Yazar:
Osho
Çevirmen:
Ayhan Semih Koç
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
216
Basım Tarihi:
Ekim 2021
Yayınevi:
Butik Yayınları
Orijinal Adı:
Intimacy
ISBN:
9786258471007
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
"Ve hepimiz yabancıyız; kimse
kimseyi tanımıyor. Kendimize bile yabancıyız çünkü kim olduğumuzu bilmiyoruz."
Kitabı okurken, sakinleştirici, dinginleştirici bir etkisi var. Okurken sıkılmıyorsun aksine ferahlamış hissediyorsun, bazı şeylerin farkına varıyorsun. Kendinizi ve çevrenizi sevmeyi, güvenmeyi. Saf katıksız kendiniz olma yolunu gösteriyor. Biraz meditasyon tadında. Kendi benliğinizin daha farkına varmanızı sağlıyor biraz da. İki kişi arasındaki sevgi köprüsünün nasıl kurulması gerektiğiyle ilgili de bilgiler var. Hiç ummadığınız bazı şaşırtıcı gerçekler de var içinde. Okurken dinginleşmek, her şeyden kopmak sadece kendi varlığınızın arayışına bir parça katkıda bulunabilmek için güzel bir kitap.Tavsiye ederim. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dilerim...
Osho, bu kitapta “yakınlık” kavramını sadece romantik ilişkiler üzerinden değil, insan olma hali üzerinden ele alıyor.Gerçek yakınlığın, önce kendine güvenmekten ve kendinle barışmaktan geçtiğini söylüyor.
Birine güvenmek, birine yaklaşmak veya birini sevmek hepsi, önce kendi içindeki güveni bulmakla mümkün.
Ona göre çoğu insan sevgiye hazır değil çünkü kendiyle yakın olmayı bilmiyor.
Kendine güvenmeyen, kendiyle barışık olmayan biri başkasına da gerçek anlamda yaklaşamaz.
Yakınlık bir risk, bir teslimiyet halidir; ama aynı zamanda özgürlüğün en saf biçimidir.
Osho kitabın birçok yerinde şu temaları işliyor
• “Kendine güvenmeden sevgiye giremezsin.”
• “Yakınlık, maskelerin düştüğü yerdir.”
• “Gerçek güven, başkasına değil, varoluşun akışına duyulan güvendir.”
Nedir bu?
Bugüne kadar bu kadar okunan ve tanınan bir isme artık yabancı kalmamalıyım diyerek bir giriş yapayım dedim. Kişinin kendisine dair merakım halen devam etmekle birlikte kitap bu merakıma en ufak bir katkı sağlamadı. Tüm müritlerinden özür dileyerek kitabı beğenemediğimi söylemek isterim. Yani sadece beğenmedim değil, hakikaten beğenmek için çok çaba sarf ettim ancak bir türlü beğenmeyi başaramadım. Ezbere yazılmış bir eleştiri olmadığını da kanıtlamak üzere bunun birkaç temel sebebini sıralamak isterim:
1. Kitap olarak yazılmamış ve bunu kötü şekilde anlıyorsunuz. Yani kitap aslında konuşmaların yazıya dökülmüş hali ancak yine de bir konuşma yazıya dökülüyor ve hatta kitaplaştırılıyorsa bunun çok daha özenli yapılması, konu bütünlüğünün ve derinliğinin önemsenmesi gerekirdi diye düşünüyorum. Mesele çevirmenle alakalı değil bence, kitap olarak derlenen kısımlarda bütünlük yok.
2. Çoğu zaman fikirlerin birbiriyle çelişkiye düştüğünü hissettim. Net bir anlatım yok, meramı tam olarak anlayamıyorsun çoğu zaman.
3. Çok fazla tekrar var, aynı cümle 3 sayfa içinde belki 10 defa tekrarlanıyor.
4.Konu başlıkları ile içerikler çok büyük oranda örtüşmüyor, mesela tepki ve cevap arasındaki farka dayanan bir başlık var. Girişi de şahane, diyor ki tepkinin merkezi geçmiştir, cevabın merkezi şu an. Aaa diyorsun çok iyi manşet, sadece bu cümleyi bile okuyunca akıldan bir sürü fikir, hatıra vs geçiyor. Sonra okumaya devam edince diyorsun ki e ne alaka yani?
