Gwendy's Button Box
Stephen King
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
171
Basım Tarihi:
31 Ekim 2017
İlk Yayın Tarihi:
16 Mayıs 2017
Yayınevi:
Gallery Books Publishing
ISBN:
9781501188299
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Diğer Baskılar
Gwendy'nin Düğme Kutusu
586 okunmaİnkılap Kitabevi Yayınları · Kasım 2019 · 136 s.
Gwendy’nin Düğme Kutusu
102 okunmaİnkılap Kitabevi · 7 Mart 2024 · 128 s.
Gwendy’s Button Box
65 okunmaCemetery Dance Publications · 16 Mayıs 2017 · 171 s.
Gwendy's Button Box
0 okunmaGallery Books Publishing · 31 Ekim 2017 · 171 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İncelememi yazmaya başlamadan önce kitabın çevirisinin beni rahatsız ettiğini, çeviride birtakım “böyle çevrilse daha iyi olurdu” dediğim yerler oldu. Çeviri bir kitabı uçuradabilir yere çakadabilir. Çevirinin istendik seviyede iyi olmaması kitaba bağlam anlamında zarar vermiş.
Kitaba gelecek olursak akıcı bir kurgusu var. Stephen kingle çok yeniyim ben ancak kaleminin akıcı ve okunası olduğunda söylemekte fayda var.
Gwendy kilo ve özgüven problemi olan bu sebepten dolayı zaman saman zorbalığa uğrayan bir çocuk. İntihar merdivenlerini tırmanırken Bay Farris ile tanışıyor ve kendisini aslında oto kontrol ve öz denetim olarak sınayacak bir kutu veriliyor. Kutu harika, kutu her şeyi veriyor. Yeter ki Gwendy istesin, dilesin. Ancak renkli düğmeler var bir de her biri bir kıtayı temsil eden güçlü dünyayı yerle bir edecek düğmeler. Ama her şeyi istemek dilemek ve bunların gerçekleşmesi
de bir nevi bir yük değil mi
Tıpkı görünmez bir sırt çantasındaki taşlar gibi…
8/10
2025 13. kitabı
Bay Farris 12 yaşındaki Gwendy’e Düğme Kutusu’nu emanet eder. 1974-1984 arasında kutunun varlığı Gwendy’e bir ödülden ziyade yaşına göre büyük bir sorumluluk yüklemektedir. Düğme Kutusu’nda siyah, kırmızı, koyu yeşil, açık yeşil, sarı, turuncu gibi renklere sahip düğmeler bulunmaktadır. Gerçekleşmesi istenilen şey neyse onu düşünerek düğmelerden birine basınca o şey gerçeğe dönüşmektedir. Gwendy bunu merakıyla tecrübe etmektedir.
Asıl sorun şu ki; Düşünce, iyiye ve kötüye göre yol almaktadır.
Bu nedenle Bay Farris’in kutuyu emanet etmek için çocukları seçmesi tesadüf değildir bana göre. Yetişkin bir birey de seçebilirdi. Çok fazla gözlemlediği hakkında her şeyi bildiği pes etmeyen, azimli bir çocuk olan Gwendy’i gözüne kestirdi Bay Farris. Meraklı, kötü niyetli bir insanın elinde atom bombasından farkı olmayan bir şeye dönüşebilirdi eğer Gwendy kötü niyetli biri olsaydı. Bazen iyi niyetli olduğumuz halde bile işler umduğumuz gibi gitmez. Merak her insanda var ama fazlası büyük sorunlara yol açabilmekte… Benim anladığım ve çıkardığım sonuç bu. :)
Hikâye olarak güzel. İnsan tutkularının efendisi mi yoksa kölesi mi, bu hikâye ile düşünmüş oluyoruz. Benim elimde öyle bir kutu olsun istemezdim. Sürekli varlığını hissetmek bile korkutucu bana göre :)
Başlangıç da olsa biraz daha olay, kaos, kötülük okuyabilirdik sanki. Bir de kitapta “-yor” olarak anlatımı kafamda oturtamadım.
“Girişte duruyor ve idrak etmeye çalışıyor.”
