Denize Açılan Kapı
Rasim ÖzdenörenYazar:
Rasim Özdenören
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
91
Basım Tarihi:
1983
Yayınevi:
Akabe Yayınları
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yaşamın Dokusunu Hissettiren Yazar·103 syf.·Rasim Özdenören'in öykülerini okumayı seviyorum. Yaşamın içinde insana dair detayları yalın şekilde aktarıyor. Neredeyse diyalogların hiç olmadığı 
Denize Açılan Kapı eserinde de, çoğu sanat filmi izler gibi okuduğum öykülerde sadelik içinde duyguları zaman ve mekanla bütünleyip, insanın o duygu karmaşasını dahi sadelikten ödün vermeden dengeli anlatımı ile aktarıyor.
İnsanın çevresinde yer alan her şeyi —eşyadan, doğaya kadar — betimlemeleriyle insan ruhunu özdeşleştirip anlattıklarını öyle iyi harmanlıyor ki, tasvirleri bazen bir hüznün, bir yalnızlığın; bazen bir kaybın verdiği acının, bir aşkın sükûtunun nesneleşerek dış dünyayla birlikte yansıttığı ve oradan insan yaşamını sunduğu bir kompozisyon ortaya çıkarıyor. Öykülerinin bir dokusu var. Onu hissettirme tarzını seviyorum.
Diğer okuduğum eserlerinden bir nebze daha zayıf öyküler de vardı. Fakat, kitabın başında yer alan iki tiyatro metninden “Kapıyı Vuran Kim?” adlı tek perdelik tiyatro, ölüm üzerine okuduğum en iyi temsillerden biriydi. Kısa ama etkileyiciydi bana göre; çok beğendim.
Külliyatını bitirmeyi düşündüğüm yazarlardan biri kesinlikle. Sıradaki eserlerini okumalarım arasına muhakkak alacağım. Öykü okumayı sevenlere tavsiye ederim.. Keyifli okumalar..Edebiyat
7/10
2025 121. kitabı
Rasim Özdenören'in öykülerini okumayı seviyorum. Yaşamın içinde insana dair detayları yalın şekilde aktarıyor. Neredeyse diyalogların hiç olmadığı Denize Açılan Kapı eserinde de, çoğu sanat filmi izler gibi okuduğum öykülerde sadelik içinde duyguları zaman ve mekanla bütünleyip, insanın o duygu karmaşasını dahi sadelikten ödün vermeden dengeli anlatımı ile aktarıyor.
İnsanın çevresinde yer alan her şeyi —eşyadan, doğaya kadar — betimlemeleriyle insan ruhunu özdeşleştirip anlattıklarını öyle iyi harmanlıyor ki, tasvirleri bazen bir hüznün, bir yalnızlığın; bazen bir kaybın verdiği acının, bir aşkın sükûtunun nesneleşerek dış dünyayla birlikte yansıttığı ve oradan insan yaşamını sunduğu bir kompozisyon ortaya çıkarıyor. Öykülerinin bir dokusu var. Onu hissettirme tarzını seviyorum.
Diğer okuduğum eserlerinden bir nebze daha zayıf öyküler de vardı. Fakat, kitabın başında yer alan iki tiyatro metninden “Kapıyı Vuran Kim?” adlı tek perdelik tiyatro, ölüm üzerine okuduğum en iyi temsillerden biriydi. Kısa ama etkileyiciydi bana göre; çok beğendim.
Külliyatını bitirmeyi düşündüğüm yazarlardan biri kesinlikle. Sıradaki eserlerini okumalarım arasına muhakkak alacağım. Öykü okumayı sevenlere tavsiye ederim.. Keyifli okumalar..
8/10
Beğendi
·2018 34. kitabı
Rasim Özdenören'in eserlerinin tartışmasız en sevdiğim özelliği betimlemeleri. Bir yeri o kadar güzel anlatıyor ki... Sayfalarca sürüyor, uzuyor gidiyor ve evet, bu okuyucuyu -yani beni- hiç sıkmıyor.