5. Özellikle sonlara doğru abi ne anlatıyon sen gibi bi hisse kapıldım. Sanki 300 kişilik bi anfide ders anlatma yeteneği 0 bir hocadan ders dinlerken bi yerden sonra gözlerin netliği kaybeder ve sesleri de uğultu halinde duymaya başlarsın ya. Tam olarak bu hisle bitirdim kitabı.
Ama bitirebildiğim ve yarım bırakmadığım için
Çoğunlukla batı felsefesi okuyan biri olarak doğu ile ilgili bir eser elime geçip okuduğumda aradaki farkı net bir şekilde görüyorum . Bu kitaptada batının bireyselliğinin aksine insan ilişkilerinde yakınlığın öneminden bahsediyor . Tamamen katılmasam bazı söylemleri gerçekçi bulmayıp populist bulsamda yer yer güzel notlar çıkardığım bir kitap oldu .
Not : Kitap Osho'nun söyleşilerinden derlenmiş.
Not : Osho ile ilgili bir belgesel varmış yeni haberim oldu . Bu belgeselde Oshonun anlattıkları ile alakası olmadığını anlatıyormuş . İzleyip bunu incelemeyi güncelleyeceğim.
Herkes yakınlık istiyor; herkes yakınlıktan korkuyorİnsan ve Toplum
"Ve hepimiz yabancıyız; kimse
kimseyi tanımıyor. Kendimize bile yabancıyız çünkü kim olduğumuzu bilmiyoruz."
Kitabı okurken, sakinleştirici, dinginleştirici bir etkisi var. Okurken sıkılmıyorsun aksine ferahlamış hissediyorsun, bazı şeylerin farkına varıyorsun. Kendinizi ve çevrenizi sevmeyi, güvenmeyi. Saf katıksız kendiniz olma yolunu gösteriyor. Biraz meditasyon tadında. Kendi benliğinizin daha farkına varmanızı sağlıyor biraz da. İki kişi arasındaki sevgi köprüsünün nasıl kurulması gerektiğiyle ilgili de bilgiler var. Hiç ummadığınız bazı şaşırtıcı gerçekler de var içinde. Okurken dinginleşmek, her şeyden kopmak sadece kendi varlığınızın arayışına bir parça katkıda bulunabilmek için güzel bir kitap.Tavsiye ederim. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dilerim...
"Nietzche diyor ki, "Mutlu bir adam olduğumu sanmayın. Gözyaşlarımı gizlemek için gülümsüyorum. Gözyaşlarımı engellemek için gülümsemek ile meşgulüm. Gülumsemedigim anda gözyaşları akin edebilir."
Yakınlık başka bir boyuttur. Diğerinin senin içine girmesine izin vermektir, seni senin gördüğün gibi görmesine izin vermek; diğerinin seni senin içinden görmesine izin vermek, bir insanı varlığının en derin noktasına davet etmek. Modern dünyada yakınlık giderek kayboluyor. Sevgililer bile yakın değil. Dostluk sadece bir kelime artık, giderek kayboluyor. Neden? Çünkü paylaşacak bir şey yok. İçindeki yoksulluğu kim göstermek ister? İnsanlar rol yapma derdinde: "Ben varlıklıyım, ben oraya ulaştım, ne yaptığımı biliyorum, nereye gittiğimi biliyorum." Eğer sen yakın olmaya hazırsan, karşındakinin yakın olmasına da yol açabilirsin. Senin açıklığın, onun açık olmasını kolaylaştırır. Senin içtenliğin, onun içtenliğine, masumluğuna, güvenine, sevgisine, açıklığına izin verir. Sen olmasan, bu evrenin şiirinde, güzelliğinde bir şeyler eksik kalır. Bir şarkı, bir nota eksik kalır, bir boşluk olur; hiç kimse sana bunu söylemedi...
Olmadı osho
Bu kitabı bitirdikten hemen sonra wild wild country belgeselini izledim ve bir daha osho okuyamayacağım sonucuna vardım. Yazdıkları ve yaşantısı arasında bu denli korkunç bir fark olması insanları özgürlük adı altında kendi varlığına bağlama ve kendine şükran duydurması kendine sempatizan yaratması gerçekten akıl almazdı.
