Konuk
Uykuyla uyanıklık arası o alaca sınır bu sabah bir Roma görüntüsüne bürünmüştü. Fıskiyelerinden su fışkıran çeşmeleri; kemerli, dar sokakları; binbir çeşit çiçekleri ve çağların aşındırdığı taşlarıyla altın kent. Bu yarı uyanıklık sırasında kendisini bazen yine Paris'te, bazen Almanya'da savaşın yıkıntıları arasında buluyor, ya da İsviçre'nin karlarla kaplı dağ otellerinden birinde konuk oluyor ve kayak yapıyordu. Zaman zaman da Georgia'da, yeni sürülmüş bir tarlada, avcıların yola koyulduğu gündoğumu saatlerini yaşıyordu. Düşlerin yıllara sığmayan ülkesinde, Roma'daydı bu sabah da.
John Ferris New York'taki bir otel odasında gözlerini açtı. İçinde, kötü bir şeyin kendisini beklediği duygusu vardı. Bu neydi bilmiyordu. Güne başlarken yapılan işlerle oyalanarak unutur gibi olduğu bu duygu, giyinip aşağıya indikten sonra bile geçmedi. Bulutsuz bir sonbahar günüydü; açık renkli gökdelenlerin arasından solgun güneş ışıkları süzülüyordu. Ferris bitişikteki sandviççiye girip kaldırımı gören pencerenin yanındaki son masaya oturdu. Ülkesine özgü, sosisli yağda yumurtadan oluşan bir kahvaltı ısmarladı...
Reklam
Savaşın sonunu gönülsüz asker
Ziyafetin başını iştahlı konuk sever.
Sayfa 102
Evet bazı kitapların kahramanları biz okurlar için çok özeldir...Alıntı
Belki de bu aşkların en soylu ve güzel olanı: bir insanın, tamamen hayal ürünü olan birini hiçbir karşılık beklemeden sevmesi. Onu, aklının içindeki dünyaya katıp orada belli bir süre de olsa konuk etmesi.
Hayatın tek amacı,zıtlardaki sesli gürültüden bir armoni çıkarmakKitap Alıntısı
Yaşamın her iki kutbunu eğip bükerek birbirine yaklaştırmanın, yaşam melodisinin iki sesliliğini yazıya dökmenin asla üstesinden gelemeyeceğim. Ama yine de içimden yükselen o karanlık buyruğa uyacak dönüp dolaşıp bu yolda girişimlerde bulunacağım.
Gökte, bir günahkârın tövbesi, 99 adilin sevincinden büyüktür.Kitap Alıntısı
Dünyada insanı en çok duygulandırıp sarsan bir şey varsa, o da bir dinin, bir öğretinin, bir psikoloji okulunun yüzyıllar boyu iyi ve kötü, hak ve haksızlık öğretisine giderek daha incelikli, daha derli toplu bir biçim vermesi, adalet ve itaat bakımından insanların karşısına giderek daha yüce beklentilerle çıkması, ama sonunda doruk noktasında büyülü bir bilgeliğe ulaşarak hak yolundan sapmamış, doksan dokuz kişinin hak yoluna döndüğü andaki bir günahkâr kadar Tanrı katında değer taşımadığı sonucuna varmasıdır.
Reklam
Reklam