Yazar:
Filibeli Ahmed Hilmi
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
174
Basım Tarihi:
2017
İlk Yayın Tarihi:
1910
Yayınevi:
Parıltı Yayınları
Orijinal Adı:
Amak-ı Hayal
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789758602971
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
80 diğer baskı · Tümünü Göster
A'mak-ı Hayal
5,9bin okunmaPozitif Yayınları · Şubat 2011 · 192 s.
A'mâk-ı Hayal
4.985 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Nisan 2025 · 204 s.
A'mâk-ı Hayal
1.923 okunmaKaknüs Yayınları · Ekim 2020 · 192 s.
Âmâk-ı Hayal
1.187 okunmaAntik Kitap Yayınevi · 2009 · 160 s.
A'mâk'ı Hayâl
891 okunmaŞule Yayınları · 8 Şubat 2017 · 190 s.
Amak-ı Hayal
738 okunmaBeyaz Balina Yayınları · Ocak 2005 · 160 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bu geçici hayatta ne buldun ki onun sonsuzluğunu arıyorsun?1000Kitap
Ben ne yaparsam yapayım elim bir türlü eski türk yazarların eserlerine gitmez okuduklarımın yazım dili mi desem hikayelerin basitliğimi desem beni pek tatmin etmemiştir ama birkaç gün önce kısa
DÜNYA RÜYA İÇİNDE RÜYADIRDuygu ve Düşünce
10/10
Hakikati bulma arayışındaki Raci’ ye Aynalı Dede kılavuzluk eder. Sizi de yanlarına katıp hayal alemin dehlizlerinde gezintiye çıkarlar. Düş alemin derinliklerinde Aynalı Dedenin ney eşliğinde söylediği gazeller öyle etkili öyle tesirlidir ki, severek dinlediğim Sedat Anar da bu mistik şiirlerden feyz alarak besteler yapar. İyi ki böyle özel yazarlar güzel sanatçılar var.
Filibeli Ahmed Hilmi 
Amak-ı Hayal
Cok kucukken okudugum ağır bir romandı.Ama hoşuma gitmisti.Daha sonra kaybettim ama sanieim kapağı böyleydi:) klasikler başka ....Edebiyat ise bir aşk
Demekki her önerilen kitabı almamak lazımmış. Saçma sapan şeyleri okumayı sevenler buyursun okusun bu kitabı. Nasıl olupta bugüne kadar gelmiş ve bu kadar insan tavsiye etmiş anlayamıyorum.
Okumaya başladığımda Felsefe üzerine yazılmış güzel bir eser diyerek umutlanmıştım. Tabii Raci'nin kahve ve ney eşliğinde gittiği diyarlara gelene kadar.O kısımlar fazla çocuk hikayesi tadında idi, gerçi ne yapmaya çalıştığını anladım yazarın, ancak sırf olay örgüsü olarak devam ettiler felsefeye veya amacına dair içerik yoktu. Sonuna doğru toparladıysa da Aynalı Baba'nın tuhaf günlükleri akıcılığı yine sekteye uğrattı.
Yine de sırf girişi için iyi ki okumuşum diyorum.
Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
‘’Amak-ı Hayal (Hayalin derinlikleri), Filibeli Ahmet Hilmi’nin II. Meşrutiyet Dönemi’nde yazdığı; temelini tasavvuf ve varoluş felsefesi üzerine kurduğu romanı. İyi eğitim almış, materyalist, doğu ile batı, madde ile mana, zihin ile ruh arasına sıkışmış olan Raci’nin; kimine göre deli, kimine göre veli olan Aynalı Baba ile manevi yolculuğunu anlatır kitap.
Bir arayış, bulmanın hesapta olmadığı. Bulduğunda bile; bulmanın aramaktan kıymetli olmadığı. Hayat ile hayal arasındaki çizgide, insanın varoluş amacını sorgulayan Ahmed Hilmi’nin şu cümleleri; Amak-ı Hayal’i anlamak açısından net ve açıklayıcı olmuş.
‘’Evet Azizim! Ben hayallerin arkasına gizlenmiş olan hayaletleri arıyorum. ne yazık ki bulamıyorum. Tam olarak 'bulamıyorum' demek de yanlış. Bunu nasıl anlatacağımı bilmiyorum…’’
Hikaye olarak da okunabilir ama çok felsefik bir bakış açısı var. O nedenle biraz zor bitirdim. İçindeki garip hikayeler beni daha çok çekti. Meraklısı kesinlikle okumalı. İnsana yine de farklı bir bakış açısı kazandırıyor.
Filibeli Ahmed Hilmi'nin Amak-ı Hayal adlı eseri, manevi bir yolculuğu ve varoluşsal sorgulamaları merkezine alan, Türk edebiyatında mistik ve felsefi derinliğiyle öne çıkan bir romanı. Raci adlı bir gencin, hayal ile gerçek arasında gidip gelen manevi keşiflerini anlatan kitap, tasavvufi düşünceleri ve evrensel soruları sade ama etkileyici bir dille işlemekte. Okuyucuyu bir yolculuğa davet eden bu eser, hem zihni hem ruhu besleyen zamansız bir klasik.
