Merve B.
@mbeternal
Yaşama gayem yoktu diyemem ama okumak, yaşamaktı.
Şu anda okuduğu kitap
Çocuk kalmak isteyenlerin ömrü boyunca elinden düşmez bu kitap.1000Kitap
Dikkat edin, bu bir çocuk kitabı değildir. Yazardan bir zamanlar çocuk olmuş tüm yetişkinlere hediyedir. Benim de hayatımın hediyesidir, umuda sürükleyen, yolculuk boyunca gezegen gezegen gezen çocukluğuma yolculuktur. Tatlı bir tebessüm ile anlatıp gözleri yaşlı yetişkinliğime ithafendir, öyle bir kitap ki bunca zamana kadar neden okumamışım dedirtmiştir bana. Basmayın bam telime, yine hüzünlendim. Elinize aldığınızda hemen bitirmeyin, öyle bir cahillik içinde olmayın, ben ettim siz etmeyin. Okuyun ve kitabın sonunda gelin buraya, aynı gökyüzüne bakıp Küçük Prens'i birlikte arayalım.
Derin bir nefes alarak başlamak istedim ilk defa. Kendisi benim en sevdiğim şair ve yazarlar arasında özellikle melankoli kategorisinde zirveyi oynayan kadındır. Sırça Fanus yarı otobiyografik bir romandır. Kitabın kahramanı tıpkı Sylvia Plath gibi şairdir. İkisinin de babası sekiz yaşında ölmüş, ikisinin de bir erkek kardeşi vardır. Hayatı boyunca psikolojik bunalımlar yaşayan Sylvia Plath, tekrarlanan intiharları sonunda canına acıklı bir hikaye ile kıyar. Ve özellikle bundan bahseden ve beni derinden sarsan bir şiiri vardır; Lady Lazarus.
Gene yaptım, gene yaptım işte.
On yılda bir kere beceririm bunu ben.
Bir çeşit ayaklı mucize, tenim.
Bir Nazi abajuru kadar parlak, sağ ayağım.
Kağıt üstüne ağırlık, yüzüm hiçbir özelliği olmayan, halis Yahudi keteni, en incesinden.
Kaldır o örtüyü sevgili düşmanım. Korkuttum mu yoksa? Göz ve burun oyuklarımla, otuz iki dişimle? Sasımış soluğum yok olur gider bir günde.
Pek yakında, evet pek yakında, mezar inimin yediği etim gene üstümde olacak eve gittiğimde. Bir kadın olacağım yine, yüzümde gülümseme. Otuzundayım daha. Kedi gibi dokuz canım var hem de.
Bununla üç etti.
Ne pis iş bu silip, yok etmek her on yılı böyle.
Milyonlarca lif, milyonlarca.
Ağızlarında fındık fıstık çatur çutur, itişip
Kakışıyor kalabalık, görmek için ellerimin, ayaklarımın açığa çıkarılışını.
Baylar, bayanlar!
Böyle striptiz görmediniz.
Bunlar ellerim.
Bunlar da dizlerim.
Bir deri bir kemiğim belki,
Ama, aynı kadınım işte, tıpatıp aynı.
İlk kez olduğunda on yaşındaydım ben.
Kazaydı. İkincisinde, işi bitirmeye ve bir daha dönmemeye öyle kararlıydım ki.
Kapatmıştım kendimi,
Sallanıyordum deniz kabuğu gibi.
Seslenmek, durmadan seslenmek, bir de ayıklamak.
Bildiğim kadarıyla yazarın son kitabıdır ve benim onunla tanışmamı sağlayan ilk kitap. İstanbul'a dönüşüme az kalmıştı ve mola verildiğinde gözüme kestirip aldığım, dönüş yoluna az vakit kala okumuş olduğum kitap. Çerezlik bir kitap sanıyordum, ne cahilmişim. Oysa beni öyle bir doyurdu ki anlatamam. En baştan itibaren içine sürükleniyorsunuz ve sizi tamamen satranç oynatmaya itiyor, satranç hiç bu kadar çekici gelmemişti bana.
Gerçi hayat bir satranç değil midir? Gün sonunda taşları kenara iter, gece olduğunda uzun uzun düşünürsünüz. Kafasını yastığa koyup hemen uykuya dalan insanları çok kıskanırdım, geceler boyu uzun uzun düşüncelerime ortak olmuş bir kitaptır, öyle bir hikaye. Tutkunun vücut bulmuş halidir bu öykü.
Tarafı olmayan aşkın, tarifsiz hissi.Edebiyat
Benden bir tavsiye -sen kimsin demeyin, her meçhul gibi ben de bir canlıyım ve benden olanları bulmaktayım- öncelikle Olağanüstü Bir Gece'yi okuyun. Bağlantılı değiller fakat ben hislerimi Olağanüstü Bir Gece'de kazandım, burada pekiştirdim. Okurken "gerçekten böyle bir sevgi var mıdır, varsa etik midir, nasıldır, nasıl hissettirir" diye sorguladım çok. Kadının hissettiklerini yaşadım, hayran kaldım, etkilendim. Bu bilinmeyen kahramanlarımızın peşine düşmeyi istedim, merak ettim, boşver dedim, gizemli kalsınlar. Ben de gecenin sonunda, kitabın sonunda, beyaz bir çiçek bıraktım vazoya.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,9bin okunma
Tam anlamıyla, olağanüstü bir geceydi.Edebiyat
Hayattan zevk alamadığım anlar olmuştu ama her kitaptan zevk alamadığım anlar olmamıştı, şu ana dek. Duygularımı yaşayamaz bir hale ve kitap okumaktan zevk alan biri için artık hiçbir kitaptan zevk alamaz hale gelmem, başıma gelen en korkunç şey olabilirdi. Tam bir hissizliğinin içinde daldım okumaya, baktım ki aynı durumdan muzdarip olmuşuz hikayedeki kahramanla. Ben onu anladım, o beni anladı, acaba o da benim gibi kavuşmuş muydu hislerine? Görmek için okuyun, yaşamak için okuyun ve en önemlisi, okumak için bu kitabı yaşayın derim.