, Füsun Akatlı, Nimet Tuna ve Tomris Uyar, o dönemin gözde uğrağı Şadırvan'da buluşmuş, denizin tadını çıkarıyorlar. Konu bir ara aşka, sonra aşksızlığa, en sonunda da 'âşık olunabilecek bir erkeğin özellikleri'ne geliyor ve bir oyuna dönüşüyor. Nesnel davranmakta kararlı olduklarından masalarına gelen Edip Cansever ve Turgut Uyar'ın da görüşlerini alıyorlar. (Sonraları Ferit Edgü, Mürşit Balabanlılar, Aydın Emeç gibi 'güvenilir' erkek dostlara da başvurulacak.)
Sayfa 78 - Eğlendiklerimden bazıları duvarımda ebedi istirahat halinde kalacaktır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Düşünce ayrılıkları güven bunalımına, güven bunalımları kuşkuya, kuşku da duygusal tepkilere dönüşmüştür.
Önsöz (2)Sabahattin Ali
Kürk Mantolu Madonna (1943); Kuyucaklı Yusuf (1937) ve İçimizdeki Şeytan (1940) ile birlikte, Sabahattin Ali'nin roman türündeki eserlerindendir. Belki, -kendisinin de yaptığı gibi- Kürk Mantolu Madonna'ya uzun hikaye (novella) demek daha doğru olur. Ama kurgu ve yapı olarak hikayelerinden farklı olan bu eser, roman ya da uzun hikaye, Sabahattin Ali'nin yüzeysel olarak "toplumcu yazar" etiketiyle özetlenmesinin temelsizliğini gösteren güçlü bir örnektir.
Füsun Akatlı
Şubat 2002
ÖnsözSabahattin Ali
Şimdiye dek çoğunlukla, oldukça kaba ve şematik bir yaklaşımla, hep Sait Faik ile birlikte, Türk öykü edebiyatının iki karşıt eğiliminin temsilcileri olarak tanınmış ve tanıtılmıştır. Bu yaklaşım Sait Faik'i "bireyci", Sabahattin Ali'yi "toplumcu" etiketleriyle özetlemekte; pek tabii ki her ikisi de gerçek ve güçlü edebiyatçı kimlikleriyle, bu sığ değerlendirmeyi çoktan aşmakta, hatta yapıtlarından çıkarılabilecek pek çok örnekle neredeyse geçersiz ve anlamsız kılmaktadırlar.
Füsun Akatlı, Şubat 2002
