Yazar:
Sezgin Kaymaz
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 23 dk.
Sayfa Sayısı:
296
Basım Tarihi:
2007
Yayınevi:
İletişim Yayınevi
ISBN:
9789750505355
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
BA-YIL-DIM!
Medet - Sezgin Kaymaz - İletişim Yayınevi Sayfa: 296
296 sayfalık tek bir roman değil, 5 ayrı kısa romanın birleşiminden oluşan bir 296 sayfalık bir roman.
Kitap Medet bölümü ile başlıyor. Hayvanseverlerin bayıla bayıla okuyacağı, hayvan sevmeyen insancıklarımızın da "belki" hayvan dostlarımızla barışabileceği bir bölüm Medet.
İkinci bölüm Gelip Gidenler; Bir morg çalışanının emekli olduğunu öğrenmesi ve işini bırakacağı gün başına gelenleri anlatıyor.
Üçüncü bölüm Hayırlı Yolculuklar; Bir hentbol takımının maçlara gidip gelirken başlarından geçen maceraları Cengiz ve Alparslan üzerinden anlatılmış.
Dördüncü bölüm Alo; Selim ve Erol'un arkadaşlığı üzerine kaleme alınan bölüm. Ah ahhh durun bir nefes alayım. Evet! Aşk duygusunun sadece kadın-erkek arasında ve illa da cinsellik üzerine kurulu olduğunu düşünenler bu yazdıklarımı garip bulabilirler. Ama AŞK ne cinselliğe bakar ne de farklı bir cins olmaya. Özünde aşk duygusu tdk'nın da yayınladığı gibi "bir kimseye ya da bir şeye karşı duyulan aşırı sevgi ve bağlılık duygusu" dur. Peki bu Alo bölümünde ne var. AŞK var AŞK. Birbirini görmeden duramayan, seslerini duymadan uyuyamayan iki adamın aşkı anlatılıyor. Sonunu yazmak istemiyorum ama tam da bu aşka uygun bir şekilde de bir finali var. Sanırım en sevdiğim bölüm, bu bölümdü diyebilirim.
Beşinci bölüm ise Tevzadze Kim; Münevver ebenin hikayesi. Toplum tarafından sevilen ve saygı duyulan Münevver ebe ve hiçbir zaman sevilmediği ve sevemediği kocası Hasan arasında geçen olayların anlatıldığı bir bölüm. En sonunda, hak yerini buldu be diye naralar arttıracak bir bölüm.
Son olarak şunları paylaşmak istiyorum: Sezgin Kaymaz çok geç tanıdığım bir yazar. Bütün kitaplarını fazla zaman kaybetmeden okumak istediğim, hangi kitabını okursam okuyayım heyecanlandığım, tadı damağımda
İlksöz:Hüzün +Kahkaha, o biziz işte.
Bu toprakların havasından mı, suyundan mı, toprağında yetişeninden mi bilinmez, hüzünle sevinç içiçe geçmiştir hayatımızda. En karamsar anımızda bir anda kahkahayı patlatırız, en sevinçli anımızda gözden yaş gelirken kederleniriz birden. Atasözü müdür, bu toprağın sesi midir, hemen dudaklarımızdan dökülür: "çok güldük Allah hayra çıkarsın" ya da "Karadeniz'de gemilerin mi battı, boşver".
Hızlı çalındığında neşeli, yavaş çalındığında hüzünlü olan, Hababam Sınıfı'nın o müthiş Melih Kibar bestesi gibi hüzünle sevinci içiçe katan şeyleri de bir severiz bir severiz ki demeyin gitsin. Belki de ondan tekrar tekrar döner tv kanallarında Adile Naşit'li, Münir Özkul'lu, başroldeki erkek ve kadın oyuncunun değişip geri kalan kadronun hep aynı olduğu o 70lerin filmleri. Kahkahalar havada uçuşurken, sahne değişmeden, birden çöken hüznü ya da tersini kendi hayatımızdan biliriz, garipsemeyiz.
Belki de bu toprağın insanı olarak, bu toprağın bu gerçeklerinden dolayı çok mu çok sevdim Sezgin Kaymaz'ın kalemini. Hastane odasında kahkahalar attırdı bana. Kahkahadan arta kalan yüzümdeki kasılmalar henüz daha geçmeden dudaklarımı ısırtıp, gözyaşlarımı zorla tutmama sebep oldu, burnumu çekerken.
Beş uzun hikâye/kısa roman/novelladan oluşuyor kitap.
