Yazar:
Ursula K. Le Guin
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
211
Basım Tarihi:
2003
İlk Yayın Tarihi:
2001
Yayınevi:
Ace Books
Orijinal Adı:
The Other Wind
ISBN:
9780441011254
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Öteki Rüzgar – Ursula K. Le Guin
Roke Adası’nın, Roke Büyücülük Okulu’nun ve diyarın başbüyücüsü Çevik Atmaca artık istirahate çekilmiştir. Kral Lebannen uzun yıllardır barış içinde hüküm sürmekte, Yerdeniz’de görünürde bir sükûnet hâkimdir. Her şey yerli yerindedir; fakat denge hâlâ tamamlanmamıştır.
Ged’in karısı Tehanu ve kızı Therru, Lebannen’e hüküm sürmede yardımcı olmak üzere Havnor’a gitmiş; Ged ise Gont Dağı’nda, büyüsüz ama bilge bir sessizlik içinde yaşamaktadır. Kötü büyücü Kuğu’nun ölümlüler diyarından açtığı kapı kapatılmıştır. Ged büyük bedeller ödemiş ve kendi içine çekilmiştir. Ancak Kızılağaç adlı bir misafirin gelişi, kapanmış sanılan bir meselenin aslında yarım kaldığını gün yüzüne çıkarır.
Diyarın gerçek dengesinin yerine oturması için bir yüzleşme şarttır. Bu yüzleşme yalnızca insanlar arasında değildir; ejderha ruhlarıyla, Batı’nın hâkimi Ejderha ve soyuyla, büyücülerle ve ölümlülerle olacaktır. Çünkü Yerdeniz’de barış, ancak herkes evreni hakkıyla paylaştığında mümkündür.
Bu barış kolay değildir. Bir kapının kapanması yetmez; öteki diyarın da anlaşılması gerekir. Ölümle yaşam arasındaki sınır, korkuyla bilgelik arasındaki çizgi yeniden düşünülmelidir. Yüzleşme tamamlandığında ise Yerdeniz evreni huzura ve sükûnete bir adım daha yaklaşacaktır.
Yerdeniz serisinin son kitabı olan Öteki Rüzgar, serinin altıncı eseridir. Ursula K. Le Guin bu kitapta en baştan beri ördüğü anlatıyı tamamlar. Boşlukları doldurur, bilinen kahramanların bilinmeyen yönlerini aydınlatır ve finale yakışır yeni karakterler ekler. Özellikle kadınlar ve ejderhalar üzerinden kurulan denge meselesi, bu son kitapta daha berrak bir hâl alır.
Öteki Rüzgar; sevginin, ölümün, gücün ve masumiyetin kitabıdır. Kadınların, ejderhaların ve insanın sonsuz evrendeki yerini arayışının
Öteki Rüzgâr, klasik bir fantastik finalden çok daha fazlası; hatta belki de serinin en “fantastik olmayan” kitabı. Çünkü burada ejderhalar, büyüler ya da yolculuklar birer araç — asıl mesele insanın ölümle kurduğu ilişki.
Hikâyenin merkezine bir kriz yerleştiriyor:
Dünya ile ölüm arasındaki denge bozulmuş. Ama bu bir “kötü karakter” yüzünden değil. Tam tersine, insanın en tanıdık arzusu yüzünden: ölümsüzlük isteği.
Çünkü şunu fark ediyorsun:
İnsanlar ölümü yenmek isterken, aslında yaşamın kendisini de bozmuş.
Karakterlere serinin sonunda veda ederken görüyorsun ki; Ged artık bir kahraman değil — ve bu harika. Onu güçlü yapan şey büyüsü değil, kabullenişi. Bu, fantastik edebiyatta nadir görülen bir olgunluk. Tehanu ise kitabın en şiirsel tarafı.Ne tam insan ne tam ejderha… O, sınırların anlamsızlaştığı bir varoluş hali. Ve belki de bu yüzden kitapta en “gerçek” olan o. Kızılağaç’ın huzursuzluğu, kitabın kalp atışı gibi. Okurken sanki onun rüyalarını sen görüyorsun.
Herkesin “bayılacağı” bir final değil. Eğer okur olarak “olay” değil “anlam” arıyorsan, bu kitap seni çok derinden yakalar. Ama sadece macera bekleyen biriysen, biraz uzak hissedebilirsin.
