Hayat Kıvılcımı
Erich Maria RemarqueYazar:
Erich Maria Remarque
Çevirmen:
Burhan Arpad
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
420
Basım Tarihi:
1969
Yayınevi:
Remzi Kitabevi
Orijinal Adı:
Der Funke Leben
ISBN:
9751008824
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sadece kıvılcımını yakalayarak hayatın, umut etmek mümkün.·420 syf.·
9/10
2019 3. kitabı
İsmi olmayan biri hakkında ne düşünürdünüz? Sadece numarasıyla bilinen bir kişi hakkında ve sürekli çizgili pijamalar giyen biri hakkında?!...
Alman Nazi toplama kampındayız. Bize yoldaşlık edecek olan 509 karşılıyor, taa ilk sayfadan. İsmini sonraları öğreniyoruz.. Bir insan hayat kıvılcımını yakalayarak 12 yıl toplama kampında nasıl sağ kurtulabilir diye düşünürken her gün gördüğü vahşetle öldüğünü unutuyoruz. Bir siyasi mahkumun dostu ve sonra düşmanı olan kamp kıdemlisi Werner'in zulmüne şahit oluyoruz sayfalar boyu. Ve mahkumları ekmek,et ve suyla(tüm kamp mahkumları için tehlikeli sözcükler) kandıran doktorun insaniyetten uzak deneyleri pek çok şeyi sorgulatıyor ama önce insanlığı..
Alman Nazi ırkçılığının küçük bir prototipi bu kitap. Tecrit edilen tüm ötekilerin maruz kaldığı zulmün gerekçesi pek acınası!
Şehir yandığında da kurtuluş ümidini sesli bir şekilde dile getirmek mümkün .. Yaşama tutunmak için, hayat kıvılcımı şart. Umuttan bahsedilince rahatsız olan mahkumların duygu dünyaları hep yenilgilerle çevrili. Umut yalancı bir sözcükten başka ne anlama geldi ki onlar için bunca yıl.. taşlaşmış ekmekleri yemenin hazzını duyan mahkumların gözlerinden akan şükür ifadesi olan gözyaşları.. ekmeğini sevgilisi ile paylaşan ve ölümü göze alarak çitlerin ardında kopkoyu bir gecede fısıltıyla konuşmanın ve umut etmenin tahayyülü ne kadar zor?! ''Unutmayın'' diye birbirlerine telkinde bulunan mahkumların yalvaran gözlerinde okuyoruz tarihi ve de insanlığımızı.. ''Unutmayın''. Bir insan olarak kalmak için çırpınan mahkumların mücadelesinde düğüm düğüm nefesler eşliğinde remarque'nin kurgusunu okumuyoruz, aynı zamanda giyotinle katledilen kız kardeşine adanmış bir eser okuyoruz. Tüm eserleri yasaklanan ve ülkesinden kaçmak zorunda kalan bir vatan haininin bize ulaşan en
Farzedin ki herhangi bir sebeple yönetici erkin beğenmediği bir sivilsiniz. Sebep görüşleriniz, inancınız, diliniz, derinizin rengi, vs… olabilir, ama mimlendikten sonra önemi yok, içeriye alınmışsınız bir kere. Yargılama söz konusu değil. Sizi dinlemeye niyeti olan kimse de yok. Amaç sizi ezmek; sadece dayak, işkence, açlık ile fiziken değil ruhen de ezmek, direncinizle birlikte kişiliğinizi de kaybedene, bir böcekten daha aşağılık hissedene kadar ezmek. Bu süreçte siz kırılana ve ölüme koşana kadar da bedava işgücü, emir eri, esir olarak yararlanmak sizden.
İnsanlık tarihi güç odaklarının rakiplerini susturmak ve sindirmek için yaptıkları zulümlerle; işkenceler, sürgünler, faili meçhullerle dolu. Ancak Nazilerin iktidara geldikleri 1933 yılından itibaren sistematik şekilde uygulamaya koydukları ve artan güçlerine paralel olarak dozu sürekli artarak sonunda toplama kamplarına kadar uzanan takip, zulüm, işkence ve ölüm zinciri, holacaust etnik temizlik hareketi, inanılmaz, akıllara durgunluk veren bir dehşet örneği.