Medet, modernleşirken insanlığını kaybedenlerin tekrar insanlıklarını bulma yolculuğunu sokak köpekleri üzerinden anlatıyor. Ağzındaki sigaranın külünü düşürmeyen Fırıncı Durak, her "Yanlış anlama, sana demiyom" dediğinde kahkahayı bırakıverdim (şimdi yazarken bile ağzım kahkaha moduna geçti, zor tutuyorum kendimi ). Hikâyenin güzelliği ve sonu, hele o sonu, hele o sonu. Benim diyenin bile tüyleri diken diken olacak, boğazı düğümlenecek, gözleri nemlenecek (nemden öte de şartlamayayım dedim şimdi, nasıl
Sezgin Kaymaz benim favori ilk 5 yazar listemde kesinlikle var ve sürekli de olacak .
Yine çok güzel hikayelerle aldı götürdü beni. Ben hikayelerini çok seviyorum. Çünkü günlük yaşamını anlatırken, yüksek hicivleri de önümüze seriyor. Bazı hikayelerde sonu öyle vurucu ki. Öylece kalıyorum başa alip tekrar okumak istiyorum. Kalemi yeni nesil Hüseyin Rahmi Gürpınar sanki.
Diğer eserlerini de okuyacağım kesinlikle.
Sezgin Kaymaz, bir kitabını okuyanın, bu güne kadar niye okumadım dediğin yazar. 16 kitabını okumuş bulunuyorum. Sandık odası ve Farfara adındaki iki kitabı kaldı okumadığım. Çok sürmez onlarda yakında okumuş olurum. Sonra bekle ki yazar yeni kitap yazsın
MEDET, 5 ayrı kısa romanın birleşiminden oluşan bir 296 sayfalık bir roman. Yazarın hemen hemen bütün kitaplarında olduğu gibi yine bir köpek hikayesi. Okuyanların bir kısmı artık köpek yada en azından bir hayvan bakmaya başlamıştır. Yazarı az biraz tanıyanlar bilir yazarın köpek sevgisini.
Kitap medet ile başlıyor. İkinci bölümde bir morg çalışanı emekli bir abimiz var. Daha sonrakiler birbiri ile bağlantılı olarak devam ediyor. Ben her seferinde söylediğimi yine söylemek istiyorum, ağız benim değil mi Yazarın ikili konuşmalarına hastayım. Rahatsız etmeyecek düzeyde argo
Yazar ile tanışmayanlar çok şey kaybediyorsunuz haberiniz olsun. İyi okumalar
...Kimin neyi varsa duruyordu, "Benim şuyum var," diyenler mezarda çürüyordu...
Ölümü en güzel yazan adam
İçinde yine birbirinden güzel 5 öykünün yer aldığı kitap.Öykülerin isimleri;Medet,Gelip Giderler,Hayırlı Yolculuklar,Alo ve Tevzadze Kim? Benim en sevdiğim ve beni en çok etkileyen öykü Medet oldu.Hayvanlara yapılan zulumlerden bahsediyor bu öykü.Acimasizliktan,merhametsizlikten...Bunun yanı sıra dogaustu ogeler iceriyor ki zaten Sezgin Kaymaz okuyanlar buna alışık..Gelir Giderler ikinci en sevdiğim oldu.Sezgin Kaymaz'dan baska ölümü bu kadar güzel anlatan yoktur.Genel olarak Sezgin Kaymaz eserlerinde ölümü ve ölüm sonrasını cok guzel,rahatlatıcı bir dille yaziyor.Her zaman derim;umarim ote taraf onun anlattigi gibidir...Diger 3 oykude oldukca akici.Sezgin Hoca'nin her biri roman olabilecek oykulerini derledigi bu kitabi mutlaka okumalisiniz.
Medet beş hikayeden oluşan bir kitap. Medet; bir mahalledeki kentsel dönüşüme maruz kalmamış son ev olan Kırmızı'nın bahçesinde biriken sokak köpeklerini konu alan fantastik bir öykü. Ben kitabı roman zannediyordum çünkü kitabın hiçbir yerinde hikaye, öykü falan yazmıyordu. Hikaye bitince bir anda şaşırdım. Sezgin Kaymaz'ın diğer kitaplarına nazaran daha zayıf bulduğum Medet'in içinde iki tane çok özel olan hikaye var. Bir tanesi "Gelip Giderler" -ki bir kurumun ölü yıkamacısı olarak çalışan Dayı'nın ölülerle konuşarak onları ölüme hazırlamasını büyülenerek okudum. İnsanın içindeki ölüm korkusunu, bilinmeze doğru olan yolculuğundaki tedirginliğine yaren olan Dayı'nın hikayesi keşke roman olsaymış diye düşünmeden edemedim. Bir diğer harika hikaye ise "Tevzadze Kim?". Ebe Münevver'in taşradaki hayatına dalıveriyoruz. Yazarın ustalığı ile akıyor hikaye işte en sevdiğim Kaymaz dili bu. Torbaya koyuyorsun kelimeler yırtıp parçalıyor. Bellediği dil karaktere öyle bir yedirilmiş ki gerçekten yaşayan birinin hikayesini izliyormuşsunuz izlenimine kapılıyorsunuz. Yine güzeldi yine güzeldi.