Öteki Rüzgâr Ursula K. Le Guin
Öteki Rüzgâr Ursula K. Le Guin
Puan vermedi·230 syf.·
2021 72. kitabı
Yerdeniz Dünyası altıncı ve son kitap
Beşinci kitabın son hikayesinin devamı gibi başlıyor. Son hikayede İrianalı ejderha oluyor ve aradan bir kaç yıl geçtikten sonra Tamirci olan ve eşini kaybeden Kızılağaç rüyasında ölüler diyarına giderek eşini bulduktan sonra her gece gördüğü kabuslar sebebi ile yolculuğa başlar. Önce Roke sonra Ged'in yanına Gont adas, sonra Havnor,a gider.
Son kitapta böyle bitti.
Yerdeniz kocaman bir dünya Le Guin çok iyi oluşturmuş. Yerdeniz dünyasında Hardca Kargca var bir de kadim dil var. Kadim dil ejderha dili ve büyü dili. Çok uzun zaman önce insanlar ve ejderhalar aynı ırktanmış, sonradan ayrılmışlar biri özgürlüğü bir de toprağı seçmişler.
Öteki RüzgarEdebiyat
Herkese Merhaba <3
Bugün Yerdeniz serisinin son kitabı Öteki Rüzgar’la geldim <3
Konusundan kısaca bahsetmem gerekirse;
Yeni bir karakter olan Kızılağaç ve rüyaları ile başladığımız hikaye ejderhaların yıllar önceki anlaşmayı delip insanların yaşam alanlarına saldırmasıyla devam ediyor.
Kral Lebannen Yerdeniz’deki barışı ve huzuru korumak adına Tenar ve Tehanu’dan yardım alarak ejderhalarla bir anlaşma yolu bulmak üzere Roke adasındaki koruya gitmek için yola çıkar. Bu yolda onlara Karg Prensesi, İrialı, Kızılağaç ve büyücülerde eşlik eder.
SPOİLER İÇERİR !!!
Herkesin kaderinin belirlendiği bir son olmuş. Diğer kitaplardaki soru işaretleri bu kitapta netliğe kavuşmuş. Tehanu’nun sonunun ne olacağını hep merak etmiştim mesela… Önceki kitaplardan bildiğimiz gibi ejderha Kalessin ona kızım demişti… Tehanu’da son kitapta bunun hakkını vermiş diye düşünüyorum…
Kızılağaç yeni bir karakter olmasına rağmen eğreti durmamış hatta hayat hikayesi de çok üzücüydü bence…
Ged’in yokluğunu bu kitapta çok hissettim… Diğer kitaplardan bildiğimiz gibi tüm gücünü Yerdeniz’i kurtarmak için harcadığı için artık bir büyücü değildi. Normal bir insan gibi Tenar ile Ogion’un evinde yaşıyordu. Sanırım gücünü kaybettikten sonra onu tekrar yaşama bağlayanda Tenar’ın aşkı oldu…
Tenar benim seri boyunca en sevdiğim karakterlerden biriydi onun hikayesinin devam etmesi beni çok mutlu etmişti. Son kitapta da yanında olmamasına rağmen Ged’e olan aşkı ona duyduğu özlemi bir kez daha hissettim.
Tüm seriyi bitirdiğim için hem mutluluk hemde ufak bir üzüntü içerisindeyim. Ursula ile tanışmak isteyip nerden başlayacağını bilemeyen okurlara Yerdeniz’i kalpten öneriyorum… <3
OKUYUN OKUTUN
Kitapla Kalın
Sevgiler <3
10/10
2022 32. kitabı
Çok beğendiğim serinin, çok beğendiğim son kitabı...
Ursula K LeGuin de benim gibi seriyi çok beğenmiş olacak ki üçleme olarak başlayıp altıncı kitapla bitirmiş.
Çok güzeldi, mutlu eden bir sondu ama keşke bitmeseydi.
Birçok fantastik esere ilham olmuş bir seri, iyi ki rastgele alıp okudum ilk kitabı ve ağzımda bu tadı bırakan seriyi hayatıma kattım. Okuyun, okutun.
