Yazar:
Colleen Hoover
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
310
Basım Tarihi:
10 Kasım 2015
İlk Yayın Tarihi:
11 Kasım 2014
Yayınevi:
Atria Books
Orijinal Adı:
November 9
ISBN:
9781501110344
Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Colleen Hoover’dan okuduğum en kötü 2.kitap
Konusu çok ilgimi çekmişti ama daha güzel yazılabilirdi. Her yıl sadece 9 Kasım’da buluşup, birbirlerine numaralarını ve sosyal medya hesaplarını vermeyip, ilk tanıştıkları restaurantta, ilk tanıştıkları saatte ve ilk tanıştıkları günde buluşmaları çok güzeldi. Ama erkek karakter olan Ben’in davranışları o kadar kötüydü ki. Ana karakter Fallon 16 yaşındayken evlerinde çıkan yangında vücuduna ağır hasar alıyor, bundan kaynaklı bir sürü yara izi var ve kimsenin o durumda onu sevmeyeceğini, güzel bulmayacağını düşünüyor. Ben ise onun ne kadar güzel olduğunu fln söylüyor Fallon’a ve tanıştıkları günün akşamı Fallon New York’a taşınacağı için diyor ki “Centilmen bir erkek eşyalarımı toplamaya yardım etmeyi teklif ederdi.” ve Fallon’un evine gidiyorlar çok detaya girmek istemiyorum sonrasında Ben Fallon’u soyuyor baya baya ve ona elbise giydiriyor ve diyor ki “Yemeği ben ödüyorsam neye bakacağımı seçmeliyim.” KIZI BAYA BAYA TACIZ EDIYOR VE BUNU SOYLUYOR ve kız sanki bir şey olmamış ve bu çok normalmiş gibi davranıyor. Sonrasında her 9 Kasım bu buluşma olayı devam ediyor ve neredeyse hepsinde Ben tacizci psikopat gibi ve 3. Kasım’da kavga ediyorlar 4. Kasım’da ise Fallon geldiğinde Ben’in ölen abisinin karısı ile birlikte olup yeğenine babalık yaptığını öğreniyor ve burada bitirelim sonraki yıl gelmeyeceğim diyor ama yine geliyor bişiler oluyor en sonunda yangını başlatanın Ben olduğunu öğreniyor çok klasik bişiydi yani okunacaksa pdf okunur yoksa okunmaz
November 9 benim ilk okuduğum ingilizce romandı ve az önce bitirdim(sabahtan beri okuyorum)Hislerimse karmakarışık. Konusu, Ben ve Fallon’ın 18 yaşlarından 23’üne kadar her yıl Kasımın 9’unda bir günlüğüne buluşmalarını içeriyor. Diğer günlerden bölümler yok kitapta biz sadece buluştukları günleri iki karakterin ağzından okuyoruz. Benim açıkçası bu kitabı okumak istememin bir sebebi konu olarak Before Sunrise’a benzemesiydi ve ben o filme aşığım. Bazı kısımlar benzese de gerçekten çok farklı bir kurguya sahip. Kitabın ilk sayfalarında Fallon ve Ben arasındaki o ilişki çok güzeldiii Hatta yıllar geçtikçe kişiliklerinin gelişimini ya da değişimini okumak da bana ayrı zevk verdi. Fakat her şey bu kadar güzelken son sayfalarda bazı konularda gereksiz dram olduğunu düşünüyorum. Duygusal bir dönemdeyim şu an ve o son sayfalarda o yerlerde ağladım maalesef. (Sonra neden ağlıyorum çok saçma diye ağladım) Çok şaşırdığım hiç beklemediğim şeyler de oldu amaaa ben yine de karakterleri ve kurguyu güzel hatırlamaya çalışacağım.
“You’ll never be able to find yourself if you’re lost in someone else.”
…
“One of the things I always try to remind myself is that everyone has scars,” she says. “A lot of them even worse than mine. The only difference is that mine are visible and most people’s aren’t.”
