Bazı kitaplar olay örgüsüyle etkiler, bazıları ise karakterlerinin yaşadığı değişimle. Asla Vazgeçme benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu. Hikâyeyi bitirdiğimde aklımda kalan şey yaşanan olaylardan çok, karakterlerin tüm zorluklara rağmen ayakta kalma mücadelesiydi.
Romanın temelinde umut, sabır ve yeniden başlayabilme fikri var. Ancak bunu klişe motivasyon cümleleriyle yapmıyor. Hayatın gerçekten zor olabileceğini, bazen insanın mücadele etmekten yorulduğunu kabul ediyor. İşte tam da bu yüzden anlatılanlar samimi geliyor. Ana karakter birçok kez hata yapıyor, yanlış kararlar alıyor ve umudunu kaybediyor. Fakat onu güçlü yapan şey hiç düşmemesi değil; her düştüğünde yeniden ayağa kalkabilmesi.
Karakter gelişimini oldukça başarılı buldum. Hikâyenin başındaki kişiyle sonundaki kişi arasında büyük bir fark var ve bu değişim okuyucuya inandırıcı şekilde aktarılıyor. Birkaç sayfada mucizevi değişimler yaşanmıyor; aksine her olay karakter üzerinde küçük izler bırakıyor ve bu izler zamanla büyük dönüşümlere dönüşüyor.
Kitabın dili oldukça akıcıydı. Sayfalar ilerledikçe zamanın nasıl geçtiğini fark etmedim. Özellikle duygusal sahnelerde yazarın abartıya kaçmaması hoşuma gitti. Ağlatmak için zorlanan bir anlatım yerine doğal gelişen olaylar sayesinde duygular okuyucuya geçiyor.
En sevdiğim yönlerden biri de yan karakterlerin boşluk doldurmak için eklenmemiş olmasıydı. Hikâyedeki hemen herkesin ana karakter üzerinde bir etkisi var. Kimisi ona destek oluyor, kimisi ise hayatını zorlaştırıyor. Böylece hiçbir karakter gereksiz hissettirmiyor.
Yine de bazı bölümlerde olayların biraz tahmin edilebilir ilerlediğini düşündüm. Özellikle sonlara doğru olacakları önceden tahmin edebildim. Ancak kitabın amacı beni şaşırtmak değil, karakterlerin yolculuğunu anlatmak olduğu
Büyük Ters Köşe (Spoiler İçerir)
Veronika, her sabahı "dünyadaki son sabahı" sanarak uyandığı için hayatın mucizesine ve değerine sarılmış, böylece her gününü bir öncekinden daha tutkulu yaşamayı öğrenmiştir. Okuyucuyu ölümün soğukluğuyla yüzleştirip, yaşamın kıymetini muhteşem bir ters köşeyle hatırlatan zamansız bir başyapıt.
Pişmanlıkların Kıyısında Bir Gece Yarısı Kütüphanesi1000Kitap
"Yaşamadığımız hayatların pişmanlığıyla yaşarken, elimizdeki tek hayatı kaçırıyor olabilir miyiz?"
Merhaba kitap dostları, sıradaki durağımıza, yani ihtimallerin dehlizlerine açılan Gece Yarısı Kütüphanesine hoş geldiniz!
Bu sefer sizleri ekrandan tek bir admin olarak, biraz mahcup bir tebessümle karşılıyorum. Çünkü itiraf etmeliyim ki, bu kitabı okuma konusunda diğer adminimizin biraz gerisinde kaldım. Ama olsun; bazen bir kitabı sadece okumuş olmak için değil, hayatımızın tam da ona ihtiyaç duyduğu o doğru saniyede okumak gerekir ya, benimki de tam olarak öyle bir serüven oldu. Geç de olsa aynı sayfalarda buluşabilmiş olmanın mutluluğuyla bu yolculuğu sizinle paylaşmak için sabırsızlanıyorum.
