Aşk Bitmesin
Emile ZolaYazar:
Emile Zola
Çevirmen:
Okbal Akban
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
421
Basım Tarihi:
1970
İlk Yayın Tarihi:
1947
Yayınevi:
Altın Kitabevi
Orijinal Adı:
La Curée
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Rougon-Macquart serisinin 2 nolu kitabı. Orjinal ismi ''Le Curee''. Fransızca bilmediğim için bu kelimenin ne anlama geldiğini bilmiyorum. Kitap Türkçe'ye, 1947 yılında 'Tazı Payı' , 1970 yılında ise benim de okuduğum şekliyle, Altın Kitaplar yayınevi tarafından ' Aşk Bitmesin' ismiyle çevrilerek kazandırılmıştır. O tarihten sonra da herhangi bir baskısı yoktur.
Bence bu kitaba 'Aşk Bitmesin' isminin verilmesi kesinlikle uygun değildir. Çünkü kitapta aşk adına hiçbir şey mevcut değildir. Bırakın aşkı, sevgiyi, kitapta iyilik diye bir şeye de rastlamak mümkün değildir. Sadece iğrenç denecek ilişkiler vardır. İyi karakter de yoktur. Belki iyi diyebileceğimiz bir veya iki karakter sayabiliriz ama onlardan da eserde çok az bahsedilmektedir. Kitap, hırsızlık, yolsuzluk, sahtekarlık, iğrençlik derecesinde ahlaksızlık başta olmak üzere her türlü kötülük ve iffetsizliğin anlatıldığı bir kitap özelliği taşımaktadır.
Konu, Fransa'da, 1851 yılı olayları sonrası kurulan ikinci imparatorluk döneminin Paris'inde geçmektedir. Pierre Rougon'un küçük oğlu Aristide, Paris'e taşınmış olup bir an önce iktidarın nimetlerinden yararlanarak zenginleşmeyi ve yükselmeyi hedeflemektedir. Bu uğurda, ailesi de dahil olmak üzere önüne gelen herkesi kullanmakta, her türlü sahtekarlık, yolsuzluk ve iğrençliği yapmaktadır. Bütün bunları yaparken de en büyük şansı eşi ve Paris'in yeniden inşa edilmesidir.
Buna ek olarak kitapta, Paris sosyetesinin, artık aleni hale gelmiş olan , iğrenç denecek şekildeki ahlaksız yaşam şekli ve bu tür yaşantıya ayak uyduran Aristide ve ailesinin aynı derecedeki yaşamı da ayrıntılı olarak anlatılmaktadır.
Bu kadar kötü karakterlerin yer aldığı, bu derecedeki kötülük ve ahlaksızlıklarla dolu olan bir konunun mükemmel bir şekilde kurgulanarak, arka
Rougon-Macquart serisinin bu 2. kitabında İkinci İmparatorluk Dönemi Parisi’ndeyiz. 3. Napolyon iktidarı ele geçirmiş, Paris köklü değişimlerim yaşandığı bir şehir haline gelmiştir. Peşi sıra yıkılan ve ucuza alınıp fahiş fiyata satılan binalar, inşa edilen yeni bulvarlarla şehir kentsel dönüşüme girmiştir. Ancak bu şehirde yıkılan sadece binalar değildir, manevi değerlere dair ne varsa onlar da yerle bir olmaktadır. Ahlaki çöküntü, şehirdeki dönüşümden çok daha hızla dibe doğru seyretmektedir. Tüm bu hengâme içinde ahlaki konuları hasıraltı eden, kolay yoldan zengin olmak isteyen bir orta sınıf türer. Tüm kişisel ilişkiler sadece tatminiyet üzerine kuruludur. Aile, arkadaş, sevgililer arasındaki ilişkiler “Son zamanlarda benim için ne yaptın?” ya da “Yarın benim için ne yapabilirsin?” gibi cümleler üzerine kuruludur. Kitabımızın kahramanlarına bakalım. 3 tane öznemiz 1 tane de gizli öznemiz var: Zengin olmak için her çareye başvurmaktan çekinmeyen bir adam, kişilikten yoksun bir evlat, gençliğin tadını doya doya çıkarmaya çalışan bir eş. Tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş bir aile.