Kelimelerle oynamak böyle bir şey sanırım. Rasim amcacığımı -Çünkü kendisini gördüm, imza aldım, resim çekildim ve hatta beraber ağladık bu yüzden amca demeyi hak bildim- okumayı bu yüzden çok seviyorum. Sayfalarca tek bir odayı anlatsın, hayran kala kala cümleleri bitiriyorum. Ve hatta bütününü kaçırıyorum hikayenin sırf bu yüzden, hop başa al tekrar oku paragrafı. Yine de çok güzeldi.
Bu kitabında kısa kısa bir çok hikaye var. Çok etkilendiğim bazı hikayeler oldu ve bütün hikayeler güzeldi.
Bu kitabı okurken acaba ben de yazabilir miyim diye düşündüm. Bir hikayede bir çok kişiye dokunsam, hayatlarından bir parça bulsalar. Bu çok tatmin edici bir mutluluk olsa gerek.
Sanırım asla tadamayacağım, yazmak kısmı değil, paylaşmak kısmı çok ürkütüyor beni. Neysee su götürür bu mevzu.
Özdenören okuyun, okutturun.
Saygılar.
K.
Paramparça yaşamlardan kesitlerEdebiyat
Kendi çalkantısının içinde debelenip duran insanları on kısa hikayede Rasim Özdenören'in akıcı diliyle bir nefeste okuyabileceğiniz kısa bir eser.
Hedef tüm Rasim Özdenören eserlerini okumak :)
Merhaba kıymetli dostlar
Denize Açılan, bireysel hayaller ile toplumsal gerçekler arasındaki çatışmayı gözler önüne seren, umutla umutsuzluk arasında gidip gelen insanın iç dünyasını başarıyla yansıtan nadide bir eserdir.
•Rasim Özden Ören, süssüz ve doğrudan anlatımıyla okuru olayların içine çeker. Abartıdan uzak dili, anlatılan toplumsal sorunların etkisini artırır ve okurun metinle duygusal bağ kurmasını sağlar.
•Denize Açılan, bireyin toplumsal koşullar içinde sıkışmışlığını ve yalnızlığını görünür kılar. Ören, karakterleri üzerinden sınıfsal eşitsizlikleri, umutsuzluğu ve kaçış arzusunu sade ama çarpıcı bir dille aktarır. •Deniz, bu noktada hem özgürlüğün hem de ulaşılması zor bir hayalin simgesi hâline gelir.
Ören, denizi kahramanların erişemediği bir umut alanı olarak konumlandırarak, bireyin içsel sıkışmışlığını görünür kılar.
•Eserde deniz, fiziksel bir mekândan çok, karakterlerin iç dünyasını temsil eden bir metafordur.
Deniz, kahramanlar için kaçış, arınma ve özgürlük isteğini simgelerken; aynı zamanda bu isteğin çoğu zaman gerçekleşemediğini göstererek esere hüzünlü bir gerçekçilik kazandırır.
Rasim Özdenören’in okuduğum ilk kitabıdır. Kitap 1984 yılında Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın hikayesi ödülünü almış
Hep bir yarım kalmışlık, içimizdeki her şey gibi. Bu kitabında kısa kısa toplam on adet hikaye var. Genel olarak bütün hikayeler güzeldi ama çok etkilendiğim hikayelerde oldu mesala, “ O Zaman” adlı hikayesi en beğendiğim hikayesiydi.
Rasim Özdenören'in garip bir tarzı var sanki oltayla balık tutuyormuş gibi atıyor kelimeleri oltaya takarak balık misali okuyucunun kelimelere takılıp kelimelerin arkasını takip etmesini ve kelimeleri tamamlamasını istiyor. Yazdığı öykülerde okuyucuya bir alan bırakıyor ve bu alanda okuyucunun öyküyü tartmasını anlamasını kendince öykülemesini istiyor sanki.. Öykülerinde esrarengiz havası bilinmezliğe sürüklüyor. Ayrıca öykülerinde kullandığı betimlemeleri bir başka farkı yazarın, okurken betimlemeleri okuyucuyu sıkmadan çok renkli şekilde uzatıyor. Bu güzel bir özellik..
