Ruhun derdi içinde ve kaçamaz kendi kendinden.
O ortamda, o kargaşada kararını vermiş birini bu kararından caydırmaya çalışmanın imkânsız olduğunu, doğru da olmayacağını kızlarına anlatmakta güçlük çekiyordu. Oğlu verdiği sözden nasıl dönebilirdi? Sözünden caymaya kalkışsa, aynı sıradaki asker arkadaşlarının yüzüne nasıl bakardı? Sonra onun için be derlerdi? Ve kendisini ne duruma düşürür, kendisi için ne düşünürdü? Ne derdi?
- Bunu yapmamalı, utanç verici olur.
- Kimden utanacak, kim tanıyor onu burada? Aman Tanrım, onun var ya da yok olmasından kime ne? Kimin ihtiyacı var onun kim olduğunu bilmeye?
- Kendisinin! Kendisi kim olduğunu bilecek ya! En önemlisi budur işte! Kendisinden kaçamaz!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mühürlenen bir kalbi, kullar asla açamaz.
Önyargılı zâlimler, SON YARGIdan kaçamaz.
İnsan geçmişten kaçamaz. Ne kadar hızlı koşarsa koşsun, geçmiş hep peşindedir.
Everest Yayınları
"Asya'da maymun yakalamak için kullanılan bir çeşit tuzak vardır. Bir hindistan cevizi oyulur ve ipli bir ağaca...bağlanır. Hindistan cevizinin altına ince bir yarık açılır ve buradan içine tatlı bir yiyecek konur. Bu yarık sadece maymunun elini açıkken sokabileceği büyüklüktedir, yumruk yaptığında elini dışarı çıkaramaz. Maymun tatlının kokusunu alır, yiyeceği yakalamak için elini içeri sokup yiyeceği kavrar ama onunla beraber elini dışarı çıkarması olanaksızdır. Sıkıca yumruk yapılmış el, bu yarıktan dışarı çıkamaz. Avcılar geldiğinde maymun çılgına döner ama kaçamaz. Aslında bu maymunu tutsak eden hiçbir şey yoktur. Onu sadece kendi bağımlılığının gücü tutsak etmiştir. Yapması gereken tek şey elini açmaktır. Ama zihninde açgözlülüğü o kadar güçlüdür ki bu tuzaktan kurtulan maymun çok nadir görülür. Bizi tuzağa düşüren ve orada kalmamıza neden olan şey, arzularımız ve zihnimizle onlara sıkıca bağlı sarılmamızdır. Tüm yapmamız gereken; ellerimizi açmak, benliğimizle bağlı olduğumuz şeyleri serbest bırakmak ve dolayısıyla özgür olmaktır."
