Adına sevgi dediler.
Adına aşk dediler.
Tutku dediler, fedakarlık dediler, anlayış dediler.
Ama gerçek adını hiçbir zaman söylemediler.
Kölelik diyemediler.
Fakat ufak ufak bekar hayatınızda yaptıklarınızı yapmamaya, mecburi işlerinizin dışında kalan tüm zamanınızı erkek arkadaşınıza ayırmaya ve kendinizi unutmaya başladınız. Belki bir iki haftada unutmayacaksınız ama hiç merak etmeyin en fazla üç ay içinde, eskiden kim olduğunuzla ilgili en ufak bir fikriniz bile kalmayacak.
İşte o noktadan sonra kafanızda otomatik bir formül oluşacak:
Onunla mutluyum.
Onsuz mutsuzum.
İşte size bağımlılık.
Günümüzde kavga başka bir biçime bürünmektedir. Erkeği zindana kapatmayı istemek yerine kadın oradan kaçmaya çalışmaktadır; artık erkeği içkinlik bölgelerine sürüklemenin peşinde değildir, aşkınlığın aydınlığında kendisi su yüzüne çıkmak istemektedir. Bu durumda, yeni bir çatışmaya yol açan, erkeklerin tutumudur. Erkek istemeye istemeye kadına "hakkını geri vermektedir."