Sonuç olarak ben King varsa öyle de olsa böyle de olsa okuyorum arkadaş, (Richard Chizmar’ı unutmayalım adı geçsin tabii) siz okursunuz okumazsınız bilemem :) Ama okumanızı da isterim.
Üçüncü kitabı da aldım tam elime ulaştı ikincisi çıktı. Onu okuduktan sonra üçüncüyü okuyacağım. Son kitapta yine genel düşüncelerime yer vereceğim.
1.kitap
“Güç Her Zaman Bir Hediye midir?”
Gwendy'nin Düğme Kutusu … Bu kitabı okuduğumda küçük bir kasabanın dar sokaklarında yürür gibi hissettim; Castle Rock’ın o tozlu havası, İntihar Merdivenleri’nin sert yokuşu zihnimde canlı canlı canlandı. 12 yaşındaki Gwendy ile her merdiven boyu tırmandığımda bir yandan yalnızlığını, bir yandan da merakını paylaştım.
Richard Farris’in gölgeli bankta belirdiği sahne hâlâ gözümde: siyah şapkası, gizemli tavrı ve elinde tuttuğu o küçük, ahşap düğme kutusu… O an kitabın sadece bir anlatı değil, bir tür büyü olduğunu fark ettim. Çünkü kutuya uzattığı o ilk düğme, Gwendy’nin (ve benim) hayatında geri dönülmez bir kapıyı araladı.
Kutunun verdiği ilk hediyeler tatlı, masum görünüyordu: çikolata kaplumbağalar, parlak gümüş dolarlar… Fakat her düğmeye bastığında içimde bir sızı büyüdü; sanki küçük bir sırla yüzleşiyor, bir yandan da cezbedici gücün karanlık gölgeleriyle karşılaşıyordum.
Gwendy’nin içsel çatışmasını okurken kendi içimde de benzer bir his uyandı: “Güç ne zaman iyilik olur, ne zaman felakete dönüşür?” diye sordum defalarca. Kutunun sunduklarıyla kendi arzularını ayırt etmeye çalışırken yazar, öylesine ustalıkla bir köprü kurdu ki – bir yandan çocuk kalbinin saflığına dokunurken öte yandan yetişkin kararların ağırlığını hissettirdi.
Kitap incelikli ama çarpıcı. Kısa sayfa sayısına rağmen (gerçekten hızlı akıyor) satırlar arasında öylesine derin sorular saklı ki, kapak kapağı kapattıktan sonra bir süre daha Gwendy’nin düğmelerini bastığımı hayal ettim. Bu hikâye bana sadece bir gizemi değil, hayatın küçük seçimlerinin bile büyük sonuçlar doğurabileceğini öğretti.Edebiyat
Gwendy'nin Düğme Kutusu … Bu kitabı okuduğumda küçük bir kasabanın dar sokaklarında yürür gibi hissettim; Castle Rock’ın o tozlu havası, İntihar Merdivenleri’nin sert yokuşu zihnimde canlı canlı canlandı. 12 yaşındaki Gwendy ile her merdiven boyu tırmandığımda bir yandan yalnızlığını, bir yandan da merakını paylaştım.
Richard Farris’in gölgeli bankta belirdiği sahne hâlâ gözümde: siyah şapkası, gizemli tavrı ve elinde tuttuğu o küçük, ahşap düğme kutusu… O an kitabın sadece bir anlatı değil, bir tür büyü olduğunu fark ettim. Çünkü kutuya uzattığı o ilk düğme, Gwendy’nin (ve benim) hayatında geri dönülmez bir kapıyı araladı.
Kutunun verdiği ilk hediyeler tatlı, masum görünüyordu: çikolata kaplumbağalar, parlak gümüş dolarlar… Fakat her düğmeye bastığında içimde bir sızı büyüdü; sanki küçük bir sırla yüzleşiyor, bir yandan da cezbedici gücün karanlık gölgeleriyle karşılaşıyordum.