Bu kitabında birde genel olarak yaşanan duygunun hüzün olduğunu hüzün temalı bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitabın dikkatli, düşünerek ve betimlemeleri anlamlandırarak okunması gerektiğini düşünüyorum.
Özdenören okuyun, okutturun.
Keyifli okumalar :)
Denize Açılan Kapı
Rasim Özdenören 'in okuduğum üçüncü kitabı. Artık benimde anladığım kadarıyla Özdenören hikaye tarzı diye birşey var. Betimlemeler tasvirler çok güzel akıcı bir dille yazılmış. Hikayelerde genel olarak bir hüzün ve hazan hali hakim. Yazar bu kitabında biraz da maneviyata değinmiş ve kahramanların iç huzura ulaşmasını anlatmış. Ben beğendim. Hedef yazarın tüm kitaplarını okumak. Tavsiye edilir okuyun, okutun. Bol kitaplı günler, keyifli okumalar...
Denize Açılan Kapı
.
Her kapı ardında bir sır saklar.
Kapının ardındaki bilinmezlik içimizdeki arayışın son bulması, çatışmalarımızın sükûnete ermesiyle meçhul olmaktan çıkar.
.
Kapının ardında ne olmasını dileriz?
Hayatımızın seyrinde önümüze çıkan kapılar bize hangi sûretlerle görünür de çoğu kez fark etmeyiz bir eşikte olduğumuzu.
.
Rasim Özdenören'in okuduğum ilk hikaye kitabı Denize Açılan Kapı. Kitap 10 hikayeden oluşuyor. Her hikayede insanın kendi içinde denize açılmayı bekleyen kapısı var. İçimizdeki bilinmezliklerle sürüklenerek bir kapının önünde beliriveriyoruz.
Puan vermedi·96 syf.·
2020 16. kitabı
Rasim Özdenören’in okuduğum ilk kitabıdır. Kitap 1984 yılında Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın hikayesi ödülünü almış.
Bu kitabında kısa kısa toplam on adet hikaye var. Genel olarak bütün hikayeler güzeldi.Kitaptaki sözler, betimlemelerle şiir okuyormuş gibi akıp gidiyor.Spoilerimi vereyim sizlere;
"Ben neyi sevdiğimi biliyor muyum? Galiba tükeniyor, sevgi de tükeniyor, her şey de. Bir çaresi olmalı tükenmeyi önlemenin."
"Hayat. Doyumsuz bir yaşama isteği. İnsan çıldırabilir. Gecenin döşüne yaslanmış ay. Ne kadar fiyakalı bir duruştur o. Her şey ne kadar sevindirici. Ne güzel. Bir ibadet haline getirmeli yaşamayı."
Rasim Özdenören iyiki tanımışım, diğer kitaplarınada devam edeceğim.Bu kitap hüzünlü bir kitaptı."O zaman"hikayesi özellikle...Bir taraftan hüzün veriyor diğer taraftan hayatın gerçeklerini betimlemeriyle vurguluyor.Okumaya değer.
Sağlıcakla kalın
Betimlemeleriyle, tasvirleriyle beni benden alan kitap. Hayatıma bir yazar daha eklediğim için mutluyum.
2008 Memleketim olan Karaman'da her yıl düzenlenen Türk Dili Bayramı'nda “Türkçeyi güzel ve doğru kullanan edebiyatçı ödülü” Rasim Özdenören’e verilmiş ve kanaatimce ödül kesinlikle doğru ellere gitmiştir.
Kitap Biri piyes olmak üzere on hikayeden oluşuyor. Her bir hikaye insanın varoluşuna dair sorular içeriyor sanki. Anlatım dili, konuları işleyiş tarzı, toplumun yarası olan konuları işlemesi etkileyiciydi. Sonuç olarak okunası bir yazar.
Kitapla kalın efenim :)
"Galiba tükeniyor, sevgi de tükeniyor, her şey de. Bir çaresi olmalı tükenmeyi önlemenin. Ama en gerekli şeyleri öğretmiyorlar bize."
2 perdelik tiyatro denemesi ve 8 kısa hikayeden oluşuyor Denize Açılan Kapı. Tiyatro metninu okurken tam bu defa çok güzel yazmış derken yarıda kalmış hissettim ve başarısız buldum bu iki perdeyi.
