Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 31 dk.
Sayfa Sayısı:
371
Basım Tarihi:
Haziran 2020
İlk Yayın Tarihi:
30 Ocak 2000
Yayınevi:
İletişim Yayınları
Orijinal Adı:
поединок
ISBN:
9789750529238
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çehov - Karım Öyküsünden·371 syf.·1000Kitap
8/10
2023 7. kitabı
Kitap boyunca Nuri Bilge Ceylan sinemasını anımsadım. Özellikle 'Karım' öyküsünde NBC'nin Kış Uykusu filminden sahneler birebir canlandı tekrar. Nuri Bilge Ceylan'a da teşekkürler bu güzel öykülerle bizi sinema yoluyla buluşturduğu için. 
Müeyyet MESKEN 
Düello 
Anton Çehov
Puan vermedi·371 syf.··
Beğendi
·2021 177. kitabı
·13 günde okudu
·Okunma: 29 Ağustos 2021 14:52
İletişim Yayınları tarafından yayımlanan Anton Pavloviç Çehov’un toplu öykülerinin 6. cildi Düello’da, 13 öykü bulunuyor.
Bu öyküler, 1890-1892 yılları arasında yazılmış.Öykülerin dikkat çeken en önemli özelliği ise kimi öykülerin bölümlere ayrılmış uzun öyküler olması.
Dili yalın olsa da öykülerin yarattığı anlam yoğunluğunun çok ağır olduğu, öykülerin yazarı Çehov.
Anton Çehov’un 1891 yılında kaleme aldığı Düello, yalnızca bir silah çatışmasını değil, aynı zamanda fikirlerin, değerlerin ve hayat görüşlerinin çatışmasını da konu edinir. Yazar, klasik düello temasını araçsallaştırarak karakterler üzerinden bireyin toplum içindeki konumunu, ahlaki sorgulamaları ve insan doğasının karmaşıklığını işler.
Roman, Rusya’nın güneyinde bir taşra kasabasında geçer. Ana karakterlerden Laevski, karamsar ve bencil bir entelektüeldir. Birlikte yaşadığı kadınla olan ilişkisi bitme noktasına gelmiş, içsel boşluk içinde debelenmektedir. Diğer yanda ise, doğa bilimci Von Koren yer alır. Von Koren, güçlü karakteri, disiplinli yaşamı ve sosyal darwinist düşünceleriyle Laevski’nin tam karşıtı bir figürdür. Bu iki adam arasında yaşanan fikir çatışması zamanla fiziksel bir düelloya dönüşür.
Çehov burada bireysel zaaflarla ideolojik sertliği karşı karşıya getirir. Laevski'nin zayıflığı, Von Koren’in ise aşırı katılığı sorgulanır. Okuyucuya "gerçek erdem nedir?", "insan değişebilir mi?" gibi sorular yöneltilir. Romandaki karakterler siyah-beyaz değil, gri tonlardadır; bu da Çehov’un insana dair realist yaklaşımını yansıtır.
Düello, yüzeyde bir kişisel hesaplaşma gibi görünse de aslında insanın kendisiyle, toplumla ve ideallerle olan mücadelesini anlatır. Çehov’un karakter yaratmadaki ustalığı ve olaylara mesafeli ama empatik yaklaşımı bu kısa romanı zamansız bir edebi eser haline getirir.
Unutulmaz ÖykülerEdebiyat
Çehov'un 1890-92 yıllarında yazdığı öykülerden seçilerek hazırlanan ve toplam on üç öyküden oluşan Düello adlı 6. cildi zevkle, tadına vararak, imrenerek okudum. Çehov adlı o büyük öykücünün öykülerini okumuş olmaktan aldığım zevkle onurlandım.
Kitaba adını veren Düello adlı unutulmaz öyküyle birlikte Gusev, Karım - Nuri Bilge Ceylan, Kış Uykusu adlı filminin önemli bölümünü bu öyküden esinlenerek oluşturmuş, okuyunca anladım -. Gelgeç Gönüllü, Sibiry'da Sürgünde, Komşular ve Korku öykülerinden bazılarıdır. Edebiyatta öykü ile ilgilenen tüm okurlar ve öykü yazarlığıyla uğraşan tüm yazarlar, yazar adayları bu öyküleri muhakkak okumalıdırlar.
