Selcanimo
@nonsteroid
“ Kitaplar bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım, ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.”
| Okur, yazar, gezer. TÜRK, TÜRKçü, AtaTÜRKçü.. | biri ..
Şu anda okuduğu kitap
Dönüp geriye baktığımda karmakarışık bir zaman yığını, kısa iplerin üst üste sarıldığı bir yumak görüyorum şimdi. Bugüne dek o iplerden birinin ucunu çekip yumağı çözmeyi çok denedim; ama bu yumağın daha da karışık hale gelmesinden başka bir işe yaramadı.
Sayfa 7 - Kırmızı Kedi
Çünkü Peygamber bile; “Bana eşyayı olduğu gibi göster.” diye Tanrı’ya yalvarmıştı
Mevlana
Sayfa 5 - Kırmızı Kedi
Puan vermedi·616 syf.·
2025 1. kitabı
Uzun bir dönem elime yapışan, okuma motivasyonumu düşüren, bu kadar övülmüş yok abi benim bunu bitirmem lazım diye kendime baskı yaptığım bir kitap incelemesi ile merhaba. 
Geber Anne sadece ismi ile bile okuyucunun dikkatini çekmeyi başaran bir roman, başlangıçta kişiler ve olaylar sizi içine alıyor, kitaba adını veren “Geber Anne” söylemi daha çok başlarda yerine oturup tekrar eden fantastik karakter sarı saçlı nur yüzlü “Kerem” sündüreeee sündüreee anlatılınca sıktın artık dedirtti. İlerledikçe zaman kavramındaki kayboluş, gerçek mi rüya mı anlamadığım geçişler, olayları birbirine bağlarken ki kargaşa keyif almak şöyle dursun zihnimi yordu. Ölen birinin yeni bir insanın ruhunda yeniden hayat bulması, düşüncelerine hükmetmesi gibi ütopik kurgu beni iyice yıldırdı. Kitap sayfa sayısı olarak inanılmaz gereksiz kabarık bir hal almış, her konu başında Mevlana, Şems, Shakespeare alıntılarının anlamını da hala çözebilmiş değilim. 300 sayfadan sonrası göz okumasından bir gram ileri gitmeyen, anlamış olmak değil, bitirmiş olmak için okuduğum romanı maalesef sevemedim. Problem bende olabilir, iddiam yok. Yazarın diğer kitaplarını meraktan alıp okuma niyetindeyim. Bana bir şey katmasa da okur arkadaşlarıma keyifli ve verimli olmasını dilerim.
Geber Anne sadece ismi ile bile okuyucunun dikkatini çekmeyi başaran bir roman, başlangıçta kişiler ve olaylar sizi içine alıyor, kitaba adını veren “Geber Anne” söylemi daha çok başlarda yerine oturup tekrar eden fantastik karakter sarı saçlı nur yüzlü “Kerem” sündüreeee sündüreee anlatılınca sıktın artık dedirtti. İlerledikçe zaman kavramındaki kayboluş, gerçek mi rüya mı anlamadığım geçişler, olayları birbirine bağlarken ki kargaşa keyif almak şöyle dursun zihnimi yordu. Ölen birinin yeni bir insanın ruhunda yeniden hayat bulması, düşüncelerine hükmetmesi gibi ütopik kurgu beni iyice yıldırdı. Kitap sayfa sayısı olarak inanılmaz gereksiz kabarık bir hal almış, her konu başında Mevlana, Şems, Shakespeare alıntılarının anlamını da hala çözebilmiş değilim. 300 sayfadan sonrası göz okumasından bir gram ileri gitmeyen, anlamış olmak değil, bitirmiş olmak için okuduğum romanı maalesef sevemedim. Problem bende olabilir, iddiam yok. Yazarın diğer kitaplarını meraktan alıp okuma niyetindeyim. Bana bir şey katmasa da okur arkadaşlarıma keyifli ve verimli olmasını dilerim.