Ey nefis ve ey arkadaş! İnsanın havfa ve muhabbete âlet olacak iki cihaz, fıtratında dercolunmuştur. Alâküllihal o muhabbet ve havf, ya halka veya Hâlık'a müteveccih olacak. Halbuki halktan havf ise elîm bir beliyyedir. Halka muhabbet dahi belalı bir musibettir. Çünkü sen öylelerden korkarsın ki sana merhamet etmez veya senin istirhamını kabul etmez. Şu halde havf, elîm bir beladır.
Eğer Rabbin dileseydi, insanları tek bir din topluluğu yapardı. Rabbinin merhamet ettiği dışında, onlar görüş ayrılığına düşüp duracaklardır. Onları, bunun için yarattı. Rabbinin şu sözü tamamen gerçekleşecek: “Muhakkak cehennemi tamamen cinler ve insanlarla dolduracağım.
Acımak başkalarının çektiği azaba bakıp onların yasını tutarmış gibi yaparak kendi mutluluğuna şükretmektir çünkü.Acımak,kıl payı yırttığın mutsuzluğun diyetini uğursuz,cüretkar bir sadaka gibi dağıtmaktır.