Yazar:
Anton Çehov
Çevirmen:
Mustafa Kemal Yılmaz
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
56
Basım Tarihi:
2022
İlk Yayın Tarihi:
1900
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
в огне и яме
ISBN:
9786254059254
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Türler:
Diğer Baskılar
Çukurda
1.910 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · 9 Mart 2022 · 56 s.
Çukurda
37 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 56 s.
Ateşler / Çukurda
18 okunmaDünya Yayıncılık · Temmuz 2004 · 103 s.
Öyküler: Ateşler - Çukurda
10 okunmaHece Yayınları · Nisan 2020 · 102 s.
Çukurda
0 okunmaBilgi Yayınevi · Nisan 1974 · 322 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·56 syf.··
Beğendi
·2023 44. kitabı
·29 saatte okudu
·Okunma: 15 Aralık 2023 20:29
Çok kısa ama acayip etkili bir hikaye.
Çehov, bir kasabadaki farklı sınıftan (işçi, köle, gündelikçi, tacir vb.) insanları ve hayatlarının farklılıklarını anlatıyor. Ön planda ise bir dükkan işleten, zengin, üçkağıtçı ve zalim bir aile yer alıyor. Çok şeyin olduğu ama hayatın sürüp gitmesi dolayısıyla sanki değişen hiçbir şey yokmuş gibi ilerleyen bir olay örgüsü var. Lipa karakterini sanırım hiç unutamayacağım. Canım Çehov yine hayal kırıklığına uğratmadı.
Çehov, fikrimce betimleme konusunda fazlasıyla başarılı. Her yaptığı betimlemede gözümde canlandı diyebilirim. Hikaye akıcı ve karakterler de başarılı yazılmış. Galiba ilk kez Rus edebiyatında yoksul olmayan karakterler gözünden şahit oldum her şeye. Sonlara doğru gerçekten şoka girdim çok beklenmedik olaylar yaşandı. Fakat kitabın sonundan o kadar da memnun değilim. Hiç umduğum gibi olmadı. Sanki yarıda kalmış gibi. Ama genel olarak beni çok içine çekti bu kitap. Karakterleri daha çok tanımak istedim okudukça. Her karakter birbirinden iyiydi ve aralarındaki diyaloglar çok güzeldi. Bazı diyaloglarda karakterlerle güldüğüm bile oldu. Güzel bir kitaptı.
“Kim emek harcıyorsa, kim sabrediyorsa üstün olan da odur.”
Diyor kitabında Anton Çehov
Çukurda
Yoksulluğun, açgözlülüğün ve ahlaki çöküşün çarpıcı bir anlatımı…
Bir Rus köyünde geçen hikâyede, para hırsına kapılan bir ailenin vicdanını nasıl yitirdiğini izleriz…
“Çukur” yalnızca yaşadıkları yer değil, insanların içine düştüğü manevi karanlığın sembolüdür….
Çok severek okudum. Herkese naçizane tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Değerli çevirisi için Mustafa Kemal Yılmaz’a teşekkürler.
Anton Çehov
Çukurda
Yoksulluğun, açgözlülüğün ve ahlaki çöküşün çarpıcı bir anlatımı…
Bir Rus köyünde geçen hikâyede, para hırsına kapılan bir ailenin vicdanını nasıl yitirdiğini izleriz…
“Çukur” yalnızca yaşadıkları yer değil, insanların içine düştüğü manevi karanlığın sembolüdür….
Çok severek okudum. Herkese naçizane tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Değerli çevirisi için Mustafa Kemal Yılmaz’a teşekkürler.
