Güneş Ülkesi
Tommaso CampanellaYazar:
Tommaso Campanella
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
120
Basım Tarihi:
2010
İlk Yayın Tarihi:
1602
Yayınevi:
Sosyal Yayınlar
Orijinal Adı:
Civitas Solis
Orijinal Dil:
İtalyanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9786051270296
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
28 diğer baskı · Tümünü Göster
Güneş Ülkesi
1.486 okunmaAlfa Yayıncılık · 28 Temmuz 2022 · 145 s.
Güneş Ülkesi
382 okunmaAyrıntı Yayınları · 2019 · 96 s.
Güneş Ülkesi
342 okunmaSay Yayınları · 23 Mayıs 2018 · 112 s.
Güneş Ülkesi
364 okunmaKapra Yayıncılık · 2021 · 78 s.
Güneş Ülkesi
335 okunmaİlgi Kültür Sanat Yayınları · 14 Eylül 2019 · 96 s.
Güneş Ülkesi
238 okunmaNilüfer Yayınları · 2017 · 96 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Güneş Ülkesi, İtalyan şair, yazar ve Platoncu filozof olan Tommaso Campanella'nın, hapisteyken yazdığı, Ütopya türünde yazılmış en önemli eserlerden biridir.
Yapıtları en az on cilt tutan Campanella’nın uzun süren yaşamı tam bir özgürlük mücadelesidir.
Yüzyıl önce yaşamış Thomas More gibi, Campanella da yapıtında Platon’un Politea’sını (Devlet) örnek alır.
Güneş Ülkesi adını verdiği eserinde, bilim ve felsefenin hâkim olduğu bir düzeni anlatır.
Güneş Ülkesi’nin yöneticileri aydın kişilerdir. Ülkenin en yüksek yöneticisi filozof bir rahiptir. Her birey, topluma yararlı olacak şekilde bir görev üstlenir.
Güneş ülkesi, Campanella’nın bir gün gerçekleşeceğini düşündüğü bir devlet projesidir.
Platon'un devleti, Farabi'nin medinetül Fazılası, Thomas Moore'un Ütopyası gibi bu eser de İtalyan filozof Campanella'nın Güneş Ülkesi...
İlk olarak kısaca Campanelladan bahsetmek istiyorum. Kendisi düşünceleri yüzünden yirmi yedi yıl hapis hayatıyla ödemiş bir filozoftur.
Eserine gelince diğer ütopik devlet yönetim şekilleri gibi bu eser de bir ütopik bir devlet yönetim şeklini anlatıyor. Bu devlet yönetim anlayışında sosyalizme çok benzer bir durum söz konusu. Her şey ortak ve devletin elinde. Mülkiyet hakkı ve aile yok. Bana en ters olan durum ise kadının bile ortaklaşa kullanım söz konusu. Yönetimin başında din adamı bulunmakta. Din olarak Hristiyanlık hakim olmakla beraber paganizm de hakimdir. Peygamberlere atıf yapılmakta. Her zamanki gibi Hz. Muhammede bir düşmanlık söz konusu. Dört kutsal kitapta ortak olan mesajlar söz konusu. Genel olarak, bilim, eğitim, sosyal hayat, meslekler, sanat, askeri gibi konularda bilgi vermekte.
Son şunu söyleyebilirim : çok ama çok cüzi katıldığım düşünceler var. Bunun dışında bana çok ama çok zıt.
