Cat's Cradle
Kurt VonnegutYazar:
Kurt Vonnegut
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
1 Aralık 1999
İlk Yayın Tarihi:
1963
Yayınevi:
Penguin Books
Orijinal Adı:
Cat's Cradle
ISBN:
9780140285604
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Kedi Beşiği
972 okunmaApril Yayıncılık · Mart 2016 · 240 s.
Kedi Beşiği
462 okunmaCan Yayınları · 24 Mayıs 2021 · 312 s.
Kedi Beşiği
49 okunmaDost Kitabevi · 11 Nisan 2002 · 272 s.
Kedi Beşiği
1 okunmaE Yayınları · 1976 · 299 s.
Cat's Cradle
12 okunmaPenguin Books · 1 Aralık 1999 · 192 s.
Cat's Cradle
1 okunmaPenguin Classics · 6 Ağustos 2020 · 240 s.
Yorumlar ve İncelemeler
Kedi Beşiği kitabı yazarın okuduğum ikinci kitabı oldu. 
Murat Menteş tarzı post-modern bilimkurgu yazarı diyebilirim. Edebi açıdan çok üst düzey olmasa da eğlenceli içeriğe sahip kitaptı.
Bokononculuk adını verdiği bir felsefe ile yazar arada fikirlerini de serpiştirdiği güzel, tadında bir kitap olmuş
#1001kitap~~~Edebiyat
"...İnsanoğlu kepazedir.
Ne yapmaya değer 1şey yapar
ne bilmeye değer 1şey bilir..."
Dogru bildiğimiz gerçeklerin yanlışlarının hicivli anlatımının adıdır Kurt Vonnegut...
"Tehlikeli!!! Buz-dokuz!!! Nemden uzak tutun!!!"
Küresel 1felaketin maddesi olan ""Buz-Dokuz""un bilim-kurgu gerçeğinin aydın yüzünün karanlığı daha güzel anlatılamazdı sanırım, yine mest olarak okudum. Nobel ödülüne olan taşlamayla, bilim adamlarına olan göndermeyle, insanlık adına sevgi noksanlığının anlatımıdır, Kedi Beşiği...
Kedi beşiğindeki × ile, zararlı madde oluşumundaki × işareti bu kadar güzel bağlanamazdı, ince detaylarla bayıldım resmen kitaba. Dinde Bokononizmin kutsal kitaplarına rastlar. Bokononizm kendini cesurca "arsız yalan" olarak tanımlar; dinde gerçeğe yer yoktur. Bu din, hiç1işe yaramasa bile en azından biraz avuntu sağlayabilir. Vonnegut dindeki bazı durumların hâllerine hicivli 1anlatimla yeni 1din oluşturur. Aynı zamanda dinin yerini kapan büyük, yok edici 20. yüzyıl yalanı teknolojiyi de hedef alırak konuları birbirine bağlar, tüm insanlik komedilerini de içine katarak zira hayatın anlamı yoktur, ancak kendisi büyük ustadır ve dünyanın sonunu bile komik gösterebilme yeteneğine sahip olup, kitabın ciddi içeriğini gülümseten anlatımla dank ettirir insanın kafasına...
