Yazar:
Ferit Edgü
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
91
Basım Tarihi:
Mart 2002
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
ISBN:
9789750803512
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·91 syf.·
2023 1. kitabı
3 bölümden oluşan (ölüm,yaşam ve saçma hikayeler) diye ayrılıp kısa kısa öyküler halinde bir eserdi. Hikayeleri sevdim ben üstüne düşünülecek yerleri vardı kısa kısa hemencecik çok vakit almayacak ama bir edebiyat keyfi verecektir diye düşünüyorum. 91 sayfa ve hikayelerin neredeyse hepsi sayfanın tamamını kapsamıyor. Yani 1 saat gibi bir sürede bitirirsiniz.
8/10
2024 43. kitabı
Nereye gidiyorsun böyle?
Bilmem. Bir yere gider gibi miyim?
Ferit Ferit Edgü 
Do Sesi
Ferit Edgü ile ilk defa bu kitapla tanıştım.
"Do Sesi" gösterişsiz ve sade bir dille yazılmış minik minik öykülerden oluşuyor.
Kısacık ama etkisi büyük.
Eser→ Ölüm öyküleri, yaşam öyküleri, saçma öyküler ve geçişler olmak üzere dört bölümden oluşuyor. Ben severek okudum. Ferit Edgü' nün kalemiyle henüz tanışmadıysanız kesinlikle tavsiye ederim. Şimdiden herkese iyi okumalar.
Ferit Edgü Do Sesi
Ferit Edgü ile ilk defa bu kitapla tanıştım.
"Do Sesi" gösterişsiz ve sade bir dille yazılmış minik minik öykülerden oluşuyor.
Kısacık ama etkisi büyük.
Eser→ Ölüm öyküleri, yaşam öyküleri, saçma öyküler ve geçişler olmak üzere dört bölümden oluşuyor. Ben severek okudum. Ferit Edgü' nün kalemiyle henüz tanışmadıysanız kesinlikle tavsiye ederim. Şimdiden herkese iyi okumalar.
Hayatımda okuduğum ilk küçürek öykü kitabı. Eee okumuşken Türk edebiyatındaki temsilcisinden okumak gerek diye düşündüm, okudum ve iyi ki de okudum diyorum.
Minik minik öykülerle bu kitap insanın içini ısıtıyor. Bazı öyküler bir sayfa bazısı sadece bir cümle. Yazar bunu yaparak okuyucuyu aktif hale getiriyor ki asıl mesele de bu. Düşünmeye itiyor insanı. Bir cümle verdim başını sonunu sen düşün diyor. Okurken çokça gülümsedim bazı hikayelerde hüzünlendim ben bu küçürek öyküleri pek sevdim :)
Herkese tavsiye ediyorum ve şimdiden iyi okumalar diliyorum. :)
Ferit Edgü'nün 2002 yılında basılan bu kitabı yazarın yazarlık tarihinden bağımsız düşünülebilir mi, bilmiyorum. Yazarın minimalist denilen bu öykülerde anlattıkları, gösterdikleri, düşündürdüklerini başka bir isimle okumuş olsak acaba ne kadar olumlu şeyler söyleyebilirdik? Kendi adıma hem olumlu, hem olumsuz şeyler düşündüm:
Kitap dört bölümden oluşuyor: Ölüm Öyküleri, Yaşam Öyküleri, Saçma Öyküler ve son olarak da bir uzun öykü olan (kitaba kıyasla elbette) Geçişler bölümü. Tahmin edebileceğimiz gibi; ilk bölümde yazarın minimalist tarzda, artık söylemeyi bırakmaya çalışan ya da en az söyleyerek anlatmaya çalıştığı şey ölümün kaçınılmazlığı ve bunun hepimizin hayatının bir parçası olduğu;ancak bir do sesi sanatın ölüm karşısında ne olduğunu da söylüyor .
İkinci bölümdeki ilk öykü -anlatı Dil, tek başına çok şey söylüyor, belki diğer kısa öyküleri gibi yazarın, ama sanki burada daha net, daha acıtıcı, daha politik.Çok beğendim. Bu ikinci bölümün anlatıları veya öyküleri bu sefer mücadeleye de bağlıyor olayı, ölmek kaçınılmaz ama sanki mücadele etmek de öyle gibi, ya da mücadele olmazsa zaten ölüsün gibi bir şey de söylüyor . Bazen Edgü'nün söylediklerini kavrayabiliyoruz, bazen elimizden sıyrılıveriyor. Bazı anlarda çok basit gelen bir anlatısı, bir sayfa veya anlatı sonrasında suçunu affettiriyor , çok daha güzel bir kısa öyküyle yola devam ediyoruz.