Hikayelerde kimi zaman bir çocuk kimi zaman ne yaptığını bilmeyen bir adam, kimi zaman kadınlar hayatın içinden seçilerek anlatılmış. Fakat ben hikayelerin içinde giremedim, beğenerek okuyamadım. Üçüncü kitabıyla da Rasim Özdenören'e veda etmek istedim. Bir daha okuyacağımı zannetmiyorum.
Yazar Hakkında
Rasim ÖzdenörenYazar · 51 kitap
Rasim Özdenören, Türk öykü ve deneme yazarıdır. İlk ve orta öğrenimini Maraş, Malatya, Tunceli gibi Güney ve Doğu şehirlerinde tamamladı. İ.Ü. Hukuk Fakültesini ve İ.Ü.Gazetecilik Enstitüsü'nü bitirdi. Devlet Planlama Teşkilatı'nda uzman olarak çalıştı. Bir ara araştırma amacıyla ABD'nin çeşitli eyaletlerinde, 1970-1971'de iki yıl kadar kaldı. 1975 yılında Kültür Bakanlığı Bakanlık Müşavirliği görevine geldi. Aynı bakanlıkta bir yıl da müfettişlik yaptı. 1978'de istifa ederek ayrıldığı devlet memurluğuna bir süre sonra tekrar döndü. Çok Sesli Bir Ölüm ve Çözülme adlı hikayeleri ayrıca TV filmi yapılmış, bunlardan ilki, Uluslararası Prag TV Filmleri Yarışmasında jüri özel ödülünü almıştır.
Rasim Özdenören'in, Türk edebiyatında adını duyurmaya başladığı yıllar, köy romancılığının etkisinin artık azalmaya başladığı, varoluşçu yazarların etkisinin daha fazla hissedildiği yıllardır. O yıllarda roman ve öykü yazarları genel olarak Batı kaynaklı bir anlayışla, sanki dışarıdan bakan bir gözle eserlerini yazmışlardır. Özdenören ise daha çocukluğunda Anadolu'nun birçok ilini gezerek, orada yaşayarak, köyünü, kasabasını, şehrini tanıyarak, kendisine ';ayrıntı avcısı' dedirtecek bir özellik ve güçlü bir tasvir yeteneğiyle, insanın evrensel yanlarını öne çıkararak yazmıştır öykülerini. Yazar, gençliğinin ilk yıllarından itibaren kendine edebiyatı ciddi bir meşale olarak seçen insanlardan oluşan bir arkadaş grubuna dahil olmakla, sonraki yıllarda şekillenecek edebi şahsiyeti için çok önemli bir zemin bulmuştur. Bu arkadaş grubu Özdenören'in anlaşılmasında kilit konumdadır. Çünkü Özdenören'in okumaları, edebi ilgileri büyük oranda bu arkadaş grubunda şekillenmeye başlamış; sonraki yıllarda tanıştığı Sezai Karakoç'un etkisiyle bir bütünlük kazanmıştır. Özdenören'in Amerika'ya gidip orada iki yıla yakın bir süre kalması vesilesiyle çağdaş dünyanın en önemli merkezini tanımasının da eserlerine olumlu yansımaları olmuştur. O, yerli olmak nedir, bu nasıl gerçekleştirilir, sorularının cevabını öyküleriyle vermiş bir yazardır. Hikayelerinin kahramanları, çevremizde rahatlıkla görebileceğimiz, dokunabileceğimiz kişilerdir.
Rasim Özdenören, gerek denemelerinde gerekse öykülerinde, meselenin anlatmak olduğunu ilk öykülerinden başlayarak kavramış bir yazardır. O, İslami kimliğiyle tanınan bir öykücü olmasına rağmen öykülerinde hiçbir zaman, dönemindeki birçok yazarda görüldüğü gibi, inandığı şeyleri okuyucusuna dayatmamış, vermek istediği mesajı öyküyü örselemeden, akışı ve yapıyı bozmadan anlatmayı bilmiştir. Anlatırken de dili ustaca kullanmış, yer yer de adeta şiir yazmıştır.
