İnsan sevdikçe güzelleşiyor. Shakespeare'in, en sevdiğim oyunlardan biri. İnsanın insan olarak yapabileceği açgözlülüğü, kardeşinin bile canına kolayca kıyabilen bir kralın ve ölen kralın düşüşünü çok güzel bir şekilde anlatmış. Keyifle okudum. Keyifli okumalar, kitapla kalın. Ey göklerde yaşayanlar! Ey dünya! Daha ne olsun? Cehennem önüme mi gelsin? Ne yüz karası şey bu? Tut kendini yüreğim, tut kendini! Ve siz, ey sinirlerim, gevşemeyin birden; Gerilin, destek olun bana! Beni unutma mı dedin? Hayır, zavallı ruh, Şu çılgın kafa durdukça çıkmayacaksın içinden, Seni unutmak ha? Aklımın kara tahtasından Silerim de bütün boş anıları, Bütün kitaplarda yazılan, çizilenleri, Gençliğimden, öğrenciliğimden kalanları. Yalnız senin buyruğun kalır...