Kitabın üçüncü bölümü Saçma öykülerde artık tahmin edilebileceği gibi, daha rahat, imalar veya düşündürülenler daha uçuk veya daha geniş bir alana serpilmiş gibiler ve buralara sanki yazarın gerçek takipçileri adım atabilirmiş gibi.
Dördüncü bölüm olan Geçişler'de 1960 baharındayız; artık gerçek mi hayal mi benim bilmediğim bir edebiyat cennetinde gibiyiz: Beckett, Tanpınar ve daha nice sanatçı bu beş altı
Kafkaesk üslubun prensesi Tezer Özlüyle prensi de Ferit Edgü'dür benim için.
Kasvetin hüküm sürdüğü bu kısacık kitapta, o hezeyanı duyumsamamak mümkün değil. Ölümün betimlenişi ne kadar gerçekçi hissettirebilir ki? Yaşam öyküleri kısmında da aynı umutsuzluk hakim. Hem seviyorum hem tükenmiş hissediyorum. Kalemi tesirli bazı yazarların. Hüzünlere boğsa da arka fondan müziği eksik etmiyor.
"Azla yetinmeyi bilen okur için bir okuma eylemi" yazıyor arka kapakta. Öykü dediğine bakmayın, içinden geldiği gibi yazdığı kısa kelamlar.
Keşke tanışabilseydim dediklerim arasındadır Ferit Edgü.
Siz de tanışın vesselam.
Puan vermedi·96 syf.··
Beğendi
·2019 65. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 06 Aralık 2019 02:00
Ferit Edgü' den hayatın içinden güzel bir öykü derlemesi. Bu kitabın bildiğimiz öykü kitaplarından bir farkı var: az anlatı ama büyük derinlik, tıpkı şiir gibi.
.
.
"Çünkü yaşam, kimi zaman bir do sesi kadar kısa, birkaç cümle kadar da uzun olabilir."
.
.
"Azla yetinmeyi bilen okur için bir okuma eylemi."
8/10
2021 290. kitabı
Ferit Edgü’nün kalemini çok seviyorum, okuduğum her kitabını keyifle okudum, Do Sesi de onlardan biri oldu. Çoğu bir sayfa bile sürmeyen kısacık öykülerle yine çok şey anlatmış. Sevdiğim 4 öyküyü yazacağım, hoşunuza giderse kitabı alıp diğer öyküleri de okuyabilirsiniz.
YETERLİ
Bir sıcak çorbam olsun, bir de saman döşeğim.
Ses olmasın, gürültü olmasın, kimseler kapımı
çalmasın, ya da çalacaksa hiç beklemediğim,
ömrümde yüzünü görmediğim bir kişi çalsın.
Küpümde suyum, ya da daha iyisi, fıçımda şarabım
olsun. Biraz da unum. Biraz da tuzum. Bir-iki çeki de odunum.
Sözcükler olmasa da olur.
Hecelerle yazarım.
Heceler olmasa da olur.
Horozun ötüşü. Eşeğin anırması. Köpeğin
havlaması. Atın kişnemesi. Suyun şırıltısı.
Yağmur dam-dam-damlası.
Tüm bunlar yeter.
Gerçekten mi?
Evet, evet. Yeter de artar bile.
(Syf 45)
KOŞUCU
Hep koşuyorsun, hep koşuyorsun, hiç durmayacak mısın sen, dedim.
Ben durmasını bilmem ki, dedi. Yeter ki sizler
yolumdan çekilin ve bana böyle anlamsız sorular sormayın.
Böyle koştuğuna göre varacağın bir yer olmalı,
dedim. Dünyanın yuvarlak olduğunu öğretmediler
mi sana? Ne kadar koşarsan koş varacağın yer burası.
Yol açın bana, yol açın, diye inledi. Bir kez durursam
bir daha koşamam, bunu anlamıyor musun?