Remarque’ın 1952 yılında, İsviçre’de yaşadığı dönemde yayınladığı bu bestseller’i, İkinci Dünya Savaşı’nın son günlerinde Almanya sınırları içindeki bir toplama kampında yaşananları anlatıyor. Eziyet, işkence ve zulmün günlük rutin haline geldiği kampta artık ümit etmeyi unutmuş, ölüm sırasını bekleyen kamp sakinleri müttefik devletlerin kent sınırına dayandığını anladıklarında yavaş da olsa canlanırlar ve son bir hamle ile yaşam savaşını kazanmaya çalışırlar.
Remarque’ın baş karakteri, ismi yerine Nazilerin kendine verdiği numarayı kullanan 509’dur; içinde bulunduğu insanlık dışı ortama dayanabilmek için kendine geçmişi, bir insan olduğu yılları hatırlatan ismini unutmayı seçmiştir. Yine kamp sakini olan birçok yan karakter eşliğinde günlük kamp
Savaşın yarattığı büyük tahribatı anlatmaktan bıkmayan bir yazar Remarque.
Iki dünya savaşını da yaşayan bir yazar olarak ki birinci dünya savaşına bizzat katılmış, savaşın psikolojik, toplumsal,ekonomik yıkımını bu kadar gerçekçi bir şekilde dile getirmek kolay değil. Insanın içine işliyor. Işte bu yüzden Naziler her defasında kitaplarını yaktı. Alman vatandaşlığından çıkarıldı. Isvicre'ye oradan da Amerika'ya kaçmak zorunda kaldı ama yazmaktan gerçekleri oldugu gibi ortaya koymaktan kacinmadi.
Savaşın her türüne karşı hümanist bir kişi olduğu için toplumun çoğu kesimi tarafından sevilmedi. Milliyetçiler de sevmedi komünistler de. Diktanin her türüne karşı cıktı. Mahallenin kötü çocuğu ilan edildi. Ama yazmaktan vazgeçmedi.
Bu romanı bir toplama kampında geçiyor. Kampta Yahudilerden siyasi suçlulara kadar herkes var. Insan onurunun nasıl ayaklar altına alındığını çok çarpıcı bir bicimde anlatıyor. 12 yıldır kampta bulunan 509 no'lu mahkumun ki artık adını kullanmaktan, kim olduğundan, her şeyden vazgeçmiştir, gözünden anlatılır.
Diğer taraftan akbabalar gibi Yahudilerin mallarına konmuş Nazi komutanlarının da yaşamları anlatılır. Tam bir onurunu koruma , hayatta kalma ve umudunu yitirmeme mücadelesidir.
Remarque bu romanı Nazilerin katlettiği kız kardeşi adına yazmış.
Okuyun......
Kitabın ilk sayfasını açtığınızda sizi bir deri bir kemik kalmış baygın bir halde yatan 509 numaralı bir mahkûm karşılıyor. Çok fazla sayfa çevirmeden bir Nazi esir kampında olduğunuzu fark ediyorsunuz ve bu kamptan çıkmak için kitabı sonuna kadar okumanız gerekiyor. Kitap bu kamptaki beş Alman siyasi tutuklu üzerinde yoğunlaşıyor. Remarque kitapta anlattığı kamp yaşantısını birinci elden görmediği ya da olaylara şahitlik etmediği gerekçesiyle yoğun bir eleştiriyle karşılaşmıştı. Ancak ortada beş yıllık bir araştırma, bilgi toplama sürecini de yabana atmamak gerekiyor. Remarque hiçbir zaman Nazilerce sevilmedi ve daha savaş başlamadan Almanlar kitaplarını yaktılar ve yasakladılar. Kitabın odak noktasında Gestapo tarafından aranan insanları ihbar etmeyi reddetmiş eski bir gazeteci yani 509 numaralı mahkum yatıyor. Mallern kampının en eski tutuklularından biridir ve 10 yıl boyunca hayatta kalmayı, hayat kıvılcımını her gün yakmayı başarmış ender kişilerdedir. Kendisini 509 numara olarak tanıtır bizlere. Gerçek adını kullanmaz. Çünkü gerçek adı onun için özgür bir insan anlamına gelmektedir. Remarque okuyucuya sadece toplama kamplarının çirkin yüzünü göstermekle kalmıyor, kişisel çıkarları için Nazizm’i bir araç olarak kullanan kamp komutanı Noubauer, esirler üzerinde çılgınca tıbbi deneyler yapan Binbaşı Wiesse, esirleri ölesiye çalıştıran ve onlara her türlü zulmü ve işkenceyi yapan kamp kıdemlisi Weber şahsında Nazi rejimine dair de çarpıcı gerçekleri tüm çıplaklığıyla ortaya koyuyor. II. Dünya Savaşı klasikleri içinde az bilinen bir romanı yazar Elfreide’ye ithaf etmiştir. Elfreide yazarın kafası Nazilerce uçurulmuş kız kardeşidir.