Yerdeniz’in son kitabıyla seriye veda etmeye geldim. Yazarla Sürgün Gezegeni ile tanışmış ve yolculuğumuz Yerdeniz ile devam etmişti. Tolkien’in kapılarını açtığı fantastik dünyaya Ursula’nın da katkısı olmuş. Fantastik edebiyatın enlerinden biri Yerdeniz…
Son kitap adı gibi “öteki rüzgar”dı. Bahçede okurken hafif serin bir rüzgâra teslim oldum ben de. Yerdeniz’e rüzgârlı bir yolculuğumuz oldu…
Yepyeni karakterler bizlere eşlik ederken Ged’in, Tenar’ın, Tehanu’un ve Kral Lebannen’in bilmediğimiz yönlerini de keşfediyoruz. Ged keçilerini otlatırken herkes Havnor’da buluşuyor. Mühim bir konu için bir araya gelen önemli ve önemsiz herkesin başı dertte: Ejderhalar ve insanlar savaştalar mı yoksa barışta mı? Yaşam ve ölüm üzerine karmaşık ama içten bir kurguyla ilerleyen kitap beş bölümden oluşuyor. Arka fonda esen rüzgâr ise bazen hafif bazen de şiddetliydi…
Yeni hikayeler ve kişiler eklense de favorim hep Ged ve Tenar’ın öyküsü olacak.
10/10
Beğendi
·2021 21. kitabı
Canım Ursulaaa
Seriyi bitirmiş bulunmaktayım. Ne güzel yazmışsın. Bu dünyadan sıyrılıp YERDENİZ evreninde çok güzel bir yolculuk yaptırdın bana.
Ursula K. Le Guin ile Karanlığın Sol Eli kitabı ile tanışmıştım. O zamanda Kış Gezegeninde güzel bir yolculuk yapmıştım.
Bilim kurgu ve fantastik tarzda ününü tüm dünyaya duyurmuş muazzam bir yazar.
Yerdeniz serisi fantastik tarzda yazılmış 6 kitaptan oluşuyor. Serinin her kitabında farklı bir tema işliyor ve eşsiz ufuklara götürüyor sizi.
Eğer bu dünyadan sıyrılıp fantastik bir yolculuğa çıkmak istiyorsanız mutlaka okumalısınız.
"Bomboş gökyüzünde uçarken parlar atmaca."
Bu yazı Çevik Atmaca'ya bir veda...
Yerdeniz Büyücüsü'nü elime alalı tam 6 sene geçti. Çok uzun bir yolumuz oldu beraber. Her bitirdiğim kitapla ondan bir süreliğine ayrıldım. Çünkü veda etmek istemedim.
Artık geri dönecek bir kitabım kalmadı. Yerdeniz öteki rüzgarda uçuyor, ben topraktayım.
Okuduğum tüm kitaplar içinde bana Yerdeniz serisi kadar huzur vereni olmadı. O kadar yalın, o kadar büyülüydü ki... Bir gün gözümü açtığımda uyanmak istediğim diyar da bu yüzden yıllardır hiç değişmedi.
Öteki Rüzgar'la beraber artık her şey tamamlandı. Hiçbir soru işaretim, hiçbir memnuniyetsizliğim yok. Bir hikaye ancak bu kadar doğru sonlanabilirdi. Tüm karakterleri daha yakından tanıdım. Hepsinin olay örgüsüne olan katkısı muazzamdı. Bu kitapla beraber yeni tanıdığımız karakterler çok iyi yazılmıştı. Kızılağaç da, prenses de, büyücüler de hepsi ayrı bir serinin başrolü olabilirdi. Ursula K. Le Guin'in kişi yaratmadaki ustalığı beni yine hayran bıraktı.
Hem bu kadar sade hem bu kadar sanatsal bir yazım dili çok az yazarda karşıma çıkıyor. Dünyadan böylesine yetenekli bir sanatçı geçtiği ve biz de onun kaleminden böyle eserler okuyabildiğimiz için çok şanslıyız.
Bu kitapla beraber ejderhalar ve insanlar arasındaki ilişkiyi derinlemesine öğrendim. Karg'ı, Paln'ı, kültürlerini daha iyi tanıdım. Dünyanın en büyük insanları arasında bir köylünün daha büyük olabileceğini gördüm. İki diyarın tek diyar olması, bir artı birin bazen bir etmesinin hiç de şaşırtıcı olmadığını fark ettim.