…
Colleen ablacım yetmedi mi ağlattığın Yine ağlamaktan gözümde yaş kalmadığı bir kitabının daha sonuna geldik. Fallon ve Ben’i gerçekten çok sevdim. Kitapta çiftimiz bir 9 kasım günü karşılaşıp belli olaylar sonucu her sene o günü beraber geçirmeye karar veriyorlar. Ve Ben bunu kitap olarak yazmaya karar veriyor. Tarihin her ikisi için de ayrı(!) bir anlamı var. İkisi de o güne daha farklı bir anlam katma arayışında bu yüzden. Her vedalarında kalbim kırıldı. Her gelişen olayda, öğrenilen gerçekte daha da parçalandım. Fallon’ın başına gelen ve o yüzden çektiği acılar… Ama Ben… Onun acıları çok başkaydı. Beni çok başka vurdu onun acısını okumak. Yaptığı tek bir şey vardı, o olmasaydı keşke ama onun da neden olduğunu anlayabiliyorum. O yüzden hiç kızamadım. Tate ve Miles aşkımı da görmek kitabın güzelliğine güzellik kattı. Her Colleen kitabı gibi kalbinizi kıracak ama buna değer. Bizde de çevrilmesi dileğiyle…
akıcı, hatta çok akıcı bir roman aslında ben kitap yorumlarken keşke böyle yada şöyle olsaydı demiyorum hiç çünkü yazar hikayeyi böyle anlatmak istemiş, Ben karakteri gerçekten çok güzel yazılmış ama Fallonun bazı hatalar yaptığı aşikar , daha çok genç okurlara hitap ediyor , kesinlikle tavsiye ediyorum
Konu güzeldi gerçek hayatta ben sevdiğim kişiyle uygular mıydım, hayır. Bir sene konuşmayıp etmeyeceksin üstelik buluşunca yirmi dört saatten az birlikte vakit geçireceksin… Bilemedim.
Okurken keyif aldım diyaloglarda ama böyle anlatınca puan düşürme fikri giriyor aklıma. Ana karakter kızı yine sevemedim, çocuk iyiydi. Colleen kitaplarında ben genelde yaşıyorum bunu.
Bataklığa düşmüştüm ama son okuduğum kitaplarından yeterince keyif alamadığım için ara vereceğim. Yazar bunu hak etmiyor çünkü normalde severim onu.
Goodreads puanı da bayağı yüksekti bilemedim insanlar colleen olduğu için mi kıramıyor puan :/
Not: Ben’in kızı sevişi çok güzeldi,
evet puanım ona karar verdim <3
Colleen Hoover / 9 November
Sevilen ve ilgiyle izlenen bir dizinin başrol oyuncusu olan Fallon, on altı yaşında büyük bir yangından kurtulmuş ama sevdiği mesleğine veda etmek zorunda kalmıştı. Aradan geçen iki sene onu yeni kararlar almaya itmiş ve Los Angeles’tan taşınma kararı aldırmıştı. Tam da gideceği gün hayatına aniden giren Ben ile tüm günü birlikte geçirmiş ve ayrılma zamanı gelince beklenmedik bir anlaşma yapmışlardı. Telefonlaşmayacak ve sosyal medyadan takipleşmeyecekler, kısaca hiçbir iletişime girmeyeceklerdi. Her sene 9 Kasım’da aynı yer ve saatte buluşacaklardı. Yaşayacakları bu ilişki yazar olan Ben’e ilham olmuş ve Fallon’a yaşadıklarını kitap olarak yazma sözü vermişti.
Kitabımız sadece senenin bir gününü yani 9 Kasım’daki buluşmalarını anlatıyor. Karakterlerin hayatlarındaki değişimler ve her sene birbirlerine duydukları özlem ile ilerlerken, hikaye birden gizemli bir hal alıyor ve tüm bilinenleri sorgulamaya başlıyorsunuz. Gizemini ve olayların birbirine bağlanış şeklini sevdim ama bazı yerler “Yok artık! Bu kadarı da çok fazla” dedirtti. Yanlış anlaşılmarın ya da affetmelerin de bir dozu olmalı diye düşünüyorum. Genel olarak severek okuduğum, özellikle karakterlerini çok sevdiğim bir kitap oldu.
