Sum_786
@kitap_aroma
İki hayatım olsun isterdim biri okumak biri yaşamak için..
Şu anda okuduğu kitaplar
Geçmişime, geleceğime, hayatımın bütün zamanlarına bakıyorum ve zamanın bir erozyon olduğunu düşünüyorum. Zaman üstümüzden geçiyor, bizi ve herşeyi incecik rendeliyor, herşeyi toza dönüştürüyor..
Yine bir Ayfer Tunç kalemi. Duygulanıyorum etkisinden çıkamıyorum. Hani bazı şarkılar vardır her o şarkıyı dinlediğinizde aslında o zamanki hatıralarınız canlanır zihninizde. Ayfer Tunç kitapları da öyle benim için. Her kitabı her karakteri bana onu okurkenki hatıralarımı anımsatıyor.
Akademisyen bir kadının öğrendiği bir sırla hayatını, anılarını paylaştığı, içinde yaşadığı gel gitleri aktardığı biyografi tadında bir roman.Üç kuşak kadınların hikayeleri, sırları, itirafları. Şehnaz’ın itiraf edemediği içinden çıkamadığı ama çok iyi anımsadığı anıları..
Kitap bitince beş dakika sadece düşünüp daldığım etkisinden çıkamadığım bir an yaşandı..
‘Bazı kadınlar vardır baktıkça güzelliği ortaya çıkan. Daha çok saklı güzellikleri çalışılmış kadınlardır.Sizden zaman ve dikkat isterler. Bir kere de çarpmazlar ama demlendikçe görülürler..’
Son zamanlarda okuduğum en güzel kitap. Eğer yazarın kim olduğunu bilmeseydim muhtemelen yazarı kadın zannederdim. Bir kadını erkeğin gözünden bu kadar net görmek bulmak şaşırttı beni açıkcası. Kadınlar, ilişkiler, erkekler, dostluklar, aile, ideoloji ve daha neler neler. ‘Nermin’ bazen bir markette alışveriş yaparken gördüğümüz bazen trafikte dalgın haline rast geldiğimiz bazen düğünlerde seyirciler arasında olan bazen yürüyüş esnasında karşılaştığımız aynı gazete haberlerini okuduğumuz aynı sırada beklediğimiz kadınlardan biri aslında. Tek farkı söyleyemediklerimizi, söylemek istediklerimizi, farkında olduklarımızı, farkına varamadıklarımızı, zaaflarımızı, hayallerimizi biz kadınlara yansıtan bir ayna aslında. Topuklarının üstünde yükselen kadınlarla topuğuyla başkalarını ezen kadınlar arasında ince bir set aslında..
Yazarın kadrajıma girme sebebidir bu kitap.. şimdi çok güzel bir fragmanla daha çok #murathanmungan okuma vakti..
An’da an’ı biriktir..1000Kitap
Ya gelecek hayalleri kurarak kaçırırız an’ımızı ya da geçmişe saplanıp kalarak. Sonra zaman geçince bu sefer de bu anlarımıza özlem duyarız. Ne yerimizden kımıldayabiliyoruz ne de olanı kabul edebiliyoruz..
Mevlana’nın;
‘Dün dünde kaldı cancağzım şimdi yeni şeyler söylemek vakti’ öğretisiyle eş değer kitapta ele alınan maddeler.
Bu kitap an’ı yaşamak isteyenlerin başucu kaynağı. An içinde anı oluşturmak isteyenlerin ışığı. Öyle ya ışık karanlıkta kalmak isteyenler için acı vericidir sadece..
Spoi içerir
Tolstoy’un Anna Karenina’yı bitirirken ‘Anna karenina’ öldü diye haykırmasını hatırladım Martin Eden bitince. Çünkü kitabı kapattıktan sonra ‘Martin Eden öldü’ diyebildim sadece. Üzüldüm, hüzünlendim, etkisinden çıkamadım. kitap olduğunu kurgu olduğunu bile bile. Kendilerini dizilere filmlere kaptıran insanlara hayretini gizleyemeyen ben Martin eden’in ölümünün kurgu olduğunu bile bile tuttum yasını. Olmayan bir karakteri bu kadar iyi var eden zihinlerde canlandıran onu sevdiren ve yasını tutturan bir yazar için ne söylesem eksik kalır.
Sen hayal kırıklığı yaşayan , dünyaya vermek istediği mesajı okuduğu dizelerde hisseden her okurun simgesisin Martin Eden.. Sen sadece seni okuyanların başka hiçbir cümleye gerek duymadığı paydasısın. sen artık ‘Fani’ kütüphanemin ‘İnci’ kitabısın..
Canan Tan’ın okuduğum ilk romanı fakat yanlış kitapla başladığımı anlamış oldum bu vesileyle. Yetişkin masalı tarzında yazılmış bir kitap. Liseliler sevebilir fakat hayatın basamaklarını daha önden çıkan insanlar sıkılacak ve gülecektir. Hiçbir kitabı yarım bırakma huyum olmadığı için kitabı bitirdim ama zorlaya zorlaya. Çünkü başrolü benimseyemedim içselleştiremedim tıpkı birçok okuyucu gibi. Haliyle hiçbir tat da alamadım. Kitabı katlanılır kılan Bursa, Amerika’dan kesitler ve şiirlerdi onun haricinde mantık hatasıyla dolu bir kitap. Başroldeki hanım kızımız prenses olduğunu iddia ediyor ama bi taraftan da her defasında mütevazi olduğunu kanıtlamaya çalışıyor. Girdiği her ortamda dikkat çektiğini, okulun en havalı gencinin kendisine aşık olduğunu, ailesinin üstüne titrediğini anlattıkça anlatıyor. Ama en komiğime giden kısım ise Öylesine basvurduğu Amerika’dan kabul görmekle beraber orda yaşayan yaşlı ve birikimli bir amcamızın onu araması ve hanım kızımızın itirazlarına rağmen onu Amerika’ya çağırması hatta bir heyetle İstanbul’a gelip havaalanında ilk defa gördüğü başrolümüzü benim burdaki kızım diye tanıtması. Sonrası mı tabi ki hanım kızımız ne istese koparıyor kafasına koyması yeterli! Dediğim gibi başrolümüzün şımarık tavırlarından ötürü sevemedim. Ama basit kitap arayışında olanlar tercih edebilir..
