Açıkçası kitabın sonlarına doğru her bir karakterin kendisi için yeni bir şey yapıp kendini geliştirmesi hoşuma gitti. Olmak istediğimiz kişiye o kadar uzak değiliz, haraket etmekten korkuyormuşuz sadece. Umarım bir gün hepimiz geleceği düşünmeden anı yaşayarak mutlu olabiliriz.
Bazı kitaplar olay örgüsüyle etkiler, bazıları ise karakterlerinin yaşadığı değişimle. Asla Vazgeçme benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu. Hikâyeyi bitirdiğimde aklımda kalan şey yaşanan olaylardan çok, karakterlerin tüm zorluklara rağmen ayakta kalma mücadelesiydi.
Romanın temelinde umut, sabır ve yeniden başlayabilme fikri var. Ancak bunu klişe motivasyon cümleleriyle yapmıyor. Hayatın gerçekten zor olabileceğini, bazen insanın mücadele etmekten yorulduğunu kabul ediyor. İşte tam da bu yüzden anlatılanlar samimi geliyor. Ana karakter birçok kez hata yapıyor, yanlış kararlar alıyor ve umudunu kaybediyor. Fakat onu güçlü yapan şey hiç düşmemesi değil; her düştüğünde yeniden ayağa kalkabilmesi.
Karakter gelişimini oldukça başarılı buldum. Hikâyenin başındaki kişiyle sonundaki kişi arasında büyük bir fark var ve bu değişim okuyucuya inandırıcı şekilde aktarılıyor. Birkaç sayfada mucizevi değişimler yaşanmıyor; aksine her olay karakter üzerinde küçük izler bırakıyor ve bu izler zamanla büyük dönüşümlere dönüşüyor.
Kitabın dili oldukça akıcıydı. Sayfalar ilerledikçe zamanın nasıl geçtiğini fark etmedim. Özellikle duygusal sahnelerde yazarın abartıya kaçmaması hoşuma gitti. Ağlatmak için zorlanan bir anlatım yerine doğal gelişen olaylar sayesinde duygular okuyucuya geçiyor.
En sevdiğim yönlerden biri de yan karakterlerin boşluk doldurmak için eklenmemiş olmasıydı. Hikâyedeki hemen herkesin ana karakter üzerinde bir etkisi var. Kimisi ona destek oluyor, kimisi ise hayatını zorlaştırıyor. Böylece hiçbir karakter gereksiz hissettirmiyor.
Yine de bazı bölümlerde olayların biraz tahmin edilebilir ilerlediğini düşündüm. Özellikle sonlara doğru olacakları önceden tahmin edebildim. Ancak kitabın amacı beni şaşırtmak değil, karakterlerin yolculuğunu anlatmak olduğu
Yıllar önce karmakarışık adlı bir film izlemiştim bu kitabı okurken hep aklıma geldi. Aşiri benzerlik var ve bu hoşuma gitti. Ve throne ile crees çiftini aşırı beğendim favori ciftim oldu scarlet ile wolfdan sonra. Cinder giderek güçlenmesi ve istemeden sbyli öldürdüğü kısımlar baya ağırdı. Ama yinede kaiyi o dugunden kurtardılar. Buarada kaiyi neden sevmediğimi anladım adam gerçekten konuşmak dışında ve ana karakter olmak dışında işlevi yok yaw. Cinder yüzünden katlanıyor gibiyim. Ve son olarak levana kapana kısılmaya başladı ve buda daha fazla fevri haraketler yapıcak demek oluyor. Ayrıca üvey kızını burada sonunda görüyoruz. Winter. Açıkçası ben begendim tam pamuk Prenses olucak alikliga sahip diğer kitabi okursaniz ne dediğimi anlarsınız.
Puan vermedi·333 syf.·
2026 20. kitabı
Bu kitabı büyük beklentiyle aldım ve okurken beklentimi karşıladığını söyleyebilirim. Erdal Sarızeybek, sadece tarih anlatmıyor; aynı zamanda insanı düşünmeye iten sorular soruyor. Kitap boyunca sık sık durup “Gerçekten bugün bazı şeyler Atatürk’ün hedeflediği gibi mi gidiyor?” diye düşündüm.
Anlatımı akıcı olduğu için sıkmadan ilerliyor. Tarihi olayları anlatırken kendi yorumlarını da katıyor ama bunu okuyucuyu bunaltacak şekilde yapmıyor. Bazı bölümlerde katıldığım, bazı bölümlerde ise farklı düşündüğüm yerler oldu. Bence bir kitabın en güzel yanı da bu; okuduktan sonra insana bir şeyler sorgulatabilmesi.