Geçmişin ağırlığıyla yaşamaya çalışan bir yazar ile güvensizliklerin esiri olmuş eski bir oyuncunun sıra dışı aşkı. Keyifli okumalar…
Yine çoğu kişinin sevmediği bir
Colleen Hoover kitabına bayılmış bulunmaktayım. Kitabın ilk yarısına çokça kalp gözlerle ayılıp çokça kalp gözlerle bayıldım. İkinci yarısında ise göz yaşım pıt ile gözler şelale kıvamındaydım.
Bazen ifade özgürlüğümün emoji dünyasında sıkışıp kalması beni baya ürkütüyor ama içimdeki kelimeler böyle akmak istiyorsada yapacak birşey yok, çağımızın getirileri der susarım.;))
Evet nerde kalmıştım, kitaptaki ana karakterler olan Ben ve Fallon yaşlarının çok üstünde bir olgunluğa ve algıya, ne yazık ki 
Friedrich Nietzsche nin de dediği gibi "seni öldürmeyen şey güçlendirir." tecrübesiyle sahip olmak zorunda kalmışlar. İkisine de çok bayıldım, iksine de çok üzüldüm, ikisine de çok güldüm, ikisine de çok ağladım, ikisini de çok sevdim ve aşklarına çok ama çok inandım. Yani yine herzaman ki bildiğimiz CoHo sendromuna maruz kaldım. Bence CoHo nun kitaplarını okurken hissedilen keyifli kırgınlık durumunu net bir şekilde ifade edebilmek için #CoHosymptom hashtagı kesinlikle kullanılmalı. Yine konudan saptım neyse, Ben'e kızılan kısımlar olmuş ama ben çok takılmadım o konuya sonuçta sadece o tarz konuları içeren nice kitaplar gördü bu gözler. O yüzdendir ki hiç kızamadım ballı çöreğime, felek ve CoHo zaten yerden yere vurmuş çocuğu düşene bir tekmede ben mi vurayım yani, yo asla nolmaz nolamaz.:))
Kısaca kitabı çok sevdim, pek sevdim, baya deli sevdim. Gelecekte geçen bir ekstra 9 Kasım daha okusaydım işte o zaman puan olarak belki dokuz, hatta on, kesin oniki bile verebilirdim.♡
Colleen Hoover kitabına bayılmış bulunmaktayım. Kitabın ilk yarısına çokça kalp gözlerle ayılıp çokça kalp gözlerle bayıldım. İkinci yarısında ise göz yaşım pıt ile gözler şelale kıvamındaydım.
Bazen ifade özgürlüğümün emoji dünyasında sıkışıp kalması beni baya ürkütüyor ama içimdeki kelimeler böyle akmak istiyorsada yapacak birşey yok, çağımızın getirileri der susarım.;))
Evet nerde kalmıştım, kitaptaki ana karakterler olan Ben ve Fallon yaşlarının çok üstünde bir olgunluğa ve algıya, ne yazık ki Friedrich Nietzsche nin de dediği gibi "seni öldürmeyen şey güçlendirir." tecrübesiyle sahip olmak zorunda kalmışlar. İkisine de çok bayıldım, iksine de çok üzüldüm, ikisine de çok güldüm, ikisine de çok ağladım, ikisini de çok sevdim ve aşklarına çok ama çok inandım. Yani yine herzaman ki bildiğimiz CoHo sendromuna maruz kaldım. Bence CoHo nun kitaplarını okurken hissedilen keyifli kırgınlık durumunu net bir şekilde ifade edebilmek için #CoHosymptom hashtagı kesinlikle kullanılmalı. Yine konudan saptım neyse, Ben'e kızılan kısımlar olmuş ama ben çok takılmadım o konuya sonuçta sadece o tarz konuları içeren nice kitaplar gördü bu gözler. O yüzdendir ki hiç kızamadım ballı çöreğime, felek ve CoHo zaten yerden yere vurmuş çocuğu düşene bir tekmede ben mi vurayım yani, yo asla nolmaz nolamaz.:))
Kısaca kitabı çok sevdim, pek sevdim, baya deli sevdim. Gelecekte geçen bir ekstra 9 Kasım daha okusaydım işte o zaman puan olarak belki dokuz, hatta on, kesin oniki bile verebilirdim.♡
Beş buçuktan altı1000Kitap
Sevgili okurlar, Katarsis’in bu haftaki bölümünde Fallon ve Ben’i ağırlıyoruz.