Tommasa CAMPANELLAİnsan ve Toplum
Tommasa Campanella, düşüncelerini yirmi yedi yıllık hapis hayatıyla ödemiştir. Döneminde yaşanan bir çok ayaklanmalardan ve görüşlerden etkilenerek "Ben doğacak yeni sabahların çan sesiyim" der. Kitaba başlama nedenim bir çok ütopik eserler arasında bu kitabı görmem ve dikkatimi çekmesiydi ince olması da bir artısı olmuştu ama konusu nedeniyle en yavaş ilerlediğim kitap diyebilirim. Yazarını araştırmadan anlamak istemiştim bu kitabı. Hangi düşünceyi ve görüşü benimsediğini. Çok geçmeden anladım ki yazar "İnsanın bu dünyada mutlu olmasını isteyen" ve bununda ancak dinsel yeniliklerin yanında, dinsel törenlerin bir çoğunu atarak, din reformunu mal ortaklığına dayandırarak, toplumsal bir devrimle, daha haklı bir toplumsal düzen kurmak istemekteydi. Yazarın hayal ettiği komünist ütopyanın, distopik halini ucundan da olsa yaşamış biri olarak, kitabın sonuna doğru geçen "Güneş ülkesi" gerçekten var olabilir mi yoksa sadece birer hayal ürününü mü, diye yaptığı açıklamalar beni etkilemiş olsada, günümüz deki şartları düşününce gerçekten de bir ütopyaydı. Yazarın kitapda kendinden ve yaşadığı acılardan gördüğü işkencelerden iki satır da olsa bahsetmesi aklıma 1984'deki düşünce suçunu getirdi. Yazar bir düşünce suçu işlemişti ve bununda bedelini yirmi yedi yıllık bir işkence hayatıyla ödemişti. Kitapdan sonra düşünmeye sevkeden şey, insanın toplumda ortaya koyduğu düşüncenin bedelini hangi çağda yaşadıpıma bakılmaksınız ödüyor olmasıdır, ki günümüzde de bunu örneklerini görebiliyoruz. Yazarın değindiği bir diğer konuda insanın güce, iktidara ve maddi değerlere duyduğu arzuyudu. Ona göre aşılması gerekn asıl konu bunlardı ve bundan sonra ki adımda "Güneş ülkesi" gerçek olabilir di. Ama bana göre "Güneş ülkesi" hala bir ütopya ve insanoğlu asla bu ülkedekiler kadar doyumlu ve
Sosyalizm yönü ağır basan bir eser.Kitapta toplumsal düzeni dile getirmektedir Campanella. Toplu halde yaşayan insanların amacının genel yarar olduğu, özel bir mal mülkün olmadığı, çalışmanın bir zevk haline geldiği bir düzenden bahsetmektedir.
Antifeminizmin Pençesindeki GüneşFelsefe-Düşünce
Yıllarca hapis hayatı yaşayan ve işkenceler görmüş Campanella'nın toplum düzeni huzursuzluğunu kaleme almış olduğu ütopik eseri: Güneş Ülkesi.
Kişileri Hindistan'dan
7 katman,
6 ay süre ile yer değişimi.
Kast sistemine bir atıf niteliği taşıdığını düşündüğüm eser, kadının metalaştırmanın daha da ilerisine götürerek değersizleştirmiş. İnsanı duygudan yoksun bir makine gibi yansıtmıştır. Cesur Bir Dünya da güneş ülkesine ihtiyacın olmadığı da aşikardır.
Eğer 3 günlük yılbaşı tatiliniz varsa ve nereye gitsem diye düşünüyorsanız Güneş ülkesi sizin için biçilmiş kaftan olabilir. Olabilir diyorum çünkü bazı ülke ve şehirlerde gerçekten yaşanmaz sadece gezmek için gidilir. Misal vereyim; İstanbul, gittim gezdim ama yaşayamam, o ne kaos öyle metrobüs sürekli dolu geliyor ve dolu olmasına rağmen şoför her durakta o kapıyı açıyor... Neyse dönelim Güneş ülkesine 3 gün kendi bütçelerinden yedirip, içirip, gezdirecek ve dahi ayaklarınızı bile yıkayacaklar. Biletiniz bu kitap, ne duruyorsunuz...
Distopyalar karanlığı, ütopyalar aydınlığı temsil eder. Fakat ne yazık ki ütopyalar asla gerçek olmayacak düşlerdir, distopyalar ise içinde yaşadığımızdır ne yazık ki. Okurken özgürlüğe alışkın bizler bu kadar müdahaleyi kaldırabilirmiyiz onu sorgulayacağız. En küçük bir örnek vermem gerekirse bir çocuğunuz oluyor ve ismi devlet veriyor, siz kayınvalideniz ya da kayınpederinizin ismini koyamıyorsunuz ya da koymamak için kavga etmiyorsunuz, düzene bak... More un ütopyası kadar sevmedim ama şans verilmesini isterim.
Yazar Campanella ile ilgili birkaç şey söylemek gerekirse yaramazmış, daha iyi bir dünya için hazırladığı ayaklanma planı suya düşünce mahkum olmuş ve hayalindekini dört duvar arasında kağıda aktarmış, özel mülkiyetin olmadığı ve herşeyin ortak olduğu Güneş ülkesi işte böyle doğmuş.
