Yazar:
Ömer Seyfettin
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
72
Basım Tarihi:
Nisan 2021
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1918
Yayınevi:
Kapra Yayıncılık
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786257361576
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
14 diğer baskı · Tümünü Göster
Diyet
4.027 okunmaTimaş Çocuk · Ağustos 2003 · 80 s.
Diyet
303 okunmaKarbon Yayınları · Mart 2018 · 80 s.
Diyet
125 okunmaBu Yayınları · 1991 · 79 s.
Diyet
90 okunmaBeyan Yayınları · 11 Kasım 2006 · 128 s.
Diyet
49 okunmaKapra Yayıncılık · Nisan 2021 · 72 s.
Diyet
38 okunmaSarı Papatya Yayınları · 2006 · 160 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hırsızlıkla itham edilip haksız , yere suçlu bulunan demirci Koca Ali'nin kolunu , kesmeye karar verirler ve biri çıkıp kolunun diyetini öder. İşte asıl ızdırap Koca Ali için bundan sonra başlar...
Ali usta hayatını alın teri ve çalışmalarının karşılığını hayatta kalacak ölçüde karşılamak dışında azla yetinen birisiydi. Bir çok kişi tarafından da iyi tanınması dışında bir gün aklına dahi
Ömer Seyfettin’ in kaleminden güzel bir hikaye. Güçlü, çarpıcı, etkileyici. Değerlerimizin hayatın gerçekliğinde şekillenişi kurgudaki çetrefilli çatışma üzerinden irdeliyor Ömer Seyfettin.
Ömer Seyfettin ait olan 
Diyet hikayesi bizlere iyilik be kötülüğü anlatmış. Diğer hikayelerinde olduğu gibi bu hikayesinde de bir kahramana yer vermiştir. Koca Ali adlı bu kahramanımız iftiraya gelemeyen, namuslu, çalışkan bir insandır.
Bir iftira sonucu elinin kesilmesine karar verilen Koca Ali, halkın ısrarları sonucu diyetini, hizmetçilikle ödemesine karar verilir. Haksız yere yapılan eziyetlere katlanamayan Koca Ali, boyundurluk altında yasamaktansa kendi elimi keser kendi diyetimi öderim dercesine elini keser ve dükkandan çıkar. Bir daha da görülmez…
Namus isimli hikâye çok çok kötüydü. Bir şey anlatmaya çalışırken belli bir kesimi hedef almak hoş değil. Çingeneler eğlenceye meraklı insanlar, genelde de yoksul kesimdir, illegal işleri de fazla olabilir amenna. . ama namustaki demagojiye dem vurayım derken bunu bu toplum üzerinde kurgulamak... Kötü hissettirdi, hiç hoş değildi.
Diğer hikâyeler biraz güzeldi.
Çocuk kitabı diye belirtilmiş ama bence kesinlikle çocuklara göre bir kitap değil. Bunun dışında ibretlik ve ders çıkarılacak 5 farklı öykü var kitabın içerisinde.
“ 𝐷𝐼̇𝑌𝐸𝑇 “
Kitabın konusu şöyle; Hırsızlıkla itham edilip haksız , yere suçlu bulunan demirci ustasının kolunu , kesmeye karar verirler ve biri çıkıp kolunun diyetini öder. İşte asıl ızdırap bundan , sonra başlar demircimiz için. artık diyet borcu vardır. her fırsatta kolunun diyetini ödediğini yüzüne vurana dayanamaz, daha fazla ve kolunu kesip atar onun önüne... birbirlerine minnet borcu olanlar dost olamazlar. onuruyla oynanan insanın neler yapabileceğini anlatıyor. Aslında; insan olmanın, onurunun “ tavana” vurduğu kitap. Ben beğendim, severek okudum, Tavsiye ederim...
