Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar
Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar
Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın
Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın
Tabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibi
Yüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibi
Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışım
Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım
Senin bana gelişin günler içinde
Bir su serinliğidir olsa olsa
İnce kırılışlarla güneşin altın kanatlarından
Ağustos topraklarına dökülen
İçtikçe susuzluğumu artırır gülüşün...
Yüzün de olmasaydı
Dünyayı yumuşatan o yaz bulutu gülüşün
Günlerim neye benzerdi, ya ömrüm?
Karanlık bir mahzende soluk bir resim
Rutubet, toz ve küf kokuları içinde
Eskir eskir eskirdi...
Ve ben seni sevdiğim zaman
Bu şehre yağmurlar yağdı
Yani ben seni sevdiğim zaman
Ayrılık kurşun kadar ağır
Gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın
Yine de bir adın kalmalı geriye
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır
Yalnızlığın peşinde kuvvet
Evet nihayet
Bir adın kalmalı geriye
Bir de o kahreden gurbet
Beni affet
Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç...
Bir şeyler önceden bilinen anlamlarını ansızın yitirecek ve önceden belirlendiği sanılan sıralarından çıkacak oldu mu bizde gülme duygusu uyandırır.demek ki aslında gülmek şeytanın etki alan alanına giren bir şey.gülme de uğursuz bir yan var. bir şeyler sanıldığından çok değişik biçimde birden şekil değiştiriveriyor ama öte yandan insanı hafifleten iyileştirici bir yanı da var. bazı şeyler bize sandıklarından daha hafif görünmeye başlıyor. bizi daha özgürce yaşamaya bırakıyor o sert ciddiyetlerinin ağırlığı altında gezinmemizi önlüyor.
Babalar Günü
Babalar Günü geldi…
Ben yine
anıların kapısını çaldım.
.
Mezar taşına değil,
Hatıralarına sarıldım,
hafızamın sararmış albümünde
seni arıyorum.
Albümdeki siyah beyaz resmin,
hayatımın en renkli günlerini hatırlatıyor bana.
.
Ben senin
gülen yüzünü özledim.
Babalar Günü geldi…
Bir ölümün sessizliği değil,
.
Pazar sabahlarının o eski neşesi düştü aklıma.
Kapıdan girişin,
gülüşün,
üzerimi örtüşün,
sofrada oturuşun.
.
İnsan bazen
bir sesi özlermiş en çok.
Ben senin
oğlum diyen sesini özledim.
Ben senin
üzerime sinen kokunu özledim.
