Moderato Cantabile
Marguerite DurasYazar:
Marguerite Duras
Çevirmen:
Bertan Onaran
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
88
Basım Tarihi:
Haziran 1998
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789755108391
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İnsan alışınca, kendi yüreğinin sesini duyuyormuş gibi olur. Ben alıştım.Edebiyat
Puan vermedi·88 syf.··
Beğendi
·2023 27. kitabı
·17 saatte okudu
·Okunma: 17 Mart 2023 10:24
Tıpkı 
Bir Yaz Akşamı On Buçukta’daki gibi bir cinayete tanık oluyoruz. Yine ölen kadın ve öldüren erkeğin gölgesine paralel çizgiler çekip başka bir kadın ve erkek üzerinden hikayeyi kurguluyor yazar. Duras buna takık, belli. Ya da aşkın biraz da böyle bir şey olduğunu düşünüyor: birinin birini öldürmesi.
Moderato Cantabile, temposu orta karar ve hafif ezgili anlamına gelen bir müzik terimiymiş. Kitabın ritmi de tam olarak böyle denebilir. Hani şu şarkı sözlerini duymak için yarım saat beklediğimiz şarkılar var ya, onlardan.
Şarkı sözleri yedinci bölümde. Oraya kadar fabrikatörün karısı olan Anne ve işçi Chauvin arasındaki belirsiz sohbeti okuyup anlamıyoruz, bol bol da sıkılıyoruz. :))
Yedinci bölümde kadın evinde. Portakallı ördek ve somon ikram edilen bir burjuva masasında. Ait hissetmediği, tahammül etmeye çalıştığı insanların sohbetlerine zoraki bir gülümsemeyle karşılık veriyor, susuyor ve tiksiniyor. Uyuyan çocuğunun yanına gidip uzun uzun kusuyor. Mutsuz. Ama denizin kenarında bekleyen, bir kadının adını tekrar ederken dudaklarını kapatmayı unutan adama gidemeyecek kadar da korkak.
"Korkuyorum"
"Ölmüş olmanızı isterdim."
"Ölüyüm”
Hem güzel, hem değil. Duras’a kafayı taktıysanız, son sayfaları ekmeğin içine dürüp yersiniz, karnım doydu mu doydu, deyip mutlu olursunuz. Yok değilseniz, ne okuyorum ben yahu isyanıyla kenara koyarsınız. İşte öyle.
Bir Yaz Akşamı On Buçukta’daki gibi bir cinayete tanık oluyoruz. Yine ölen kadın ve öldüren erkeğin gölgesine paralel çizgiler çekip başka bir kadın ve erkek üzerinden hikayeyi kurguluyor yazar. Duras buna takık, belli. Ya da aşkın biraz da böyle bir şey olduğunu düşünüyor: birinin birini öldürmesi.
Moderato Cantabile, temposu orta karar ve hafif ezgili anlamına gelen bir müzik terimiymiş. Kitabın ritmi de tam olarak böyle denebilir. Hani şu şarkı sözlerini duymak için yarım saat beklediğimiz şarkılar var ya, onlardan.
Şarkı sözleri yedinci bölümde. Oraya kadar fabrikatörün karısı olan Anne ve işçi Chauvin arasındaki belirsiz sohbeti okuyup anlamıyoruz, bol bol da sıkılıyoruz. :))
Yedinci bölümde kadın evinde. Portakallı ördek ve somon ikram edilen bir burjuva masasında. Ait hissetmediği, tahammül etmeye çalıştığı insanların sohbetlerine zoraki bir gülümsemeyle karşılık veriyor, susuyor ve tiksiniyor. Uyuyan çocuğunun yanına gidip uzun uzun kusuyor. Mutsuz. Ama denizin kenarında bekleyen, bir kadının adını tekrar ederken dudaklarını kapatmayı unutan adama gidemeyecek kadar da korkak.
"Korkuyorum"
"Ölmüş olmanızı isterdim."
"Ölüyüm”
Hem güzel, hem değil. Duras’a kafayı taktıysanız, son sayfaları ekmeğin içine dürüp yersiniz, karnım doydu mu doydu, deyip mutlu olursunuz. Yok değilseniz, ne okuyorum ben yahu isyanıyla kenara koyarsınız. İşte öyle.