Atom bombasının kurucu babalarından Dr. Felix Hoenikker, dünyaya ölümcül 1miras bırakarak tüm gezegeni dondurabilecek ölümcül 1kimyasal olan Buz-Dokuz'un mucididir. Yazar, Jonah'ın nerede olduğunu araştırması, Hoenikker'in üç çocuğuna, Karayipler'de Bokononizm dininin uygulandığı 1ada cumhuriyetine, aşka ve deliliğe götürür. Ölümcül mizah ve acı ironi ile anlatılan Kurt Vonnegut'un küresel yıkıma dair bilim-kurgu eseri olan kült hikayesi, dünyanın sonu ve insanlığın çılgınlığı üzerine komik ve korkutucu
Kurt Vonnegut okumaya Mezbaha Beş ile başladım ve yazarı o kadar sevdim ki Kedi Beşiği’ni de arayı fazla açmadan okudum. Bu eserinde Vonnegut, Hiroşima’ya atılan atom bombasının mucidi biliminsanının hikayesini araştıran ve dünyanın son günüyle ilgili bir kitap hazırlayan Jonah’ın serüvenini anlatıyor. Hayali bir ülke ve Vonnegut tarafından icat edilen bir dini de barındıran kitap, yine yazarın kendine has tarzında bilimkurgu unsurları da içeriyor. Sonuçta yine okuru dahiyane ironilerine hayran bırakıyor Vonnegut; kitabı okurken tespitlerin vuruculuğuna bayılıyor, hicivlerine kah gülüyor kah üzerine düşünüyorsunuz. Nükleer silahlar, ekoloji, azınlıklar, sömürgecilik, bilim-ahlak ve bilim-sermaye ilişkisi, din ve siyaset ve dünya düzeni üzerine muazzam bir hiciv Kedi Beşiği. Çok ama çok sevdim. Vonnegut okunması gereken bir yazar bana göre. Romanları hem inanılmaz keyifli hem de okuru zenginleştiriyor. Şampiyonların Kahvaltısı ile yine arayı fazla açmadan yazara devam etmeyi planlıyorum.
Kedi Beşiği, Vonnegut’un en sarsıcı ve aynı zamanda komik kitaplarından biri. Her şeyin anlamını sorgulatan, absürd bir şekilde toplumu eleştiren bir roman. Hikaye, John, yani “Kedi Beşiği”ni yazmak için bir araştırma yaparken başlıyor. John, hem geçmişin hem de geleceğin karmaşasına dalıyor, insanlık durumunu absürd bir dille anlatıyor.
Kitap, bilim, din, insanlık ve varoluş üzerine derinlemesine bir sorgulama yaparken, Vonnegut’un hicivli tarzı tüm bu ciddi temaları daha kolay kabul edilebilir kılıyor. Aynı zamanda, hiç beklemediğiniz yerden gelen bir şok edici bir sonla bitiyor.
Kedi Beşiği sadece insanlığın düştüğü komik ve absürd halleri anlatan bir hikaye değil; aynı zamanda bize hepimizi birbirine bağlayan o büyük, anlamsız oyunun güldüren ama düşündüren bir tasvirini sunuyor. Hem eğlenceli hem de karamsar.
Puan vermedi·240 syf.··
Beğendi
·2017 236. kitabı
·15 günde okudu
·Okunma: 28 Kasım 2017 14:08
1963 yılında yayımlandığında en iyi üç kitaptan biri olarak kabul edilen Kedi Beşiği okuduğum 4. Kurt Vonnegut kitabı.Mavi Sakal, Gece Ana ve Mezbaha No 5'ten sonra Kurt Vonnegut kitaplarından ne bekleyeceğimi az çok bilsem de beni şaşırtmaya devam ediyor.
Kitap iki ana tema üzerinde ilerliyor.Bilim, bilimin işlevi ve Kurt Vonnegut'un kurguladığı Bokonon dini üzerinden, din eleştirisi.Yanında bolca ABD eleştirisi elbette!️
Kitap başlangıcında yer alan "Sizi cesur ve iyi yürekli ve sağlıklı ve mutlu kılan fomayla ( zararsız yalanlar) yaşayın. Bokonon'un Kitapları.1:5 girizgâhı bile vay be dedirtti.️
Bokonon dini öyle bir din ki Bokononcuları bekleyen gah-ın-caa-ya ( kancaya) rağmen herkes gizliden gizliye Bokononcu.Mona'nın " Bokonon bize herkesi tamı tamına aynı biçimde sevmemenin çok yanlış olduğunu söyler." ifadesi ise Bokononcu olma isteği yarattı bende.️
Kitap başta da belirttiğim gibi, bir yandan din ve dinin işlevini sorgularken diğer yandan bilimin işlevine dikkat çekiyor.Yanlış ellerde bilimin, insan yaşamının sonunu getirecek en büyük silah olduğunu gözler önüne seriyor.Kitap ana karakteri John, atom bombasının babalarından sayılan Dr.Hoenikker'in peşinde, atom bombasının ilk atıldığı gün olan 1945 yılının 6 Ağustos'unda yaşananları içeren bir kitap yazma sevdasında.Bilim sadece atom bombasına değil, dünyanın sonunu getirecek buz-dokuza da yol açmış oysa.