Artık Yerdeniz'e veda ediyorum. Seni tüm kitaplardan daha çok seviyorum.
Ged'i, Tenar'ı, Lebannen'i, Tehanu'yu çok özleyeceğim.
Lebannen'in Tenar'a söylediği şarkıyı söylüyorum ben de.
"Yüreğimin neşesi, hür ol..."
Yazar bu kitabında kaldığı yerden devam ediyor hikâyesine, ama bir yandan da, en başından başlıyor ; Öteki Rüzgar' da yeni karakterler ile tanışırken, bildiğimiz tanıdığımız karakterlerinde bilmediğimiz yönleri ile karşılaşıyoruz. Le Guin'in aşina olanı yabancı, olağan olanı olağanüstü kılan yazarlık gücü sayesinde büyü, büyücülük, sonsuzluk üzerine yaşam ve ölüm üzerine yine harika bir yolculuğa çıkarıyor okuyucuyu...
Diğer kitaplarda da olduğu gibi bu kitapta da sorgulatıyor okuyucuya kendini, yaşamın değerini, ölüm gerçeğini, en çok da İnsanlığını
Ne kadar İnsan'ız???
Tüm Yaratılmış'lara ne kadar saygılıyız?
Hakikat nedir, ne kadarını biliyoruz? Bildiğimizi mi zannediyoruz?
Son kitabı bitirdiğime göre artık incelememi yapabilirim.
Seriyi hiç sevmedim neden bilmiyorum ama bir türlü hikâyenin içine giremedim,kendimi oralara ait hissedemedim.Rengi,kokusu,ışığı olmayan bir ortamda gibi hissettim kendimi sürekli.Çok zorlanarak okuduğum bir seri oldu.Bir sonraki sayfayı heyecanla değil de bitirmeme ne kadar kaldı düşüncesiyle çevirdim.Yarım bırakmakla devam etmek arasında gittim geldim sürekli.Okumamın zamanı mı değildi bilemiyorum bir daha şans verir miyim onu da bilemiyorum.İlk kitap diğer 5 kitaba nazaran biraz daha iyi gibiydi yani bana göre kötünün iyisi.
Çok büyük hevesle aldım seriyi ve bu duygularla okuyup bitirdiğim için de çok üzgünüm.
Yazar Hakkında
Ursula K. Le GuinYazar · 71 kitap
Ursula Kroeber Le Guin (d. 21 Ekim 1929) ABD'li yazar. Bilim kurgu ve fantezi edebiyatının en önemli yazarlarından kabul edilen Le Guin, bu alanlardaki eserlerinin yanı sıra şiir, tiyatro, çocuk ve genç edebiyatı alanlarında da yazar ve çevirmen olarak katkıda bulunmaktadır. İlk romanı 1966 yılında yayımlanan Le Guin'in eserlerinde ağırlıklı olarak Jung'un, taoizimin, varoluşçuluğun ve yunan mitolojisinin etkileri görülmektedir. Yazar, başta Hugo ve Nebula olmak üzere pek çok ödülün sahibidir.
Yaşamı
Ursula Kroeber, ABD'nin Kaliforniya eyaletinde 1929 yılında dünyaya geldi. Antropolog bir babayla (Alfred Kroeber) psikolog ve yazar bir annenin (Theodora Kroeber) kızıdır. İsmini doğum tarihi olan Azize Ursula Günü'nden aldı. Ebeveynleri tarafından üç erkek kardeşi ile beraber kültürel çeşitlilik fikrinin hakim olduğu bir ev ortamında yetiştirildi. Massachusetts-Radcliffe College’da lisans eğitimini tamamladıktan sonra Columbia Üniversitesi'ni bitirdi ve yüksek lisansını “Fransa ve İtalya’da Orta Çağ ve Rönesans Dönemi Edebiyatı” üzerine yaptı. 1951’de tarihçi Charles A. Le Guin ile evlendi. Üç çocuk ve dört torun sahibi oldu. Le Guin 22 Ocak 2018'de Portland'daki evinde 88 yaşında öldü.
