Bu kitabı da ilkokul yıllarımda okumuştum. Tekrar görünce okumak istedim. Kitap ağaçkakan ailesinden bahsediyor. Bir oturuşta okunabilecek şekilde akıcı bir kitap.
İlkokulda okuduğum ve çok sevdiğim kitaplardan biri daha. Küçük yaşta Cahit Zarifoğlu okumamı sağlayan aileme teşekkür ederim. Kitap bir ağaçkakan ailesinden bahsediyor, anne babanın çocukları ile olan hayatı anlatılıyor. Kitabı beğendiğimi hatırlıyorum. Hatta masal için tekerleme isteyen küçük çocuğu gülerek anıyorum. Çocuk kitabı olduğu için içerisinde resimler de var elbette, bir de yetişkin gözüyle okumak istediğim nadir kitaplardan. Çocuklarımıza kaliteli bir kitap okutmak istiyorsak bu kitap güzel bir tercih olabilir.
"Bu küçük hikâye sona erdiği zaman, yukarıdaki Giriş'in boşlukta kalır gibi olduğu görülecektir. Ama akıllı çocuklar, hayalleri geniş insanlar rüya ile gerçek; hayal ile korku ve vehim arasındaki boşlukları dokuyarak kendilerine göre yorumlar yapabileceklerdir."
Evet bugün sizlere bir çırpıda okunabilecek, aslında çocuk kitabı olarak geçen ama yetişkinlere daha uygun olan Cahit Zarifoğlu'nun bu kitabından bahsedeceğim. Bazı yönleriyle masala benzese de tam olarak masal değildir, bir anlatıdır. Postmodernist yapıda yazılmış bir metindir. Yukarıda yazdığım, Giriş bölümününün sonundan aldığım alıntıdan da anlaşılacağı üzere, hikâyeyi bitirdiğimiz zaman hikâye boşlukta kalır gibi oluyor ve verilmek istenen mesajları bizler algılayamaya çalışıyoruz. Birçok ders niteliğinde mesajlar içeren bu kitapta bir çerçeve hikâye, bir asıl hikâye görüyoruz. Çerçeve hikayemiz, bir babanın kızına kurguladığı masalı anlatması, asıl hikayemiz ise anlatıcı babanın kurgulamış olduğu Ağaçkakanlar hikayesi. Genel anlamıyla kitabı ve kurgusunu başarılı buldum, beğendim. Bu şekilde elime alınca bi oturuşta okuduğum kitapları da seviyorum. Kitabın verdiği mesajlardan biri olarak "Kötülük yapan kötülük bulur." diyeyim ve bitireyim. :)
Bu küçük hikâye sona erdiği zaman, yukarıdaki Giriş'in boşlukta kalır gibi olduğu görülecektir. Ama akıllı çocuklar, hayalleri geniş insanlar rüya ile gerçek; hayal ile korku ve vehim arasındaki boşlukları dokuyarak kendilerine göre yorumlar yapabileceklerdir."
Evet şimdi sizlere bir çırpıda okunabilecek, aslında çocuk kitabı olarak geçen ama yetişkinlere daha uygun olan Cahit Zarifoğlu'nun bu kitabından bahsedeceğim. Bazı yönleriyle masala benzese de tam olarak masal değildir, bir anlatıdır. Postmodernist yapıda yazılmış bir metindir. Yukarıda yazdığım, Giriş bölümününün sonundan aldığım alıntıdan da anlaşılacağı üzere, hikâyeyi bitirdiğimiz zaman hikâye boşlukta kalır gibi oluyor ve verilmek istenen mesajları bizler algılamaya çalışıyoruz. Birçok ders niteliğinde mesajlar içeren bu kitapta bir çerçeve hikâye, bir asıl hikâye görüyoruz. Çerçeve hikayemiz, bir babanın kızına kurguladığı masalı anlatması, asıl hikayemiz ise anlatıcı babanın kurgulamış olduğu Ağaçkakanlar hikayesi. Genel anlamıyla kitabı ve kurgusunu başarılı buldum, beğendim. Bu şekilde elime alınca bi oturuşta okuduğum kitapları da seviyorum. Kitabın verdiği mesajlardan biri olarak "Kötülük yapan kötülük bulur." diyeyim ve bitireyim. :)
Kitabın her ne kadar çocuklarla yönelik olduğu söylense de ben buna katılmıyorum. Kitaptan okuyan herkes çocuk yahut yetişkin muhakkak ki hissesine düşeni alacağı kanısındayım.
-
Alçak gönüllü olmanın , aza kanaat etmenin, israf etmemenin, saygılı ve dürüst olmanın altının kalınca çizildiği bu kitabı muhakak okuyun. Okutturun.
-
Bir şeyler gecikiyorsa muhakkak bir sebebi olmalı.
Sabırla beklemeli.
Hayra yormalı.
AğaçkakanlarCahit Zarifoğlu
Ağaçkakanlar, okuduğum 11. Cahit Zarifoğlu kitabı oldu.
112 sayfalık bu eseri yaklaşık 1–1,5 saat içinde bitirdim. Akıcı bir anlatımı var, dili klasik masallara kıyasla bir parça daha ağır. Bu yüzden puanım 7/10.
Masal, ağaçkakanlar üzerinden aile ilişkilerini, özellikle de karı-koca muhabbetlerini ve aile içi dengeleri ele alıyor diye düşünüyorum. Yani sadece bir “çocuk masalı” değil aksine, hayatın içinden sahneleri masalsı bir dille anlatan gerçekçi bir hikâye.
