İnanır mısın hiç hatırlamıyorum ama seni unutmuyorumAlıntı
Her şeyi unutuyorum. Yalancılık düzeyinde inkâr ediyorum yaşadıklarımı. Halbuki niyetim bu değil, gerçekten unutuyorum. O kişiyle bir yerde tanıştığımızı, şurada bir öğle yemeği yediğimi, o filmi izlediğimi... İnanır mısın, hiç hatırlamıyorum. Yürürken sanki yürümüyorum da hafif hafif uçuyorum. Hafızam pamuk ipliğine bağlı, bazı şeyleri güç bela tutuyorum. Yine de seni unutmuyorum, ama seni unutmuyorum Osman.
İrade ve kaderin en anlaşılır kılabilen kelimeler...
İlk söz insanın hakkıysa da son sözü söylemek kadere düşermiş. İnsan ilk adımı atmaya güç yetirse de yolu tayin eden kadermiş.
Reklam
Friedrich NietzscheFelsefe
İçinden mantığın doğduğu arzuların dünyevi krallığı: arka planda sürü içgüdüsü. Benzer durumların farz edilmesi, “benzer ruhlar” gerektirir. Karşılıklı anlaşma ve hâkimiyet için —
Friedrich NietzscheFelsefe
Kendini barındırmak, “sıradan insanın” yaşadığı gibi yaşamak, onun doğru saydığını doğru ve iyi saymak: işte sürü içgüdüsüne boyun eğmek budur. İnsan, böyle bir boyun eğmeyi bir rezalet olarak hissetmek için — iki farklı standartta yaşamamak! — Teoriyi ve uygulamayı birbirinden ayırmamak için! — tüm cesaretini ve katılığını toplaması gerek.
Friedrich NietzscheFelsefe
Hata ve cehalet kaçınılmazdır. — Gerçeğin bulunmuş olduğu ve cehaletin ve hatanın sonda olduğu görüşü, mevcut baştan çıkarmalar arasında en etkilisidir. Varsayalım ki, buna inananlar var, o zaman inceleme, araştırma, tedbir, deney istenci felce uğrar; hatta suç, yani gerçekle ilgili şüphe bile sayılabilir —
Friedrich NietzscheFelsefe
Kısacası, ahlaki değerlerin doğallıktan uzaklaştırılması dejenere bir insan türünün tasarımıydı — “iyi insan”, “mutlu insan”, “bilge insan”. — Sokrates, değerler tarihinde en derin sapkınlığın bir anını temsil eder.
Reklam
Reklam