Sayfa 208'de yer alan " Belki de savaş aklımıza düştüğünde çırılçıplak soyunup tüm bedenimizi maviye boyamalı ve dört ayak üstüne çöküp gün boyu domuzlar gibi homurdanarak dolaşmalıyız.Böylesi, gösterişli nutuklar çekip bayraklarla ve taze yağlanmış toplarla gösteriler yapmaktan çok daha uygundur." ifadesi oldukça etkileyici ve düşündürücü.
Kurt Vonnegut'un ironi dolu, kara mizah yüklü dünyasına girmek için
Modern Dünyanın Kaybedenleri Biziz
Bazı yazarlar vardır, kitapları sadece okunmaz yaşanır, sorgulanır, sarsar. İşte Kurt Vonnegut da böyle bir yazar. Onun dünyasına adım attığınızda, sizi sert bir gerçeklik karşılar ama bu gerçeklik, kara mizahın ince dokunuşlarıyla öyle bir süslenir ki hem güler hem de boğazınıza düğümlenen o acı tadı hissedersiniz.
Vonnegut’un kaleminde savaşlar, insanın absürtlüğü ve modern toplumun çürümüşlüğü cesurca anlatılır. Ama bu anlatım ne ders verir gibi sıkıcıdır, ne de duyguları sömürür gibi acımasız. Tam tersine, sanki bir dostla oturmuş da hayatın saçmalıkları üzerine dertleşiyormuşsunuz gibi hissettirir. Bir yandan gülersiniz, bir yandan da "Biz nereye gidiyoruz?" sorusu zihninizi kemirir.
İnsanlık tarihinin en kanlı olaylarını, en ağır trajedilerini bile öyle bir dille anlatır ki trajedinin tam ortasında bile garip bir umut seziyorsunuz. Çünkü Vonnegut’un dünyasında umut, küllerin arasından bile başını çıkarır.
En sarsıcı olan ne biliyor musunuz? Onun karakterleri sıradan insanlardır. Kahraman değillerdir, kurtarıcı hiç değillerdir. Kaybolmuş, çaresiz, eksik insanlardır. Ama asıl dehşet de buradadır zaten: O karakterlerde kendinizi bulursunuz. Savaşta savrulan bir asker, anlamsız bir sistemin dişlisine dönüşmüş bir vatandaş, modern dünyanın yarattığı bir kaybeden… Hepsi bizden bir parçadır.
Vonnegut’un satırlarında hayatın acı gerçekleri saklanmaz; tam tersine, tokat gibi çarpar yüzünüze. Ama öyle bir ironiyle çarpar ki kızamazsınız, aksine düşünmeye başlarsınız. Hayatın bu kadar trajikomik olmasına mı sinirlenirsiniz, yoksa bu trajikomik düzenin parçası olduğunuza mı üzülürsünüz, karar veremezsiniz.
Ve kitabın sonuna geldiğinizde, Vonnegut'un aslında bir aynayı yüzünüze tuttuğunu fark edersiniz. O aynada gördüğünüz şeyse, sadece kendiniz değil bütün bir insanlık
Puan vermedi·312 syf.··
Beğendi
·2023 1. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 06 Ocak 2023 00:00
Kurt Vonnegut’un adı, ölümden sonra 25399 numaralı asteroide verilmiş. Çocuğunlukla bilimkurgu türünde eserler vermiş. Savaş karşıtı söylemler ve kara mizah alameti farikası denilebilir.