7/10
2022 81. kitabı
Boşlukta yürüdüğümü hissettirdi bu kitabıyla Duras bana. Etrafta tutup destek alacağım bir şey yok. Tam "düşüyorum artık" dediğim anda "hayır, ben burdayım" diyen cümleler.
Minik bir kitap Moderato Cantabile. Eksiltili anlatımıyla okurken kendini çok da belli etmeyen ama sayfalar ilerledikçe açığa çıkan gizlerle dolu. Duras okumak böyle bir his, bu yüzden seviyoruz kendisini. 80 sayfa okuyorsunuz, kafanızda bitmesi günler alıyor.
Moderate orta tempoda, cantabile ise ezgili demek. Kitabın tamamı böyle ilerliyor. Anne Desbardes burjuvaya ait bir kadın. Piyano çalmayı sevmeyen ama buna rağmen piyano derslerine götürdüğü bir oğlu var. (Burjuvalığın getirisi olsa gerek, hayatı nasıl yaşamanız gerektiği önceden belirlenmiş.) Piyano dersi esnasında gelen bir çığlık. Bir adam kahvede sevgilisini öldürür. Ve sonrasındaki birkaç gün boyunca Desbardes kahveye gider, Chauvin ile cinayeti farklı senaryolar üretip konuşabilmek için. Peki Chauvin ile ilk karşılaşmaları bu an mıdır?
Deniz kenarında, herkesin isteyeceği bir evde yaşar Desbardes fakat geceleri salonun ışığını açık bırakır. Her şeye sahipken hayatındaki eksiklik nedir? Chauvin ile yaşanabilecekler varken bir cinayeti bahane ederek sohbet etmek, konuştukları her günü aklının bir köşesine not etmek ve konuşma sonunda gelen acı bir veda.
İyi ki yazmışsın Duras. Eksiltili cümleleri tamamlamış olsan daha neler hissederdik bilmiyorum. Ama senin sırrın da bu. "Benden bu kadar sevgili okur, gerisini sen düşün."
Filmi de var kitabın. Yakın zamanda izleyeceğim.
Anasayfasını kitabın alıntılarıyla meşgul ettiğim canım insanlardan özür dileyerek bu incelemeyi yapıyorum.İnceleme de denemez hayatımda çok az kitapta hissettiğim boşluk hissini yaşattı bu kitap bana.Altını çizmeye ne kadar doyamadıysam o kadar zamanımı boşa harcamışım hissiyle dolu fakat her cümlesi şiirsi...Her moderato cantabile deyişteki o ahengin kitap boyunca da aynı şekilde devam etmesi: 'temposu orta karar ve ezgili'. Şimdi ben bu kitabı neden okudum.Beni neden ortada bıraktın canım yazar.Anlatmak istediğin neydi?
Moderato, orta tempoda ; Cantabile, ezgili demekmiş.. Kitabımızda zaten böyle yavaş tempoda ilerliyor.. Zengin bir kadın olan Anne Desbaresdes, oğluna piyano dersleri aldırmaktadır.. Derslere karşı isteksiz olan çocuğun, sert ve otoriter piyano öğretmeninin sabrını sınadığı bir ders esnasında dışarıdan bir çığlık duyulur.. Bir adam sevdiği kadını öldürmüş başında ağlıyordur.. Gördüğü sahnenin etkisinden kurtulamayan Bayan Desbaresdes, her gün olayın yaşandığı kahveye gitmeye başlar.. Orada cinayete tanık olmuş bir başka kişi olan Chauvin ile tanışır ve olay üzerine konuşmaya başlarlar.. Ölümle sonuçlanan bu talihsiz aşkın öyküsünü tekrar tekrar kurgulayıp konuşmaktan başka bir şey yapmayan çift arasında tuhaf bir ilişki oluşur..
Bayan Desbaresdes ile Chauvin'in önceden tanışıyor olmaları söz konusu olabilir mi? O talihsiz çiftin hikayesinde kendilerine dair buldukları şey nedir? Kitap, sınırlara hapsolmuş insanın orta tempolu hikayesini sunuyor bizlere..
