Dünyadaki olayların arasına neşeyle, üzüntüleri ayıracak bir çizgi çizebilseydik ne iyi olurdu!
Bir insan ister altın, ister akıl yönünden varsın olsun, bunlardan yoksun olanlarla konuşurken çok dikkatli olmalıdır.
Dostoyevski yoksulluğu, kimsesizliği, memuriyeti, dönemi çok iyi anlatmış yine fakat neden yaşlı bir adam ve genç, körpe bir kızın aşkı (!) üzerinden?
Dönemde bunun normal olduğunu söyleyebilirsiniz. Tamam. Ama bunun bir hastalık olduğu açık değil mi?
Yaşlı bir adam ve gencecik bir kız. Üstelik uzaktan akrabalar. Yani gerçekten çok garip. Okurken cidden bitsin artık diyerek okudum.
Yaşlı adam bazen sizi öz kızım gibi seviyorum diyor bazen sevgilimsiniz, birtanemsiniz.
Çok garip ve sinir bozucu.
İki insanın arasında gelişen aşk ve o aşkın önüne çıkan engeller diye yazılmış arka kapakta.
Pargalı İbrahim gibi NE AŞKI BEEEE??!?!?? diye bağıracağım gerçekten.
