Qədir-Xum hədisiKitap Alıntısı
Vida həcci həzrət Peyğəmbərin son həcc ziyarəti olub. Bəlkə də, o həzrət Məkkənin fəth edilməsindən sonra elə bir dəfə həcc ziyarətinə gedib. Əlbəttə, vida həccindən qabaq ümrə həcci etmişdi. Həzrət Peyğəmbər ümumi elan verdi və camaatı həmin həcc ziyarətində iştirak etməyə dəvət etdi. Peyğəmbər hamını bir yerə toplayıb müxtəlif yerlərdə - Məscidül-həramda, Ərəfatda, Minada, Minadan kənarda, Qədir-Xumda və başqa yerlərdə ümumi xütbələr oxudu. O həzrət müxtəlif yerlərdə bir sıra məsələləri bəyan etdikdən sonra Qədir-Xumda son sözünü daha sərt ifadə ilə bəyan etdi. Məncə, Peyğəmbərin bu sözü sonda deməsinin səbəbi oxuduğu bu ayə idi: "Ey Peyğəmbər! Rəbbin tərəfindən sənə nazil ediləni (insanlara) tam çatdır. Əgər belə etməsən, (sanki) Onun heç bir tapşırığını çatdırmamısan". Həzrət Peyğəmbər Ərəfatda, Minada, Məscidülhəramda İslamın əsas və qolları barəsində ümumi məlumatlar verdikdən sonra onlar Peyğəmbərin ən mühüm sözləridir - birdən-birə Qədir-Xumda buyurub ki, bir məsələ var, əgər mən onu deməsəm, İndiyə kimi heç nə deməmiş kimiyəm; yəni onu deməsəm, hər şey hədərə gedəcək. Sonra buyurur: "Mən sizin barənizdə özünüzdən çox ixtiyar sahibi deyiləmmi?" ("Peyğəmbər möminlər barəsində onların özündən daha çox ixtiyara malikdir" ayəsinə işarə edir.) Mən sizə özünüzdən daha çox hakim olmaq haqqına malik deyiləmmi? Hamı "bəli, ey Allahın elçisi" deyə cavab verdi. O həzrət buyurdu: "Mən kimin mövlasıyamsa, Əli də onun mövlasıdır". "Səqəleyn" hədisi kimi bu hədisin də sənədi çoxdur.
Minada partlamaq. Buna artıq əfqan ölümü deyirdilər.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Şeytan Taşlamanın KökeniAlıntı
Şeytan Taşlamanın Kökeni ve Ebû Rigal’in Laneti
Tâifliler tarafından Ebrehe’ye kılavuzluk etmesi için verilen yaşlı rehber Ebû Rigal, Fil Vakası öncesinde orduyu Mekke yakınlarına kadar getirdikten sonra Muğammes mevkiinde ansızın hastalanarak öldü. Cesedi de oraya gömüldü. Mekke halkı, Kâbe’ye yapılacak saldırıda yol gösterici olduğu için Ebû Rigal’i büyük bir hain olarak hafızasına kazıdı. Rivayete göre Araplar, mezarının yerini belirlediler ve nesiller boyunca oraya uğrayıp onu taş yağmuruna tuttular. Ebû Rigal’in mezarı, Mina’daki şeytan taşlama alanına yakın bir noktada bulunmaktaydı. Bu durum, günümüzde hac ibadetinin ayrılmaz bir parçası hâline gelmiş olan şeytan taşlama geleneğinin kökenine ışık tutmaktadır.
İslam geleneği her ne kadar hac esnasında Mina’da yapılan taşlama ritüelini Hz. İbrahim’in şeytanı taşlamasına dayandırsa da tarihsel veriler bu uygulamanın İslam öncesi bir âdet olduğunu göstermektedir. Anlaşılan o ki Mekkeliler, Ebrehe’nin işbirlikçisi saydıkları Ebû Rigal’in mezarını her yıl taşlayarak öfkelerini diri tutmuşlar; bu âdet de İslam’dan sonra dinî bir kisveye büründürülerek “şeytan taşlama” adı altında yaşamaya devam etmiştir. Nitekim ilahiyatçı Prof. Bayraktar Bayraklı, hacdaki şeytan taşlama uygulamasının Kur’an’da hiçbir dayanağı olmadığını, aslında hurafeden ibaret bulunduğunu özellikle vurgulamıştır. Gerçekten de Kur’an ayetlerinde, şeytanın sembolik bile olsa taşlanması yönünde en ufak bir emir ya da ima bulunmamaktadır.
Ne var ki Müslümanlar bu ritüeli terk etmeye yanaşmamış, tam tersine şeytan taşlamayı hac ibadetinin zirve noktalarından biri saymaya devam etmişlerdir. Bu yüzden neredeyse her yıl Mina’da gerçekleştirilen taşlama sırasında büyük izdihamlar ve kazalar yaşanmış, sonuçta zarar gören şeytan değil, çoğu zaman hacıların
İslami inançlara göre, insanlara ölüm Tanrı’nın dolaysız emriyle gelir.
Bu, hacıların kaçışlarının sonunda Mina’da kestikleri hayvanlara
devrederek kaçmaya çalıştıkları ölümdür.
İbn-i Mesud: “Tefrika şerdir!”
Katâde’den (radıyallahu anh) rivayet olunmuştur: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), Hazreti Ebû Bekir, Hazreti Ömer, hilâfetinin ilk dönemlerinde de Hazreti Osman Mekke’de ve Minâ’da seferî olduklarından farz namazları ikişer rekât olarak kılıyorlardı. Daha sonra Hazreti Osman dört rekât olarak kılmaya başladı. Bu durum İbn Mesud’un (radıyallahu anh) kulağına gidince, İbn Mesud “İnnâ lillah ve innâ ileyhi râciûn” dedikten sonra kalktı ve farz namazı dört rekât olarak kıldı. Kendisine: “Hem yadırgadın hem de namazı dört rekât olarak kıldın; bunu nasıl izah edersin?” diye sorulduğunda İbn Mesud şu karşılığı verdi: “Tefrika şerdir!”
İnsan olarak, kul olarak herkesin geçmişte birtakım eksiklikleri, hataları ve yanlış yönelişleri olabilir. Muhakkak ki bunları işlememiş olmayı çok arzu ederiz. Ancak kutsal iklimde içinde bulunulan atmosfer, geçmişte içine düştüğümüz yanlışların ve günahların ağır yükünü atabilmek, geleceğe yönelik olarak da hayatımızda tertemiz bir sayfa açabilmek için büyük bir imkân sunmaktadır. Çünkü Allah’ın insanları affettiği ve duaları, tövbeleri geri çevirmediği mübarek mekânlarda bulunmak, bunun için önemli bir fırsattır. İçtenlikle yapılacak duaların asla geri çevrilmeyeceği bu atmosferi iyi değerlendirebilmek ve bundan sonraki hayatımız için tertemiz bir sayfa açabilmek için umre yolculuğumuzun, hayatımızın geri kalan süresi açısından bir sözleşmeye dönüşmesi gerekir. Bu, geçmişte işlediğimiz ve İslâmî bir şuurla bağdaşmayan her şeyi silip süpürüp atmak ve hayatımızda yeni bir sayfa açmak üzere yapılacak bir sözleşmedir. Tıpkı Mina’da Akabe biatleriyle, temel insanî ve ahlâkî değerlere bağlı kalacaklarına dair Hz. Peygamberle sözleşme yapan Medineli sahabiler gibi.
Sayfa 7 - Giriş..