(Syf 47)
Do SesiHayata Dair
Ferit Edgü ile ilk defa bu kitapla tanıştım. Yer yer çok beğendim yer yer burada ne anlatılmış diye düşündüm. Kitabın küçürek hikayelerden oluşması oldukça dikkatimi çekti. Kitap şiir gibi ama bir hikaye anlatıyor. Yazarın dil ve anlatımını beğendim. Yazar, kitapta çoğunlukla ölüm ve gündelik hayattan bahsetmiş. Hikayelerin birbirinden bağımsız oluşu beni olumsuz etkiledi. Ferit Edgü Do Sesi
Ferit Edgü Do Sesi
Do Sesi, Ferit Edgü'nün şiir tadında öykülerinden oluşan eseridir. Açıkçası kitaptaki öykülere tam anlamıyla bir öykü demek ne kadar mümkündür bilemiyorum; ama şiir tadındaki bu öyküler damakta güzel bir tat bırakırken okuru tarif edilemez hislere sürüklüyor.
Kitap; Ölüm Öyküleri, Yaşam Öyküleri, Saçma Öyküler ve Geçişler bölümü olmak üzere dört bölüme ayrılmış. Her bölümde konu başlığıyla bağlantılı öykülere yer verilmiş. Söz gelimi, Ölüm Öyküleri içerisinde bulunan öyküler damakta bir ölüm tadı bırakırken; Yaşam Öyküleri içerisinde bulunan öyküler damakta bir yaşam tadı bırakıyor.
Hani hayatta bazı anlar vardır, bambaşka bir duygu içerisine girersiniz; ama o duyguyu tarif etmek, kelimelere dökmek imkansızdır. Belki o duyguyu tarif edecek bir kelime daha türetilmemiş, belki de o duyguyu yalnızca siz yaşamış olduğunuz için diğer insanların anlaması mümkün değildir. İşte bu kitaptaki öykülerin okurda bıraktığı his de buna benzer bir his. Mesela do sesi, do notası, gerçekten de ölümü çağrıştıran bir ses, nota. Bilemiyorum, siren sesinden dolayı mı insana ölümü çağrıştırıyor; ama Ferit Edgü'nün bunu tespit ederek Do Sesi üzerine bir öykü yazması çok güzel. Ve inanın tarif edilemez. İnsanı bambaşka duygu diyarlarına sürükleyen cinsten...
Sel Yayıncılık'tan okuduğum kitabın arkasında, "‘Azla yetinmeyi bilen okur için bir okuma eylemi…" yazıyor. Gerçekten de kitabın içerisindeki öyküler birkaç kelimeyle oluşturulmuş kısacık öyküler. "Azla yetinme"den kasıt, kelime azlığıysa, evet öyküler az sayıda kelimelerle anlatılıyor. Ancak hissettirdikleri o kadar da az değil. Ferit Edgü, az sözle çok şey anlatmanın, birkaç kelimeyle yoğun bir duygu aktarımının en güzel örneklerinden birini sunmuş ve bana göre bu çabasında da başarılı olmuş.
Demek ki duyguları anlatmak için o kadar
10/10
2020 30. kitabı
Ferit Edgü bambaşka bir yazar. Önceden başka bir kitabını okumuş ve onu da çok beğenmiş, çok etkisinde kalmıştım. Yine öyle oldu. Kitap yazarın öykülerinden oluşuyor, dört bölüm var. Her bir bölüm kendine münhasır, etkileyici ve öyle içtendi ki...
Öykülerin çoğu kısa kısa ama siz kısa dediğime bakmayın. O kısacık öyküleri bile çok anlamlıydı. Yazar ne anlatmak istediğini o kadar güzel yerleştirmiş ki o kısacık öykülere daha uzun olursa tadı kaçarmış gibi geldi. En azından ben öyle hissettim.
Öykülere gelecek olursam hepsi beni çok etkiledi. Ölümün soğukluğu, yaşamın fluluğu, saçma öyküler bölümünün aslında hayattan bir sayfa olması.... Çok çok çok sevdim. İleride dönüp tekrar tekrar okunacak bir kitap. Nedense bu kitabı bir yıl sonra tekrar okuyunca farklı duygular hissedecekmişim, farklı anlamlar yükleyecekmişim gibi geliyor. Öyle bir kitap. Hayatın içinden öyküler seven herkes okuyabilir. Kitaba puanım ise 10/10.