Aristide Rougon köyden indim şehre misali, Paris’in taşı toprağı altın diyerek çoluk çocuğu alıp Paris’e taşınır. Aristide, sülalenin Rougon tarafındandır ve serinin diğer kitaplarına aşina olan okurlar Rougonlar’ın paraya, başarıya karşı olan ateşli düşkünlüklerini iyi bilirler. Serinin önceki kitaplarından birinde Aristide için kolay ve çabuk yoldan para kazanmak isteyen biri olarak bahsedilir. Burada da bu kehanetin doğruluğuna şahit oluyoruz.
Aristide eşi ölünce küçük kızını da abisine postalar ve eşinin kırkı çıkmadan zengin biriyle evlenir. Abisi “burada iş yapacaksan adını değiştir, çünkü namuslu duracağına güvenemiyorum, benim adımı da lekeleme” gibisinden laflarla bizimki adını
Fransız edebiyatının en önemli yazarlarından biri Emile Zola'nın yine harika bir romanı.
Para hırsı içinde gözü hiç bir şey görmeyen kişi eşinin ölümü üzerine para için tecavüze uğramış bir kızla evlenmesi ve oğlunun üvey annesi ile yaşadığı yasak aşkı konu alıyor.
Para için her türlü oyunu yapan ve sonu iflasla biten bir yaşam sırasında genç ve güzel eşinin lüks yaşamına göz yumup onun parasını kendi zimmetine geçirmesi ve bu olaylar okurken oğlu ve genç eşinin yasak aşkı hepsinin sonunu hazırlarken yaşadıkları duygular.
Para hırsı, kıskaçlı, yalan, dalavere, lüks yaşam ve paris sosyeyesinin aile yapısı, dedikodu, intikam, siyaset, ticaret gibi konuların çok güzel bir gözlemle incelemiş ve insanın ruh halini gözler önüne seriyor.
Her zaman roman okumak bana haz vermiştir. Severek okudum.
8/10
Beğendi
·2022 18. kitabı
Herkese merhaba,Emıle Zola’nın Tazı Payı isimli eserinden bahsetmek istiyorum.Zola, yayımlandığı sırada kitaba yazdığı önsözde,tazı payı romanını “altının ve etin hikâyesi” olarak nitelemiştir.Romanda bir darbeyle cumhuriyeti yıkarak kurulan imparatorluğun palazlandırdığı yeni zenginlerin ihtişamlı konakları, giyim kuşamları, ziyafet sofraları, danslı eğlenceleri en ince ayrıntılarına kadar anlatılır.Bu debdebenin gerisindeki açgözlülüğü keskin kalemiyle çırılçıplak gözler önüne serer Zola.Paris’i delik deşik ederek yutan arsa vurgunları, devlet adamlarının himayesinde girişilen mali dalavereler ve bir ensest öyküsü bir araya gelerek, “altına ve ete” doymak bilmeyen çürümüş bir toplumun kuruluşunu gösterir.
Kitapta devrin çokça tasviri var. Giyim-kuşamdan yeme-içmeye dek dönemi anlamak için, o şaşalı konakları, maskeli baloları, soylu ve burjuva sınıfının sosyo-ekonomik durumları dahil. En rezil ve aşağılık insanlar var kitapta. Para ve şehvet için neler yapabirler, neleri göze alırlar.Emıle Zola en sevdiğim yazarların başında gelir çoğu kitabını zevkle okudum.Bu kitapta onlardan biri oldu tüm içtenliğimle tavsiye ederim
Émile Zola’nın Tazı Payı, Rougon-Macquart serisinin ikinci kitabı olarak, zenginlik, şatafat ve hırs uğruna insanların ne kadar ileri gidebileceğini gözler önüne seriyor. Devlet adamlarının çevirdiği dolaplar, ahlaki değerlerin nasıl hiçe sayıldığı ve güç uğruna verilen ödünler, romanın temel taşlarını oluşturuyor. Servetin ve gücün Paris’in derin yarıklarında nasıl şekillendiğini gösteren etkileyici bir hikâye…
Serinin ikinci kitabını da ilgiyle okudum. Görünen o ki her kitapta bir Rougon çocuğu ve onun çevresindekileri okuyacağız. Bu kez Pierre’in en küçük oğlu Aristide ile tanışıyoruz. Babasının izinden giderek şan, şöhret ve para hırsına kapılmış bir karakter. Karısı ölünce kendisinden çok genç bir kızla evlenmesi ve Renee’nin hikâyeye dahil olduğu an onun güvenilmez biri olduğunu sezmem, bana Madam Bovary’yi anımsattı.