Yazarın ağır bir romanı. İkinci dünya savaşında Nazilerin zulümlerine maruz kalan insanların konu almış. Bu yazarın romanlarının özelliği acı gerçekleri çok çarpıcı bir şekilde anlatması.
Erich Maria Remarque 
Hayat Kıvılcımı
Hayat Kıvılcımı'nın kahramanları, toplama kampının dikenli teller arkasında; ağır işkenceler, zulümler altında felaketten felakete sürüklenmektedirler. Buna rağmen yaşama gücünü, umudunu hala muhafaza etmektedirler ve aşkı, sevgiyi unutmamışlardır. Nazilerin ağır, insanlık dışı muamelelerinden, ölümle burun buruna yaşamaya çalışan Bucher ile Ruth Holland'ın aşkı, ölüm dirim savaşı yapan insanların aşkıdır.
Kitabın adı:Hayat Kıvılcımı
Yazarın adı:Erich Marıa Remarque
Sayfa sayısı:420
İsmi olmayan, çizgili pijamalı sadece bir numara ile çağrılan bir kişi hakkında ne düşünürsünüz?
509 numaralı bir insan kadın mı erkek mi bilmediğimiz bir insan.
509 aşağı 509 yukarı 509 şunu getir 509 bunu götür 509 otur 509 kalk bu şekilde kaç yıl geçer.
Kitabımızın kahramanı 509 kimdi kadın mı erkek mi,adı neydi? Kimliğine kavuşabildi mi?
Yazar Hakkında
Erich Maria RemarqueYazar · 18 kitap
Erich Paul Remark Osnabrück'te Roma kilisesine bağlı katolik bir ailenin içinde doğdu. Babası Peter Remark bir basımevi ustasıydı. Osnabrück arşivlerinde bulunan nüfus kayıtlarına göre 17.yy'da ihtilalde katoliklere yapılan baskılar yüzünden Fransa'dan göç etmişlerdi. Önceleri Remarque olan soyisimleri Alman imlasına göre Remark olmuştu. Bir süre Münster Üniversitesi'nde öğrenim gördü ama 18 yaşında birçok kez yara aldığı I. Dünya Savaşı'na katılmak zorunda kaldı. Savaştan sonra öğretmenlik, taşçılık ve Berlin'de bir tekerlek firması için test sürücülüğü yaptı.
1929'da, Remarque'nin savaşın mutlak kötülüğünü 19 yaşındaki bir askerin gözünden anlattığı, en ünlü eseri, "Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok" (Im Westen nichts Neues) yayımlandı. Bu kitabın ardından savaş zamanı ve sonrasını yalın ve duygusal bir dille gerçekçi bir şekilde anlattığı başka eserleri de yayımlandı.
1931'de İsviçre'ye yerleşti. 1933'te, Naziler eserlerini yaktılar ve yasakladılar. 1938'de Alman vatandaşlığından çıkarıldı ve 1939'da Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. Hollywood'da tanıştığı Paulette Goddard ile 1958 yılında evlendi.
72 yaşında Locarno, İsviçre'deki Saint Agnese kliniğinde aylarca acı çektiği anevrizmadan dolayı öldü.
--------Eserleri
Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok, (1929)
Dönüş Yolu, (1931)
Hayat Kıvılcımı, (1952)
Yaşamak Zamanı, Ölmek Zamanı, (1954)
Ölesiye Yaşamak, (1956)
İnsanları Seveceksin
Ana Baba Günleri
Üç Arkadaş
Lizbon'da Gece
Kara Dikilitaş
Zafer Takı
Cennetteki Gölgeler
Ufuktaki İstasyon
Vaat Edilmiş Ülke
Tanrı'nın Gözdesi Yoktur
Üç Yoldaş
Siyah Anıt