Ben tarih kitaplarında kuru bilgi okumayı pek sevmem. Bu kitapta olayların arka planını görmek ve farklı bir bakış açısıyla değerlendirmek hoşuma gitti. Özellikle Atatürk’ün liderliği ve Cumhuriyet’in hangi şartlarda kurulduğunu yeniden hatırlatması etkileyiciydi.
Sonuç olarak beğenerek okuduğum bir kitap oldu. Her satırına katılmak zorunda değilsiniz ama farklı bir pencere açtığı kesin. Tarihi sadece ezberlemek yerine anlamaya çalışan herkesin okuyabileceğini düşünüyorum. Kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir düşünce kaldı: Geçmişini gerçekten bilen bir toplum, geleceğini daha sağlam kurar.
Puan vermedi
Off-Campus serisinin ilk kitabı olan "Anlaşma", beni hem güldüren hem de duygulandıran bir romantik kurgu oldu. Yakın zamanda çıkan dizisinin ilk sezonunu da izledim ama dürüst olmam gerekirse kitap bende çok daha büyük bir etki bıraktı. Karakterlerin duygularını, geçmişlerini ve aralarındaki bağı kitapta çok daha derin hissettim.
Hannah ve Garrett Graham ikilisi kısa sürede favorilerim arasına girdi. Hannah güçlü görünmeye çalışan ama geçmişinden taşıdığı yaralarla mücadele eden bir karakter. Garrett ise ilk bakışta tipik popüler hokey oyuncusu gibi görünse de sayfalar ilerledikçe onun da ne kadar kırılgan tarafları olduğunu görüyoruz.
Aralarındaki o sahte ilişki anlaşmasının zamanla gerçek duygulara dönüşmesini okumak çok keyifliydi. Özellikle atışmaları, birbirlerine destek olmaları ve yavaş yavaş güven inşa etmeleri bana oldukça samimi geldi. Romantik sahneler kadar dostluk ve iyileşme teması da çok güçlüydü.
Kitabı severek okumamın en büyük nedenlerinden biri de Garrett'ın Hannah'yı gerçekten dinlemesi ve onu olduğu gibi kabul etmesiydi. İlişkileri sadece çekim üzerine kurulmamıştı; birbirlerinin yaralarını gören ve buna rağmen yanlarında kalmayı seçen iki insanın hikâyesiydi.
Dizi uyarlamasını izlerken bazı sahneleri görmek hoşuma gitse de Hannah ve Garrett'ın iç dünyalarını, yaşadıkları duygusal dönüşümü kitapta çok daha yoğun hissettim. Bu yüzden benim için kitabın yeri ayrı kaldı. Off-Campus uyarlaması ilk sezonu Hannah ile Garrett'ın hikâyesini temel alıyor.
Kitap, sadece eğlenceli bir üniversite romantizmi değil; güvenmek, iyileşmek ve sevildiğini hissetmek üzerine sıcacık bir hikâyeydi. Hannah ve Garrett'ın ilişkisini okurken birçok kez gülümsedim, bazı yerlerde duygulandım ve kitabı bitirdiğimde Briar Üniversitesi'nden ayrılmak istemedim.
MONİSHA RAJESH-80 TRENLE DÜNYA TURU
.
.
.
Merhabalar bugün sizlere #80trenledünyakitabının yorumu ile geldim.
Seyahat yazarı olan Monica Rajesh ile nişanlısının İngiltere'den başlayan yolculuklarının tekrar aynı yere dönmek üzere 80 trenle yapmış olduğu dünya yolculuğu anlatılmaktadır.
7 ay 72 bin kilometrelik yolculuğun izlerini, yaşananları, başlarına gelenleri, tecrübe ettikleri olayları ,yeni tanıdıkları insanları, yeni tatları ile tanışmalarını, zorlu günlerini, gidilen şehirleri, öğrendiklerini, ezber bozan yaşananları ile Monisha ve nişanlısı ile birlikte macera ve heyecanlı bir yolculuktu benim için de.
Böyle bir tren yolculuğunu Monisha anlattıkça benim hoşuma gitti camdan giden görüntüler eşliğinde bir elimde kahvem,bir elimde kitabım ve yanımda sevdiğim insanın varlığıyla dünyanın sonuna kadar gidebilirim diye hayal ettim.
Paris ,Londra, Vietnam, Çin, Kuzey Kore ,Malezya derken satırlar ve yaşananlar akıp gitti.Harika manzaralar eşliğinde farklı kültürler ve farklı tatlar
Benim içimi huzur dolduran ,Monisha ile gezip tecrübe edindiğim bir okuma oldu.
Zaten insan sevdiğiyle birlikte yüreği nereye giderse onunla mutlu olur,huzur bulur
Benimde huzur bulduğum bir okuma oldu yeni kitaplarla buluşmak.