Çehov deyince aklımıza büyük gözlem gücünün kuvvetli bir anlatımla birleşmesi gelir. Biz onun eserlerinde yazarın gözleyebildiği her sınıftan karakteri kahraman olarak görebiliriz. Yazarın gözlem gücünü besleyen ortamların çeşitliliği Troyat gibi, onu derinlemesine inceleyen eserlerde görebiliriz. Bu kitapta gözlemin ötesinde bir şey var, okurken buna o kadar takıldım ki her satır aklımda yeni bir soru işareti doğurdu. Yazarın "çalışmak, çalışkan olmak" temasına ne kadar değer verdiğini Kara Keşiş, Vanya Dayı gibi eserlerden biliyoruz, bir anlamda bu konu onun için kafaya takılası bir durum haline gelebilir, bu normal ama yazarın bu eserinde (derlenmiş öykülerin bu cildinde) özellikle kadın düşmanlığı yapması, öykülerin çoğunda eşini aldatan, mutlu olduğu, değer gördüğü halde karşısındaki kişiye mutsuzluk yaşatmaktan zevk alan, düşüncesiz, ahlaksız kadın karakterlerin seçilmesi bana çok garip geldi. Bu temanın yer aldığı öykülerin özel olarak seçilip bu eserde derlenmiş olması ihtimalini araştıracağım. Bu konuda başka bir fikrim de Tolstoy'un kadın düşmanlığının yakın arkadaşı Çehov'u etkilemiş olması. Çoğu açıdan aklımda soru işareti bırakan ve Çehov'un yalnızca kendisini değil, çevresini de ulaşabildiğim kadarıyla araştırma isteği uyandıran bir eserdi. Dil ve anlatımı yine çok güzeldi, önermemek adına bir olumsuz bir okuma eylemi yaşamadım sadece seçilen konulara şaşırdım.
Merhaba,
Anton Çehov’un toplu öyküler serisinin altıncı cildi, toplam 13 öyküden oluşuyor ve bu kitaptaki metinler, önceki ciltlerde yer alanlara kıyasla daha uzun soluklu. Son öykü olan “Düello”yu daha önce tek bir kitap halinde okumuştum; bu vesileyle ikinci kez okuma fırsatı buldum.
Çehov bu ciltte de alışıldık şekilde, taşrada yaşayan insanların gündelik hayatlarını, sıkışmışlıklarını ve iç dünyalarını büyük bir incelikle anlatıyor. Önceki eserlerinde olduğu gibi, sıradan hayatların içindeki çatlakları ve insan ruhunun küçük ama etkileyici sarsıntılarını ustalıkla görünür kılıyor.
Tavsiye ederim.
En çok beğendiğim alıntı.
“Inancım var” diyorsunuz. Bu ne biçim bir inançmış? Benim papaz bir amcam var. Öyle bir inanç taşır ki kuraklık zamanında kırlara yağmur duasına giderken dönüşte yağmurdan ıslanmamak için yanına şemsiyesi ile yağmurluğunu alır. İşte inanç dediğin budur!
177
“İnsanlar gerçeğin peşinde iki adım ileri, bir adım geri giderler. Yaşamın acıları, yanılgıları, sıkıntıları onları geriye atar ama gerçeklik sevgisi, direnç, irade ileriye, hep ileriye sürükler. Sonunda neler olacağını kim bilebilir? Böyle böyle gerçeğe ulaşacaklardır.”
203
“Başkasının nefretini üzerinde hissetmek, senden nefret eden birinin karşısında acınacak, sefil, çaresiz bir duruma düşmek meğer ne kadar zormuş.”
170
“Yaşam bir kez verilir insana, yinelemesi yoktur. Sana bağışlanan günleri düzgün yaşamamışsan yandığın gündür.”
214
#antonçehov #düello
Anton Çehov’un yazdığı öykülerden oluşan bu kitapta 8 tane öykü mevcut. Açıkça söylemek gerekirse kitaptaki tüm öyküleri okumadım, okumayı da düşünmüyorum sadece ilgimi çekenleri okudum ve
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