Gwendy’nin içsel çatışmasını okurken kendi içimde de benzer bir his uyandı: “Güç ne zaman iyilik olur, ne zaman felakete dönüşür?” diye sordum defalarca. Kutunun sunduklarıyla kendi arzularını ayırt etmeye çalışırken yazar, öylesine ustalıkla bir köprü kurdu ki – bir yandan çocuk kalbinin saflığına dokunurken öte yandan yetişkin kararların ağırlığını hissettirdi.
Kitap incelikli ama çarpıcı. Kısa sayfa sayısına rağmen (gerçekten hızlı akıyor) satırlar arasında öylesine derin sorular saklı ki, kapak kapağı kapattıktan sonra bir süre daha Gwendy’nin düğmelerini bastığımı hayal ettim. Bu hikâye bana sadece bir gizemi değil, hayatın küçük seçimlerinin bile büyük sonuçlar doğurabileceğini öğretti.
Konusu harika, kurgu süper, çeviri berbat...
Gwendy kilo problemi olan, arkadaşları tarafından alay edilen, 12 yaşında bir kız. Spora başlamaya karar verir ve bu spor sırasında hiç tanımadığı bir adam ona bir düğme kutusu emanet eder. Bu kutu Gwendy nin hayatını değiştirecektir. Üzerinde sekiz düğmesi olan bu kutu, iyiliği ve felaketi beraberinde getirecektir. Asla basılmaması gereken bir düğme kime cazip gelmez ki?...
Gwendy'nin Düğme Kutusu, Stephen King'in yazmaya devam etmediği taslaklarını Richard Chizmar ile birlikte tamamladığı bir roman. Aslında gerilimden ziyade sorgulatıcı ve ders çıkarılacak niteliğe sahip.
1. Gwendy'nin Düğme Kutusu, 2. Gwendy'nin Sihirli Tüyü ve 3. Gwendy'nin Son Görevi olmak üzere 3 kitaptan oluşan bir seri.
Bana kalırsa ikinci kitaba yani Gwendy'nin Sihirli Tüyü'ne hiç gerek yokmuş çünkü fazlaca gereksiz ayrıntılar ve birçok alakasız olaylar yaşanıyor ama ilk ve son kitap, özellikle son kitap çok iyiydi. Çünkü Stephen King kendi romanı olan O kitabına gönderme yaparak Derry kasabasında yaşanan garip olaylara ve palyaço PennyWise'a değiniyor.
Gelelim üç kitabın özetine:
Gwendy 12 yaşında ve kilo problemi olduğu için hırsla parkta koşusunu yaparken dinlenmek üzere oturduğunda yanına bir adam oturuyor. Adı bay Ferris olan bu adam elinde ahşap bir kutuyla Gwendy ile sohbet etmeye başlıyor. Bir süre sonra bu kutuyu Gwendy'ye vererek oradan ayrılıyor ve aradan yıllar geçmesine rağmen ortaya çıkmıyor. Düğme kutusu ile hayatı boyunca hep başarı ve mutluluk yakalayan Gwendy'nin bilmediği şey ise bu kutunun sihirli ve gizemli bir güce sahip olduğu. Üstelik insan iradesini sonuna kadar sınayan, içindeki iyiliği ve kötülüğü dışarı çıkaran, hangisini tercih ettiğine bağlı olarak sana ödüller veya ödemen gereken bedeller veren bir kutu.
Gwendy artık büyümüş ve hayatının kontrolünün kendi elinde değil de Düğme Kutusu'nda olduğunu fark ediyor. Son kitapta ölmek üzere olan Bay Ferris, son bir görev için yeniden Gwendy'yi buluyor. Yaşlanmış bir milletvekili olan Gwendy bu görevi kabul etmek zorunda olduğu için Düğme Kutusu'ndan kurtulmak amacıyla bir uzay yolculuğuna çıkıyor çünkü artık Düğme Kutusu'nun peşinde kötü adamlar(!) var. Hangi dünyadan geldikleri belli
Gwendy'nin Düğme Kutusu; yalın ve akıcı anlatımı, kişiye büyük bir güç veren nesneler gibi fantastik unsurları, sıradan bir çocuğun hayatındaki dönüşümü işleyen kurgusu ile keyif aldığım kısa bir hikayeydi. Stephen King ve Richard Chyzmar'ın birlikte yazdığı bu kitapta beni tek rahatsız eden nokta, anlatımın şimdiki zaman kipi ile işlenmesiydi.Ancak konu ilerledikçe akışa kapıldığım ve merak ile okuduğum bir kitap oldu.
