Dudakların varsa yaşanmaya değer eşsiz bir gün de var. Gözlerin varsa geceler güzeldir hiç bitmemecesine. Ellerin varsa er geç sabah olacaktır. Ve sen varsan aylar, mevsimler de var...
Sayfa 202
En güzel yıllarımı heba etmişim! Artık bunun farkındayım ve fark etmiş olmaktan acı duyuyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ama sevinç ve mutluluk insanı ne kadar güzel kılıyor!
Ama sevinç ve mutluluk insanı ne kadar da güzel kılıyor! Kalp aşkla nasıl da kaynıyor! İnsan bütün kalbini
bir başka kalbe akıtmak istiyor, her şey neşeli olsun her şey gülsün istiyor. Ve bu sevinç ne kadar bulaşıcı! Dün sözlerinde öyle hoşluk, kalbinde bana karşı öyle iyilik vardı ki… Beni öyle kolluyor, bana öyle sokuluyordu, kalbime öyle bir yakınlık gösteriyor, öyle bir cesaretlendiriyordu ki… Ah, mutluluktan ne cileveler yapıyor insan! Bense… Bütün bunları iyi yanından alıyordum; sanıyordum ki o… Ama Tanrım, bunu nasıl düşünebildim? Bütün bunlar bana değil, bir başkasına ait olduğunu bile bile nasıl bu kadar kör olabildim; sonuçta, bu kibarlığı, bu özeni, bu sevgisi bile… evet bana olan sevgisi, yakında diğeriyle buluşacak olmanın sevincinden, mutluluğunu bana da bulaştırma arzusundan başka bir şey değildi.
Uyuduğumuz geceler sanki hiç yaşanmamış gibidir. Belleğimizde kalanlar kirpik kırpmadığımız gecelerdir: Gece demek, uykusuz gece demektir.
Sayfa 83
Yatmadan önce biraz ağlamıştı; çoğu geceler öyle yapardı ve eminim döktüğü gözyaşları öldürdüğü insanlar için değil, kendisi içindi.