ÇukurdaÖykü
Merhabalar, bugün eserleriyle zamanının çok ötesine seslenen büyük yazar Anton Çehov'un, "Çukurda" adlı eseriyle geldim. Yazar, Rus bozkırlarının muhteşem seslerinden biri. Ve öykü türünde tarihteki en büyük yazarlar arasında sayılıyor. Çehov'un;
*Annesi Yevgeniya Morozova'nın, yaptığı yolculukların hikayesiyle çocukları eğlendiren muhteşem bir hikâye anlatıcısı olduğunu;
*"Biz, yeteneklerimizi babamızdan aldık ama ruhumuz, annemizden." dediğini,
*Aynı zamanda çok iyi bir hekim olduğunu ve fakir hastaları ücretsiz muayene ettiğini,
*1888'de Puşkin Ödülü'nü kazandığını,
*Babası yüzünden, çocukluğunu tanımlamak için "ıstırap" kelimesini kullandığını,
*"Martı" adlı oyununun ilk gecesinde seyirci tarafından yuhalandığını ve tiyatrodan vazgeçmek üzere olduğunu,
*Özel öğretmenler tutup, eğitiminin parasını ödemek için saka kuşu yakalayıp sattığını,
*General Keller'in de aynı gün cenazesinin olması sonucu, yazarın cenazesine katılanların bir kısmının yanlışlıkla diğer cenaze törenini takip ettiğini biliyor muydunuz?
**************************
Gelelim kitabımıza :) "Çukurda" Çehov'un ilk kez 1900'de Jizn dergisinde yayımlanan bir öyküsüdür. Kendi deyişiyle "Fabrika yaşamına ve çürümüşlüğe dair" bir öykü bu. Çehov'un bir dönem Sahalin'de bulunduğunu biliyoruz. Yazar orada tanık olduğu gerçek olayları ve Rusya'nın çeşitli bölgelerinde hekimlik yaparken yaşananları sentezleyerek bir kurgu oluşturmuş. Konumuz, Ukleyevo adlı bir bucakta geçiyor. Köylüler, dükkan sahipleri ve fabrikatörler arasındaki ayrımı çok güzel bir şekilde bize hissettiren eserde, güç sahiplerinin riyakarlığı gözler önüne seriliyor. Sona doğru bu kötücül durumlar daha da artıyor. Açıkçası Çehov'dan okuduğum en farklı öykülerden biriydi. Sonunda ise çok üzüldüm... Eğer siz de bu tarz öyküleri ve Çehov'un
Vicdanın Çöküşü ÜzerineYOZLAŞMA.
Anton Çehov, taşra hayatının monotonluğu içine gizlenmiş olan korkunç ahlaki çürümeyi ve insanın açgözlülüğünü, adeta bir cerrah titizliğiyle ruhumuza işleyerek anlatıyor. Bir ailenin felakete sürüklenişini izlerken, adaletsizliğin yarattığı o derin sessizlikte insanlığın nasıl adım adım uçuruma yuvarlandığına tüm çıplaklığıyla tanık oluyorum.
Bazen kitapların en kötü yanı da olan bitene müdahale edememek oluyor. Durdurmak istiyorsun olanları, hayır o öyle değil böyle olmalı diyorsun ama dediğinle kalıyorsun... İşte bu da öyle bir kitap. Benim gözümde iğrenç, korkunç bir aileyi, insanlığı anlatıyor... Muhteşem Çehov'dan kendisi kısa hissettirdikleri ise bir ömür gibi süren bir eser.
Rusya'da ilk kez 1900 yılında Jizn dergisinde yayımlanan Çukurda, Çehov'un edebiyatçı kimliğine, ülkesinin toplumsal ve siyasi yaşamında son derece etkili bir şahsiyet olarak üstlendiği rolü de eklediği önemli yapıtlarından biridir.
Grigori Petrov Tsibukin, Varvara Nikolayevra, Anisim eşi Lipa, Lipa'nın annesi Praskovya, Stepan ve eşi Aksinya, Makarıç, Yakov ve diğerleri...
Anton Çehov'dan insanlığa ibret olacak türden trajik hikâye Çukurda. Çevreye verdiği zararlı kimyasallar ve hayvanların şarbona maruz kalarak telef olmasından ötürü halk tarafından istenmeyen, faaliyetini durdursalar da el altından çalışmaya devam eden fabrikanın hemen ilerisinde çukuru andıran yere konumlanmış Tsibukin ailesinin evi. Bakkal dükkânı işleten Grigori Petrov Tsibukin'in iki oğlu var; büyük oğlu Anisim polis teşkilatında çalışıyor, küçük oğlu Stepan adına rağmen sağır diye çağırıyor ve babasına yardım ediyor. Herkesin dilinde en güzel kızların Tsibukin'e gelin gittiği var. Keza Tsibukin'de yeniden evleniyor.
