İmdi, insana düşen, kirleneni atmak değildir, kiri atmaktır! Kirleneni dışlamak değildir, kiri dışlamaktır. Herkes kirlenebilir ama temizlenme imkânı daima vardır. İnsandır, nefis sahibidir, günaha girebilir, küfre sapabilir, çamura düşebilir. Peki ama çamura düştü diye onu feda etme hakkımız var mıdır? Allah yaratmıştır madem, öylece bırakamayız, onu alıp yıkamak, Mûsâ'nın eli gibi pırıl pırıl etmek gerekir."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Madem biz bu kadar çirkiniz, o niye güzel kalsın?" dedi Tanrı.
"Kadınlara karşı fazla hain olduğunuz düşünülebilir."
"Normal tabii. Ben bir erkeğim."
"Siz erkek değilsiniz. Tanrısınız."
"Tamam ama erkeğim sonuçta."
Artık içinden ve yalnızca kendine dahi olsun sızlanmaktan bıkmıştı. Hem madem ki şikayet etmek bir şeyi değiştirmiyordu, o halde tüm acılarıyla bir şekilde uzlaşmayı da başarabilirdi insan. Önemli olan acıyı çekmek değil kendini o acının neresinde konuşlandırabileceğini bilebilmekti.
Madem sende o bâkî güzelliğin bir cilvesi var. Elbette o kalb, o cilveye karşı muhabbetini öyle bir dereceye çıkarır ki; o baki sevgiden başka hiçbir dünyevî bağ o muhabbeti söndüremez.