Duras'dan okuduğum ikinci kitap bu ve ben yazarın tarzına yavaş yavaş (orta tempolu şekilde ) alışıyorum.. Marguerite Duras'ın farklı bir anlatım tarzı var ve okurken insan çoğu yerde kafasını karışmış, kendini boşluğa düşmüş hissediyor ama bir yandan da kitap su gibi akıyor.. Hem ne okudum ben şimdi hissi oluşuyor hem de okuduklarınız aklınıza kazınmış oluyor.. Eeh ne diyelim Duras okumaya devam.. Bu arada #kitabınfilmidevar ben henüz izlemedim ama ilk fırsatta izleyip kitapla ilgili aklımda oluşan boşlukları tamamlamayı düşünüyorum.. Herkese keyifli günler bol okumalar diliyorum...
7/10
2018 47. kitabı
Moderato Cantabile-Hafif ve ezgili anlamına geliyor. Kitabın kapağına ve adına baktığınızda müzikle ilgili bir şeyler bekleyebilirsiniz. Fakat olay çok daha farklı. Anne Desbaresdes küçük oğluna piyano dersleri aldırır. Bu esnada yakınlarda bir kafede bir adam sevgilisini öldürür ve Anne Desbaresdes bu olayı görünce merak eder ve kafede bu cinayetin nedenini öğrenmek için sık sık uğramaya başlar. Bu esnada burjuva Anne Desbaresdes, kocasının yanında çalışan alt tabakadan bir adamla tanışır. Cinayetin nedeni üzerine başlayan sohbet hayata, aşka ve ölüme dair söylenmişlere söylenmemişlere kadar ilerler. Bu konuşmaların cesaretini veren ise bu muhabbetler esnasındaki bolca içilen şarap olur. Çocuğun zoraki piyano dersleri ve bir cinayet bu ikili üzerinden hayatın kendisini anlatır.
Bugün evden çıkarken çantama attığım, yolculuk esnasında kısa sürede keyif alarak okuduğum bir kitap oldu. Marguerita Duras'la Moderato Cantabile sayesinde tanıştım. Diğer kitaplarını da okumak istiyorum. Aynı isimde kitabın filmi de varmış. En kısa sürede filmi de izlemek isterim. Bir de kitabı okurken Terasa'dan Moderato Cantabile'ı dinlemenizi tavsiye ederim.
Fransız edebiyatının en cesur ve özgün seslerinden #MargueriteDuras ‘tan #ModeratoCantabile kitabını severek okudum.
Kitaba adını veren; Moderato, orta tempoda, Cantabile ise ezgili demek. Aslında anlatılan hikayenin ritmini ve yapısını belirtir. Bir piyano sonatı gibi bölümlere ayrılmış, bir parçadaki gibi tekrar eden ezgileri var; piyano dersi, şarap, rıhtım.
Matmazel Giraud piyano hocası, Anne Desbaresdes’in oğluna her cuma piyano dersi veriyor. Anne Desbartes, Dış alım-satım ve Kıyı Dökümevleri Kurumu Yöneticisinin karısı, burjuva hayatının monotonluğunda sıkışmış bir kadın. Deniz Caddesi'nde oturuyor. Oğlunun varlığı karşısındaki şaşkınlığı ilk günden beri aynıydı. Bazen onu kafasında uydurduğunu, gerçek olmadığını düşünüyordu. Oğlan, öğretmeniyle Diabelli’nin bir parçasını çalışıyor. Bir gün çocuğun kendini bütünüyle verdiği bir ders esnasında matmazelin evinin hemen oradaki kahveciden gürültüler geldi. Çok uzun bir ses. Sesi duyup çıktıklarında kahvecide bir kadın cesedi, üzerine kapanan bir de sevgilisi vardı “Aşkım, aşkım…” diyen. Kalbine bir kurşun sıkılmıştı. Şüphesiz bir cinayetti. Bu olay Anne Desbartes’i çok etkiledi. Her gün o kahveye gitmeye başladı ve orada, o cinayete tanık olan işçi sınıfından Chauvin ile buluştu. Bir kadın için kahveye gitme gerekçesi bulmak çok zordu. Belki şarap, susamışlık. Bu noktada Anne Descartes’in mutsuzluğunu ve toplumsal sınıfından duyduğu sıkıntıyı çok net anlıyorsunuz. Bu genç adam ile şarap içti, o dramın kahramanı olan çiftin umutsuz aşkını düşündü. O aşkın öyküsünü yeniden kurguladılar. Tuhaf bir birliktelik oluştu aralarında.