22 Ağustos 1974 'te 12 yaşındaki Gwendy Peterson Castle Rock Parkın'da gizemli bir kişi ile tanışır. Richard Farris ismindeki bu adam, ürpertici tutumu ve gizemli görünüşü ile Gwendy'i korkutsa da çekimine kapılır. Richard Farris Gwendy'e 8 düğmesi ve 2 tutacağı olan bir düğme kutusunun koruyucusu olduğunu, kutunun çok büyük güçlere sahip olduğunu ifade eder ve geldiği gibi kayıplara karışır. Sıradan ve keyif almadığı bir yaşantısı olan Gwendy düğme kutusu sayesinde büyük güçlere hükmedecek, hayatındaki olumlu değişikliklerin hangisinin kendi emeği, hangisinin düğme kutusunun marifeti olduğu bilgisini kaybedecektir.
Gwendy'nin düğme kutusu 130 sayfalık hikayesi ile 3 kitaplık bir serinin ilk kitabı. Şuan @inkılapkitapevin'den çıkan Gwendy'nin Son Görevi 3. kitap olarak yayınlansa da, yakın zamanda çıkması planlanan 2. Kitap Gwendy'nin Sihirli Tüyü 'nün; Richard Chyzmar'ın tek yazdığı ve King'in sadece önsözünün bulunduğu bir hikaye içermesi sebebi ile sona bırakıldığını tahmin ediyorum. Büyülü ama ürpertici bir dünyaya kısa bir bakış sağlayan bu kitabı öneriyor, Gwendy'nin Son Görevi ile yola devam ediyorum.
Merhaba arkadaşlar! Bugün size #stephenking ve #richardchizmar beraber yazdıkları serinin ilk kitabı olan #gwendynindüğmekutusu adlı eserin incelemesi ile geldim.
Bazı eşyalar vardır; masanın üstünde öylece durur ama zamanın ve aklın kıvrımlarında yankılanırlar. Gwendy’nin kutusu işte öyle bir şeydi. Dışarıdan bakıldığında yalnızca sekiz düğmeli sıradan bir kutuydu ama içindeyse evrenin kalp atışları gizliydi. Üstelik bu kutunun yeni sahibi, henüz kendi ruhunun haritasını bile çizememiş, on iki yaşındaki bir çocuktu, Gwendy Peterson.
Kutunun düğmeleri renkliydi ama anlamları siyah kadar derindi. Her biri bir kaderdi, bir yol ayrımı. Siyah düğmeye basarsan ne olurdu? Kırmızıya? Turuncuya? Cevaplar yoktu. Zaten mesele de o değildi. Kutunun gerçek gücü, düğmelere değil, onları elinde tutan kalbe fısıldamasındaydı.
Ve Gwendy’nin içinde bir ses uyanmaya başladı. Bazen bir çocuğun içindeki ses, bir tanrının suskunluğundan daha yüksek yankılanır. “Neden ben?” diye sordu o ses. “Neden dünyadaki milyarlarca nefesin içinden ben seçildim?” Ama Bay Farris çoktan kaybolmuştu. Cevapları ardında değil, Gwendy’nin içine bırakmıştı.
Bu bir macera değildi. Bu, bir çocuğun ellerinde şekillenen varoluştu. Her karar bir evreni kırıyor ya da yaratıyordu. Her dilek bir hayali ya doğuruyor ya da öldürüyordu. Kutunun ikram ettiği çikolatalar dudakta tatlıydı ama ruhta iz bırakıyordu. Ve her şeyin sonunda, Gwendy kendine bir soru sormak zorunda kalıyordu. “Hayatım bana mı ait, yoksa bu kutuya mı?”
Bu kitapta da, anlatılan sadece Gwendy değil. Bu kitapta, düğmelere her gün fark etmeden dokunan sen varsın. Ben varım. Hepimiz. Kutular hepimizin içinde. Düğmeler bizi bekliyor. “Peki ya sen, hangi düğmeye basardın?”