Edebiyat hayatı
Bilimkurgu türünde yazmaya 1960'li yıllarda başladı. İlk öyküsü 1962’de yayınlandı. Pek çok üniversitede ders verdi, çeviri, derleme ve makaleleri yayınlandı. Le Guin, 1969'da yazmış olduğu "Karanlığın Sol Eli" adlı romanıyla bilimkurgu dünyasının iki büyük ödülü olan Hugo ve Nebula ödüllerini aldıktan sonra ün kazanmıştır. Ayrıca, 1974'te yazmış olduğu ütopik bilimkurgu romanı Mülksüzler ile 1975'de yine Hugo ve Nebula ödüllerini almıştır. Bilimkurgu ve fantastik kurgunun yanı sıra şiir ve çocuk kitapları da bulunmaktadır.
LeGuin, teknolojik gelişmelerin değil, politika, toplumbilim ve psikolojinin öne çıktığı ve alternatif toplum biçimlerinin sorgulandığı bilimkurgu yaklaşımının en önemli temsilcilerindendir.
Eserleri arasında özellikle Yerdeniz Üçlemesi ve buna sonradan eklenen dördüncü, beşinci ve altıncı kitapla çok ciddi hayran kitlesine ulaşmıştır. Bu serinin 3. romanı olan "En Uzak Sahil" (The Farthest Shore) kitabıyla 1973 yılında Çocuk Kitapları için verilen ABD milli ödülü (National Book Award) kazanmıştır. 1990 yılında yeniden Nebula ödülünü Tehanu ile kazanmıştır.
Ana temaları
Temel feminist teoreme oldukça hakim olan Le Guin yazılarında teorisini gizlice vererek erkek okuru rahatsız etmez ve teoriyi okuyucuya gizlice zerk eder. Anarşist eğilimli ya da anaerkil toplumlar yaratmaktan çekinmez. Zaten hayatı boyunca asice hareket etmiştir. Kadınlar, Rüyalar, Ejderhalar adlı makale denemesinde, bir yazısında zamanında Playboy dergisinde bile yazdığını söylemektedir. Pek çok okuru için bilge bir kadın tiplemesi olan LeGuin Ged (Çevik Atmaca) karakteri ile de pek çok okurun kişiliğine etki etmiştir. Yüzüklerin Efendisindeki bilge ve ilk yaratılanGandalf'ın aksine (Gandalf Tolkien mitosunda ilk yaratılan ve kutsal olan maiardandır. Bkz. Güç Yüzüklerine Dair adlı Tolkien kitabı) LeGuin'in baş kahramanı Ged Gontlu bir keçi çobanı olarak başlayıp Roke adası büyücülerinin en büyüklerinden olmuştur. Yeraltı tanrılarının başrahibesi Tenar ise sıradan bir kadın olmayı tercih ederek kendini bulmuştur. LeGuin'in her kahramanı, her romanı bir süreç, bir değişim anlatır. Bilgeliği ve büyümeyi değişmekten korkmamakta bulur.
Le Guin'in karakterleri basma kalıp kahramanlardan uzaktır. Genç mükemmel kadın ve erkekler yaratmayan yazarın kahramaları genellikle yaşlı adamlar veya koca karılar, cılız, sakat veya tecavüze uğramış ve intikam peşinde koşamayacak kadar çaresiz çocuklardan oluşmaktadır. Bu haliyle Le Guin romanları çaresizliği, yaşama cesaretini vurgulayan mütevazi görünümlü gizli bir romantizim barındırmaktadır. Oldukça sık kölelikten bahseder. Öncelikle köleliği tüm şatafatlı sembollerinden arındırır. Köleleri, bir kölenin yalın ve itirazsız, itaatkar dünyasında her hangi bir şeyi sorgulama yeteneğinden yoksun insanlardır. İsyandan bahseder, ama yanlışlıkla köle sıfatı taşıyan soylu kurtarıcılardan yoksundur hikâyeleri. Kadınlık ve erkeklik, çocukluk ve erişkinlik, kölelik ve sahiplik gibi zıtlıklara vurgu yapmaktadır. Le Guin yalın ama şiddet dolu bir evreni yansıtır. Şiddeti adlandırmaktan çekinmez. Özgürlük ve cesaret dolu bir dili vardır.
Daha fazla bilgi için: tr.wikipedia.org/wiki/Ursula_K._...