Kitabın sonunda aralarındaki veda aslında hiç başlamadan biten bir yasak aşk değil, Anne’nin o ölen kadının yerinde olmak için yanıp tutuştuğunu gösterir bize. Çünkü bu cinayet aslında aşkın en
Farklı bir üslup .
Yazar Marguerite Duras "zamanla" oynayıp okuyucu şaşırtıyor ( en azından beni ) .
Konu bir cinayet ve ona şahit olan iki sevgilinin eskiden yaşadıklarının iç içe geçmiş bir hikayesi.
Açıkçası benim pek hoşuma gitmedi .
En azından baş roldeki hanımın ( bundan da pek emin değilim ) sevgilisini gördüğünde çok heyecanlandığını ve bu heyecanı geçirmek için şarap içmek zorunda kaldığını anlıyoruz.
Bir de oldukça değişik ruh halinde bir erkek çocuğa sahip olduğunu...
Geçen gün Netflix te denk gelip izlediğim kısa film tadında bir roman. (Meraklısına Bir Kucak Hüzün - 2024 Oscar Adayı) Haliyle bitirdiğimde niye bitti, devam etseydi ya diye sorgulamam kaçınılmaz oldu.
Kitabın adı Moderato Cantabile hafif ezgili anlamına gelen bir müzik terimiymiş. Bu bilgiyi kitabın ilk sayfalarında ediniyoruz. Şimdi düşünüyorum da sevgili Duras kitabın kapak adıyla bile belki de önseme (foreshadowing) yaparak bize romanın sakince tıkırında ilerletilmiş, bir noktada da kesilecek olduğu bilgisinin sinyallerini veriyor.
Konusuna gelirsek oğluna piyano öğretmekte ısrarcı Anne Desbaresdes , oğlu , piyano öğretmeni Madmazel Giraud ile başladığımız romana Chauvin ve meraklı kahveci kadın ile devam ediyoruz. Öldürülen kadının çığlığı üzerine meraktan kahveciye koşan Anne , kalabalığın arasında Chauvin ile tanışır ve o günden sonra kameralarımız çoğunlukla Anneyi ve Chauvinin buluşmalarıyla aralarında geçen belirsiz muhabbeti , ara ara da Annenin oğlu ve kahveci kadına odaklanır. Bir zaman sonra da anlıyoruz ki Annenin eşinin yanında çalışan Chauvin zaten bayadır Anneyi gözetliyormuş.
İşte böyle, bu kadar. İkili belirsiz diyaloglar ve annesini kapıda bekleyen bir çocuk , masaya şarap taşıyıp ikilinin muhabbetine kulak misafiri olmaya çalışan kahveci kadın…
Çok tatmin edici değil ama 94 sayfalık değişik olay örgüsüyle mini ve sakin bir roman… Kitabın sonunun da öylece yitip gitmesiyle de değişik…
Anne Desbaresdes'in tuhaf halleri, tuhaf oğlu, piyona dersi veren tuhaf insan Madmazel
Giraud, Anne Desbaresdes'in neden hoşlandığını anlamadığım tuhaf Chauvin, Meraklı Melahat gibi her yeri dinlemek isteyen tuhaf kahveci kadın.. Vakit öldürmek için kısa bir şeyler okumak istedim. Marguerite Duras'ı da severim. Bu kitabını görünce okumak istedim. Bi beklentiye girerek başlamadım kitaba o yüzden büyük bi hayal kırıklığına uğradım falan demeyeceğim. Oğlu istemediği halde ona zorla piyona öğretmek isteyen bi anne var (Anne Desbaresdes) bi cinayet olayını merak ettiği için ve detayları öğrenmek istediği için bi kahveye gidiyor. Kahvede gördüğü Chauvin onu etkiliyor. Cinayeti kullanarak her gün kahveye gelip şarap içerek her şey üzerine sohbet ediyorlar. Anne Desbaresdes tuhaf bir şekilde aşırı soğuk biri. Chauvin'in de pek çekici bir tarafı olduğu söylenemez. Gönül bu... İkisi sohbet ederken kahveci kadın şarap getirme ayağına sürekli bunları dinliyor. Dinlerken içinden "amma da sıkıcısınız" vs dediğine inanıyorum. Yine onlar konuşurken kadının oğlu dışarda kendi kendine oyunlar oynuyor bazen annesi yerinde mi diye gelip kahvenin içine bakıp geri gidiyor. Kitabın sonuna doğru (sonu dediğim ne ki zaten 96 sayfalık bir kitaptı) bi yakınlaşma oldu olacak dedim ama bizdeki liseli ergenler gibi triplere girdikleri için 'severek' ayrılılar. Anne Desbaresdes son konuşmasını yapar ve kahveden çıkar. O sırada kahve doludur ve herkes olan biteni görür. Kahveci Kadın Chauvin'e üzülür. Müslüm Gürsesvari bir şarkı açarak adamın iyice ruh halini bozar ve kitap burada biter.
