Yıllar

6,0/10  (1 Oy) · 
12 okunma  · 
3 beğeni  · 
755 gösterim
Virginia Woolf Yıllar’da, üç nesil boyunca Londralı Pargiter ailesinin izini sürüyor. 19. yüzyılın kapanıp 20. yüzyılın aralandığı günlerdeki hızlı dönüşümü, farklı kuşakların gözünden ele alan yazar, böylece bir döneme de ayna tutmuş oluyor. Kahramanlar modern hayatın günlük alışkanlıklarına getirdiği değişime ayak uydurmaya çalışırken, başarısızlıklarla yüklü bir geçmişten sıyrılarak umut dolu bir yüzyıla yelken açıyorlar.
1937’de yayımlandığında, aylarca çok satan listelerinde kalan ve yazara daha önce hiçbir kitabının sağlamadığı bir popülerlik kazandıran Yıllar, bireyin modern dünyadaki yeri ve tekil varoluşların anlamı üzerine bir eser.

"...Yıllar, geçmişten farklı bir gelecek için umut beslemenin ve bu geleceğe dair öngörüde bulunmanın haklılığını vurguluyor."

Jeri Johnson

"Yaşlılık ve gençliğe, değişim ve kalıcılığa, gerçek ve yanılsamaya, tüm zamanlara ve meselelere dair muhteşem bir eser."

Times
  • Baskı Tarihi:
    Mart 2004
  • Sayfa Sayısı:
    384
  • ISBN:
    9789750502170
  • Orijinal Adı:
    The Years
  • Çeviri:
    Oya Dalgıç
  • Yayınevi:
    İletişim Yayınları
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 17 Alıntı

Reina 
13 Eki 2014 · Puan vermedi

''Ben çocukken de böyleydi; ben genç kızken de böyleydi; kesintisiz bir keşif oldu hep benim yaşamım."

Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 340)Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 340)
Reina 
13 Eki 2014 · Puan vermedi

''Oysa onlar demek istemişti, kendini katmamıştı. O var olmuyordu, onun kişiliği yoktu hiç .. ''

Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 84)Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 84)
Nihavend İflazi 
13 Şub 17:04 · Kitabı okudu · 6/10 puan

Hayatımda kendimi hiç bu kadar yalnız hissetmedim, diye düşündü. Kalabalıkta yalnızlık hakkındaki eski klişe doğruydu; zira dağlarla ağaçlar birini kabul ederken, insanlar dışlayabiliyordu.

Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 357)Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 357)
Reina 
30 Eyl 2015 · Puan vermedi

Oysa şimdi '' - kendini topladı, ayaklarını birleştirdi; bu haliyle farelerden korkan yaşlı kadınlara benziyordu - '' böyle, küçücük, sert bir - düğüm? - içinde sıkışmış bir halde yaşıyoruz.

Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 262 - Kırmızı Kedi)Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 262 - Kırmızı Kedi)

Her yanından sefalet, mutsuzluk fışkıran bir dünyada diye düşündü, kişi nasıl mutlu olur ki? Her ilan tahtasında, her sokak köşesinde ölüm vardı; ya da daha kötüsü zorbalık; acımasızlık; işkence; uygarlığın düşüşü; özgürlüğün sonu.”

Yıllar, Virginia WoolfYıllar, Virginia Woolf
Nihavend İflazi 
13 Şub 17:06 · Kitabı okudu · 6/10 puan

Duruluk ve yalnızlık, diye düşündü kendi kendine: sessizlik ve yalnızlık... Zihnin özgür olduğu tek unsur bu.

Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 374)Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 374)
Nihavend İflazi 
13 Şub 16:52 · Kitabı okudu · 6/10 puan

Doğru, diye düşündü; kontrol edilemeyen hırsların güdümünde basit, kötü yaratıklardı. Geceyi gürültü ve huzursuzluk ve aynı zamanda, güzellik ve neşe dolduruyordu.

Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 167)Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 167)
Nihavend İflazi 
13 Şub 17:06 · Kitabı okudu · 6/10 puan

Henüz emekleme döneminde olan insan ırkının, olgunluğa erişmesini diliyorum!

Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 376)Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 376)
Nihavend İflazi 
13 Şub 16:55 · Kitabı okudu · 6/10 puan

''Herkes kendi küçük bölmesinde; herkes kendi haçıyla veya kutsal kitabıyla; herkes kendi şöminesiyle, karısıyla...''

Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 262)Yıllar, Virginia Woolf (Sayfa 262)
2 /