Önsöz
Nexflix'in Vahşi Kırlar Belgeseli'nde altı bölüm boyunca yerden yere vurduğu (bkz. manipülasyon) Osho'nun, okuduğum kitapları arasında iyilerden biri "Yakınlık". Bir insanı yargılamadan önce kendisini de dinlemek gerekir. Ben de Netflix'in belgeselini izledikten sonra öyle yaptım,Osho'nun kitaplarını aldım ve iyi ki öyle yapmışım. İlk aldığım kitap "Sessizlik" ten sonra 45 kitabını daha zevkle okudum ve okumaya devam ediyorum.
Oldukça piyasa görünen bu isim hakkında konuşanlar genelde tek bir kitabını bile okumayanlardan oluşuyor.Eğer Osho hakkında seks gurusu ve dolandırıcı etiketlerinden kurtulduysanız (bkz önyargı) Osho' nun dünyasına hoş geldiniz.
Kitap Hakkında "Yakınlık"
Osho birçok konuya değinirken sizi ilgilendirmeyebilir ama tek bir cümlesi bir kitaba bedel olabilir. Bu kitapta da birçok konuya değiniliyor.
Kısaca konular şu şekilde yer alıyor: Güzel ve değerli olan şey: an. Zirvedeki güzelliğin bir anı,Tanrı ile ticaret ilişkisi ,yoğun yaşamak,bütün sonsuzluğu şimdide yaşamak,varlığının en derin noktasına davet,dokunuşun önemi,korkak bir eylem :kendini yavaş yavaş öldürmek,bir ihtiyaç olarak değil bir paylaşım olarak sevgi ,gereklilik olmadan,bağımlı olmayan sevgi,herkesin peşinde olduğu şey :almak, sebep yokken mutlu olabilmek,ilişkinin birbirine yapışması,takılan maskelerle iki sahte iki gerçek kişiden oluşan dört kişilik ilişkiler, fırtınayı bir şans olarak görmek,sahte ilişkilerin hüznü gerçek ayrılıkların mutluluğu,tepki ve yanıtın farkı,insanların geçmişin tepkileriyle birbiriyle ilişki kurmaya devam etmesi,her gün ölmek ve her gün yeniden doğmayı başarabilmek,ilişkinin güvenli oldukça canlılığını ve cazibesini yitirmesi, geçmişi tekrarlayıp anılarda yaşamak, hayatın sadece güvencesizlikte varolabilmesi, yaşamak veya hayatta kalmak,öfkeyi
Puan vermedi·181 syf.·
2018 97. kitabı
Doğu'nun en büyük düşünürlerinden Osho'dan bir hediye...
Bir yerde duymustum; "Dili yöneten dünyayı yönetir. Kendini seven, kendi evrenini."
Simdi bunları öğrenmek için kitap nasıl yollar gösteriyor geçelim.
Kendimizi tanıdığımızı sanıyoruz. Gercekte ne cok sanrı ile yaşıyoruz. Bunu bu kitapla o kadar net sözcüklerle ifade etmiski yazar. Her bir parcada kendinizi buluyorsunuz.
Ilk kural kendini tanı.
Ikinci kural kendini sev.
Üçüncü kural sen kendini kabul etmezsen, başkasının seni kabul etmesini bekleme...
Aşamalı bir yakınlık anlatıyor Osho. Bir terapidesiniz ve şu an içinde bulunduğunuz dünyada tek gercek var siz. Evet siz! Kendiniz! Yaşamın her alaninda yanınızda olan en sevdiğiniz veya gözünüzü ilk açtığınızda yanınızda olan anne babanız degil, siz.
Kendini sev, kendini koru, güvenmeyi öğren, sevmeyi öğren, yakınlık kurmanın hayatın bir baska boyutu oldugunu öğren...
Kendini sevdin, kendini kabul ettin cok guzel; simdi sıra yakınlık kurmakta.
Yakınlık diğerinin senin hayatına girmesine, içine işlemesine izin vermektir. Seni tüm artı ve eksilerin ile görmesine izin vermektir. Bir insanı varlığının en derin noktasına davet etmektir.
Ve hayatın var olan kavramları neden bir bir anlamını yitiriyor?
Sevgilerin sahteliği, anlamını yitiren dost kavramı ile yaşıyoruz. Neden? Çünkü paylasmaktan korkuyoruz. Kendi gerceklerimizin bir başkası tarafindan fark edilmesinden korkuyoruz. Mukemmellik kavramından uzaklasmak fikrini asla kabullenemiyoruz.
