Gözde Demir
@gozde06
Sınıf öğretmeni
Şimdi benim sonra kızımın kitaplığı .
Çekilen hiç bir acı boşa gitmez Kenan Bey . Her acıdan bir şeyler öğreniriz .
Sevilmeyen insanların gözlerinin ışığı hep biraz sönüktür . Bunu görmek her zaman hüzünlendirir beni . Aç kalmak susuz kalmak gibi bir şeydir bu .
Ben kitabı okumadan fazla yorumlara bakmadım. Bu nedenle de içinde geçen aşk hikayesini taraflarından dinleyeceğimi sanarak başladım okumaya. Bazen kitap nasıl acaba diyerek okuduğum incelemelerden spolier yiyebiliyorum . Bu kelimeyi çok kullanmayı sevmesem de henüz bir karşılık bulamadım . İdare edin :)
Kitabımızda ana temada bir aşk hikayesi var ama asıl hikaye bu mu yoksa anlatıcıların hikayesi mi bilemedim. Çünkü bence gidecek yeri yurdu olmayan , kendi içinde bir hayat yaşayan , sıradan , sönük karakterler de ilgi çekicidir. Ya da bilmiyorum belki de benim dikkatimi çekiyor bu tip karakterler. O nedenle kendi hayatınca hiç baş rol olamamış Derya da bana göre bir baş karakterdi. Suzan'dan dinlediğimi sandığım hikayeyi aslında onun anlattığını öğrenince( kadının defterinde) şaşırmak ayrı da içimin ezildiğini fark ettim. Anlatılacak hikayenin olması bile şu hayatta ne kadar da bulunmaz nimetmiş sonucu ne olursa olsun. Ben bu aşkı bir roman gibi de okumak isterdim aslında ama bu şekilde okumak da farklı bir etki bıraktı bende. Bu arada Derya'nın abisine bir kadın olarak içten içe kızmadım desem yeridir. Keşke üçüncü bir defter olarak da onu okusaydık . Neden bu kadar ezilmiş daha iyi anlardık galiba . Neyse kısacası okuyun arkadaşlar . Ayfer Tunç bana göre yaşayan ve üreten yazarlarımız arasında en değer görmesi gerekenlerden biri. Yaşarken değerinin bilinmesi dileği ile... Ömrü uzun olsun.
Hiç inanmadım Pinokyo'ya . Annem çok hastaydı . Babaannem 'iyileşecek' dedi . Babaannemin burnu uzamadı .
Böyle uzun suskunluklardan sonra ağır sözler gelir .