Yarın... Yarın...
Pınar KürYazar:
Pınar Kür
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 52 dk.
Sayfa Sayısı:
348
Basım Tarihi:
1976
Yayınevi:
Bilgi Yayınevi
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Roman ülkemizde bir dönem yasaklı kitaplar listesine alınmış olmasına rağmen 1985/193 sayılı mahkeme kararı ile tekrar yayınlanmasına izin verilmiş.
• 68 kuşağı ve o dönemde yaşananların Selim karakteri üzerinden anlatıldığı bu eser farklı bir bakış açısı ile o döneme bakmamızı sağlıyor.
• Selim'in yurtdışından gelişi, karıştığı suçlar, kendi iç dünyasında yaşadığı hesaplaşmalar ve Seyda' ya duyduğu aşk okurlara o dönemin siyasi ve sosyal atmosferini yaşatmakta.
• Romanda; Seyda, Selim, Oktay ve Aysel gibi bir çok baş karakter bulunmakta ve bu karakterlerin hayata bakışı, değerleri, öncelikleri okuyucuyu sıkmadan sade bir dille anlatılmakta.
12 Mart siyasi olaylarına giden dönemi anlatan 
Yarın Yarın , yalnızca politik bir hikâye sunmakla kalmayıp, yasak aşk, yanlış evlilik, arzular, farklı cinsel eğilimler ve ideallerle çevrelenmiş güçlü karakterler üzerinden dönemin ruhunu derinlemesine yansıtıyor. Hikâyenin akıcılığı, flashbackler sayesinde artarken, geçmiş ve şimdi iç içe geçerek bütünleşen bir anlatım sunuyor.
Karakterler Üzerinden Hikâyeye Bakış
Selim:
Mutluluğu bilmediği için mutsuzluğu da bilmeyen bir solcu genç. Etrafı denizlerle kaplı İstanbul’da yaşayıp denizi görmemiş olması bile onun yaşam tarzına dair güçlü bir metafor. Aylarca bir odaya kapanıp sadece kitaplara sığınan Selim, aslında bir çeşit depresyon içinde. Ama bu depresyon, bir dağın başında değil, Paris’in göbeğinde yaşanıyor.
“Yerleşti 57 Rue de Seine’e ve gerçek yalnızlığı, gerçek yabancılaşmayı öğrenmeye koyuldu.”
Onun dönüşümünü merakla okurken, finalde eksik kalan çok şey olduğunu hissediyorsunuz.
Oktay:
Onu nasıl anlatmalı ki? Belki de anlatılamayacak kadar çok katmanı olan ve kişiden kişiye göre farklı sıfatlar verilebilecek biri.
Şeyda:
Hormonlarının esiri bir kadın. En mutlu anında bile huzursuzluğu içinde taşıyan biri.
“Neden en güzel şeyleri bile çirkinleştiren öğeler vardı dünyada, ya da kişinin kendi içinde?” (s.176)
Şeyda, iç çatışmalarını bastıramayan, dürtüleriyle hareket eden ve bu yüzden sık sık içsel bir savaş yaşayan biri.
Aysel:
Güzelliğiyle dikkat çeken, sezgileri güçlü bir karakter. Ancak “bilinçli adilik iyidir” düşüncesiyle yaşayan biri olması, onun hikâyedeki yerini farklı bir noktaya taşıyor. Özellikle kendini sattığı ilk cinsel ilişkiye girdiği sahne, okuması oldukça zor bölümlerden biri.
Kitap, dönemin siyasi atmosferini fon olarak kullanırken, karakterleri aracılığıyla insan psikolojisini de
Yarın Yarın , yalnızca politik bir hikâye sunmakla kalmayıp, yasak aşk, yanlış evlilik, arzular, farklı cinsel eğilimler ve ideallerle çevrelenmiş güçlü karakterler üzerinden dönemin ruhunu derinlemesine yansıtıyor. Hikâyenin akıcılığı, flashbackler sayesinde artarken, geçmiş ve şimdi iç içe geçerek bütünleşen bir anlatım sunuyor.