Kedi Beşiği yazardan okuduğum ikinci kitap, aynı zamanda yazarı üne kavuşturan kitapmış. 1963 yılında en iyi üç kitaptan biri seçilmiş.
Kedi Beşiği’nin asıl ilgimi çeken özelliğiyse, kitabı Chicago Üniversitesi antropoloji dalında yüksek lisans tezi olarak kabul etmiş. Vonnegut Kedi Beşiği’ni bilimkurgu olarak görmediğini açıklamış ama bilimkurgu literatürüne dahil ve antropolojik bilimkurgu diye de geçiyor. Bokonozim diye kurgusal bir dinin oluşumunu anlatıyor.
Soğuk savaş siyasetini, bilim insanlarının duyarsızlığını, politika- din ilişkisini hicveden bir kurgu. Atom bombasının Hiroşima’ya atıldığı gün kimi önemli Amerikalıların ne yaptığıyla ilgili bir kitap yazmak isteyen yazar araştırmasını ve devamında gelişen olayları anlatıyor. Olay odaklı bir kurgu, olaylar ve diyaloglar üzerinden düşüncesini aktaran yazarlardan Vonnegut. Hatta edebiyatla.com sitesinden yazarlara verdiği tavsiyeleri buldum, görsellere ekledim. Vonnegut’un tarzını da yansıtıyor bu tavsiyeler. Olay akışını merak edenler için arkakapağı da görsellere ekledim.
Kedi Beşiği keyifle okunan, güldüren, akıcı bir anlatıma sahip. Vonnegut’un genel olarak sevileceğini düşünüyorum ve çok sevenlerinin de olduğunu ekleyeyim. Ben de kitaplarını okumaya devam edeceğim.
#mahirünsaleriş çevirisi
#canmodern
Dikkatimi çeken bir detay, kitap Moby Dick’ın ünlü açılış cümlesi “Bana Ishmael deyin.” e gönderme yaparak başlıyor. Yaratılış’ta aslı ‘Adı İsmail olsun.’ Moby Dick’in alegorik yönü, dini motifler, 20.yy. Amerikan toplumu, diktatörler gibi konularda var bir ilişkileri sanki. Moby Dick’i yıllar önce okudum, pek de farkında
Çok uzun okuma listemde bekleyen ve indirim sonucu alınan bir kitap. Listeme alma ve okuma nedenim ise tüm okuma listelerinde bu kitabı görmemdi. Çok övgüyle bahsedilen bu kitap ( Piyasaya sürüldüğü 1963 yılında en iyi üç kitap arasına girmiştir ve yılın en iyi kitabı seçilmiştir. ) yalan yok denilen kadar da çok büyük bir etki yaratmadı bende. Belki de beklentiyi çok fazla yüksek tuttuğum için olabilir. Kesinlikle okuması ve anlaması zor bir kitap baştan söyleyeyim.
Öncelikle yazarın üslubu çok farklı. Alışılmışın dışında, distopik hatta ütopik diye de bilirim. İçerisinde küfür kıyamet gidiyor. :) Yalan yok argodan dolayı pek hoşlanmadım. Eğlenceli mi evet eğlenceli geçiyor. Kara mizahlarla dolu, çok aşırı şekilde anlamayı zorlaştıran kapalı bir anlatım. Kitap aslında bilim kurgu kitabı olarak geçiyor ama eleştiri bakımından bir çok üst düzey cümlelere sahip. Modern dünyaya eleştiri olarak bir çok alıntı var içerisinde.