Medet, beş tane birbirinden bağımsız hikayeden oluşan bir kitap. Kitap adını ilk hikayeden almakla beraber, diğer hikayeler Gelip Giderler, Hayırlı Yolculuklar, Alo?, Tevzadze Kim? İsimlerini taşıyor. Hikayelerden kısaca bahsecek olursak Medet, sokak köpeklerinden şikayetçi olarak belediyeye şikayet eden mahalleli ve belediye sokak köpeklerini toplamaya geldiğinde onları sahiplenip evini açan mahallenin yaşlı çifti arasında geçenleri anlatıyor. Gerçeküstü unsurlar barındıran hikaye, insanların sokak hayvanlarını tehlike olarak görmesinin anlamsızlığını sorgulayarak okuyucunun vicdan muhasebesini yapmasını sağlıyor.
Benim kitaptaki en beğendiğim hikaye olan Gelip Giderler, hastanede çalışan bir gasilhane görevlisinin görevini devredeceği işteki son gününü anlatıyor. Bu hikayede yazar hikayenin kahramanın ağzından ölüm, yaşam ve ahiret hakkında yaptığı güzel anlatım ile asıl hayatın ölümden önce mi yoksa ölümden sonra mı olduğu hakkında güzel bir sorgulama yapmış. Medet gibi bu hikayede gerçeküstü unsurlar barındırıyor ve hikaye okuyucusuna şaşırtıcı bir son ile veda ediyor.
Hayırlı Yolculuklar, Adana’dan Konya’ya dönen bir hentbol takımından iki oyuncunun otobüste tanıştığı solcu bir genç ile yol boyunca ve yolculuk sonunda yaşadıkları olayları anlatıyor. Özellikle hikayedeki karakterlerin isimleri olayın yaşandığı 12 Eylül dönemine seçilmesi güzel bir ayrıntı olmuş. Okuyucuyu yer yer güldüren, yer yer ise dönemin siyasi meseleleri hakkında bilgi veren hikaye ters köşe bir son ile bitiyor.
Alo?, iki en yakın arkadaşın birinin diğerini rüyasında öldüğünü görmesi ile başlayan olayları anlatıyor. Okurken karanlık bir his yaratan hikaye, karanlık bir son ile bitiyor.
Kitabın en uzun hikayesi olan Tevzadze Kim?, Sinop’un bir köyünde yaşayan ebe ile alkolik ve kumarbaz
MEDET - Sezgin KAYMAZ
Medet Kimileri küfürlü diye duyar kasabilir ama ben Sezgin Kaymaz’ın
küfürleri kullanma şeklini çok seviyorum. Hele hele kitaplarında yer yer beni güldüren ve ağlatan köpüşlere bayılıyorum.
Medet Kimileri küfürlü diye duyar kasabilir ama ben Sezgin Kaymaz’ın
küfürleri kullanma şeklini çok seviyorum. Hele hele kitaplarında yer yer beni güldüren ve ağlatan köpüşlere bayılıyorum.
Dikkat spoiler içerir.
Son derece güzel ve etkileyici hikayelerden oluşan bir derleme. Kırmızı adındaki evinde ölen Zekeriya ve Zehra teyzenin zamanında baktığı, sokak sakinleri şikayet ettiği için kaybolan ve sonra geri gelen köpekler, dudağından külü düşmeyen Fırıncı Durak gibi güzel bir hikaye ile başlıyor. Sonrasında evlenmelerine rağmen karılarından daha çok vakit geçiren Selim ve Erol'un, gördüğü bir kötü rüya üzerine yaşadıkları, lise hentbol takımından Cengiz ve Alpaslan'ın Adana'daki bir turnuva dönüşünde otobüste tanıştıkları Hamdi Baş ve ülkücü solcu muhabbetinden sonra Konya otogarından yaşananlar, Sinop'ta yalayan Münevver ebe, ayyaş kocası Hasan Ergin ve onu kumarda ürün Burhan Dinek'in bir takım tahviller, Tazladze adındaki gürcü sülalesi ve Hasan'ın öldürülmesi ile ilgili anlatılan hikaye yer alıyor. Dayı lakaplı ölü yıkayıcısı ve iş arkadaşı Faruk arasında geçen, ölülerle konuşma ve ölüm hakkındaki güzel hikaye de cabası. Mutlaka okunması gereken kitaplardan biri.