Yine hayatımın kâbusu olan bir hikâye.. Türk hikayeciliginden, Türk eğitim öğretim sisteminden nefret ettiğim bir eser daha. Ömer Seyfettin harika bir hikayecidir bunu asla yargılamam! Ama Türkçe öğretmenleri doksanlı yılların sonu ve ikibinlerin başında üzerinde kesik el olan mide bulandırıcı bir görselle süslenmiş bu hikâyeyi zorla okutup not verirdi. Okula erken başlamış biriyimdir. Beş buçuk yaşında okula başladım ve 4. Sınıfa giderken bu kitap ödev bahanesiyle zorla tüm sınıfa aldirildi. Kırtasiyeye gidip kitabın kapağını görünce kustugumu hatırlıyorum. O kadar korkmuştum ki .. birde hoca ne anladınız diyor hikayeden "kimseye minnet etme al elini kes daha iyi " bunu mu diyeceğiz hikâye ne verebilir ya dokuz on yaşında çocuklara korku ve şiddetten başka resmen psikolojimi bozdu bu eser. Hiç bir çocuğun okumasını tavsiye etmiyorum.
Kimsenin mihneti altında yaşamayı sevmeyen Koca Ali memleketini terk edip başka bir diyardan bir demirci ustasının yanında yetişerek mahir bir kılıç ustası olur ve nam salar. Efendi ve dürüstlüğü ile tanınır. Bir gün işlemediği bir suç üzerine kalır ve tüm deliller de onu gösterir. Üzerine kalan suç ise bir hırsızlık suçudur. Cezası ise sol kolunun kesilmesidir. Kendisini sevip sayan eşraf parası olan birine kefaletini ödeyip onu kurtarmasını rica ederler. Adam bunu kabul eder yalnız ölene kadar kendisine hizmet etmesi şartıyla. Hizmet etmek bir şey değil ancak adamın sürekli yaptığı şeyi Koca Ali'nin başına kakması zoruna gider. Kaldı ki zaten memleketini bu yüzden terk etmiştir. Bu sözleri dayanamayan Koc Aali sonunda alır satırı ve sol kolunu keser, kendi adaletini sağlar, boyunduruktan kurtulur ve o diyarı yine terk eder. Ömer Seyfettin in kalemimden gerçekten güzel bir hikaye.
Ömer Seyfettin in kalemimden gerçekten güzel bir hikaye.
Ömer Seyfettin’in Diyet adlı kitabını okurken/dinlerken sadece bir hikâye kitabı değil, aynı zamanda bir karakter pusulası tutuyorum elimde gibi hissettim. Her öyküde bir insanlık hali, bir duruş,
Yazar Hakkında
Ömer SeyfettinYazar · 178 kitap
Ömer Seyfettin (d. 11 Mart 1884 Gönen Balıkesir, – ö. 6 Mart 1920 İstanbul), Türk edebiyatının önde gelen hikâye yazarlarındandır. Asker, şair ve güçlü bir edebi yeteneği olan bir öğretmendir. Türk kısa hikâyeciliğinin kurucu ismidir. Ayrıca edebiyatta Türkçülük akımının kurucularındandır. Türkçede sadeleşmenin savunucusudur. Kısa ömrüne pek çok sayıda eser sığdırmıştır.
1884 yılında Gönen'de (Balıkesir) doğdu. Yüzbaşı Ömer Şevki Beyle, Fatma Hanımın ikisi küçük yaşlarda ölen dört çocuğundan birisidir. Öğrenimine Gönen'de bir mahalle mektebinde başladı. Ömer Şevki Beyin görevinin nakli dolayısıyla Gönen'den ayrılan aile İnebolu ve Ayancık'tan sonra İstanbul'a geldi. Ömer Seyfettin, önce Mekteb-i Osmanîye, 1893 ders yılı başında da Askerî Baytar Rüştiyesine kaydedildi. Bu okulu 1896'da tamamlayarak Edirne Askerî İdadîsine devam etti. 1900'de İdadî'yi bitirerek İstanbul'a döndü. Burada Mekteb-i Harbiye-i Şahâne'ye başladı. 1903 yılında Makedonya'da çıkan karışıklık üzerine "Sınıf-ı müstacele" denilen bir hakla imtihansız mezun oldu.
