Puan
7.510 üzerinden
9/10
2017 64. kitabı
Kişisel gelişim kitaplarını eleştirdiğimde beni çarmıha gerip domateslemek isteyenlere sesleniyorum, bırakın elinizdekini de Ermişin okyanusundan susuzluğunuzu gidermeye gelin, hem hepimize yetecek kadar var meraklanmayın.
Bu kitap hakkında hali hazırda çok güzel incelemeler yazılmış, birçok farklı açıdan yaklaşılmış. Benim vurguladığım nokta ise bir dostunuza veda ederken ayak üstü yapılan sohbetin doyuruculuğu ve verdiği hazzın üstünlüğü olsun. Çünkü Ermiş tam da bu tarzda yazılmış.
Tam da ihtiyacımız olan noktaları hep tam onikiden vurmuş. Kitaptaki didaktik aforizmalar mükemmel ama daha da mükemmel olan kitabın üslubu sanırım. Sabahattin Ali okumalarından sonra güzel üslup hastalığı bana da bulaştığından bu konudaki arayışımı şu kısacık kitapla doyurmak şaşırtıcıydı. Bazı cümleleri aynı hazzı alabilmek için tekrar tekrar okudum diyebilirim.
Sohbet tarzında ve samimi üslupla yazıldığından kitabın içindeki dünyaya hemencecik adım atmış buldum kendimi. Bu yüzden Ermiş'e ; "Gel boşver gemiyi, bi' çay içelim dertleşelim seninle" diyesim geldi.
Acının da hayatın bir parçası olduğunu bir türlü kabullenemiyoruz, Ermiş kabullen diyor, diğer türlü diyalektik anlayış gereği zevki de algılayamazsın diyor. Ama diyorum keşke hayatın kanunları böyle olmasaydı, ne olurdu ki kötülüğün olmadığı, insanların ve bilhassa hayvanların birbirini vahşice yemediği bir dünya olsa ? Diyorum da kalıyorum. İyisi mi bunları pek fazla düşünmemek.
Ben sonunda erdim galiba, siz de ermek istiyorsanız, açık adres elinizde. Keyifli okumalar :)
Ermiş kitabının yazarı Halil Cibran Lübnan asıllı ABD vatandaşıdır. Ermiş, yazarın İngilizce yazdığı eserlerinden biridir. 1923 yılında ilk basımı yapılmıştır.
Ermiş, 100'den fazla dile çevrilerek Dünya edebiyatı tarihinde en fazla çevrilen kitaplardan biri olmuştur.
Doğu’nun Nietzsche’si olarak adlandırılan Cibran’ın en ünlü eseri olan Ermiş, El Mustafa adındaki bir kâhinin on iki sene kaldığı Orphalese şehrinden ayrılıp evine gitmek üzereyken, Orphalese halkı tarafından durdurulması üzerine halk ile arasında geçen aşka, evliliğe, çocuklara, yemeye ve içmeye, çalışmaya, sevinç ve kedere, suç ve cezaya, yasalara, özgürlüğe, acıya, dostluğa vs. dair yirmi altı adet konuşmadan oluşuyor. Kitapta Halil Cibran kendi sözlüğünü yaratmış diyebilirim. Hayata dair 26 kavrama kısa kısa ama iz bırakan bir anlatımla değinmiş. Her birini şiirsel bir dille yorumlamış olması kitaba ayrı bir tat katmış.
Ermiş kimdir? Hz. Muhammed mi, İsa Mesih mi? Bu sorunun net bir cevabı yoktur aslında ve çok tartışılan bir noktadır bu. Ama yazarın “Göğsümün bir tarafında İsa, diğer tarafında Muhammed oturur.” sözü aslında bir nevi bu soruya cevaptır. Bunlardan ziyade kitabı dini yönden değil de kişisel gelişim kitabı veya hayatı anlama kılavuzu olarak da tanımlayabiliriz. Çünkü ben okurken herhangi bir dini baz aldığını hissetmedim.
Hayata dair kısa notlar veren bu kitap beni oldukça etkiledi. Kitaplıkta bulunması gereken ve tekrar tekrar arada okunması gereken bir kitap olarak görüyorum. Öğüt niteliğinde ve her dönem okunacak ve öğüt alınacak bir kitap. Kitap az sayfalı olsa bile içerisinde sonsuz bir bilgi kaynağı var. Kitapta kullanılan dil akıcı ve şiirsel. Her bir cümlesi bir özlü söz tadındaydı.
Mutluluğun sırlarını, yaradılışın muazzamlığını, insan olma erdemliliğini, hayata dair doğru
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitap… nasıl tarif edilir bilmiyorum. Bir roman değil, hikâye de değil ama sanki kalbime usulca dokunan bir dost gibi. Halil Cibran’ın Ermiş’i, bana bir oturuşta okunabilecek ama bir ömür boyu sindirilemeyecek metinlerden biri gibi geldi.
Kitap, Orphalese halkı tarafından çok sevilen El Mustafa’nın onlara veda ederken söylediklerinden oluşuyor. Her bölümde bir başka konuda konuşuyor: aşk, evlilik, çocuklar, emek, özgürlük, acı, sevinç… İlk başta “filozofça” konuşuyor gibi geliyor ama aslında o kadar sade, o kadar içten ki… bazı yerlerde gözlerim doldu. Çünkü söyledikleri, çok derin bir yerden ses veriyor insana.