Karakterler Üzerinden Hikâyeye Bakış
Selim:
Mutluluğu bilmediği için mutsuzluğu da bilmeyen bir solcu genç. Etrafı denizlerle kaplı İstanbul’da yaşayıp denizi görmemiş olması bile onun yaşam tarzına dair güçlü bir metafor. Aylarca bir odaya kapanıp sadece kitaplara sığınan Selim, aslında bir çeşit depresyon içinde. Ama bu depresyon, bir dağın başında değil, Paris’in göbeğinde yaşanıyor.
“Yerleşti 57 Rue de Seine’e ve gerçek yalnızlığı, gerçek yabancılaşmayı öğrenmeye koyuldu.”
Onun dönüşümünü merakla okurken, finalde eksik kalan çok şey olduğunu hissediyorsunuz.
Oktay:
Onu nasıl anlatmalı ki? Belki de anlatılamayacak kadar çok katmanı olan ve kişiden kişiye göre farklı sıfatlar verilebilecek biri.
Şeyda:
Hormonlarının esiri bir kadın. En mutlu anında bile huzursuzluğu içinde taşıyan biri.
“Neden en güzel şeyleri bile çirkinleştiren öğeler vardı dünyada, ya da kişinin kendi içinde?” (s.176)
Şeyda, iç çatışmalarını bastıramayan, dürtüleriyle hareket eden ve bu yüzden sık sık içsel bir savaş yaşayan biri.
Aysel:
Güzelliğiyle dikkat çeken, sezgileri güçlü bir karakter. Ancak “bilinçli adilik iyidir” düşüncesiyle yaşayan biri olması, onun hikâyedeki yerini farklı bir noktaya taşıyor. Özellikle kendini sattığı ilk cinsel ilişkiye girdiği sahne, okuması oldukça zor bölümlerden biri.
Kitap, dönemin siyasi atmosferini fon olarak kullanırken, karakterleri aracılığıyla insan psikolojisini de
Pınar Kür'ün, Yarın Yarın kitabı.
Bu kadın yazarımızın kalemi beni nedense her okuduğumda sarsıyor. Çok iyi tespitleri var. Döneminin sıkıntılarını anlatırken ele aldığı konular ve kişiler birbirinden kopuk değiller. Bir bütün oluşturuyorlar.
Ülkemin canım kadınları zaten yorgun, duygu anlamında aç, sürekli beyni olduğunu, düşünebiliyor olduğunu kanıtlamak çabasında. Pınar Kür, olduğu gibi ele alıyor, ülkemizin kadının halini, tüm çıplaklığı ve gerçekliğiyle. Bilgisizliğiyle, toyluğuyla, başına gelen her neyse çekmesiyle, kimi zaman baş kaldırmasıyla, kimi zaman ve aslında çoğu zaman yutması görmemesi ama içten içe kimseye belli etmeden acı çekmesiyle. Çocuğu için katlanmasıyla en çok. O kadar çok şey var söylenmesi gereken ki, söylenmesi gerekeni söylemiş diyelim, yazar..
Şeyda, Aysel az biraz bahsedilen Kadriye..
Ben en çok Kadriye' ye ısındım. Onun hikayesi daha çok yurdum kadınıydı benim için. En güçlü kadın olarak onu gördüm ben.
Selim ve Oktay..
1970'ler, işkenceler, bitmeyen sorgu odaları, bu uğurda ölen gencecik çocuklar, sendikalar..
Anlatılan hikayeyle beraber aralara serpiştirilmiş, tam olarak anlatılmadı benim için. Sadece sonlarına doğru daha yoğundu. O dönemi tam anlamıyla anlatmadı tabiki, ama toplumdaki durumunu özet geçti. Zenginler, fakirler ve daha çok işçilerin grevleri, hak arayışları. Mehmet ve Kadriye'nin hikayesi çok iyi detaydı.