Canpanella , " ütopya "dan ziyade bir " distopya " yı anımsattı bana. Kitap bazı bölümlere ayrılmış metafizik, güç, sevgi ve bilgelik olarak. Bu dört başlık altında güneş ülkesini anlatıyor ve gerçekten hepsi birbirinden korkunç geldi bana . Cesur Yeni Dünya distopysını, Canpanella'nın sözde ütopyasıyla kıyaslamam bile Aldous Huxley'e çok büyük haksızlık olur. Niye böyle düşünüyoruma gelirsek. Mesela bir kaç örnek vermek isterim; "memurlar halkın isteği doğrultusunda değiştirilebilir. Ama baştaki dört yönetici kesinlikle değiştirilemez" diyor Canpanella. Bu yöneticiler sadece kendi arasında istedikleri kişiyi seçiyorlarmış. Bir başka örnek; bir kadın gebe kalmaz ise başka bir erkek ile birleştirilirmiş, tekrar gebe kalmadığı takdirde "orta malı" olurmuş. NE ! Ben bu sözde " ütopya" nın yakınına bile uğramayayım. Canpanella, tüm kötülüklerin ve haksızlığın ana sebebini, insanın bencil bir varlık olarak sadece kendini düşünmesi olduğunu ileri sürüyor. Ancak vaadin olan dünyaya baktığım da içim karardı Canpanella ! Kitap, karşı olduğum bir fikre neden karşı olduğumun farkında olmak için; karşıt fikirleri de okumam gerektiğini hatırlattı bana. Daha önce pek distopya okumamış olduğumun farkına varma mı sağladığın için teşekkürler Canpanella ! Arkadaşlar, kitabın yazıldığı dönemi de göz önünde bulundurarak bu incelemeyi yapmaya çalışıtım. Güneş ülkesi, Güneşimi hatırlattığı için de ayrı bir anlama sahip oldu benim için. 
Güneş Ülkesi
Güneş Ülkesi
Tommasa Campanella, Güneş Ülkesi eserini şu cümlelerle bitiriyor; “Bizim devlet düzenimizse, tam anlamıyla, havarice bir düzendir, ortak yaşama düzenini zevke değil, kitabımızda gösterdiğimiz gibi,
karşılıklı saygıya dayatmaktadır.”
Bense, tam aksine eseri okurken gönüllülükten, işbirliğinden daha çok zorlamaya, dayatmaya ve militarist düzene dayalı bir sistem düşündüm uzun uzun. Hayalimde böyle bir ülke canlandı. Ütopyadan daha çok distopya olabileceğine kanaat getirdim bu yüzden.
Bu hayali ülkeyi sevmedim ben. O yüzden kişisel yorumlarımdan daha çok teknik bir inceleme yazısı yazacağım.
Güneş Kent sistem olarak Anarşizme benziyor ancak anarşizme ters olarak yöneticiler var. Bu haliyle anarşizm ile ortak temellere sahip olsa da anarşizmden bir hayli uzak.
Eğitimin çok önemli olduğunu görüyoruz. Dolayısıyla liyakatin de. Hem toplumda hem de yönetici kısımda yapılacak iş hakkında yeteri bilgi ve beceriye sahip ve o alanda uzmanlaşmış kişiler görevlendiriliyor. Kamu görevlerini yerine getirenler bu işle ilgili yeterli eğitim görmüş ve uzmanlaşmış kişiler.
Yabancı dile önem veriliyor. Özellikle küçük yaşlarla birden fazla dil öğreniliyor.
Anarşizmdeki gibi mülkiyet yok. Kişisel eşya yok. Herkes her şeye ait. Bir evi bile yok kimsenin. Üretim araçları da ortak mülkiyete ait ve birlikte çalışıyorlar. Ancak gönüllülük esas değil gibi. Tembellik büyük bir suç ve cezalandırılıyorlar. Herkes çalışmak zorunda!
Herkes aynı kıyafeti giyiyor. Cinsellik konusu çok ilkelce. Üremeyi planlama adı altında insanlara tıpkı hayvanmış gibi müdahale ediliyor. Bu konu beni oldukça rahatsız etti. Özellikle kadınların bu denli değersiz gösterilmesini epeyce ilkel buldum. Anarşizmde daha çok cinsel özgürlük vardır ve kendi çocuğu dahil sahiplenmek yanlış görülür. Burada ise
“Güneş Ülkesi” Kitap İncelemesiGüneş Ülkesi ‘nde yaşamak ister miydiniz? Bu ülke Hindistan’ın güneyinde yer alan bir ada devleti. Bu ülkede her şey herkese ait. Tam bir komün hayatı yaşayan bir topluluk.