Cibran’ın dili hem şiirsel hem de büyüleyici. Ama öyle süslü püslü değil; tam tersi, yalın ama etkileyici. Sanki yıllardır içimde dönüp duran sorulara birinin nihayet sevgiyle cevap verdiğini hissettim. Özellikle “aşk” ve “özgürlük” bölümleri… dönüp dönüp okudum. Hatta bazı cümleleri defterime yazdım. Bir yerde şöyle diyor mesela:
“Birbirinizi sevin ama sevgiyle birbirinize zincir olmayın.”
Bu cümle, içimde bir şeyleri yerinden oynattı. Sanırım hep birine tutunmakla sevmeyi karıştırmışız. Oysa bu kitap, sevmenin aslında ne kadar özgürleştiren bir şey olduğunu hatırlatıyor.
Bazen bir kitap tam zamanında gelir ya, sanki seni bulur… Ermiş tam öyle bir kitap oldu benim için. Huzursuzken okudum, içime su serpildi. Düşüncelerim darmadağınıkken okudum, sadeleştim. Beni susturduğu kadar, iç sesimi de yükseltti.
Uzun uzun tavsiye etmeye gerek yok bence. Eğer iç dünyanda bir şeyler kaynıyorsa, ya da sadece hayatı daha derin bir yerden anlamak istiyorsan, Ermiş sana da iyi gelecek. Yavaş yavaş oku, acele etme. Çünkü bazı cümleler sadece gözle değil, kalple okunmalı.
İnsan hep hayatı öğrenme çabası içerisine girmiştir. Bu kitapta hayatın gizemlerine açılan kapının eşiğinden geçeceksiniz. Her adımda karşınıza çıkacak Aşk’a Dair, Evliliğe Dair, Çocuklara Dair, Vermeye Dair, Yemek ve İçmeye Dair, Çalışmaya Dair, Neşe ve Kedere Dair, Evlere Dair, Elbiselere Dair, Alım ve Satıma Dair, Suç ve Cezaya Dair, Kanunlarımıza Dair, Özgürlüğe Dair, Akıl ve Tutkuya Dair, Istıraba Dair, Kendini Tanımaya Dair, Öğretmeye Dair, Dostluğa Dair, Konuşmaya Dair, Konuşmaya Dair, İyi ve Kötüye Dair, İbadete Dair, Hazza Dair, Güzelliğe Dair, Dine Dair, Ölüme Dair konuları hayat denilen yapbozun birer parçaları…
Kitaba gelecek olursak elli dört sayfadan oluşan incecik bir kitap olmasına rağmen içindeki yazılanların anlamı üzerinde düşünecek olursak çoğu kalın kitaplara rağmen daha ağır basar. Bu ağırlık konusu sizlerde okumakta zorlanma gibi bir düşünce içine sevk etmesin zira içerdiği konuların ağırlığından bahsediyorum.
Hem felsefi açıdan hem de dini açıdan ele alacağımız bu kitapta El Mustafa adındaki karakter yıllarca kaldığı şehirden ayrılırken ahali tarafından durdurulup kendisine yukarıda bahsettiğim konular hakkında sualler sorulur. Her soru soran konuyla alakalı kendisini bir düşünce içine sokmasını ister. El Mustafa sorulan her soruya yaşamdan, dinden, hayat felsefesinden cevaplar verir.
Emin olun ki sizde kitabı okurken bu konulardan kendinize düşen payı alıp düşünceler içerisinde bulacaksınız kendinizi. Okuyucusunda derin analizler bırakacağını düşündüğüm bu kitabı bütün okur severlerin okumasını tavsiye ederim.
Keyifli okumalar dilerim.
Ermiş-İncelemeEdebiyat
Yıllar boyu kendisine yurt olan yerden ayrılırken, Ermiş'ten (El Mustafa) geride bıraktığı halka son kez hitap etmesi, öğütler vermesi istenir. Verdiği o öğütleri, hakikatleri çocuklarına, nesilden nesile aktarabilmektir amaçları. Bunu en çokta kente geldiği ilk gün kendisine ilk inanan, peşinden ilk giden El Mitra istemiştir. Ve ardından rahip, yolcu, dokumacı, yargıç, tacir gibi halkın bir çoğu da bu istekte bulunur. Ermiş; Aşka, evliliğe, çocuklara, vermeye, yemeye, içmeye, çalışmaya, sevince, kedere, evlere, giysilere, almaya, satmaya, suç, cezaya, yasalara, özgürlüğe, akıl, tutkuya, acıya, kendini bilmeye, öğretmeye, dostluğa, konuşmaya, zamana, iyiye, kötüye, duaya, hazza, güzelliğe, dine, ölüme dair kısa ve öz hayatın gerçeklerinden, hakikatlerinden, nasihatlerinden bahsediyor. Beklentimi tam karşıladı mı karşılamadı, biraz daha uzun ve net cümleler bekliyordum, genel ifadelerle kalmış gibi hissettim. Yine de ara ara açıp okunabilir tarzda bir kitap, az sayfalı ama bence zamana yayarak okunmalı içindekilerin tam olarak anlaşılması ve özümlenmesi için. İçinden en çok çocuklara dair olanı ve iyiye ve kötüye dair olanı beğendim ben, siz hangisini sevdiniz?? 
Ermiş 
Halil Cibran
Ermiş Halil Cibran