Yazar bizi bize anlatıyor. Bize kendimiz ile yasamaya başlamanın bugünden bu andan başlamamız gerektiğini kıssalar üzerinden ironik bir şekilde anlatıyor.
Ve sonra diyor ki; " Sen olmazsan, bu evrenin şiirinde, güzelliğinde bir şeyler eksik kalır. Bir şarkı, bir nota eksik kalır, bir boşluk olur; hic kimse sana bunu
Reklam
Yazar Hakkında
OshoYazar · 152 kitap
'Asi Ruh' ya da 'Provokatör Mistik' olarak da anılan Osho, 1931 yılında Hindistan'ın Madhya Pradesh eyaletindeki Kuchwada'da dünyaya gelmiştir. Daha çocukluk yıllarından itibaren, başkaları tarafından verilen bilgiler ve inançları edinmektense gerçekliği kendisi deneyimlemekte ısrarcı olan asi bir ruhu vardı. Bu durumu kendisi şöyle dile getirir:
'Çocukluğumdan hatırlayabildiğim kadarıyla yalnızca tek bir oyun sevdim: Tartışmayı, her şey hakkında tartışmayı... Pek az yetişkin bana tahammül edebiliyordu; beni anlamaları söz konusu bile değildi. Okula gitmek hiç ilgimi çekmiyordu. Orası olabilecek en kötü yerdi. Sonunda gitmeye zorlandım, ama elimden geldiğince direndim, çünkü orada yalnızca benim ilgilendiğim şeylerle ilgilenmeyen çocuklar vardı ve ben de onların ilgilendikleri şeylerle ilgilenmiyordum. Bu yüzden hep grup dışı kaldım.'
1990 yılına kadar süren yaşam yolculuğu süresince tüm dünyayı yerinden oynatacak söylemleri ve geliştirdiği meditasyonlar ile günümüzde hala güncelliğini koruyan sıradışı bir şahsiyet olan ve Bhagwan Shree Rajneesh adıyla da bilinen Osho, din, felsefe, psikoloji, politika ve insanı ilgilendiren birçok alanda her türlü geleneği temelden sarsan yorumlarıyla büyük ilgi ve de tepki toplamıştır.
Yirmi bir yaşında üniversite öğrenimini tamamlayan Osho, Jabalpur Üniversitesinde yıllarca felsefe dersleri verdi. Aynı zamanda da tüm Hindistan'ı dolaşıp konuşmalar yaptı, halka açık tartışmalarda tutucu dini liderlere meydan okudu, geleneksel inanışları sorguladı ve hayatın tüm alanlarından insanlarla bir araya geldi.
1960'ların sonlarına doğru artık kendi dinamik meditasyonlarını geliştirmeye başlayan Osho, meditasyonun o rahat ve düşüncelerden arınmış durumunun keşfedilebilmesi için öncelikle geçmişin modası geçmiş yöntemlerinin ve günümüz modern hayatının getirdiği sıkıntıların ağırlığı altında ezilen çağdaş insanın çok derin bir ruhsal temizlenme sürecinden geçmesi gerektiğini ileri sürer.
1970'lerin başlarında ilk olarak bazı Batılılar Osho'dan haberdar olmaya başladılar. 1974'te Hindistan'ın Pune şehrinde onun çevresinde bir komün kuruldu ve başlangıçta Batı'dan tek tük gelen ziyaretçiler, sonradan gittikçe çoğaldı.1985 yılında göçmenlik yasalarını ihlal etmek suçlamasıyla gözaltında olduğu sırada yavaş yavaş zehirlendiği söylenir.
1975 yılı boyunca Osho, Doğulu meditasyon teknikleri ile Batılı terapi yöntemlerine devrim getiren programların ve atölyelerin genişlemesine rehberlik etti. Ağustos 1975'te ilk terapi grubu başladı. Grup süreçlerine günlük Dinamik ve Kundalini Meditasyonları, Osho'nun sabah söylevleri, gruptan önce veya sonra on günlük meditasyon kamplarına katılmak dahildi. Darşan'da, Osho yeni gelen gruplara önerilerde bulunuyor, grup liderlerine tavsiyeler veriyor, grubun katılımcıları ile görüşüyordu. 1977'nin sonunda elli farklı grup önerilebiliyordu ve Aşram, dünyadaki en büyük ve en yenilikçi büyüme merkezi olarak tanınıyordu.
