diyorlar ki âşık odur gündüz bile karanlığıyla sarhoş
desinler ki hâlâ gam var gölgesinde ne hoş
aşk olsun öyleyse geceye kanat olan şu pervaneye
aşk olsun aşkın önüne geçmeyen gölgeye de
aşk denizinde fener yokmuş âşığa ne gam
aşk ikliminin ışığı da gölgesi de hep akşam
ah, ışıklarını yakınca gölgesini unutan insan
ışıklarınızı bir kapasanız da aşkı anlasak bundan
gölgeler ki sokak kedileri gibi akşamın merhametine terk
şefkattir bazen de haziranı üşüyen bir gölgenin üstüne örtmek
Ey dil hele âlemde bir âdem yoğ imiş
Var ise de ehl-i dile mahrem yoğ imiş
Gam çekme hakikatte eğer ârif isen
Farz eyle ki el'an yine âlem yoğ imiş
NEFİ
Günümüz Türkçesi:
Ey gönül, şu dünyada "adam" diyebileceğimiz biri yokmuş.
Varsa da gönlümüzdeki hislere dost/sırdaş değilmiş.
Eğer olgun biriysen, sakın üzülme.
Farz et ki içinde bulunduğun dünya yok imiş.
İnsan niye şımarır? Gücü, zenginliği, gençliğinin hep aynı şekilde kalacağını düşündüğü için.
Oysa Yavuz Sultan Selim'in de dediği gibi; "Ne dem baki, ne gam baki."