Kitap:
Masalsı ve gerçekçi
Yer yer tasavvufî bir arka plana sahip
Çocuk kitabı gibi başlayıp, büyüklere dokunan bir yere varıyor.
Her ne kadar çocuklara yönelik olduğu söylense de, ben buna pek katılmıyorum.
Bu kitabı okuyan herkes mutlaka hissesine düşeni alır.
Özellikle şu değerlerin altı çiziliyor.
Alçak gönüllülük, kanaat, israf etmemek, saygı ve dürüstlük.
Kitap bize şunu da hatırlatıyor:
“Bir şeyler gecikiyorsa, mutlaka bir sebebi vardır.”
Kurgusal olarak da başarılı bir yapı var.
Bir çerçeve hikâye ve onun içinde anlatılan asıl hikâye bulunuyor.
Çerçeve hikâye: Bir babanın kızına anlattığı masal.
Asıl hikâye: Babanın kurguladığı Ağaçkakanlar dünyası.
Kitabın verdiği en net mesajlardan biri de şudur:
“Kötülük yapan, kötülük bulur.”
Babamın kitapları arasından seçip okumaya başladığımda bitiririm diye umut ediyordum ama 80 küsür sayfadan sonrası yoktu. Ah benim küçük yaramazlığım. Tabii bitirmeden yapamazdım temin edip okumayı tamamladım. Beni etkileyen en sevdiğim olay kızları dünyaya geldikten sonra anne baba ağaçkakanların hayatındaki değişiklikler oldu. Kızlarını kötülüklerden korumak ve güzel bir ahlak ile yetiştirmek için kendilerine verdikleri çekidüzen. Örnek bir ebeveyn olmaya çalışıyor birbirlerine karşı bile daha kibar davranıyorlar.
3. Sınıfa giden öğrencilerim Cahit Zarifoğlu kitaplarını çok severek okuyorlar. "Öğretmenim bütün kitaplarını okudum çok seviyorum kitaplığa vermek istemiyorum diyorlar. " Bu öğretmen olarak duyabileceğim en güzel cümlelerden biri.
Yazar Cahit Zarifoğlu'nun kaleminden " Ağaçkakanlar " kitabında bir ( ağaçkakan ) ailesinden ilhamla her insanoğlunun yaşayabileceği bir hayatı anlatıyor.Beyan Yayınları tarafından hazırlanan " Gülücük Çocuk Kitapları " serisinin bu kitabını ve diğer kitapları küçük- büyük herkese tavsiye eder, iyi okumalar dilerim.
Zarifoğlu'nun çocuk kitaplarını bence tüm yetişkinler okumalı. İncecik detayları şahane anlatıyor. Sadece bir çocuk kitabı değil. Anlattığı şey her ailenin yaşayabileceği bir durum ve gerçekten güzel anlatılmış. Bence mutlaka okumalısınız.
Başını ve sonunu dinlemeden kimseyi suçlama diye başlıyor. Şiirleri kadar öyküleri de benzersiz Cahit Zarifoğlu'nun. Çocuk olsam da bu masallarla tekrar büyüsem diye düşündürdü. Tabi büyükler için de harika hikayeler. Zaten yazar da "akıllı çocuklar, hayalleri geniş insanlar (...) yorum yapabileceklerdir" diye hitapta bulunuyor. Masalı anlattığı kişiyle olan diyaloglar, benzersiz tamlamalar kendine has..
Abdurrahman Cahit Zarifoğlu, Türk şair, yazardır.
Aslen Kahramanmaraşlı'dır. 1940 yılında Türkiye'nin başkenti Ankara'da doğmuş olan şairin çocukluğu Kahramanmaraş'ta geçmiştir. Edebiyata, Kahramanmaraş Lisesi'nde iken şiir ve kompozisyon yazarak başlamış, lise sonrasında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı bölümünde okumuş ve buradan mezun olmuştur. Öğrenciliği sırasında çalışmak zorunda kalınca, sayfa sekreteri olarak çalışmış yine bu dönemde Diriliş Dergisinde çeşitli şiirleri yayımlanmıştır. 1976'dan sonra, kurucularından olduğu, Mavera Dergisinde şiirleri, birkaç hikâyesi, senaryo çalışmaları, günlükleri ve "Okuyucularla" ismini verdiği sohbetleri yayımlanmıştır.
Değişik zamanlarda ilkokul öğretmen vekilliği ve Almanca öğretmenliği yapmasının yanı sıra, Mavera Dergisi'ni çıkartmaya başladığı süreçte TRT Genel Müdürlüğü'nde mütercim sekreter olarak da görev almıştır. 1987 yılında vefat etmiştir. Mezarı Beylerbeyi'ndeki Küplüce mezarlığındadır.
“Yedi Güzel Adam” adıyla anılan isimler Türk edebiyatına damga vuran Cahit Zarifoğlu, Erdem Bayazıt, Rasim Özdenören, Nuri Pakdil, Mehmet Akif İnan, Alaeddin Özdenören ve Ali Kutlay'dır. Yolları Kahramanmaraş'ta kesişen 7 Güzel Adam'ın eğitim gördüğü 169 yıllık tarihi Maraş Lisesi 2019 mart ayında müzeye çevrilmiştir.