Toplum, din, politika, felsefe, psikoloji ve daha birçok alanın, insanın benliği ve varoluşu ile ilişkisini ele alan Osho, bu konularda ileri sürdüğü oldukça cesur ve kalıpları kıran savları, söylemleri ve iddiaları ile birçok otoritenin tepkisini çekmiştir. Köhneleşmiş, kalıplaşmış sistemlerin güçlü bir şekilde etkisi altında kalarak kendini sürekli bastıran ve böylece sürekli bir gerilim halinde olan çağdaş insan için mutluluğun, gevşemenin, yaşama sevincinin hedef alındığı meditasyon yöntemlerini geliştirmekle birlikte, bazen dinin karşısında, bazen yanında olmuş, ama bugünkü anlamda kabul edilen din görüşünün içerisinde olmamıştır. Bununla birlikte Doğu kültüründen ve mistisizminden de tamamen uzak değildir. Örneklerinde Buda'dan, Tao'dan bahsettiği kadar, Mevlana'dan, Nasreddin Hoca'dan, Hallac-ı Mansur'dan da bahseder. Ancak insanın cinsel hayatı, tatmini ve mutluluğu üzerine cesur terapi yöntemleri geliştirip onun rahatlamasını sağlamak amacıyla meditasyonlar geliştirmesinden dolayı dini çevrelerce oldukça eleştirilmiş ve tepki görmüştür. Bunun yanında, toplumsal konular hakkında da derin araştırmalar yapıp kendi fikirlerini insanlara sunan Osho'dan, birtakım politika, güç, rant ve nüfuz çevreleri rahatsız olmuştur. Belki de bu yüzden 1981 yılından itibaren ABD'den başlayarak ülke ülke dolaşıp kendine yer edinmeye çalışmış ama birçok ülke onu barındırmak istememiştir. Böylelikle de birçok sıkıntı yaşayan Osho, 1985 yılında Amerika'da tutuklanarak 12 gün boyunca hapiste kalmış ve ardından sınırdışı edilmiştir. Bu süre içerisinde yavaş yavaş zehirlendiği iddia edilen Osho, 1990 yılında da zehirlenme belirtileriyle ölmüştür.
Bugün onu eleştirenler kadar onun yolunda gidenlerin kabul ettiği bir gerçek vardır : O da Osho'nun olağanüstü sıra dışı ve hiçbir kalıba ya da düzene boyun eğmeyen, suyuna gitmeyen ve tamamen bireysel özgürlüğü savunan bir kişilik olduğudur. O, özellikle İkinci Dünya Savaşı'nın ardından sayıları gün geçtikçe artmakta olan ruhani buhran içerisine düşmüş insanlar için bir nevi alternatif bir inanç sistemi kurmak yolunda doğu felsefelerine hücumun yol göstericilerindendir.
Bireysel olduğu kadar toplumsal arayışlara da en derin detayına kadar inen Osho, kendisi kitap yazmamıştır. Bununla birlikte otuz beş yıl boyunca dünya çapında yapmış olduğu konuşmaları kayda alınarak sayılarca kitap haline getirilmiştir. O, hiçbir geleneğe ait olmadığını açıklamış ve 'lütfen beni geçmiş ile bağlantılandırmayın, onu anımsamaya bile değmez' diyerek seslenmiştir insanlığa- Öğrencilerine ve dünyanın her yerinden kendisini dinlemeye gelenlere yaptığı konuşmalar 30'dan fazla dile çevrilmiş ve 600'den fazla ciltler halinde yayımlanmıştır.
Temmuz 1974'ten 1981'e kadar söylevler vermeye devam eden Osho, Tao, Zen, Hıristiyanlık, Hassidizm, Sufizm, Baullar, Hindu gizemciler, Tibet Budizmi, Tantra, v.b. pek çok spiritüel gelenekteki aydınlanmış gizemcilerin öğretileri üzerine yorumlar yaptı. Değişik günlerde kendisini izleyenler tarafından sorulan sorulara yanıt verdi. O kendisini 'gerçek bir varoluşçu' olarak tanımlamıştır.
Beden ve zihnin birikmiş stresini atmak amacıyla kendine özgü olarak meditasyonlar geliştiren Osho , otobiyografisini de yazmamıştır . Yapmış olduğu çalışmalar ve konuşmalarından kendisinin tanınabileceğini söylemiştir.
