KahrettiEdebiyat
Zihnimde bunun nasıl bir alay olacağını hayal ettim: kurbanlık hayvanlar, libasyonlar, tanrı onuruna korolar, tütsüler ve kutsal alanı çevreleyen şehrinizin gençleri, ruhları tüm kutsallıkla süslenmiş ve kendileri beyaz ve görkemli giysiler giymişlerdi. Fakat mabede girdiğimde ne bir tütsü, ne bir pasta, ne de kurban edilecek tek bir hayvan bulabildim. Bir an için afalladım ve hâlâ tapınağın dışında olduğumu ve benden bir işaret beklediğinizi, başpapaz olduğum için beni bu şekilde onurlandırdığınızı düşündüm. Fakat kentin her yıl tanrı onuruna düzenlediği festivali kutlamak için sunmayı planladığı kurbanı sormaya başladığımda, rahip şöyle cevap verdi: 'Tanrıya adak olarak kendi evimden bir kaz getirdim ama bu kez kent hiçbir hazırlık yapmadı'.
J’imaginais dans mon esprit le genre de procession que ce serait — tel un homme voyant des visions en rêve : des bêtes pour le sacrifice, des libations, des chœurs en l’honneur du dieu, de l’encens, et les jeunes de votre cité entourant le sanctuaire, leurs âmes parées de toute sainteté et eux-mêmes vêtus de blanc et de somptueux vêtements. Mais lorsque je suis entré dans le sanctuaire, je n’ai trouvé ni encens, ni même un gâteau, ni une seule bête pour le sacrifice. Pendant un moment, j’ai été stupéfait et j’ai cru que j’étais encore à l’extérieur du temple, et que vous attendiez un signal de ma part, en m’honorant ainsi parce que je suis grand pontife. Mais lorsque j’ai commencé à m’informer du sacrifice que la cité comptait offrir pour célébrer la fête annuelle en l’honneur du dieu, le prêtre m’a répondu : ‘J’ai apporté de ma propre maison une oie en offrande au dieu, mais cette fois la ville n’a fait aucune préparation.’
Bürokrasi devletin hayaleti olarak kalıyor.Felsefe
Bürokrasi "devlet biçimciliği"ni oluşturuyor, "biçimcilik olarak siyasal devlet"i oluşturuyor ve Hegel de bürokrasiyi böyle bir biçimcilik olarak betimliyor. Bu "devlet biçimciliği" gerçek bir güç olarak meydana getirildiği ve kendi öz maddesel içeriğini kendine kendi sağladığı için bürokrasi, bir pratik yanılsamalar dokumasından başka bir şey olamıyor; "devlet yanılsaması"ndan,"siyasal yanılsama"dan başka bir şey olamıyor. Bürokratik tin köküne kadar cizvitçe, köküne kadar tanrıbilimsel bir tin oluşturuyor. Bürokrasi la république prêtre [bir rahipler topluluğu] anlamına geliyor.
Il y a une volupté à se faire des reproches à soi- même. Quand nous nous condamnons, nous sentons que personne n’a plus le droit de nous condamner. C’est la confession et non le prêtre qui nous donne l’absolution.
PrtreEdebiyat
Sen birine kötülük edeceğine, bırak sana kötüluk etsinler! Ruhunun temizliğini koru! Yetenek sahibi insan, ruhça herkesten daha temiz olmalıdır. İnsanlar başkaların da hoş gördükleri pek çok şeyi, sanatçıda hoş görmezler. Evinden tertemiz bayram giysileriyle çıkmış birine yoldan geçen bir arabadan azıcık bir çamur sıçramayagörsün, herkes parmağıyla bayram giysisi çamurlanmış adamı gösterir, ne kadar özensiz, düzensiz olduğundan söz eder. oysa aynı insanlar, leke içindeki gündelik giysileriyle yam başlarından gelip geçen onlarca kişiyi fark etmez. Çünkü gündelik giysideki leke görülmez.'
Sade'in sefihleri tektanrıcılığın Tanrı'sına doğanın ilahiliğine hizmet etmek amacıyla başkaldırmışlardır. Ama insanların yaptığı her şey doğalsa, din nasıl doğaya aykırı diye belirlenir? İbadet seksten daha az doğal değildir; erdem kötülük kadar doğaldır. İnsanların yaptığı her şey doğa tarafından buyurulmuşsa, ahlaka ve göreneğe boyun eğerken de doğaya uyuyorlardır. Sade Dialogue entre un prêtre et un moribond kitabında dini doğal insanlığı yozlaştırmakla suçlar. Peki, neyi yozlaşma sayacağız? Tıpkı Milton'ın Paradise Lost (Kayıp Cennet) şiirindeki Şeytan gibi, Sade'ın düsturu da "Kötülük, benim iyiliğim ol" şeklindedir. Ancak doğal olan her şey iyiyse, kötülük diye bir şey olamaz.
MussetAlıntı
La postérité répétera nos noms comme ceux de ces amants immortels qui n’en ont plus qu’un à eux deux, comme Roméo et Juliette, comme Héloïse et Abélard ; on ne parlera jamais de l’un sans parler de l’autre. Ce sera là un mariage plus sacré que ceux que font les prêtres ; le mariage impérissable et chaste de l’Intelligence. Les peuples futurs y reconnaîtront le symbole du seul Dieu qu’ils adoreront ; quelqu’un n’a-t-il pas dit que les révolutions de l’esprit humain avaient toujours des avant-coureurs qui les annonçaient à leur siècle ! Eh bien, le siècle de l’Intelligence est venu. Elle sort des ruines du monde, cette souveraine de l’avenir : elle gravera ton portrait et le mien sur une des pierres de son collier. Elle sera le prêtre qui nous bénira, qui nous couchera dans la tombe comme une mère y couche sa fille le soir de ses noces ; Elle écrira nos deux chiffres sur la nouvelle écorce de l’arbre de la vie ; je terminerai ton histoire par mon hymne d’amour ; je ferai un appel du fond d’un cœur de vingt ans, à tous les enfants de la terre ; je sonnerai aux oreilles de ce siècle blasé et corrompu, athée et crapuleux, la trompette des résurrections humaines, que le Christ a laissée aux pieds de sa croix. Jésus ! Jésus ! et moi aussi, je suis fils de ton père ! Je te rendrai les baisers de ma fiancée ; c’est toi qui me l’as envoyée, à travers tant de dangers, tant de courses lointaines, qu’elle a courus pour venir à moi. Je nous ferai, à elle et à moi, une tombe qui sera toujours verte, et peut-être les générations futures répéteront-elles quelques-unes de mes paroles, peut-être béniront-elles un jour ceux qui auront frappé avec le myrte de l’amour aux portes de la liberté.