Güzel bir kitaptı. Tavsiye ediyorum.
Genellikle önce kitabı okur ve sonra sinema filmini seytederim, fakat bu eserde tam tersi oldu; once filmini seyrettim sonra kitabı okumuştum.
Aysel, Selim, Oktay ve Selde; dört kişi, dört hayat, dört kahraman...... dört farklı statü, dört farklı kültür, dört farklı sınıf....
Dört kişinin hayatlarından kısa bir kesit....
Ailese tarafından fransaya gönderilen Selim'in başından geçenleri çevresindeki diğer hayatlarında konu edilği ve hepsinin hayatlarının bir döneminde karşılaştıkları hayatların kesişimi......
Pariste siyasi görüşleri değişin varlıklı ailenin çocuğu olan Selim, baba baskısı yüzünden evde çıkan ve hayatını farklı yolladan kazanırken şöhret olan Aysel,
Baba parası ile ticarete atılan ve gizli bir ilişkisi olan gebzeli, fizik dalında eğitim alırken hiç bir sevgi yokken Oktay ile evlenen selde ve bir kaç ikincil kahramanları konu alan ve dönemin sosyo kültürel yapısını gözler önüne seren ve soluksuz okunacak bir eser.....
Pınar Kür okumak ülke geçmişinin sosyolojisini okumak gibi. Gerçekliğin; gerçeğe çok yakın şafak pembesinden gecenin puslu mavisine gittiği bir hikaye. Burjuva sınıfının bayağılığını, 68 olaylarını, 71 muhtırasını, sınıf bilincini, sınıf değiştirmenin zorluğunu, aşkı, devrimci olmayı, işkenceyi, sokak ortasında kurşunlanan öğrencileri, grevleri, herkesin dilinde olan özgürlük kavramının içini kimsenin bilmediğini anlatıyor. Politik olanla gündelik olanı, bilimsel olanla duygusal olanı iç içe geçirmeyi ustalıkla başarırken, budaklanmış ilişkiler sarmalının dalının nereye varacağı kestirilemiyor eserde. Yer yer boğulma, soluk alamama hissini yoğun hissettirmesinin nedeni 50 yıl geçmesine rağmen sistemin aynı noktada olması.
Yazarın ilk romanıdır. Ülkenin karmaşık durumlarına denk geldiğinden önce yasaklanmış, 1984 yılında yasağı kaldırılmıştır. Yazarın kendine has bir, üslubu ve çok derin bir betimleme kabiliyet var. Bu hali benim çok hoşuma gitti.
Hikayenin asıl kahramanı Selim’dir. Bunun yanında ise önemli yan karakterler olan Seyda, Oktay ve Aysel’de yer almaktadır. Yazar karakterlerini öyle derinlemesine tanıtmaktadır ki, hikaye içerisinde hikaye bulmak içten bile değildir.
Hikaye üçüncü tekil şahıs tarafından kaleme alınmıştır. Konu ise hafif siyasi ve solculuk diye tabir edilen siyasi görüşü biraz överek anlatılmaktadır. Hikaye 1970li yıllarda kominizim, solculuk ve işçi, öğrenci olaylarına değinir. Para babalarının boş hayatları, şöhreti yakalamanın zorlukları ve ödenen bedeller… Politik ve gerçek hayattan kesitler sunarak devam edip gider. Neden yasaklandığı ise tartışılır ben içerisinde aman aman bir şey göremedim.
Selim asıl karakter ve solcu kişiliktir. Seyda zeki ama hayatın anlamını daha yakalayamamış ve mutsuz bir evlilik yaşayan ablamızdır. Oktay ise zengin, varlıklı olan kişiliktir. Aysel saf mahalle kızıdır, şöhret basamaklarını bir bir bedelini ödeye ödeye tırmanan karakterimizdir. Hepsinin tek ortak tarafı ise hayatlarının bir yerinden sonra kesişmesidir.