Bu ülkede yaşamanın avantajları nelerdir, sayalım hemen:
- Bu ülkedeki maksimum günlük çalışma saati sadece 4 saat. S.70
- Eğitim sadece okullarda değil, hayatın her alanında eğitim var. Gelişim çok önemli
- Eğitim, sağlık hizmetleri ücretsiz.
- Barınma derdi yok, devlet barınmayı ücretsiz karşılıyor. Ancak topluca yatılıyor. Yani ev yok oda yok…
- İş bulma derdi yok, devlet herkesi yeteneğine göre bir işe yerleştiriyor.
- Ülkenin yöneticileri torpille, nepotizmle belirlenmemektedir. Gerçekten de üstün bilgiye, eğitime sahip insanları bu görevleri üstlenmektedir. Kısaca liyakat önemli.
- İş bölümü düzgün bir şekilde ayarlanmış. Herkes gücünün yettiği işi yapıyor.
- Gıda ücretsiz. Herkes aynı yemeği yiyor. Özel mutfaklar yok. Tüm insanlar aynı mutfaktan çıkan aynı yemeği yemekteler. Devasa bir yemekhane yani. Aç kalan yok ama ne çıkarsa onu yemek zorundasın…
Peki dezavantajları nedir?
- Aile kurmak yasak. Çiftler sadece ülkenin ileri gelenlerince belirleniyor. Bu ilişki ise sadece çiftleşmeye yönelik. Aile kurmaya izin yok. Bunun sebebi ise özel mülkiyetin ortaya çıkmasına engel olmak. Zira özel mülkiyetin ortaya çıkma sebebi her insanın kendine ait ayrı bir evi, çocukları ve karısı olması olarak görülmekte. (s.67)
- Doğan çocuklar anne-babaya bırakılmıyor. Devlet koruması altına alınıyor ve her şeyleri ile devlet ilgileniyor. Çocuklar anne-baba sevgisini tatmadan büyüyorlar. Keza anne-babalar da evlatlarından kopartılıyor. Anne-babanın tüm görevi kusursuz çocuklar dünyaya getirmek. Yani bir tür öjeni’den bahsedebiliriz.
- Kendi seveceğin bir işte çalışman yasak. Mesleğini, yapacağın işi kendinDuygu ve Düşünce
Güneş Ülkesi ‘nde yaşamak ister miydiniz? Bu ülke Hindistan’ın güneyinde yer alan bir ada devleti. Bu ülkede her şey herkese ait. Tam bir komün hayatı yaşayan bir topluluk.
Bu ülkede yaşamanın avantajları nelerdir, sayalım hemen:
- Bu ülkedeki maksimum günlük çalışma saati sadece 4 saat. S.70
- Eğitim sadece okullarda değil, hayatın her alanında eğitim var. Gelişim çok önemli
- Eğitim, sağlık hizmetleri ücretsiz.
- Barınma derdi yok, devlet barınmayı ücretsiz karşılıyor. Ancak topluca yatılıyor. Yani ev yok oda yok…
- İş bulma derdi yok, devlet herkesi yeteneğine göre bir işe yerleştiriyor.
- Ülkenin yöneticileri torpille, nepotizmle belirlenmemektedir. Gerçekten de üstün bilgiye, eğitime sahip insanları bu görevleri üstlenmektedir. Kısaca liyakat önemli.
- İş bölümü düzgün bir şekilde ayarlanmış. Herkes gücünün yettiği işi yapıyor.
- Gıda ücretsiz. Herkes aynı yemeği yiyor. Özel mutfaklar yok. Tüm insanlar aynı mutfaktan çıkan aynı yemeği yemekteler. Devasa bir yemekhane yani. Aç kalan yok ama ne çıkarsa onu yemek zorundasın…
Peki dezavantajları nedir?
- Aile kurmak yasak. Çiftler sadece ülkenin ileri gelenlerince belirleniyor. Bu ilişki ise sadece çiftleşmeye yönelik. Aile kurmaya izin yok. Bunun sebebi ise özel mülkiyetin ortaya çıkmasına engel olmak. Zira özel mülkiyetin ortaya çıkma sebebi her insanın kendine ait ayrı bir evi, çocukları ve karısı olması olarak görülmekte. (s.67)
- Doğan çocuklar anne-babaya bırakılmıyor. Devlet koruması altına alınıyor ve her şeyleri ile devlet ilgileniyor. Çocuklar anne-baba sevgisini tatmadan büyüyorlar. Keza anne-babalar da evlatlarından kopartılıyor. Anne-babanın tüm görevi kusursuz çocuklar dünyaya getirmek. Yani bir tür öjeni’den bahsedebiliriz.