Sezgin Kaymaz hayranlığım sorgulanamaz :))
Medet
Beş tane öyküden oluşan, klasik bir Sezgin Kaymaz kitabı olan Medet yine keyifliydi. En çok kitaba da ismini veren Medet isimli öyküyü sevdim. Çünkü Sezgin Kaymaz ın vazgeçilmez Hülya’lı, köpekli öykülerinden biriydi.
Son öykü “Tevzadze Kim?” de çok keyifli ve bir o kadar dokunaklıydı. (Ebaannenin bedduaları beni benden aldı :)) )
Sezgin Kaymaz kitapları için yaptığım her incelemede küfür ve argonun bol bol olduğunu belirtiliyorum. Ancak bu kitapta biraz fazla vardı sanki… Birazcık fazla kaçırmış :)) Sezgin Kaymaz severlere tavsiyemdir. Ancak yazarın daha iyi kitaplarını okuduğumu belirtmem lazım…
Keyifli okumalar herkeslere efenim…Edebiyat
Medet
Beş tane öyküden oluşan, klasik bir Sezgin Kaymaz kitabı olan Medet yine keyifliydi. En çok kitaba da ismini veren Medet isimli öyküyü sevdim. Çünkü Sezgin Kaymaz ın vazgeçilmez Hülya’lı, köpekli öykülerinden biriydi.
Son öykü “Tevzadze Kim?” de çok keyifli ve bir o kadar dokunaklıydı. (Ebaannenin bedduaları beni benden aldı :)) )
Sezgin Kaymaz kitapları için yaptığım her incelemede küfür ve argonun bol bol olduğunu belirtiliyorum. Ancak bu kitapta biraz fazla vardı sanki… Birazcık fazla kaçırmış :)) Sezgin Kaymaz severlere tavsiyemdir. Ancak yazarın daha iyi kitaplarını okuduğumu belirtmem lazım…
Keyifli okumalar herkeslere efenim…Yazar Hakkında
Sezgin KaymazYazar · 17 kitap
Sinop (Erfelek) doğumluyum. 5 yaşıma kadar orada kaldım, babam bizi terk ettikten sonra 5 kardeş, bir de anne Konya'ya taşındık. İlkokulu ve Koleji (O zamanlar Maarif Kolejiydi) Konya'da bitirdim. 1980'de Hukuk okumak için Ankara'ya geldim. Sporla ilişkim okulla olan ilişkime ağır bastığı için üçüncü senemde Hukuk Fakültesinden ayrılıp Hacettepe İngiliz Dil Bilimine geçtim. Son sınıfa kadar okulun en başarılı öğrencilerinden biri olmayı bile becerdim. Son sınıfa dönemlik kaydımı yaptırmaya gittiğim gün Türkçe dersini alttan almam gerektiğini, çünkü çaktığımı söylediler. Ben de sinirlenip son sınıftan terk ettim. O arada öğrenci affı çıktı. 10 sene önce sıkılıp bıraktığım Hukuk Fakültesinin 10 sene önce yüzüne bile bakmadığım derslerine üç ay çalışarak hepsini verdim ve afla geri dönüp yeniden Hukuk öğrencisi oldum. Bir süre sonra sınıf arkadaşlarım işi abartıp bana "Amca" demeye başladıkları için tekrar sıkıldım ve tekrar bırakıp İngiliz Dil Bilimine döndüm. Çok şükür diplomamı aldım.
Spora cirit ve çekiç atarak başladım, daha sonra hentbolü seçip 31 sene boyunca antrenörlük yaptım. Araya sıkıştırdığım spor değil okul oldu her zaman. Bu süreçte Kulüp takımlarının yanı sıra Millî Takımları da çalıştırdım.
1990 senesinde günlük uyku ihtiyacımın 1-2 saati geçmediğini, hâttâ 3 saat uyuduğum zaman ertesi gün akşama kadar baş ağrısı çektiğimi fark ediverdim. Geceleri okumaktan sıkılınca da yazmaya başladım. Çok sevdiğim bir arkadaşım taslaklardan birini İletişim'e sızdırınca da Can KOZANOĞLU bana "yazar" dedi. O günden sonra spor dahil diğer bütün işler "araya sıkıştırılan" işler oldu. Yazmanın bu kadar hoşuma gideceğini bilseydim 31 sene top peşinde koşmazdım. Gerçi şu anda Voleybol Federasyonunda top kovalamaya devam ediyorum ama gecelerin bana kalan birkaç saatlik kısmı var. Orada yazmaya çalışıyorum.