Yazarın dili çok arı ve sade. Kurgusu ve devamlılığı çok güzel ister istemez okurda merak uyandırıyor. Elimdeki kitap 1990 yılında Can Yayınları’ndan 4. Basım olarak çıkmıştır. Sayfaları hardal rengi ve 1970li yılları anımsatırcasına hoş.
Lakin şunu demek isterim. Devrim ya da diğer adları her ne ise hiçbir zaman iradeyi zayıflatmamış aksine daha da güçlendirmiştir. Bir takım ateşli gençlerin, yalan-gerçek olarak sergiledikleri bu görüş kendilerini de başta olmak üzere hem devlete hemde millete zarar vermiş, terör
"12 Mart romanı" bir sevda romanıEdebiyat
Pınar Kür bu ilk romanında harikalar yaratmış. Bir kere, olaylar, konuşmalar, düşünceler su gibi akıyor ve nefis bir Türkçe. İkincisi, sağlam bir kurgusu var. Derin bir aşk öyküsünü, sevgisiz bir evlilik, para için yaşanan ilişkiler, 12 Mart'a sürüklenen toplumdaki gergin siyasal atmosfer ve bir sol örgüt gibi başka öğelerle harmanlayıp sağlam bir roman yazmış.
En önemli özelliklerinden biri de, "12 Mart romanları" arasında başta gelen bu romanında, 12 Mart öncesi sola hiçbir saygısızlıkta bulunmadan, yaşanılanları objektiflikten de öte sol yanlısı bir duruş içinde yansıtıyor. Ayrıca bu müdahalenin bir darbe olduğunu tartışmasız bir şekilde gösteriyor.
Yine bu konuyla bağlantılı diğer önemli nokta, burjuva sınıfını tek bir kategori olarak görmek yerine, tek tek insanların farklılığını ortaya koyuyor. Hele başkarakterlerden Seyda en başından beri sınıfıyla uyumsuz ve sevdası uğruna sol adına mücadeleye katılıyor.
Genel olarak da şu söylenebilir. Karakterler çok canlı, gerçekçi çizilmiş ve derin psikolojik ayrıntılar barındırıyor.
Yasak olan çoğu şey güzeldir.Edebiyat & Roman
Genelde yıllara meydan okunan kitap olarak ismi geçen fakat raflarda pek de sık göremediğimiz bu kitabı sahafların tozlu rafları arasından bulup okumanın haklı gururunu yaşıyorum. 12 Mart romanı olarak anılması nedeniyle yasaklanıp toplatılması mı ya da fakültede özellikle üzerinde durulmayıp geçiştirilen bir kitap olduğu için mi ilgimi çekti bilmiyorum ama iyi ki şu zamana bırakmışım diyorum. Geçmişten günümüze Türkiyesi mi ararsınız bilmiyorum ama o günden bugüne pek bir şey değişmediğini kitabı okurken anlıyorsunuz.
Kitabın anlatımı sizi öyle bir içine alıyor ki olaylar içerisindeki akışı,kişi ağızlarının ne zaman yer değiştirdiğini bile bazen fark etmiyorsunuz. Fakültede bu kitabıyla değil de Asılacak Kadını ile anılmasına bir miktar kırgın olsam da geç olmuş güç olmamış diyebilirim.
Pınar Kür'ün ilk romanıymış, filmi de çekilmiş, izlemedim. Kitap kötü değil, çok kötü. Buradan Pınar Kür'ün kötü bir yazar olduğu sonucunu çıkarmıyorum ki esas kızgınlığım da ona. Çünkü okurken yazabildiğini görüyorsunuz; ama kitap gitmiyor, olmuyor. Zira gitmemesinin pek çok sebebi var.