Aslında kitabın adını uzun zamandır her yerde sıkça duyuyordum. Fakat geçtiğimiz yaz akşamlarından birinde, kendimi derin bir içsel sorgulamanın ortasında bulmuştum. Tam da kitabımızın baş karakteri Nora Seed gibi, geçmişte aldığım kararların, seçtiğim yolların ağır pişmanlığına düştüğüm; hatta belki de onunkinden çok daha kabarık, kalın kaplı bir Pişmanlıklar Kitabına sahip olduğumu hissettiğim bir andı. İşte tam o anda, hayatımda çok değer verdiğim, ruhumu iyi tanıyan insanlardan biri bana dönüp kitabın kalbini oluşturan o tılsımlı soruyu sordu: ”Başka bir hayatı yaşıyor olsaydın, onun istediğin gibi kusursuz geçeceğinden nasıl emin olabiliyorsun?” Ve ardından okumam için bana bu kitabı tavsiye etti.
Bunun üzerinden biraz zaman geçtikten sonra diğer adminimiz de ”Hâlâ okumadın mı?” diye beni tatlı tatlı teşvik ettiğinde, nihayet kitapla buluşma kararı aldım. Ve şunu büyük bir samimiyetle söyleyebilirim: Okumak için bu kadar geç kaldığıma öyle pişman oldum ki, kendi hayali Pişmanlıklar Kitabı’ma bir madde daha eklemiş oldum!
Matt Haig'in kurduğu o
"Çöldeki her canlı bir mucizedir; çünkü orada hayatta kalmak, doğaya karşı kazanılmış bir zaferdir."
Somali çöllerinde göçebe bir hayatın tam ortasında doğan ve adının anlamı "Çöl Çiçeği" olan bir kadının; acıyla, direnişle ve nihayetinde küresel bir zaferle taçlanan inanılmaz hayat hikayesi... Waris Dirie’nin kendi kaleminden çıkan bu otobiyografi, sadece bir kadının kurtuluş mücadelesi değil, aynı zamanda tüm dünyadaki sessiz kadınların çığlığı niteliğinde.
Kitabın Konusu ve İz Bırakan Yönleri
Kitap, Waris’in henüz 13 yaşındayken, 60 yaşındaki bir adamla evlendirilmek istenmesi üzerine çölden kaçışıyla başlıyor. Mogadişu’dan Londra’ya uzanan bu kaçış öyküsü; açlık, susuzluk ve çöllerin getirdiği acımasız coğrafi şartlarla sınanıyor. Ancak onun asıl mücadelesi doğayla değil, yüzyıllardır süregelen ve kadın bedenini hiçe sayan ilkel geleneklerle oluyor. Londra’da temizlikçilik yaparken bir fotoğrafçı tarafından keşfedilmesi ve ardından gelen top model unvanı, onun geçmişini unutturmaya yetmiyor; aksine, sesini daha gür çıkarması için bir basamak oluyor.
Gabriel Gabriel García Márquez'in Yüz Yıllık Yalnızlık adlı romanı, hayali Macondo kasabasının kuruluşundan çöküşüne kadar uzanan yaklaşık bir yüzyıllık destansı hikâyeyi anlatır. Roman, girişindeki çarpıcı cümleyle okuru hemen içine çeker: Albay Aureliano Buendía, kurşuna dizilmeyi beklerken çocukluğunda babasının onu buzla tanıştırdığı günü hatırlar. Bu anı, geçmiş ile geleceğin iç içe geçtiği anlatının habercisidir.
Macondo, José Arcadio Buendía ile eşi Úrsula Iguarán tarafından kurulur. Bilime, keşfe ve hayallere tutkuyla bağlı José Arcadio, gezgin çingenelerin getirdiği icatların büyüsüne kapılır. Zamanla takıntıları onu gerçeklikten koparırken, ailenin yükünü güçlü iradesiyle Úrsula taşır. Buendía ailesinin nesilleri boyunca aynı isimlerin tekrar edilmesi, karakterlerin kaderlerini de birbirine benzetir. José Arcadio adını taşıyanlar çoğunlukla tutkularının peşinden giderken, Aureliano adını taşıyanlar yalnızlığa, düşüncelere ve içe kapanıklığa sürüklenir.