Kitabın konusuna gelirsek; " Spoiler içerir" Kitapta kahraman, Hiroşima'ya atılan ilk atom bombası ile ilgili bir kitap yazmak istemiş ve bunun için araştırmalara başlamış. Bombanın geliştiricisini bulmuş ama ölmüş olmasından dolayı çocukları ile yazışmalarını anlatıyor yazar bölüm bölüm kitabında. Asıl önemli olarak bahsedilen bir konuda Buz Dokuz. Buz Dokuz denilen madde donma sıcaklığı buzdan daha yüksek olan bir madde ve tüm suyu ve karayı anında dondurabiliyor. Hikaye bu iki konu arasında gidip gelmekte. Ama gelin gelelim ki asıl konu bana göre Bokononculuk. Bokononizm tamamen zararsız yalanlardan oluşan bir din, felesefe olarak betimleniyor. Bilimi öne olan bu felsefe; bilimin nasıl silah olarak kullanılabileceğini anlatıyor.
Asıl tema olarak bende bıraktığı dünyaya, dinlere, insanlığa dair bir çok güzel bilgi vermesi diyebilirim.
Uzun zaman kitabi bulamamıstım bulamadikca dahada merak etmiştim.Dogal olarak kitabi bu kadar arayip bulamayınca kitapla ilgili beklentilerim üst seviyeye cıktı.Kitabın müthiş bir kurgusu var.Takip etmesi kolay değil ama bir kere yakalanırsa bırakması zor hikayeler yazıyor Kurt Vonnegut.Diger kitaplarinida bildigim icin hicbiri digerine benzemiyor.Kitapta bahsedilen adamın sabah kahvaltı masasından kalkarken karısına bahşiş bırakan bir bilim adamı olması kitap hakkında biraz fikir sahibi eder sanıyorum.Dünyanin sonuna giden yolu bilim adamlari,bir yazar ve tuhaf peygamberler esliginde anlatmis.Kitap verdiği anlamsız, kopuk cümle ve benzetmelerle yüzünüzden gülümsemeyi neredeyse hiç düşmüyor ki bunu yaptığı zamanda gülmekten gözünüzde biriken yaşlar hüzne dönüyor. Ama genel olarak fazlasıyla gülüyorsunuz.
Okunması kolay anlaması zor bir yazar olan Kurt Vonnegut'un bir kitabını daha bitirebildim.
Aslında kitaplarındaki ironileri, göndermeleri, üstü kapalı anlatımları kavramak ve ortamlarda bunları diğer okurlara satmak için çok fazla kafa yormaya gerek yok. Kendisinin de bir alıntıda paylaştığım sözü gibi, kafayı kırmadan biraz düşünmek yeter.
Kurt Vonnegut okumalarım devam edecektir.
Reklam
Yazar Hakkında
Kurt VonnegutYazar · 26 kitap
Kurt Vonnegut Jr. (11 Kasım 1922 - 11 Nisan 2007), ABD'li hümanist yazardır.
Kurt Vonnegut, 1922 yılında ABD'nin Indianapolis şehrinde dünyaya geldi. Cornell Üniversitesi'nde biyokimya okuduktan sonra II. Dünya Savaşı'ndaAvrupa'da asker olarak hizmet verdi. Almanya'da savaş esiri olarak ele geçirildi ve Dresden şehrinin (Almanya) müttefik kuvvetler tarafındanbombalanmasına şahit oldu. Bu olay Vonnegut'u derinden etkiledi ve sonucunda en başarılı romanı, Slaughterhouse-Five'ı (Mezbaha No 5), yazdı. Bu kitap sayesinde çağdaş Amerikan yazarlarının başta gelenlerinden biri oldu.
Savaş sonrası, yazarlığa zamanının çoğunu ayırmadan önce, Şikago Üniversitesi'nde antropoloji dalında uzmanlaştı. Başlangıçta bilim-kurgu üzerinde yoğunlaştı ve ilk yayınlanan romanı, Player Piano (Otomatik Piyano), bu dalda Vonnegut'a büyük övgü kazandırdı. Sonraki zamanlarda her ne kadar bilim-kurgu dalıdan uzaklaştığını belirtse de, yazdığı kitaplarda etkileri halen görülebilir.