Ömer Seyfettin, mezuniyetten sonra piyade asteğmeni rütbesiyle, merkezi Selanik'te bulunan Üçüncü Ordunun İzmir Redif Tümenine bağlı Kuşadası Redif Taburuna tayin edildi. 1906'da İzmir Jandarma Okuluna öğretmen olarak atandı. Bu, Ömer Seyfettin için önemlidir; zira bu vesileyle İzmir'deki fikrî ve edebî faaliyetleri takip edecek ve bunlar içerisinde yer alan gençlerle tanışacaktır. Nitekim batı kültürünü tanıyan Baha Tevfik'ten Fransızca bilgisini artırmak için teşvik gördü; Necip Türkçüden ise sade Türkçe ve millî bir dille yapılan millî edebiyat konusunda önemli fikirler aldı.
Ömer Seyfettin Ocak 1909'da Selanik Üçüncü Orduda görevlendirildi. Selanik'te çıkmakta olan Hüsün ve Şiir dergisinin ismi Akil Koyuncunun istek ve ısrarı üzerine Genç Kalemlere çevrildikten sonra 11 Nisan 1911'de Ömer Seyfettin'in Yeni Lisan isimli ilk başyazısı imzasız olarak yayımlandı. Genç Kalemler yazı heyetini oluşturanlar Balkan Savaşının başlaması üzerine dağılmak zorunda kaldı. Ömer Seyfettin yeniden orduya çağrıldı, Yanya Kuşatmasında esir düştü. Nafliyon'da geçen 1 yıllık esareti sırasında sürekli okumuştu. "Mehdi", "Hürriyet Bayrakları" gibi hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hikâyeleri Türk Yurdunda yayımlandı. Esareti süresince gerek okuyarak, gerekse yaşayarak yazarlık hayatı için önemli olacak tecrübeler kazandı.
Ömer Seyfettin 1913'te esareti bitince İstanbul'a döndü. 23 Ocak 1913'te Enver Paşanın organize ettiği Babıali Baskınına katıldı. Daha sonra askerlikten ayrıldı, yazarlık ve öğretmenlikle hayatını kazanmaya başladı. Türk Sözü dergisinin başyazarlığına getirildi ve burada Türkçü düşüncenin sözcülüğünü yapan yazılar yazdı. 1914 yılında Kabataş Sultanisinde öğretmenlik görevine başladı ve bu görevini ölümüne kadar sürdürdü.
1915'te İttihat ve Terakki Fırkası ileri gelenlerinden Doktor Besim Ethem Beyin kızı Calibe Hanımla evlenmiştir. Bu evlilik Güner isimli bir kız çocuğuna rağmen bozulunca tekrar yalnızlığına döndü. 1917'den ölüm tarihi olan 6 Mart 1920'ye kadar geçen zaman birçok acı ve sıkıntıya rağmen verimli bir hikâyecilik dönemini içine alır. Bu dönemde 10 kitap dolduran 125 hikâye yazdı. Hikâye ve makaleleri Yeni Mecmua, Şair, Donanma, Büyük Mecmua, Yeni Dünya, Diken, Türk Kadını gibi dergilerle Vakit, Zaman ve İfham gazetelerinde yayımlandı. Bir yandan öğretmenlik yapmayı sürdürdü.
Hastalığı 25 Şubat 1920'de artınca yazar, 4 Martta hastahaneye kaldırıldı. 6 Mart 1920'de hayata gözlerini yumdu. Önce Kadıköy Kuşdili Mahmut Baba Mezarlığına defnedilir. Daha sonra mezarı buradan yol geçeceği veya araba garajı yapılacağı gerekçesiyle 23 Ağustos 1939'da Zincirlikuyu Mezarlığına nakledildi.
En yakın arkadaşı Ali Canip Yöntem, onun hayatını ve mizacını anlatan, en kuvvetli hikâyelerini içeren Ömer Seyfettin ve Hayatı adlı bir kitap yazdı ve bu kitap 1935 yılında yayımlandı. Kısa bir süre sonra da bütün hikâyeleri bir kitap serisi halinde basılmıştır ve bu hikâyeler günümüzde de okunmaktadır.
Detaylı bilgi ve kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Ömer_Seyf...