@inkilapkitabevi 
kitapfisiltisi sevtap
kitapfisiltisi sevtap
Stephen King'den okuduğum ilk kitaptı ve büyük beklentilerle almıştım aslında. Fakat anladığım kadarıyla bu kitap yazarın kaleminden daha farklı bir tarzda yazılmış. Korku yok ve gerilim yok denecek kadar az. Daha çok gençlik kitabı tadında 15-16 yaş okursa beğenilir diye düşünüyorum. Bana fazla hitap etmedi. Demek istediğim beklentiniz sadece korkuysa bu kitap için çok beklentiye girmeyin derim. Asıl amacının ders vermek olan akıcı bir kitap yine de.
bu stephen king'den okuduğum ilk kitap. 
Enstitü kitabına başlayıp konusu ilgimi çekmesine rağmen zorla bir 10 sayfa falan okuyup yazardan nefret etmek istemediğim için en iyisi ince bir kitabından başlayayım dedim ve buna başladım. fena değildi. puanımdan da anlaşılacağı üzere beğendim (6 puan düşük değil, 5 üzerinden 3 yıldız) . ama yeterince etkilenmedim de açıkçası.
anlatım tarzı şimdiki zaman kipiyle olduğu için ilk başta akıcılığı yakalamakta biraz zorlandım ama birkaç bölüm okuduktan sonra bu durum oturdu. akıcı, kolay okunan, bölümleri de kısa kısa olduğu için oldukça keyifli vakit geçirdim. gerilimi de oldukça yerinde buldum ama yazarın başka kitabını okumadığım için diğer okurların bu konuda neden dert yandığını anlayabiliyorum. stephen king çok daha iyisini yazıyordur eminim.
iki devam kitabı daha varmış ama yakın zamanda okuyacağımı sanmıyorum. sonu biraz merkata biraz da boşlukta bıraktı ama bu haliyle sevdim. eğer siz de hem stephen king okumaya yavaştan başlamak, hem de sizi okuma durgunluğu döneminden çıkaracak hafif felsefi alt metinli bir kitap okumak istiyorsanız tavsiye ederim.
Enstitü kitabına başlayıp konusu ilgimi çekmesine rağmen zorla bir 10 sayfa falan okuyup yazardan nefret etmek istemediğim için en iyisi ince bir kitabından başlayayım dedim ve buna başladım. fena değildi. puanımdan da anlaşılacağı üzere beğendim (6 puan düşük değil, 5 üzerinden 3 yıldız) . ama yeterince etkilenmedim de açıkçası.
anlatım tarzı şimdiki zaman kipiyle olduğu için ilk başta akıcılığı yakalamakta biraz zorlandım ama birkaç bölüm okuduktan sonra bu durum oturdu. akıcı, kolay okunan, bölümleri de kısa kısa olduğu için oldukça keyifli vakit geçirdim. gerilimi de oldukça yerinde buldum ama yazarın başka kitabını okumadığım için diğer okurların bu konuda neden dert yandığını anlayabiliyorum. stephen king çok daha iyisini yazıyordur eminim.
iki devam kitabı daha varmış ama yakın zamanda okuyacağımı sanmıyorum. sonu biraz merkata biraz da boşlukta bıraktı ama bu haliyle sevdim. eğer siz de hem stephen king okumaya yavaştan başlamak, hem de sizi okuma durgunluğu döneminden çıkaracak hafif felsefi alt metinli bir kitap okumak istiyorsanız tavsiye ederim.
~Güç, Seçimler ve Karanlıkla Yüzleşmek:
Stephen King ve Richard Chizmar’ın birlikte kaleme aldığı Gwendy’nin Düğme Kutusu, kısa ama son derece yoğun bir roman. İlk bakışta basit bir öykü gibi görünse de, sayfalar ilerledikçe güç, sorumluluk ve insanın içsel karanlığına dair derin felsefi soruları gündeme getiriyor.