Yazar Hakkında
Ferit EdgüYazar · 54 kitap
İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü'nde başladığı eğitimini Paris'te sürdürdü (1959- 1964). Acedemie du Feu'de seramik öğrenimi gördü. Sorbonne'da felsefe, Louvre'da sanat tarihi kurslarına katıldı.
Yedek subay öğretmen olarak Hakkari ve Beypazarı'nda askerlikten sonra (1967), bir yıl daha Paris'te kalıp İstanbul'a yerleşti (1968). Man Ajans'ta reklam yazarlığı yaptı. Buradan ayrılıp kendi reklam şirketini kurdu.
Öykü yazarlığının yanı sıra, resim eleştirileri ve denemeleriyle ün yaptı. 1977 'den beri Ada Yayınları'nı yönetiyor. Kaynak dergisinde edebiyata adım attı. 1952-1953 yıllarında şiirler yazdı. Ama ilk öyküsü ocak 1954'te Yeni Ufuklar dergisinde çıktı . Aynı yıllarda Şairler Yaprağı (1954), Mavi'de de şiirleri yayımlandı (1954). Daha sonraları Yeni Ufuklar, Vatan Sanat Eki, Mavi, Pazar Postası, Dost'taki öyküleriyle (1954-1959); Ataç, Yeni Dergi, Eylem, Papirüs, Ant, Soyut, Milliyet Sanat, Hürriyet Gösteri dergilerindeki deneme ve incelemeleriyle tanındı.
Bir Gemide kitabıyla 1979 Sait Faik Hikaye Armağanı, Ders Notları'yla 1979 TDK Deneme Ödülü, Eylül'ün Gölgesinde Bir Yazdı adlı??seriyle Sedat Simavi 1988 Edebiya Ödülü'nü aldı. Ayrıca O adlı romanı Hakkari'de Bir Mevsim adıyla ve Onat Kutlar'ın senaryosuyla sinemaya uyarlandı. 33. Berlin Film Festivali'nde (1983) ve 2. Akdeniz Kültürleri Film Festivali'nde ödüller aldı (1984).
Ferit Edgü Eserleri
Roman
Kimse (1976)
O/Hakkari'de Bir Mevsim (1977)
Eylülün Gölgesinde Bir Yazdı (1988)
Öykü
Kaçkınlar (1959)
Bozgun (1962)
Av (1968)
Bir Gemide (1978)
Çığlık (1982)
Binbir Hece (1991)
Doğu Öyküleri (1995)
İşte Deniz, Maria (1999)
Do Sesi (2002)
Avara Kasnak (2005)
Nijinski Öyküleri (2007)
Senaryo
Hakkâri'de Bir Mevsim (O adlı romanından senaryo, Onat Kutlar ile birlikte)
Deneme
Tüm Ders Notları (1978)
Yazmak Eylemi (1980)
Şimdi Saat Kaç? (1986)
Yeni Ders Notları (1991)
Seyir Sözcükleri (1996)
Devam (2001)
Sözlü/ Yazılı (2003)
İnsanlık Halleri (2003)
Şiir
Ah Minel Aşk (1978)
Dağ Şiirleri (1999)
Anı
Görsel Yolculuklar (2003)
Biyografi
Abidin (2003)
Avni Arbaş (2001)
Osman Hamdi-Bilinmeyen Resimleri (1986)
Çocuk Kitabı
Doğa Dostları (2004)
Çeviri
Düşüş (Albert Camus, 1961),
Godot'yu Beklerken (Samuel Beckett, 1963),
Bugünün Dünyasında Felsefe (Jean Wahl, 1965), A
Aydınlar ve Toplum, (Antonio Gramsci, V. Günyol , B. Onaran'la, 1967),
Amerika: Şiirler (Allen Ginsberg, Lawrence Ferlinghetti, 1976).
Monografi
Bunların dışında Abidin Dino, Yüksel Arslan, Van Gogh, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Eren Eyüboğlu, Füreya, Aliye Berger, Ergin İnan, Fikret Mualla, Avni Arbaş üzerine yayımlanmış monografileri var.
Ödülleri
Sait Faik Hikâye Armağanı 1979 (Bir Gemide)
Türk Dil Kurumu Deneme Ödülü 1979 (Tüm Ders Notları)
Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü 1988 (Eylülün Gölgesinde Bir Yazdı)
