Kümeste SabahAlıntı
Şu tarafta uykular
Bir iki tembel hindi;
Bir yanda gerindi
Bizim çıban köpeği...
İki üç su ördeği,
Koşuştular İleri;
Su birikintileri
Bu hücumla bulandı...
Karanlığın yasından
Kurtuldu kümesi artık.
Kur'ân'ın engin bir derya olduğu bilgisi sana ulaşmadı mı?
Nehirlerin ve ırmakların, engin deryaların sahillerinden dallanarak yayılması gibi, gelmiş geçmiş her şeyin bilgisinin o kitaptan dallanıp budaklandığından haberin yok mu? O denizin coşkun dalgalarına dalıp kibrit-i ahmer elde eden, derinliklerine dalıp oradan kırmızı yakutlar, pırıl pırıl inciler, yeşil zümrütler çıkartan, sahilinde dolaşıp beyaza çalan amberler, yaş ve taze udlar (udi hindi) toplayan, adalara tutunup oranın hayvanlarından en büyük panzehirleri ve dünyanın en hoş kokularını yayan kişilere imrenmiyor musun?
İşte bu kitapta, bana dua etmen, umudu ve kardeşlik hakkını ödemek namına, sana oralarda gezintiye çıkmanın, deryanın de rinlerine dalmanın ve yüzmenin nasıl yapılacağını göstereceğim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Rasulullah (s.a.v) buyurmuştur ki:
“İman dört temel özerinde durur: 1-Sabır, 2-Yakin, 3-Adalet, 4-Cihad"
Hadis daha sonra şöyle devam etmiştir:
“Adalet dört şeyle oluşur ve ayakta durur: Derin anlayış güzel ilim, hilm¹ ve hüküm yollarını bilmek." ²
Kim iyi anlarsa, ilmin kapalı yönlerini güzel çözer. Bilen kimse, hükmün dayanak noktalarını tanır. Hilm sahibi olan kimse, iş (ve hükmünde)
ifrata gitmez ve insanlar içinde övülen bir kimse olarak yaşar.
____________________________
¹ öfke anında nefse hakim olma, affetme, yumuşak huyluluk ve ağırbaşlılık [İslam kaynaklarına göre hilm, Allah'ın güzel isimlerinden (Esmaü'l-Hüsnü) biri olan el-Halîm (kullarına karşı cezada acele etmeyen, yumuşak davranan) sıfatının ahlaki bir yansıması] [Kaynak: web]
² Ali Muttakî el-Hindî, Kenzu’l-Ummal, I, 285. Hadis burada Hz. Ali'nin sözü olduğu gözükmektedir.
Sayfa 483 - Semerkand Yayıncılık, 2. Baskı, Aralık 2003 (Çev: Yakup Çiçek ve Dilaver Selvi)·Kitabı okudu
Laterna ne demek öğrendik böyleceEdebiyat & Roman
Ama şimdi! Kötü insanların sizi yıpratmaları yetmiyormuş gibi, oraya sefil, ahlaksız bir adam gelip sizi gücendiriyor. Üzerindeki frakla hindi gibi dikiliyor, altın kelebekgözlüğüyle size bakan o utanmaz, her şey onun elindeymiş gibi, edepsiz ağzından çıkanları dinlemek gerekliymiş gibi davranıyor! Yeter ama artık, değil mi güvercinim! Peki neden oluyor bütün bunlar? Siz yetim olduğunuz için, siz savunmasız olduğunuz için, yanınızda kimse olmadığı için; sırtınızı dayayacağınız güçlü bir dost olmadığı için. Peki bir yetimi bir hiç için gücendiren bu insanlara insan mı dememiz gerekir? Sefil bunlar, insan değil, sadece sefil; onlar insan değil, görünüşte öyleler sadece, buna inanıyorum ben. İşte böyle bu insanlar! Ve bence, bir tanem, işte bugün Gorohovaya'da rastladığım laternacı, onlardan daha çok hak ediyor saygıyı. Bütün gün dolanıp yoruluyor, boğazına girecek bayat, kalitesiz bir lokmayı bekliyor, ama böylece kendisinin efendisi oluyor, kendi kendine bakıyor. Sadaka istemiyor; insanların keyfi için, kurulmuş makine gibi çalışıyor... İşte, “Elimden geldiği kadarıyla, mutluluk getireyim,” diyor. Dilenci, bir dilenci o, açıkçası, bildiğimiz dilenci; ama yine de soylu bir dilenci; yorgun, üşümüş, ama yine de çalışıyor, kendince de olsa her şeye rağmen çalışıyor. Bir sürü şerefli insan var, canım, emeklerinin karşılığını alamasalar da, kimseye boyun eğmeyen, kimseden ekmek istemeyen insanlar var. İşte ben de onun gibiyim, bu laternacı gibi, o değilim tabii, hiç onunla aynı değilim, ama kendi fikrimce, tıpkı
onun gibi soylu, terbiyeli bir tavır içindeyim, gücüm yettiğince, yani yapabildiğimce çalışıyorum. Daha fazlası gelmiyor elimden; ama yapacak bir şey yok.
“Allaha Teala, bir kula hayır ulaştırmak istediği zaman, içinde günahlardan bir sakınma duygusu ve kalbinde (ona hakkı tarif ve tavsiye eden) bir vaiz yaratır.“
____________________
Aynı konudaki hadis için bkz: Ebu Nuaym, Hilye, X, 103; Suyutî, es-Sağir, No: 378; Hindi, Kenzu’I-Ummal, XI, No: 30762. (Deylemi’den); Elbani, Daifü’l-Cami, No: 330.
Sayfa 464 - Semerkand Yayıncılık, 2. Baskı, Aralık 2003 (Çev: Yakup Çiçek ve Dilaver Selvi)·Kitabı okudu