Romanın merkezinde, sayısız savaşa katılan Albay Aureliano Buendía'nın yükselişi ve hayal kırıklıkları yer alır. Devrim uğruna başlayan mücadelesi zamanla anlamını yitirir; zaferler ve yenilgiler birbirine karışırken geriye derin bir yalnızlık kalır. Aynı dönemde aile fertleri yasak aşklar, saplantılar, gizemli ölümler ve beklenmedik mucizelerle yüzleşir. Güzelliği dillere destan Remedios'un göğe yükselmesi, yıllarca süren yağmur, uykusuzluk salgını ve hayaletlerin yaşayanlarla konuşması, romandaki büyülü gerçekçilik atmosferini güçlendirir. Olağanüstü olaylar, karakterler tarafından sıradan karşılanır ve bu durum romanın benzersiz anlatımını oluşturur.
Macondo'nun dış dünyayla ilişkisi geliştikçe kasaba refahın ardından sömürü, şiddet ve unutuluşla karşılaşır. Muz şirketinin gelişi, ekonomik canlılık sağlasa
Derin Bir Toltek Bilgeliği:
Derin Bir Toltek Bilgeliği: Dört Anlaşma
Don Miguel Ruiz’in "Dört Anlaşma" kitabı, isminden de anlaşılacağı üzere hayatımızı dönüştürecek dört temel ilkeden bahsediyor. Kitap sadece 120 sayfa; yani uzun uzadıya cümlelerle reklam yapmıyor, doğrudan işin özüne iniyor ve tam da bu yüzden akılda kalıyor. Meksika topraklarında doğan bu kadim bilgeliğin, günümüz dünyasında ve hayatımızın her alanında bu kadar geçerli olması gerçekten şaşırtıcı ve bir o kadar da büyüleyici.
Kitabın bize sunduğu o dört anlaşma ve bendeki karşılıkları ise şöyle:
1. Kullandığın Sözcükleri Özenle Seç: Sözler hayatımızda kara büyü de olabilir, mucizevi bir sihir de. İlk bakışta çok basit bir kural gibi görünse de aslında hepimiz hayatımızda sözlerin açtığı yaralardan çok çekmişizdir. Bazen düşünmeden konuşup "patavatsız" damgası yediğimiz bile olur. Oysa konuşmadan önce sadece iki saniye nefes alıp düşünsek, hayatımızın gidişatını olumlu yönde tamamen değiştirebiliriz.
2. Hiçbir Şeyi Kişisel Algılama: Sosyal varlıklarız; ailemizde, işimizde veya sosyal çevremizde sürekli eleştirilere maruz kalıyoruz. Ancak çoğunlukla gözden kaçırdığımız bir şey var: Karşımızdaki insanın iç dünyası ne halde? Aslında söylediklerinin bizimle hiçbir ilgisi yok; o sadece kendi iç dünyasını, yansımalarını bize yansıtıyor. Bu yolla kendini üstün görmeye veya tatmin etmeye çalışıyor olabilir. Bunu fark etmek, büyük bir özgürlüktür.
3. Varsayımda Bulunma: Belki de benim en çok düştüğüm tuzak bu. Zihnimde sürekli senaryolar yazıp kendimi haklı çıkarmaya çalışıyorum. Oysa her şeyi oluruna bırakıp zamana güvensek, zihnimizi bu kadar yormasak her şey çok daha iyi olacak. Biz ise hep "Acaba kandırılıyor muyum?" şüphesiyle bu durumdan nasıl çıkacağımızı düşünüp duruyoruz.
4. Her Zaman Elinden Gelenin En İyisini Yap: "Nasıl