96 sayfayı böyle özetlemiş oldum. Çok da okumanızı tavsiye etmem. Beğendim diyemem ama beğenmedim de diyemem. Bu kafar basit olduğu halde okutturdu kendisini kitap çünkü Marguerite Duras..
her bolumde benzer konusmalar ve neredeyse aynı betımlemeler vardı asırı sıktı, kapagı ve konusu hosuma gıtmıstı ama beklentımın cok altında bı kıtaptı bos derste bıle zor okudum
Yazar Hakkında
Marguerite DurasYazar · 30 kitap
Marguerite Duras, Fransız yazardı.
1914'te Saygon yakınlarındaki Gian-Dinh'de doğdu. Fransa'ya döndüğü 1932'ye kadar çocukluğu ve ilk gençliği Vietnam'ın çeşitli bölgelerinde geçti. Felsefe ağırlıklı lise diploması aldı; hukuk, matematik ve siyasal bilimler alanlarında öğrenim yaptı. 1943'te ilk kitabı yayımlandı: Les Impudents (Saygısızlar). Aynı yıl Direniş Hareketi'ne katılıp François Mitterrand'la aynı hücrede çalıştı. 1944'te kocası Robert Antelme tutuklanıp toplama kampına yollandı. Bu dönemi daha sonra La Douleur (Acı) adlı kitabında anlatacaktır. Aynı yıl Fransız Komünist Partisi'ne üye oldu; 1950 sonlarında partiden ayrıldı. 1955'te yayımlanan Le Square (Alan) adlı kitabı "alt-konuşma" tekniğine çok yakın bir yazı cinsinin doğuşuna damgasını vurdu. 1955-60 arasında Cezayir Savaşı ve De Gaulle rejimine karşı mücadele verdi. Makale ve röportajlarında toplumun dışına atılmış insanlarla ilgilendi (örneğin "Orange'lı Nadine", [Yeşil Gözler, Metis, 1990). 1958'de yayımlanan Moderato Cantabile'nin tirajı beş yüz bini buldu. 1959'da senaryosunu yazdığı Hiroshima mon amour (Hiroşima Sevgilim) Alain Resnais tarafından filme alındı. Tiyatrodaki ilk başarısını 1965'te sahneye konan Une Journée Entière Dans les Arbres (Bütün Gün Ağaçlarda) piyesiyle yaşadı. 68 olaylarına etkin olarak katıldı, Öğrenci-Yazar Eylem Komitesi'nde yer aldı. 1969'da ilk filmini çekti: Détruire dit-elle (Yıkmak, Dedi Kadın). Bu dönemle birlikte ve özellikle 1970'te L'amour (Sevgi) adlı kitabının yayımlanmasından sonra yazısı sinemanın hizmetine girdi; metinlerinin başlığında "metin-tiyatro-film" ibaresi görülmeye başladı. 1975'te India Song'u çekti. Bu filmde "metin dışı sesler" ilk defa bu kadar ağırlığını hissettiriyordu. 1980 yazında yeniden edebiyata döndü. Bu dönemin ilk kitabı L'été 80'dir (80 Yazı). 1982'de Ölüm Hastalığı (La Maladie de la mort), 1983'te Sevgili (L'amant) yayımlandı. Bunları 1987'de Emily L., 1990'da La Pluie d'Eté (Yaz Yağmuru) izledi. Duras, Ekim 1988-Haziran 1989 arasını hastanede koma halinde geçirdi.