Halk arasında herkes korkuyor ve çekiniyor Tsibukin'den. Çünkü ekonomik gücü elinde tutan bir aile. Hatta mujikleri aşağılayan, tepeden bakan ve hor gören bir adam. Ama karısı Varvara'nın kalbi ve inancına olan bağlılığı yüreğimi ısıttı. Ben sağır yerine Stepan demek istiyorum, onaylanmak adına sesini çıkarmayan ama yılan gibi sokan güzel karısı Aksinya'nın çevirdiği dolapları anlamayan. Anisim ne kadar böbürlense de yaptığı evlilikle Lipa'nın değerini bilmeliydi. Kalbimi çalan diğer karakter Lipa ve annesi Praskovya oldu. 'Alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste.' demişler. Bu ailenin sürüklendiği felaket, Çehov'un birçok eserinde olduğu gibi okuyucusuna bir nasihat, kissadan hisse verir nitelikte. Çehov, mesleğini icraat ederken gözlemlediği gerçek olaylardan esinlenerek
SALT İSMEN DEĞİL, GERÇEKTEN "ÇUKURDA". (SPOİLERSİZ)
50 Sayfada yüreğimi nasıl bu kadar parçalayabildiğini bile anlayamadığım kadar sert bir kitap. Bir Anton Çehov klasiğidir aslında, gerçekleri alıştırmadan yüze çarptırmak; en saf, en kötü duyguları bir küçük taşra alında toplamak.
Çukurda'yı bu kadar anlamlı yapan, gerçekten de bir çukur olması. Bu metafor kitap içerisinde öyle kuvvetlidir ki taşranın kendisi adeta tanrıdan lanet yemiştir fakat kimse oradan ne çıkabiliyor ne de kurtulabiliyor... Hatta buna tenezzül bile etmiyorlar neredeyse, bu da insandaki öğrenilmiş çaresizliği iliklerinize kadar hissetmenize sebep oluyor. En saf duyguların taşındığı ruhların en gaddar beyinler tarafından ezile ezile öğütülmesini 50 sayfa boyunca sert gerçeklerle okumanın verdiği bir rahatsızlıkla çıkıyorsunuz günün sonunda kitaptan fakat bence siz de bir süre o çukurdan çıkamıyorsunuz. Kitabı anlayabilmek için üzerine biraz düşmek, hatta okuduktan sonra araştırma yapmak gerekiyor taşların yerine oturması için. Çehov eserlerinde açık uçlu noktalar bırakma konusunda ısrarcı bir yazardır zaten. Üzerine söylenecek daha çok şey olduğu kanaatindeyim, fakat makale yazmıyorum nihayetinde, kendi çapında samimi ve küçük bir inceleme olsun diyelim buna. Ben bayıldım bu kitaba, okuyacak herkese keyifli okumalar.
Puan vermedi
Anton Çehov ile tanışmış oldum bu eseri vesileyle.Genel olarak sevdiğim tarzda sosyalist bir yazar.Bilinçsiz fabrikalaşmanın negatif getirilerini, kastlaşmış toplumda sınıfsal çatışmaları sade bir dil ile ele almış.
Zaten kısa bir kitap çantandan çıkar oku boş anında, iki üç okumada bitirirsin :)
Yazar bu kısa kitabında yoksul köylüler, fabrika isçileri ve zengin dükkan sahibi bir ailenin hikayesini anlatır. Sınıf ayrımını, yozlaşmış ahlaki değerleri ve toplumun ikiyüzlülüğünü işler. Dindar görünen halkın aslında gelenekleri ve birbirlerini kandırmak için dini kullandığını vurgular. Hikayede aile içindeki çıkar ilişkilerini konu eder ve trajik bir son ile kitabi bitir.
Benim pek hoşuma gitmedi, kitap ve konu beni tam içine alamadı.
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