Romanda okuyucunun takip ettiği bir olay örgüsü vardır; geriye kalan karakterler ve yan olaylar ana olayın çevresindeki yerini alır. Ana olay ilerlemiyor, yutamadığınız bir lokma gibi ağzınızda büyüyor. Selim İstanbul'da geziniyor, kulübe gidiyor, Seyda'nın evine gidiyor, sevişiyorlar. İlk 182 sayfanın özeti bu. Geriye kalan ne mi? Tasvir, karakter, tahlil, anası, dedesi, bilmem kim...
Kitapta işimize yaramayacak bir sürü ayrıntı var. Rahatsız eden durum sadece bu kadar mı? Çok var, hangi birini yazsam? Kitap 1970-1974 yılları arasında geçiyor, siyasi olayları anlatmaya çalışıyor ama dönemin ana aktörlerinden iz yok. Olayları anlatmaya mı çalışıyor, olaylardan nemalanmaya mı çalışıyor belli değil. Şu anda Oya Baydar'ın piri olduğu, yakın tarihte insanların hatırlayabileceği şeyleri ekleyelim; "hem duyarlı oluruz hem de satar" mantığının bulunma safhası bu kitap olabilir. Faruk Duman'ın "Sus Barbatus!" adlı eseri de siyasi bir dönemi, hem de suistimale en açık işkenceleri anlatmış olmasına rağmen nemalanma eğiliminde olmadan bu işin nasıl yapılabileceğini gösteriyor. Siyasi olay kitabı yükseltmek için romana yerleştirilmemeli; zaten bir hikâyeniz olmalı, bunları onun içine yedirmelisiniz.
Asılacak Kadın kitabını okumaya çalıştım onu da sevemedim yarım bıraktım. Bir daha hiçbir kitabını okumayı da düşünmüyorum....
Pınar Kür
Pınar Kür
Hayatın anlamını bulamamış, kocasının kalburüstü çevresine uyumlu ama müthiş yalnız ve kabuğunu kırmaya cesareti olmayan bir kadın ve aynı çevreden devrimci bir genç.. Aralarında geçen yasak aşk, siyasî mücadeleleri ve gösterişli yaşamların iç yüzü güzel harmanlanmış.
Politik bakış açısından uzak bir okuyucu olduğum için karakterlerin psikolojik yönleri daha fazla ilgimi çekti.
Seyda'nın 'ayrıcalıklı' geçen çocukluk yıllarıyla, yalnız belki bencil ama sorgulayıcı yaşamında kendimi buldum. Bazı yüzleşmeler insana ağır geliyor. Bir sonraki sayfaya geçmek epey vaktimi aldı bu yüzüden.
Kitabın bu kadar tesirinde kalacağımı beklemiyordum. Filmini de izlemişliğim vardı yıllar önce ama çok zayıf bir uyarlama olmuş.
Reklam
Yazar Hakkında
Pınar KürYazar · 13 kitap
Pınar Kür, Türk yazar akademisyen ve çevirmendi.
Annesi İsmet Kür, Türk dili ve edebiyatı öğretmeni, Azeri olan babası Behram Kür ise Fransızca ve matematik öğretmeniydi.Lise eğitimini Robert Kolej'de tamamladıktan sonra lisans eğitimini Queens College ve Boğaziçi Üniversitesinde tamamladıktan sonra Sorbonne Üniversitesinde Karşılaştırmalı Edebiyat üzerine doktora yaptı. "Bitmeyen Aşk" adlı romanı "müstehcenlik" gerekçesiyle toplatıldı. İstanbul Üniversitesi Yabancı Diller okulunda ingilizce okutmanı oldu. İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde medya ve iletişim sistemleri bölümünde öğretim üyesi olarak görev yaptı.
Pınar Kür, 15 Temmuz 2025 tarihinde 82 yaşında hayatını kaybetti. 17 Temmuz 2025'te Teşvikiye Camii'nde düzenlenen cenaze töreninin ardından Yeni Ayazağa Mezarlığı’na defnedildi.