9/10
Beğendi
·2024 102. kitabı
...A'MÂK- I HAYÂL...
DİKKAT!! OKUYANLARI HALDEN HÂLE KOYUP ENFES TATLARDA BULUŞTURACAK BİR YOLCULUK.. 𓆩ꨄ︎𓆪
Yazar Hakkında
Filibeli Ahmed HilmiYazar · 28 kitap
Materyalizme karşı spiritüalizmi (tinselcilik) savunarak gelenekteki kelami düşünceden felsefeye geçişi temsil eden II. Meşrutiyet dönemi Osmanlı felsefecisi Filibeli Ahmet Hilmi, 1865'de Filibe'de doğdu, 1914'de İstanbul'da öldü.
İlköğrenimini Filibe'de yaptıktan sonra, bir süre Filibe Müftüsü'nden Arapça ve temel İslâm bilimleri eğitimi aldı. Daha sonra İstanbul'a gelerek Galatasaray Mektebi'ni bitirdi. 1890 yılında Düyûn-ı Umûmiyye İdaresi'nde çalışmaya başladı. Bu idare tarafından memur olarak Beyrut'a gönderildi ancak siyasi nedenlerden Mısır'a geçti. Burada Terakki-i Osmani Cemiyeti'ne girmiş; bir de "Çaylak" adlı bir mizah gazetesi çıkarmıştır. 1901'de İstanbul'a dönse de bir jurnal üzerine Fizan'a sürüldü. Orada da araştırmalarını sürdürmüş, tasavvufla ilgilenmiştir.
Meşrutiyet'in ilanından sonra İstanbul'a dönerek Darülfünun'da felsefe dersleri verdi. Aynı zamanda 1908'de "İttihâd-ı İslâm" adlı haftalık bir gazete çıkarmaya başladı ve buna 1910'da haftalık "Hikmet" gazetesi dergisini çıkarmayı da ekledi. Bir yıl sonra günlük olarak yayımlamaya başladığı Hikmet gazetesi İttihat ve Terakki hükümetini eleştiren yazıları üzerine defalarca kapatılsa da Mübahese, Coşkun Kalender, Münakaşa, Kanat ve Nimet adlarında kısa süreli gazete / dergiler çıkararak yayıncılığa devam etti. Ayrıca İkdam ve Yeni Tasvir-i Efkâr gazetelerinde, Sırât-ı Müstakim ve Şehbâl dergilerinde yazılar yayımladı.
Ahmet Hilmi; Baha Tevfik, Abdullah Cevdet ve Celâl Nuri'nin hemen hiçbir eleştirel süzgeçten geçirmeden Batı'dan Osmanlı toplumuna aktardıkları materyalist görüşlere ortaçağ mantığıyla ve geleneksel bilgilerle cevap verilemeyeceğini, bu görüşlerin ancak Batı'da yeni ortaya çıkan bilimsel bilgilere dayanan bir felsefe ile çürütülebileceğini ileri sürer. Bu bakımdan Ahmet Hilmi'de gelenekteki felsefeye karşı tutumun değişerek, felsefi düşüncenin kültürel değerlere uygun hale getirilmesiyle haklılaştırılması gibi oldukça önemli bir gelişme görülür. Bu gelişmede artık felsefe, "niçin" sorusunu sorarak varlığın temel sebeplerini anlamaya yönelen insanlığın zorunlu bir düşünce faaliyeti, bir ihtiyaç olarak algılanmaktadır.
Ahmet Hilmi'nin felsefeye karşı tutumu, bir yandan geleneksel felsefe karşıtı düşünceden ayrılırken, öte yandan bu tutum Tanrı'nın varlığı, ruhun maddeden ayrılığı gibi materyalist felsefenin karşı çıktığı İslam'ın temel inançlarının savunulmasında haklılaştırma aracı olarak kullanıldığı için gelenekteki "ilim" ve "hikmet" anlayışına dönülmüş olmaktadır.
Gerçekten de onun amacı doğrudan doğruya felsefe yapmak değildir. O tipik bir İslamcı düşünür olarak, II. Meşrutiyet'te Baha Tevfik ve Celal Nuri gibi materyalistlerin İslam'ın temel inançlarıyla çatıştığını ileri sürdüğü görüşlerinin toplumda yaratacağı manevi çöküntüye karşı, onları Batı'daki bilimsel gelişmelere ve yeni felsefi yaklaşımlara dayanarak çürütüp bu tehlikeyi savuşturmak amacındadır. Bu amacını Allah'ı İnkar Mümkün mü? Yahut Huzur-ı Fende Mesâik-i Küfür / Bilim Karşısında İnkarcı Doktrinler adlı eserinin önsözünde açıkça belirtir. Kaldı ki yayınladığı haftalık Hikmet ve aynı adı taşıyan günlük gazetede, misyonu açısından, doğrudan felsefeye değil, İslâmcı akımın eğildiği sosyal-politik konulara ağırlık verilmiştir.