- Kendi seveceğin bir işte çalışman yasak. Mesleğini, yapacağın işi kendin
Cenovalı denizcinin son gemi yolculuğundan gelmesinin ardından Hospitalario yolculuğunu anlatmasını ister. Cenovalı denizci ise başından bir takım olaylar geçtiğini ve kendisini Güneş Kent'e götürdüklerini söyler. Eserde ikilinin konuşmalarına yer verilir. Diyalogların geçtiği bu eserde okumanın keyfine varacağınızı düşünüyorum. Zira ben okurken sanki Francis Bacon'un Yeni Atlantis kitabının devamını okuyormuş gibi hissettim.
Hayatın bir çok alanında yazarın kafasındaki ideal devlette olması gerekenler yazıyor. Böylece kitap bir ütopik esere dönüşüyor.
Yazar Hakkında
Tommaso CampanellaYazar · 1 kitap
Tommaso Campanella, asıl adı Giovanni Domenico Campanella (5 Eylül 1568, Stilo, Napoli Krallığı – 21 Mayıs 1639, Paris), İtalyan şair, yazar ve Platoncu filozof. Ütopya yapıtı Güneş Ülkesi (Latince başlığı: Civitas Solis, İtalyanca başlığı: La Città del Sole) ile ünlüdür.
Campanella, 1568’de Stilo’da dünyaya geldi. 1583’te Dominiken tarikatına girerek Tommaso adını aldı. 1589’da Napoli’ye giderek, orada Philosophia sensibus demostrata'yı (1591; Duyularla Açıklanan Felsefe) yayımladı. Padova’da Galileo Galilei ile tanıştı; yıllar sonra yazdığı Apologia pro Galilaeo (1616; Galilei’nin Savunması) adlı eserinde Galileo’yu savunacaktı. Campanella 1593’te cinsel sapıklıkla suçlandı ve tutuklandı, ama beraat etti. 1596’da heretiklik suçlamalarına karşı kendini savundu. Tomasso Campanella Kalabriya'yı İspanyol egemenliğinden kurtarmak ve hayalindeki komünist düzeni kurabilmek için 1599 yılında bir ayaklanma planı hazırlamıştı. Bu plana Kalabriya'nın ileri gelenleri de dahil olmuştu, ancak isyan hazırlığının ihbar edilmesi üzerine geniş bir tutuklama başlatıldı ve bu kapsamda Campanella da tutuklandı. Ayaklanmanın başarısız olması durumunda isyancıları kurtarmak için Kalabriya açıklarında bir Osmanlı gemisi beklemekteydi. Aslen Kalabriyalı olan Cigaloğlu Paşa, ki Cağaloğlu ismi buradan gelir, Campananella ile sürekli irtibattaydı. Ancak ayaklanmanın henüz başlatılmadan bastırılması üzerine Cigaolğlu Paşa da yeniden Osmanlı topraklarına dönmek zorunda kaldı.
27 yılını burada geçirirken İtalyan Edebiyatının en güzel şiirlerini yazdı. Ayaklanma planının açığa çıkarılmasıyla tutuklanıp Napoli’ye götürüldü. Gördüğü işkence sonucunda ayaklanmada yer aldığını itiraf etti, ancak deli rolü yaparak ölüm cezasından kurtuldu ve ömür boyu hapse mahkûm edildi.
1626’da serbest bırakıldı. 1634’te Napoli’de İspanyollara karşı bir komplonun içinde yer aldığı belirlenince, Fransa’ya kaçtı.
Campanella, 1639’da Paris’te öldü.
Campanella, hapisteyken Güneş Ülkesi’ni yazdı. Yüzyıl önce yaşamış Thomas More gibi, Campanella da yapıtında Platon’un Politea’sını (Devlet 1942, 1946) örnek alır. Güneş Ülkesi’nin yöneticileri aydın kişilerdir. Ülkenin en yüksek yöneticisi filozof bir rahiptir. Her birey, topluma yararlı olacak şekilde bir görev üstlenir. Özel mülkiyet yasak olup, her şey ortaktır.