Ancak Rougonların Yükselişi bana daha etkileyici geldi. Tazı Payı bazı bölümlerde gereğinden fazla uzatılmış hissi verdi. Yine de Zola’nın toplum analizleri ve insan doğasını işleyişi her zamanki gibi etkileyiciydi. Serinin devamında neler olacağını merak ediyorum.
Emile Zola yine beni kendisine hayran bıraktı”Altının ve etin hikayesi” olarak tanımladığı Romanında pervasızca zenginlenşenlerin,gözünü para hırsı bürümüş soysuz soyluların,her türlü sahtekarlığın mübah sayıldığı şaşaalı, ihtişamlı davet sofralarının “tazı Payı’dır.Kitabı okurken gözüme “Aşk-I Memnu “ dizisi geldi.Ensest ilişki ile kurguladığı Romanında bir kadının iki erkeğin arasında nasıl hiç edildiğini,güzelliğin gençliğin nasıl heba edildiğini o kadar acı bir şekilde ifade etmiş ki..Okumak isteyenlere tavsiye ederim.
Aristide Saccard ( Rougon) Pierre Rougon un en küçük oğludur. Devrimde önce cumhuriyetçiler tarafında olup onlar kaybedince de imparatorluk safına geçer. Ağabeyi Eugene Rougon un yardımı ile fırsatları titizce gözlemleyip tecavüze uğradığı için babası tarafından reddedilen servet sahibi genç bir kızla kendi çıkarlarına uygun bir evlilik anlaşması ile evlenir. Aristide Saccard in para hırsı genç eşi Renee ile, ilk eşinden olan oğlu Maksimie nın ilişkilerine göz yumacak kadar büyüktür.
Emile Zola bu romanında; dönemin burjuva sınıfının, ihtişamlı balolarindan , yeme -icmelerine, kıyafetlerine, ihtişamlı evlerine kadar çok detaylı tasvirini yapmıştır. Zengin olabilmek adına dönen dolaplar, hırsızlıklar yapılan yolsuzluklar parayı kaybetmemek için görmezden gelinen iffetsizliker, ahlaksızlıklar etkili şekilde anlatılmıştır. İyi okumalar dilerim...
Rougon-Macquart serisinin ikinci kitabı “Tazı payı” ( farklı yayın evlerinde farklı isimlerle görebilirsiniz)kitabı ikinci imparatorluk dönemininde Paris’te geçiyor. Pierre Rougon oğlu olan Aristide Paris’e Taşınıp bir an önce zengin olmayı hedefleyen ve bu hedefi uğrana her şey yapabilicek biridir.
Para hırsı , kıskançlık ,yalan , ihanet , hırsızlık , yolsuzluk vs . gibi konular Zola çok güzel incelemiş ama çok fazla ayrıntı var; mekanı , doğayı , giyim ,insanları Tasvir ederken çok fazla ayrıntı veriyor. okurken sıkılabilirsiniz.
kitapta geçen kıyafet balosununda "Güzel Narkissos'la orman perisi Ekho'nun aşkları" canlandırdıkları etkinliği çok dikkatimi çekti. Kitapta tam hikaye anlatılmıyor kısaca anlatayım :
Antik Yunan mitolojisinde Ekho sesiyle herkesi etkileyen ,çok konuşan ,neşeli bir peridir. Tanrıça Hera tarafından cezalandırılır ve sadece Başakların söylediği son sözleri tekrarlar edebilir halle gelir. Narkissos ise çok yakışıklı ve kibirli biridir. Ekho Narkissos aşık olur. Fakat Narkissos onu reddeder. Sadece kendi güzelliğine aşıktır .Narkissos bir gün suya eğilir ve kendi yansımasını görür kendine aşık olur ve ordan ayrılmaz açlıktan ve susuzluktan ölür. Öldüğü yerde ise Narkissos( nergis) çiçekleri açar ismide ordan gelir.