Fallon, 16 yaşında yıldızı parlayan oyunculuk kariyerinin başındayken evinde çıkan yangın sebebiyle yüzünde ve vücudunda yanıklar oluşur. Kariyerine veda etmek ve yanıklarının getirdiği depresyonla hayatına devam etmektedir. New York’a taşınacağının haberini vermek üzere babasıyla buluştuğu gün, hiç tanımadığı bir erkek ona dikkatlice bakarak kalbinin yeniden atmasını sağlar. Üstelik, babasıyla zor bir konuşmanın ortasındayken masalarına gelerek Fallon’ın erkek arkadaşıymış gibi davranır.
Tam da ülkeyi terk edeceği gün kendini böylesine derinden etkileyen bir erkekle tanışması kaderin eşek şakası gibi gelse de Fallon, kendisi için çizdiği yoldan vazgeçmeyecek ve Ben’le beraber yeni bir yol çizecektir. Bakalım bu yol onları nereye götürecek?
Yeşilçam draması tadında, tipik bir Colleen Hoover kitabıydı. Karakterler arasında bağ kuramadım, akıcılıkta da bir tutukluk var gibiydi. Bundan sonra ilgimi çekmediği sürece bu yazardan kitap okumayı düşünmüyorum.
Evetttt,benim belalım yazarım son çıkan kitabıyla geldim.Colleen ile aramda nefret ~aşk(!) ilişkisi var biraz.Aslında sevmiyorum genel olarak kitaplarını,kurgularını sevsem de hep eleştireceğim
Yine sinir bozdun, Ama iyi bağladın..Kitap Yorumu
Puan vermedi·324 syf.·
2024 235. kitabı
Her defasında okumayacağım diye sonrasında bir şekilde okuduğum bir yazar bu kadın.
Kurguları gerçek hayattan alınma kurgular sadece o konuları gerçekten çok iyi romantize edebiliyor bu konuda ciddi anlamda bir yeteneği var ama yazdığı konular o kadar sinirimi bozuyor ki. Asla sevmiyorum yazarı.
Bu kitabı bir önceki kitabı olan kusursuz aşk yoktur kitabından daha çok sevdim. Buradaki olaylar biraz daha gençlik aşkı şeklindeydi belki de ondan dolayı. Erkek karakteri gerçekten çok sevdim kızımız da yaşadıklarına rağmen gayet iyiydi.
Kitabın ortalarına doğru gerçekleşen bir olay vardı ve bu olay bence olmasa da olurdu yani bu yazarın ne olursa olsun tam çiftlerini kavuşturduktan sonra ayırmak için böyle saçma sapan şeyler yazmasına gerçekten çok sinir oluyorum. Yani ne gerek vardı okurken de çok sorguladım şu anda da üzerine düşününce hâlâ sorguluyorum böyle bir şeye gerçekten ne gerek vardı. Olay Spoiler olacağı için yazmıyorum konusu da zaten arka kapağında yazdığı gibi o yüzden konusundan bahsetmeme de gerek yok ama ciddi anlamda sinir bozucu.
Kitabın sonuna doğru olayların geldiği nokta çok güzel işlenmişti ve her şey çok güzel bağlanmıştı o açıdan gerçekten sevdim ama kitabın ortasında olan olayı asla atlatamıyorum.
Bu kadını ısrarla neden okuduğumu gerçekten bilmiyorum ve ciddi anlamda nefret ve tutku ilişkisi var aramızda…
Yazar Hakkında
Colleen HooverYazar · 32 kitap
Colleen Hoover, New York Times'ın en çok satan yazarlarından biri. Hoover'ın romanları, yeni yetişkin ve genç yetişkin kategorilere girer.
Hoover, ilk romanı Slammed'i (Çarpılma) Ocak 2012'de yayınladı. O zamandan beri, bütün uzun metraj romanları New York Times'ın En Çok Satanları oldu.
Colleen Hoover, ABC News Nightline ve CBS This Morning'de yer aldı.