~Gwendy’nin Yolculuğu: Çocukluktan Yetişkinliğe Geçişin Zorluğu
Kitap, genç bir kız olan Gwendy Peterson’ın iç dünyasında başlıyor. Ailesinin boşanma süreci, fiziksel görünüşüyle ilgili yaşadığı özgüven sorunları ve arkadaşlarından gördüğü zorbalık, onun için çocukluk ve ergenlik yıllarını karmaşık ve zorlu bir hale getiriyor. İşte tam da bu dönemde karşısına gizemli bir adam ve ona verdiği düğme kutusu çıkıyor. Bu kutu, ona inanılmaz bir güç sunarken, aynı zamanda büyük bir sorumluluğu da beraberinde getiriyor.
Gwendy’nin, kutunun sunduğu çikolatalarla fiziksel değişim yaşaması ve ardından bu gücü sorgulaması, onun karakter gelişimini gösteren en önemli detaylardan biri. Başlangıçta, alt benliğiyle (özellikle de arzuları ve güvensizlikleriyle) yüzleşiyor; bu noktada kırmızı düğmeye basması, insanın içindeki karanlığı kabullenme anı olarak okunabilir.
~Yanlış Seçimlerin İnsanı Büyütmesi
Gwendy’nin yaptığı seçimler, insanın kusurlu doğasına dair güçlü bir mesaj taşıyor. Her zaman doğru yolu seçemeyeceği gibi, bazen istemeden de olsa başkalarının hayatını etkileyecek sonuçlara yol açabiliyor. Ancak insan olmak tam da bu: Hatalar yapmak ve onlardan öğrenmek.
~Belki de kitabın en çarpıcı mesajlarından biri şu: Kendi hatalarını da sevebilmek. Gwendy’nin yaptığı yanlış seçimler, onun insan olma sürecinin bir parçası. Güç, sadece başkalarını değil, en çok da kişinin kendisini nasıl yargıladığını şekillendiriyor.
~Siyah Giysili Adam: Dengenin Sembolü
Stephen
Yazar Hakkında
Stephen KingYazar · 124 kitap
Stephen Edwin King (d. 21 Eylül 1947, Portland, Maine), korku, doğaüstü kurgu, gerilim, suç, bilimkurgu ve fantazya türlerinde eserler üreten Amerikalı yazar ve senarist. Kitapları toplam 350 milyon kopyadan fazla sattı ve çoğunun film, televizyon dizisi, mini dizi ve çizgi roman uyarlamaları yapıldı. Yedi tanesi Richard Bachman müstear ismiyle olmak üzere, 62 roman ve 5 kurgu dışı eser yayınladı. Ayrıca çoğu, kitap koleksiyonlarında yayınlanan 200 kadar öykü yazmıştır.
İlki 1987 yılında Sadist (Misery) romanı başta olmak üzere toplam 15 kez Bram Stoker Ödülü'ne layık görüldü. 2003 yılında Ulusal Kitap Vakfı (National Book Foundation) tarafından "Amerikan Edebiyatına Üstün Katkı Ulusal Madalyası" ile onurlandırıldı. 2004 yılında Dünya Fantazya Konvansiyonu (World Fantasy Convention) tarafından "Yaşam Boyu Başarı" ödülüne layık görüldü. 2007 yılında Amerikan Gizem Yazarları Organizasyonu (Mystery Writers of America) tarafından "Grand Master" ödülüne layık görüldü. Amerikan edebiyatına yaptığı katkılar nedeniyle, 2015 yılında Ulusal Sanat Vakfı (National Endowment for the Arts) tarafından "Ulusal Sanat Madalyası" ile onurlandırıldı.
İlk romanı Göz (Carrie) 1974 yılında yayımlanmıştır. Özellikle 1982 yılında başlayıp 2005 yılında sona erdirmiş olduğu Kara Kule (The Dark Tower) serisi ile ünlüdür. Yeşil Yol (The Green Mile), Esaretin Bedeli (the Man Who Loved Rita Hayworth aka the Shawshank Redemption) gibi pek çok kitabı senaryolaştırılıp beyaz perdeye aktarılmıştır. İlk profesyonel kısa öykü satışını The Glass Floor adlı öyküsüyle Starling Mystery Stories'e yapmıştır (1967). Kitaplarının çoğu memleketi Maine'de geçer.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Stephen_King