Ayrıca bu ve diğer neşrettiği yayınların adlarındaki vurgunun da felsefeye değil "hikmet"e olması anlamlıdır. Bununla birlikte onun özellikle Celal Nuri'nin Tarih-i İstikbâl I / Mesâil-i Fikrîye (Geleceğin Tarihi I - Fikri Problemler, 1913) adlı eserinde Büchner'den aktarılan materyalist görüşleri eleştiren Huzur-t Akl ü Fende Maddfîyyûn Meslek-i Dalâleti / Akıl ve Bilim Karşısında Sapkınlık Doktrini Olarak Materyalizm adlı eseri, felsefi tartışmanın güzel bir örneğidir. Bu eserinde bilimsel olduğunu iddia eden Büchner'in biyolojik materyalizminin dayandığı "madde" ve "kuvvet" kavramları etrafındaki temel görüşlerin, Batı'da yeni gelişen fizik, kimya gibi pozitif bilimlerdeki yeni bilgilere aykırı olduğunu; materyalizmin, metafizik düşünceye tamamen karşı olduğu halde, bilimin sahasından çıkıp metafizik ve spekülasyon yaptığını ileri sürer.
Ahmet Hilmi, batılılaşma süreciyle birlikte Osmanlı aydınında gittikçe daha baskın olarak ortaya çıkan bilimin kesinliğine ve değerine olan metafizik ve hatta bir tür dinsel inanma ve kabullenme olgusundan oldukça farklı yeni bir bilim anlayışını Türk düşüncesine ilk kez getirenlerden biri olmasıyla Türkiye'de "bilim felsefesinin öncüsü" durumundadır. Hatta Türk düşüncesinde bilim felsefesinin önemli bir boş saha olduğunu belirterek bundan yakınır. Celal Nuri'nin "Hakikate ulaşmak için bir tek aracımız vardır: Bilim" görüşünü, "Acaba hakikat nedir?", "Hakikatin ölçüsü nedir?" ve "Bilim ne demektir ve değeri nedir?" sorularıyla epistemolojik (bilgi kuramsal) planda sorgulayan Ahmet Hilmi; Henri Poincare ve Emile Boutroux'un eserlerine dayanarak bilimin aslında varsayımlara dayandığını, bu yüzden de değerinin göreli olduğunu, araştırma ve inceleme sonsuz olduğundan bilimin hiçbir zaman son sözü söylememiş bulunduğunu, o günlerde değişmez prensip olarak kabul edilen bazı fizik kanunlarının bile temellerinin sarsıldığını vurgular.
Ahmet Hilmi, materyalizmin ruhu beynin fonksiyonları olarak ele alan görüşünü reddeder. Ona göre bedenden bağımsız ve mahiyetçe ondan ayrı bir ruh vardır, ayrıca ruhun bedenin ölümünden sonra dağılmayarak hayatına devam etmesi fikri akla aykırı ve çelişik değildir. Yine ona göre ebedilik, ezelilik, sonsuz alemler ve Tanrı hakkında, deneyin alanına girmedikleri için, bilimle değil, ancak metafizik yaparak hükümler verilebilir. Bu gibi deney dışı fikirlerin değeri, akıl kuralları ve ortak duyu ile ölçülebilir. Bu görüşleriyle spiritüalizmin temel görüşlerinin materyalizme karşı ancak metafizik yoluyla ortaya konulabileceğini ileri sürmektedir.
O kendi felsefi mesleğini "Vahdet-i Vücûd" (A'mak-ı Hayâl -Hayalin Derinlikleri- adlı eseri, İslâm panteizmi olan bu tasavvuf felsefesini dile getiren bir romandır) olarak açıklamışsa da Darülfünun'da verdiği "Hangi Meslek-i Felsefeyi Kabul Etmeliyiz?" adlı konferansında öğrencilere, mevcut felsefi doktrinlerin hepsinin bazı yanlış varsayımlara dayandığından ve hiçbirisi mutlak olarak bütün hakikatleri tek başına bünyesinde toplayamadığından felsefe ve ahlâkta, her doktrinin taşıdığı doğru fikirleri seçici bir anlayışla alarak oluşturulacak eklektik bir yaklaşımı önerir.
Özellikle bilimsel, teknolojik ve ekonomik alanlarda İslâm dünyasının Batı'ya karşı gerilemesiyle XIX. yüzyılın son çeyreğinden itibaren İslam'ın temel görüşlerini yeni bir sosyal-politik pratiğin oluşturulmasında referans kaynağı olarak yeniden yorumlayan İslâmcı aydınlardan biri olan Ahmet Hilmi, geleneği sorgulayan modernist bir düşünürdür. Bu açıdan İslâm medeniyetindeki kültür ve düşünce hareketleri ile sorunlarını ele aldığı Tarih-i İslâm (İslam Tarihi) adlı eseri dikkat çekicidir.