Reene orman perisi Ekho , Maxime ise yakışıklı Narkissos canlandırıyordu ama bu iki karakterin Ekho ve Narkissos birebir karşıladıklarını söyleyilemem ama İkisin bence ortak buluştukları tek bir yer var bir birlerinin yansımalarını sevmeleridir. Buna aşk denir mi ? bilmiyorum Sadece görünen fiziksel özeliklerine beğenmek bana sadece hayranlık gibi geliyor sonuçta insan tek görüneni değil , görünmeyende hissedebilmeleridir. Gerçek bağlar gözle değil kalple görülür
Günümüzde insan ilişkilerin büyük bir kısımı dış görünüşe çok önem
Altının ve etin hikayesi
bir darbeyle cumhuriyeti yıkarak kurulan imparatorluğun palazlandırdığı yeni zenginlerin ihtişamlı konakları, giyim kuşamları, ziyafet sofraları, danslı eğlenceleri en ince ayrıntılarına kadar anlatılır. Bu debdebenin gerisindeki açgözlülüğü keskin kalemiyle çırılçıplak gözler önüne serer Zola. Paris’i delik deşik ederek yutan arsa vurgunları, devlet adamlarının himayesinde girişilen mali dalavereler ve bir ensest öyküsü bir araya gelerek, “altına ve ete” doymak bilmeyen çürümüş bir toplumun kuruluşunu gösterir bize.
Av Peşinde·416 syf.·Edebiyat
7/10
2020 148. kitabı
Emile Zola'nın Rougon ve Macquart Dizisinin ikinci kitabı olan "Tazı Payı" 1850'li yıllar Fransa'sından bir kesit sunuyor bize. Cumhuriyet ve İmparatorluk yanlıları olarak kabaca ikiye ayrıldığı (III. Napoleon'un 1848-1852 Cumhurbaşkanı, 1852-1870 arasında İmparator olduğu) bir dönem.
Saccard Rougon ile oğlu Maxime ve genç karısı Renee 'nin kahramanları olduğu roman, servet hırsı ve şehvet dolu bir dünya. Saccard'ın bir tazı gibi iz sürerek -spekülasyonlar yoluyla- servet peşinde koşması, oğlu ve üvey annesi arasındaki dostluk! mensup oldukları toplumla gayet uyumlu bir panorama sunuyor bize. Herkesin profesyonelce, diğer bir deyişle tazı olmaya razı bir şekilde, kovalanan avdan kendilerine düşecek payın hesabını yaptığı bir dünya. Bu kadar da olmaz dediklerimizi soğukkanlılıkla aktarıyor Emile Zola…
Paris sosyetesinin tüm ilişkilerinde para kazanma, bir makam elde etme ve şehvet dışında insani hiçbir etkenin olmadığı, üsttekilere dalkavukluk ile alttakilere zulmün yani büyük bir ahlaki yozlaşmanın anlatıldığı bir roman.
“- Hayasızlığın son kertesi, öyle değil mi, güzelim ? ” (417.sayfa) Diyerek güya durumdan rahatsız olanların kınadıkları tek suç aslında servetlerin kaybediliyor olması...Zengine mubah, fakire ayıp.
Yazar Hakkında
Emile ZolaYazar · 56 kitap
Émile François Zola (2 Nisan 1840 – 29 Eylül 1902), Fransada natüralizm akımının öncüsü olan ünlü bir yazardır. Zolanın edebiyat dışındaki şöhreti ise, Dreyfus Davasında takındığı aydın tavrından kaynaklanmaktadır. 1897 yılında Fransız ordusunda Yahudi olması nedeniyle askeri yargının duyarsızlığına kurban giden yüzbaşı Dreyfus’u hükümetin bütün baskılarına rağmen savunan ve Fransa devlet başkanına hitaben “İtham Ediyorum” makalesini yayınlayan Zola, baskılardan dolayı Fransayı terkedip bir süre Londrada yaşamak zorunda kaldı. Çabaları sonucunda Dreyfus Davasının yeniden görülüp adaletin yerini bulması sonucu yurduna döndü. Émile Zola, 1902 sonbaharında,kaldığı otelin yatak odasında duman zehirlenmesinden öldü. “Nana”, “Germinal” ve “Meyhane” en tanınmış romanlarıdır.Tüm romanlarında,doğal ve gerçekçi bir tarzla,hayatın zorluklarından bahsedilir.Örneğin Nana adlı romanda yokluktan dolayı batağa sürüklenen bir genç kızın dramı,büyük bir gerçekçilik ve dramla anlatılır.
