Kaç kez buralara bir daha dönmemek için uzaklara gittim (belki de hiç gitmedim). Hiçbir şey değişmedi.
Haram malım(ı) helâl diye satmadım
Ben işime hiç bir hile katmadım
Giden illerle de bile gitmedim
Alıkoydun beni felek sıladan
Reklam
MERAK EDİYORUM NASIL
Merak ediyorum nasıl dayanabildim onca kırılıp dökülmeye, onca ilgiye, nezakete, derin sevgiye, kol kanat germelere, acımaya, onca pışpışlanmaya, tavsiyelere, tavsiyelere, nasıl oldu da gitmedim, kaldım, burada, onlarla. Nasıl oldu da ölmedim. Her tatilde onlarla, aynı adamla, aynı adamlarla, her yaz, yazın her akşam, aynısı, aynılarıyla, sevişme, yolculuklar, uyku, müzik, yıllar ve yıllar boyunca aynı adamla, aynı adamlarla kapatılmış olarak. Acılar, eziyet veren, sessiz bir acı, peki neden? Neden? Venedik'e götürülüşüm, tedavi edilişim, dört bir yanımın kuşatılması, ayrılığı unutturmak için, yarı ölü bir halde, zorla götürülüşüm, hayran olunan ben, bin yaşındayım, ayrılığa dayanamıyorum, herkes elbirliği etmiş dayanmam gerektiğini söylüyor. Neden? Berbat edilmiş, çiğnenmiş bir yaşam. Bütün kadınların yaşamlarındaki o düz çizgi, kadınların tarihinin sessizliği. Başarıya inancımızı pekiştiren başarısızlık, var olmayan, o çöllerden başka bir şey olmayan başarıya.
Elimden alınmadan önce sahip olduğum şeyleri takdir etmememden nefret ediyorum.
Annemle oturup seksle ilgili fısıldaşmadan ya da arkadaşlarımla aptal erkek arkadaşlarla ilgili kıkırdamadan, o bekâretimi aldı. Annemin o türden şeylere izin vereceğinden değildi. Fakat şimdi, bir daha asla konuşmayacağız. Artık beni tanımıyor. Neler yaşadığım hakkında hiçbir fikri yok. Yanımda olmamasından nefret ediyorum. Beni arayıp bulmamasından nefret ediyorum.
Artık onun kızı olmamaktan nefret ediyorum.
Ben o adama aitim.
Annemin hayatından çıkmış olmaktan nefret ediyorum ama bir yere gitmedim, hâlâ buradayım.
Ben hâlâ buradayım, Hiç Kimse.
Solup gidiyorum, parçalanıyorum, çürüyorum.
Ama yine de buradayım.
"Hastalandığımda en çok rahatsız olduğum şey, insanların bana bakmaya mecbur olmasıdır, ben birine bakmak zorunda kalsam midem bulanırdı. Hiç hasta ziyaretine gitmedim. Hastayken, her ziyaretime gelene sinirlenmiş, yaptığını bir hakaret, mahremiyetime akıl almaz bir tecavüz olarak görmüşümdür. Hediyelerden hoşlanmam; çünkü karşılığında hediye vermek gerekir -ister aynı kişilere, ister başkalarına, bunun bir önemi yok."
Sabahattin Ali ne de güzel özetlemiş;
“Bana ne kadar kötülük yapılırsa yapılsın, kimseye saygısızca gitmedim.
Aram bozuk olsa bile birinin bana ihtiyacı olsa, hiç düşünmeden giderim ama görüyorum ki saygının sevginin hatta şefkatin bile iyileştiremeyeceği insanlar var.”
Reklam
Reklam