Gül ergin

Gül ergin
@gullergin
Tüm ömrünü bir şeyler bekleyerek geçirmişti zaten; babasının işten eve dönmesini beklemek, sevgiliden gelecek, ama hiç gelmeyen mektubu, yıl sonu sınavlarını, treni, otobüsü, telefonu, tatilleri, tatillerin sonunu beklemek, hep beklemek. Şimdi de kendisiyle önceden randevulaşmış olan ölümü beklemek zorundaydı..
Bir dikiş. İki dikiş. Vazgeçiş. En çok ilk vazgeçişlerin izi kalır. Çünkü izi kalan yara hiç iyileşmemiştir aslında.
Bu mutsuzluğun mezardan başka bir sonu olduğunu sanmıyorum
Bir daha asla tek bir şiir bile yazmayacağım. Bir daha asla birinin kalbimi görüp onu yok etmesine izin vermeyeceğim.
“-Söz verdi Olric +Ne sözü efendim? -İncir ağacı çiçek açında geri gelicem dedi +Ama efendim... -Biliyorum Olric sus”